Dit is hem dan. De beste plaat van 2011, tot nu toe. Wat een schitterende plaat, die (misschien) extra prachtig klink vanaf paars vinyl.
J. Mascis kon na alles wat hij met Dinosaur Jr had gedaan al niet meer stuk, maar hij flikt het weer om een huzarenstukje neer te zetten met Several Shades of Why.

Dank u J, voor deze prachtige plaat!

4,5*

Deze fantastische plaat had de pech gehad om precies in het grunge tijdperk te worden uitgebracht. De jeugd van toen had blijkbaar meer met de zwaardere thema's die ze daar hoorde dan met de prachtige en lichtere liedjes die Jellyfish maakte.
Ikzelf kon (en kan nog steeds) van beide genieten en dat doe ik dan ook vollop van Bellybutton.
Een werkelijk prachtige plaat met geen één nummer dan matig (of zelfs slecht) is, maar 10 pareltjes die hun glans na 20 jaar nog niet hebben verloren.

Een meesterwerk!
5*

Werkelijk een geflipte psychedelische soundtrack, die van de hak op de tak springt en je verdwaast achterlaat.
Gefreak, gepiel en veel geëxperimenteer door o.a. The Electric Flag en Tiny Tim.

Zeer de moeite waard voor verzamelaars van obscure soundtracks!

5*

Het is even wennen, maar deze (voornamelijk) acoustische plaat van Julian Cope is briljant.
Qua liedjes is dit mijlenver verwdijderd van zijn oude geluid en ligt het meer in de buurt van wat Syd Barrett deed. Licht psychotische liedjes.

Heerlijk! 4,5*