My Bloody Valentine - Loveless (1991)

Dit veel bediscussiëerde album vandaag voor de derde keer beluisterd, nadat ik eerste diverse albums van Lush heb aangehoord die in dezelfde tijd ook dit soort 'shoegazers' muziek maakte. Het verschil tussen Lush en MBV is dat de 'wall of sound' bij Lush binnen de geluisbarriëre blijft en bij MBV duidelijk wordt overschreden. Bij Lush is de zang nog duidelijk hoorbaar en ook van de teksten kun je nog iets van oppikken. Bij MBV is dat duidelijk niet het geval. Ik geef daarom ook de voorkeur aan Lush maar dat kán veranderen. Er staat namelijk een track op dit album van MBV dat Lush toch wel behoorlijk in de schaduw zet. Ik heb het dan over ''I Only Said" met dat magistrale intro. Voor mij verreweg het beste nummer op dit album. Misschien dat er meer luisterbeurten nodig zijn om de andere tracks op dit bijzondere album van MBV eveneens positief te waarderen. De ervaring heeft mij geleerd dat ik een album die ik na een luisterbeurt al goed vind mij al heel snel begint te vervelen. Een album zoals "Loveless" hoort daar duidelijk niet bij. Dus, een volgende luisterbeurt ligt in het verschiet.

Waardering; voorlopig 3,5*

Briljante plaat, die me bij eerste luisterbeurt boos maakte, en daarna langzaam zijn geheimen/melodieen prijsgaf en dat nog steeds doet, hoop trouwens dat eindelijk de remaster eens uitkomt.....

Van 4,5* naar 5*. De recensie van KampF deed mij herinneren dat dit album echt fantastisch is, en makkelijk 5 sterren verdient.

Deze stond in februari 2005 op 1 in MOJO's How To Buy Creation Records

Muziek >> Toplijsten en favorieten >> MOJO How To Buy - gids

Ik vind en blijf het een briljante plaat vinden. Het melodische en het poppy dat achter de noise schuilgaat is zo mooi opgebouwd. Het samenspel tussen de gitaarmuur en de zang is ook fantastisch.

Nu een volledige review na een aantal luisterbeurten.

- Only Shallow, dat begint met het nodige gitaargeweld. Dan de stem die er doorkomt, sleep like pillow. De kracht die het nummer heeft en je direct kan raken. Het nummer telt voor mij als een van de beste openingsnummers van een album. Dan de herhalende riff die verder er ook nog doorkomt, en dan de tekst die ook wel mooi geschreven is. Topnummer! In het begin denk je misschien wat een lawaai, maar als je dan het melodische ontdekt achter het gitaargeweld ben je er ingetrokken voor dat je het weet.

- Dan krijgen we Loomer te horen, dat weer begint met een muur van gitaargeluid en met de fantastische stem van Kim Butcher. En ook de fantastische tekst is weer een vermelding waard: Tiptoe down | To the lonely places | Where you going now | Don't turn around
Maar ook de melodische gitaarriff die door de andere gitaren klinkt is fantastisch.

- Dan het instrumentale stukje Touched dat iets orkestraal heeft en geschreven is door de Drummer van My Bloody Valentine.

- To Here Knows When is dan weer een soort van nummer met veel melodisch lawaai dat het precies heeft over liefde en naar mekaar verlangen. Slip | Your dress | Over your head | It's been so long Het nummer draait dan uit op nog melodischer "lawaai"

En er zijn nog vele prachtnummers te ontdekken op deze fantastische plaat! Spijtig dat ze nooit een derde hebben gemaakt.

Ik heb deze plaat nog es beluisterd. Was al geruime tijd geleden. Echter snap ik nog steeds het geweldige niet. Zal nooit mijn ding zijn. Blij dat ze niet verder deden. Mooi genoeg geweest.

Het is vooral de sfeer die bij dit album zo steengoed is. Die zang past ook geweldig bij de muziek, ik heb nog nooit eerder zoiets gehoord.

Inderdaad, het was en is een unieke plaat. De mix van pop en noise is nooit beter uit de verf gekomen dan hier. Puur gelet op de melodie en de teksten zou dit weleens een van de zoetste of intiemste platen kunnen zijn die ik ken. Ieder nummer gaat over love & sex. De noise zorgt aan de ene kant voor een scherpe rand, maar anderzijds creëert het een heel broeierige sfeer, waardoor de plaat in feite gewoon geil klinkt. En ik ken maar heel weinig platen waarbij ik uiteindelijk op dit sleutelwoord kom.

Je zou dit album inderdaad erotisch kunnen noemen, op een prachtige manier verleidend. Met Sometimes als absolute hoogtepunt, al zwakt het daarna absoluut niet af.

Ik heb genoeg naar loveless geluisterd, en dat was me tot dan toe een lekker prettig plaatje. Totdat ik het in mijn oren had, terwijl ik op de achterbank zat van een volle auto, met hardstikke goed weer in een gebied dat me totaal vreemd was. Vakantie, dus ook het vakantie gevoel, noem het de (quasi) vrijheid die je voelt als je heel ver van huis bent. En ik zat uit het raampje het land te bekijken vanuit de rijdende auto, en ineens viel heel deze plaat waar hij eigenlijk hoort te zitten.

Stel je voor je lief voor langs je in de auto. Zo'n grote patseriger amerikaanse bak hardstikke hoekig, met een vering zo subliem zo lang je maar over de vlakke weg blijft rijden. Zie nu de foto's van the Joshua tree voor, die boompjes, Die rijden we met een ademstokkende snelheid voorbij. Death valley, een snelweg voor jou en diegene uit duizenden. Met nog kilometers voor je, heel wat kilometers rechte weg vooruit, die spiegelt van de hitte. Voor je is het rood met een grijze streep erdoor, en achter je een sluier van rood stof. En al die kilometers in het verschiet, en alleen maar Loveless en wat water, en de weinige kleren die ze aan hebben. En zo rijd je dan uren na uren, tot je die ons al bekekende blik in je liefjes ogen vindt, die met de rem beantwoord wordt. Waarna je al snel nat van het zweet op de achterbank ligt uit te puffen, met beiden een glimlach die zo lang er asfalt is niet weg te wassen is. En die hele rit dreunt loveless zo hard als je oren het vedragen.

Je weet t mooi op te schrijven... Ben je acteur in een David Lynch roadmovie of heb je dit echt beleefd?

Grappig, dat is een compleet andere beleving dan ik heb. Ik krijg altijd een wat liefelijkere verbeelding.

Eerder een dromer, met een enorme gevoeligheid voor het visualiseren van muziek. Ik zou wat graag vertellen dit te hebben meegemaakt. Helaas! Het staat nog op het wensenlijstje!

schets die eens! Ik ben benieuwd.

Zo hebben we allemaal ons eigen beeld bij Loveless. Ik zou nog weleens willen weten hoe MBV functioneert als seksmuziek. Al denk ik niet dat ik m'n vriendin kan overhalen te batsen op een stofzuigersoundtrack.

Drogeer haar!

Ik kan je wel vertellen dat Isn't Anything er beter voor is, maar waarom weet ik niet.

Ik zal wel eens een stukje schrijven voor Loveless, dat moet ik toch al wat vaker doen.

All about Eve's 'Ultraviolet' zit enigszins in Loveless' straatje, zeker qua sensuele lading. Ik zou het overigens eerder voorspelmuziek willen noemen dan seksmuziek. Super...

Seksen op Loveless, dit album is toch veel te lief daarvoor? Mezzanine was wél een succes kan ik je vertellen .

Hier moet echt een topic voor komen

Prima, maak maar, ik weet er nog wel een paar.

Muziek >> Algemeen >> De ideale seksplaat

Mensen die Radiohead cool vinden.... verkoop die platen, koop daar dan weer 10 copie'tjes Loveless voor terug!

Dan ben je veel cooler en bevat je platenkast betere muziek.

Is dit een echte grower ? heb het zojuist beluisterd en kan niet zeggen dat ik onder de indruk ben. Het rockt allemaal wel lekker weg maar de zang is nauwelijks te verstaan of ligt dat aan mij ? Of je maakt de zang verstaanbaar of je laat het weg maar dit ligt er tussenin , zo van we we hebben de plaat maar af gemaakt maar we konden geen keuze maken tussen wel of geen zang en dus hebben we maar voor een middenweg gekozen. Verder vind ik de nummers nogal vrij eentonig met weinig afwisseling. Allemaal wat hardere rocknummers met dezelfde (onverstaanbare) zang erbij.

Met Sigur in je lijst neem ik aan dat je ijslands niveau'tje vloeiend is?

Komt de plaat werkelijk zo slap en laf op je over dat je deze gedachtegang serieus gelooft?

Naar mijn idee is wat je nu noemt precies waar MBV deel van haar warmte en broeierigheid aan ontleent.

Het maakt precies duidelijk waarom dit tot in einde der dagen een onbegrepen plaat zal blijven, en dat geldt wel voor meer platen uit mijn top 10

19 September komt er een Re-mastered by Kevin Shields dubbel cd uit'. Op verschillende fora's is men toch nog sceptisch of deze remastered uit het daglicht zal zien. Ik hoop in ieder geval van wel

P.s. Isn't Anything wordt ook op nieuw uitgebracht
Beide platen maar bestellen tegen die tijd.