Symfonische black metal is geen etiket waar ik direct door getriggerd raak. Daarntegen kunnen bands uit landen als Rusland nog wel eens onconventioneel uit de hoek komen.
Ik ben benieuwd.

dit zijn de populaire tags op last.fm: melodic death metal, symphonic death metal, symphonic metal, gothic metal, russian het is zelfs noch black noch thrash als we dit moeten geloven

Hij bedoelde dat het tHrash is in plaats van trash.

o, zo

maar toch taggen veel mensen deze band als death metal, kan iemand hier al iets over zeggen?

Ik ga hem zo beluisteren. Ben benieuwd.

het album begint goed maar naarmate het vordert krijg ik koppijn van die cello

Iemand al het album beluisterd?

ja, het klinkt niet heel slecht maar zoals gezegd mag er een keer iets anders dan dat strijkinstrument ingepast worden. ze spelen echter niet slecht en die vent heeft een mooie grunt.

Ik vond het wel mooi en veelbelovend beginnen, niet alleen het klassieke-akoestische openingsstuk, maar ook het metalgeweld. Goede klank, en zoals jasper zegt, goede grunt. Maar na een tijdje gaat het me allemaal wat vervelen, die "klassieke" instrumenten voegen ook niet veel spectaculairs meer toe, en voor de rest blijft het maar doordrammen.
Heb er wel nog maar 1 keer naar geluisterd, misschien dat er na een paar luisterbeurten wat meer identiteit uit de nummers blijkt. Maar eerlijk gezegd geloof ik daar niet in.
Zal hem zo meteen nog eens bovenhalen.

Een pluspunt zoals ik al schreef voor de mooie klank van de klassieke muziekinstrumenten. Maar ik sluit me aan bij Cabeza. Het draaft door maar beklijft niet. Een tweede luisterbeurt heb ik halfweg gestaakt. Het kan ook zijn dat het gewoon mijn ding niet is. Het zit in het straatje van Therion lijkt me, maar die band weet me dan toch meer te boeien, ook al ligt die muziek me niet zo.

Ik heb hem nu 2 keer beluisterd en ik vond het een leuke twee keer. Inmiddels alweer van mijn Ipod afgehaald omdat ik weet dat ik hem voorlopig niet meer zal luisteren. Let wel: ik vond het niet slecht.

I beg to differ: deze voormiddag heb ik voor het eerst naar Dominia geluisterd en ik kon er wel van genieten, hier en daar hoor ik wel bekende stukken en kleine links met andere groepen, maar dat is de schuld van deze topic . Momenteel ben ik weer volop aan het rondcrossen in de jaren tachtig metal.

Is er een rustweek of is Nehbur vergeten zijn inzending te vermelden?

Edit: Heb hem net een PM gestuurd maar zag daarna dat hij 2 maart de laatste keer online is geweest.

Ik zal hem eens bellen, hij had volgens mij een album in gedachte, dus hij komt er (waarschijnlijk) aan.

Yes jongens en meisjes. Excuses voor de verlating, maar de drukte in het dagelijks leven eist zijn tol. Ik heb al heeeeeel lang zitten nadenken over het album van de week en ik vrees dat ik een traditie moet doorbreken. Ik wil namelijk één hoofdalbum tonen, maar ook een tweede suggestie geven. Ik zal het zo traditiegetrouw doen!

Dan nu, het album van de week.

Periphery - Periphery




Deze amerikaanse band is ontstaan uit het brein van Mischa Mansoor, een van oorsprong uit india afkomstige amerikaan die erg geïnspireerd is geraakt door het werk van Meshuggah (wie niet). Hij heeft er echter een flinke eigen draai aangegeven. Het is zwaar, het is licht, het beukt, het grooved, het neemt zichzelf niet té serieus en het is vernieuwend. Hij heeft 5 jaar lang zijn muziek geperfectioneerd en dan ook pas na 5 jaar een eerste album uitgebracht.

Het zal de eerste keer niet makkelijk zijn dit album goed te vinden. Ik moet jullie eerlijkheidshalve bekennen dat toen ik voor het eerst het album aan Phantasia ten gehore gaf dat we beide zo iets hadden van "Nah... dat electronische gedoe en de zang zuigt". Toch een maandje later nog eens geprobeerd en het pakte me enorm. De combinatie van zware Djents tezamen met hoge zang afgewisseld met grunts en de catchy melodieën hebben het album mij toch een topper gegund.

Een paar weken geleden heb ik ze samen met Phantasia dan ook live gezien in een tripple concert met "The Safety Fire" en "Monuments" in 013 Tilburg. Het beukte vreselijk lekker. Ik wil jullie met name wijzen op het laatste nummer "Racecar" waar voor mij een flink aantal kippevel momenten in zitten.

Dan de suggestie (unofficially)

Ik zal er kort over zijn. Een technische afrikaanse metal gitarist/solist. Hij heeft het album met 2 muzikanten opgenomen, maar voert het live wel met 4 bandleden uit. Technische polyrithmische metal.

Animals as Leaders - Animal...

Veel luisterplezier!

Ai, een album wat ik al ken...als ik het goed heb was dit een Myspace hype. Kon me toen niet erg boeien, had/heb het een beetje gehad met grunt en cleane zang.

Zal hem desondanks zo weer op den Ipod zetten en een paar rondjes laten draaien!

Ah, een plaat die nog mijn interesse wekt Ik was al langer van plan om Periphery eens te beluisteren, maar ik zal er deze week eens werk van maken.

Ziet er veelbelovend uit!

Periphery is in ieder geval niks voor mij.
De cleane zang doet mij spontaan aan 30stm achtige bandjes denken en laat ik daar nu toevallig allergisch voor zijn.
Je onofficiele inzending bevalt in ieder geval een stuk beter.

Periphery, ik kom er moeilijk door. De aanhouder wint? Ik vrees ervoor in dit geval. Toch niet te snel opgeven en in het kader van dit topic de masochist in me nog eens boven halen.

Na Periphery Dominia nog eens opgezet, en die klonk nu plotseling een stuk aangenamer in de oren

Niks voor mij, deze plaat. Die zang is écht mijn ding niet, en instrumentaal vind ik het nog steeds saai.

Periphery vind ik knappe muziek maar het is mij te nu. Ik kan er echt niet tegen als die gast zijn strot open trekt, laat staan de grunts.

Er zijn trouwens twee versies van die plaat, instrumentaal en één met zang. Iig een goede mogelijkheid voor mij om deze nog eens wat beter te beluisteren.

Ik heb dit nog minder lang volgehouden als destijds Dead Raven Choir. Misschien begin ik toch oud te worden.

Waarschijnlijk.

Vermoeiende plaat, maar voor mij tot nu toe wel de beste ontdekking in dit topic.

Vandaag is het mijn beurt om jullie een album voor te schotelen!

en dat album is Negură Bunget - Om geworden



Negura Bunget maakt een vorm van pagan black metal, maar op een heel eigen wijze. de basis wordt natuurlijk gevormd door gitaren en drums, maar soms duiken er ook inheemse instrumenten uit hun thuisland Roemenië op. Het enige mindere aan deze plaat vind ik de hoes. Het moet misschien iets kunstzinnigs voorstellen ofzo, maar ik vind het niks .
Maar goed, de muziek is het belangrijkste, en die is hier geweldig. Bij mij had het wel een paar luisterbeurten nodig om te rijpen (ik vond het niks speciaals), maar na een paar luisterbeurten viel het kwartje plots, en ondertussen vind ik hem helemaal geweldig
De kracht zit hem in de sfeer, die heeft iets mysterieus maar zeer aantrekkelijks, een atmosfeer die ik nog nergens anders gehoord heb.
Maar erg veel woorden kan ik er niet aan hangen, je moet het gewoon zelf horen

Oe
benieuwd

Is Roemenië debutant?

Hoe dan ook: *kwijl*

M'n eerste gedachte was: "he bah, black metal"
Ben nu aan het 4e nummer bezig maar het valt tot nu toe reuze mee.
Echter is dit denk ik niet iets wat ik naderhand nog een keer voor m'n plezier ga opzetten.
Na deze luisterbeurt zal ik er van de week zeker nog een keer de tijd voor nemen.



Edit: Heb hem zojuist afgezet. Begon me op de zenuwen te werken. Van de week een herkansing.

Negura Bunget stond al op mijn checklijstje. Al veel over gelezen. Zeer benieuwd naar.