En hoe was het ook al weer met de hier genomineerde albums van : Can, Last Poets en Steely dan.

MJ verwacht ik dan weer niet en wat de cultuurkenner als norm voor essentieel heeft staan vindt je terug aan het begin van het topic.

Geen Michael Jackson?

Ik denk dat ze niet om een album als Thriller heen kunnen, dat heeft mening R&B act van tegenwoordig beïnvloed

Ik denk juist van wel, het past in de lijn van de keuzes. En anders is het niet te rijmen met een paar andere, weggelaten albums.

En dan mogen ze van mij best met een eigen lijst komen, dat bekaderen en iets (enthousiasts) over de cd schrijven, het waarom van juist dat album ontbreekt.

Ik ben het wel eens met deze voorspelling, er is toch een duidelijke richting (voorkeur ) waarneembaar, uitzonderingen daar gelaten.
Ik verwacht een album als Sign of the times dan weer wel, maar geen Thriller.

Hoe kun je nou om Thriller heen? Kijk bijvoorbeeld wat Michael Jackson heeft betekend voor MTV.

Wat is MTV?

Een TV-zender die vroeger muziek uitzond.

Ik vond de repliek van Kronos al mooi genoeg. Laat ik er daarom aan toevoegen: MTV, waarvan de (rechten op de) url www.mtv.com heel lang bij Adam Curry lagen - waar kennen we die van? MTV besefte blijkbaar niet de waarde van merk én internet. Juist ja, dat MTV, dat door internet, YouTube en Vimeo ongeveer de das is omgedaan.

En Michael Jackson belangrijk voor Arrenbie? Max. die verschijningsvorm, R&B v3 - eerdere R&B heeft veel meer te danken aan Sam Cooke, Otis, Sam & Dave etc etc.

Overigens waren de Dire Straits natuurlijk weer heel belangrijk voor de naamsbekendheid van MTV. Dus ik vermoed dat die hier ook nog wel langskomen.

Zo, jullie hebben je egoboosts ook weer gehad, nu graag weer ontopic. Er zijn zelfs studies gedaan naar de impact van Michael Jackson. En die gaan verder dan alleen de muzikale grenzen.

Het album heeft ook impact gehad, net als Grease, maar de Cultuurkenner schrijft in z'n introductie:


Dat laatste is inderdaad een zéér rekbaar begrip. Maar soul wordt er duidelijk niet onder verstaan. Nu kun je uiteraard discussiëren over de vraag of Michael Jackson soul, disco of pop is. Persoonlijk denk ik dat je hem de meeste eer aandoet door het soul te noemen.

Het nadeel daarvan is dat er nauwlijks soul in de lijst staat, maar Thriller zou natuurlijk een uitzonderlijke positie kunnen innemen, uiteraard.

Zou niet weten met welk album - het hoogst gewaardeerde hier (Love over Gold) heeft in 1982 minstens 20 betere albums voor zich te dulden.


De hitlist geeft meer dan 20 albums; zelfs bij 100 kom je nog op ca 20 albums uit. Alleen als je gaat voor hele grote getallen (200 of meer) en dat is kwantiteit boven kwaliteit (hoogte van de waardering) komt Love over Gold in een toptien - zoals gezegd is er dan veel vanwege geringer volume afgevallen.





Thriller 'soul' noemen is mij té rekkelijk; pop ok!

--Edit--

A propos Dire Straits a.k.a. James Last of Popular Music
* Klik in het navigatie-panel links bij Albums op Zoek
* Kies bij jaar [i]gelijk aan vul in 1982[/i]
* Kies bij gemiddelde minimaal 3,83 Love over Gold = 3,82
* Vul bij minimum aantal stemmen in zeg 50 en klik op zoeken

Michael Jackson en MTV hadden in de jaren 80 natuurlijk een alleraardigste symbiotische relatie en hielden elkaar hiermee beiden op de been.
Beiden waren toen erg vernieuwend bezig, Michael natuurlijk met zijn muziek, onnavolgbare danspasjes en videoclips.
En MTV deed toen nog wat hun naam beloofde, namelijk alleen (goede) muziek uitzenden.
In die tijd (1981) zond MTV notabene nog live het Halloween Concert van Zappa in NYC uit

Beiden zijn dan ook grotendeels verantwoordelijk voor het vormen van de jaren 80 zoals die in de herinneringen van velen van onze generatie vandaag de dag nog voortleeft.

Ik betwijfel of beiden zo groot hadden kunnen worden zonder ''hulp'' van de ander.
Nu is Michael dood en MTV is verworden tot een volstrekt weerzinwekkende pulpzender, afgeladen met ongetalenteerde jongeren die allemaal hun 15 minutes of fame komen opeisen in de meest afzichtige (overigens in scene gezette) ''reality'' shows.

Geen Leftfield dus. En Michael Jackson is stom.

Michael Jackson was in de jaren 80 anders wel veel bekender dan Mega Man hoor...

Maar Michael Jackson had geen kanon aan zijn arm. Dat is pas gaaf.

Daarom zeg ik ook menig R&B band van tegenwoordig. Ik ben geen groot fan van Micheal, maar het immense succes van thriller heeft toch minstens zijn sporen nagelaten.

Dat klopt, maar Michael had dan wel weer 1 handschoen en kon vast beter dansen dan Mega Man.

Toch is Mega Man gaver en ik vind het hip om te zien dat mijn spelling van Arrenbie aan begint te slaan hier, ik heb zowaar volgers.
Maar soit, ik zou eerder voor Prince kiezen hier dan voor Michael Jackson.

En Herman, sommige grappen zijn gewoon veel minder leuk als je de clou er bij vertelt... Ironie is een mooi iets.

Buiten dat dat gewoon niet waar is, heeft deze lijst (als het goed is) weinig te maken met smaak, maar meer een objectieve benadering van welke platen essentieel zijn. Er zijn genoeg platen langsgekomen die bij lange na niet het beste van dat jaar zijn.

Tenzij je betere albums in de zin van "beter geschikt voor deze lijst" bedoelt, dan geef ik je gelijk. Dire Straits is nooit een invloedrijke band geweest en heeft dat ook niet willen zijn. Ze deden hun eigen ding op een manier die je ook wel tegenkomt bij bv. Supertramp en Toto. Invloedrijk zijn ze ook amper geweest en ik verwacht nog eerder Samson & Gert (wat opzich helemaal geen rare keuze is, behalve dat die van na deze lijst waren)

Samson & Gert hadden ook leukere liedjes dan Dire Straits.

Als er een plaat komt van Jackson dan zouden ze trouwens goed kunnen gaan voor Of The Wall, ik heb het gevoel dat die bij de rockpers altijd wat hoger werd gewaardeerd dan Thriller.

Je merkt soms wel dat het een lijst is van 15 jaar geleden, vandaar misschien dat recentere danceplaten nog niet op waarde werden geschat, en het verklaart misschien tevens het (wellicht) afwezig zijn van een artiest als Bruce Springsteen, die in de jaren negentig misschien niet zijn hipste periode had (hoewel ik 'Darkness...' eigenlijk nog wel zie verschijnen in dit topic). Alles is perspectief.

Zomerstop?

Nee, zomer-ritme

Deze week een plaat waar ik nooit wild van ben geworden. Ik zal hem deze week nog eens speciaal aandachtig beluisteren...

London Calling (1979), The Clash




Wat De Cultuurkenner bij het album heeft neergepent lees je hier.

En een topic overzicht hier.

De bijbehorende, eerder geposte, toelichtingen uit De Cultuurkenner vindt je hier:

> Toelichtingen: intr.,1&2.

> Toelichting 3:

> Toelichting 4:

Ik snap wat je bedoelt, hij is zo veelzijdig en ook nog eens aan de lange kant dat het voor mij ook nog wel eens moeilijk te verhapstukken is. Als ik hem draai doe ik dat vrijwel nooit in een zitting, wat voor mijn doen hoogst opmerkelijk is. Het is m.i. eerder een losse verzameling van (overigens uitstekende) nummers i.p.v. een coherent geheel met een duidelijke kop en staart.

Een soort van Winkel van Sinkel met voor ieder wat wils. En een mens heeft nu eenmaal niet altijd behoefte aan het volledige assortiment.

Het is zeker geen Sex Pistols (die ik zoals bekend niet bepaald hoog heb zitten), maar ook van The Clash ben ik nooit wild geworden.

Het is muzikaal vele malen sterker dan wat die paupers van Pistols uitspuwden, maar daar is het voor mij ook eigenlijk wel mee gezegd...

Zie jullie allen dus graag volgende week vrijdag weer bij het nieuwe album

Ergens zit hier wel een kern van waarheid in.

Ik ben ook meer fan van Samson & Gert dan van Dire Straits.

'London Calling' van The Clash; toch één van mijn favoriete platen. Wat GrafGantz zegt, daar is zeker iets van aan, het is geen samenhangende plaat, maar gelukkig zijn de nummers stuk voor stuk geweldig, zodat je er ook heel veel plezier aan kunt beleven als je ze afzonderlijk draait. Maar ik draai 'm toch meestal in z'n geheel, ik vind die opvolging van stijlen erg interessant.

Ik neem ook een weekje rust.