Het is toch niet bepaald een unknown album lijkt me zo

Is inderdaad een zeer te verwachten album, deze keuze.
Ik heb vier albums van Joy division, deze, Closer, Substance en een Best of met BBC sessions.

Ik heb er erg veel moeite mee om deze albums mij 'eigen' te maken. De koele, haast klinische benadering, destructief en erg sombere, enigszins logge new wave (?) maken mij niet erg vrolijk. De stem van Ian Curtis maakt dat er niet beter op.

Muziek moet je raken maar om nu dagelijks op zoek te gaan naar een stoomwals om je te laten pletten gaat mij wat ver. Soms moet er wel eens wat worden "geplet" en dan kies ik een keer voor Substance. Maar Joy division past niet goed bij mijn karakter, dat zal het zijn.

Op de vraag of we hier te maken hebben met een klassieker blijft mijn antwoord achterwege. Omdat hier, meer dan welk ander album ook, de persoonlijke beleving van heel groot belang is. Het album heeft, net als Closer, goede waarderingscijfers maar heeft aan de andere kant de albumlijsten nu ook weer niet tot in lengte van jaren bestookt.

In Nederland heeft The Best of Joy Division welgeteld 1 week genoteerd gestaan op nummer 100.

@ zephyr: tnx! Moest wel ff zoeken

Unknown failure aangepast, for your pleasure

En ik had toch echt specifiek gequot wat fout was. toch

Maar maakt niets uit, tiepvauten maken we allemaal......

Het was een beetje overdreven, mijn reactie



JD is per definitie natuurlijk geen muziek om vrolijk van te worden, laten we wel zijn !

Unknown Pleasures vind ik een stuk beter dan Closer. Desondanks is het beide niet echt mijn ding. Unknown Pleasures staat op een veilige 3,5* (niet richting de 4,0*, niet richting de 3,0*), waarbij She's Lost Control samen met Shadowplay de enige echte uitschieters zijn.

Ter gelegenheid van dit topic zal ik het album weer eens opzetten.

Hier wat Slowgaze zegt: Joy Division - Unknown Pleasures (1979)

Inderdaad, vandaar ook mijn reactie hier (op de vorige pagina). Maar toch bedankt voor je stukje, alleen jammer van die vervelende typefout .

Maarten, jij held.

Ik ben de gelukkige eigenaar van een eerste druk. Nummers als Shadowplay en Day of the Lords komen gewoon aan bij mij. Dat begraven gitaargeluid, de simplistische plastic klinkende drums de wanhopige lyrics. Het is allemaal een grote pot ontroering, welke ik vanaf het moment dat ik het voor eerst hoorde gelijk fantastisch vond. Het post-punk album bij uitstek.

Ik denk dat JD de deur van de jaren 70 heeft dicht gedeaan (hoewel ik bv de kansloze The Only Ones wel leuk zou vinden of een 154 van Wire).
1980 zal ons toch zeker Remain in Light brengen, seventeen seconds zou ik ook wel vinden passen maar ik verwacht deze toch niet.
De jaren 80 heeft als voor de hand liggende albums denk ik; The Queen is death, Sign of the times, Doolitle , Daydream nation en een Tom Waits album, we gaan zien.

Mijn gokjes voor morgen:







Maar aangezien ze Born to Run reeds overgeslagen hebben zie ik het somber in voor The Boss.

Nebraska zou ook nog kunnen, The River vind ik persoonlijk niet zo...

1980 is natuurlijk ook het jaar van Back In Black van AC/DC. Waarschijnlijk niet een keuze die bij de fijnproevers in de smaak zal vallen, maar het is wél een album met een enorme invloed en één van de best verkochte albums allertijden.

Back in Black zou ik toejuichen, sowieso is het hardrock-gedeelte erg pover.

Integendeel, als ze Born to Run wél hadden gekozen, was The River kansloos geweest.

Bij Bruce Centenbak Springsteen en de kraai van AC/DC neem ik nog maar een weekje rust. Doe mij Remain in Light maar.

Voor Bruce had het Darkness on the Edge of Town moeten zijn, maar The River is ook best aardig. Remain in Light lijkt me eigenlijk wel een zekerheidje.

Back in Black, zou Cabeza dit topic enkel......
http://www.musicmeter.nl/user/22173

Om een lang verhaal kort te maken gok ik voor 1980 op dit ijzersterke debuut

Tja dat zou dan toch op de een of andere manier een verrassing zijn alla The Last poets.

Ik heb het hier al eens vemeld: De muziekredactie van De Morgen had indertijd geen al te hoge pet op van al wat naar hard-rock neigde. Bij Led Zeppelin hield het wel op. Dus zelfs al kende ik de lijst nog niet, AC/DC zou ik zeker niet verwachten. Dus bij deze moge het ook duidelijk zijn, Rudi S., dat ik geen banden heb met de betreffende muziekredactie

Het zal wel niet Chicago XIV worden maar hoogstwaarschijnlijk:




of



of misschien wel:



maar ik hoop eerlijk gezegd dat deze band aan de beurt is:

Bij The Cure zal het wel weer Disintegration worden.

Ja, dat sowieso

*drumroll*

Tja, ondertussen zit weer half nederland te wachten op die man uit Spanje.

Hij komt, hij komt, die...

En nu zou het leuk zijn om te weten hoeveel honderd users nu dachten dat hier de nieuwe al gepost was (bv Remain in Light o.i.d. ).

Alvast één (Rudi) , een trouwe fan én kenner! Niet alleen komt hij net nu, wanneer De Cultuurkenner 'paard' en 'haver' in het stukje verwerkt, met de verwijzing naar die bekende Heilige Man opzetten, maar raadt hij ook nog eens het betreffende album... ... waarvan wel dient gezegd dat het wel een erg makkelijke was:

Remain in Light (1980), Talking Heads




De Cultuurkenner over het album.


Eerder behandelde albums

Bijbehorende toelichtingen:

> Introductie + Toelichtingen 1&2:

> Toelichting 3:

> Toelichting 4:

Suprise

Deze klassieker heb ik pas ruim een jaar geleden ontdekt.