Het is inderdaad een hele symfo optocht, de nieuwe binnenkomers, had ik nog niet eens bedacht.

Ik moet toegeven destijds minder zwaar op de hand te zijn geweest inzake het vertrek van Jon Anderson en Rick Wakeman. Misschien dat ik het zelfs wel grappig vond, de Buggles bij Yes.

Maar ja, pas op latere leeftijd zie je alles in perspectief....

Into The Lens, daar hebben ze nog een knappe single-versie van weten te maken. Deze staat op de her-uitgave van Drama als bonustrack. Vanavond toevallig op het werk op de mp3-speler beluisterd, trouwens.

Ik vraag me trouwens af of er al iemand bekend was met U2's Boy.
Dat album mag eigenlijk niet ontbreken in de besprekingen over dit jaar...

Hot 100 - Week Of October 11, 1980

Top 10:

#1 - #1 Queen - Another One Bites The Dust
#2 - #7 Barbra Streisand - Woman In Love
#3 - #3 Diana Ross - Upside Down
#4 - #2 Air Supply - All Out Of Love
#5 - #5 Eddie Rabbitt - Drivin' My Life Away
#6 - #6 Paul Simon - Late In The Evening
#7 - #8 Kenny Loggins - I'm Alright
#8 - #10 Olivia Newton-John & E.L.O. - Xanadu
#9 - ? Doobie Brothers - Real Love
#10 - #4 George Benson - Give Me The Night

Queen laat nog steeds iedereen in het stof bijten, Air Supply valt langzaam 'out of love' bij het Amerikaanse publiek en daar plukt luchtalarm Streisand de vruchten van. George Benson krijgt klappen en de Doobie Brothers komen voorzichtig binnen met hun Real Love.

---------

Binnenkomers bij de onderste 10:

#99: Jim Hurt - I Love Women
#98: Hall & Oates - How Does It Feel To Be Back
#93: Wayne Massey - One Life To Live
#91: Journey - Good Morning Girl-Stay Awhile


Journey: Beter in de studio dan bij de kapper.

Jim Hurt's I Love Women heb ik nergens kunnen vinden. Iets zegt me dat dat wel beter is zo.

Hall & Oates doen het hier verrassend slecht. Hun liedje sprankelt echt nergens, het klinkt ontzettend verveeld en gemaakt voor de Amerikaanse AOR-markt. Ze moeten toch zelf ook wel weten dat ze veel beter kunnen? [4].

Wayne Massey is ook verschrikkelijk saaie country. Als je over 'one life to live' zongt dan zou je toch echt met iets urgenters moeten komen. 'One life to live and it's too short to be listening to this!' zegt m'n geweldige vrouw dan ook [3].

Dit Journey-nummer (eigenlijk 2 losse nummers gesmeed tot 1) geeft aan dat een sobere begeleiding zonder capriolen op 8 snaren wonderen kan verrichten in het AOR-genre. Het nummer moet het hebben van sfeer en Steve Perry's fantastische vocalen. Met gemak het hoogtepunt van deze weinig verheffende week [8,5].

Het is toch elke keer een enorme lap tekst, 40 platen overtypen. Daarom vanaf nu beperkt tot de eerste 20 platen en de nieuwe onbekende binnenkomers buiten de top 20 om in youtube link.

De Engelse Top 20 van 18 oktober 1980:




....een toepasselijke titel, die nummer één Tony.....

01 01 Don't stand so close to me - The Police
02 02 D.I.S.C.O. - Ottawan
03 03 Baggy trousers - Madness
04 11 And the birds are singing - Sweet people
05 --- What you're proposin' - Status quo
06 04 Master blaster - Stevie Wonder
07 07 If you're lookin' for a way out - Odyssey
08 05 My old piano - Diana Ross
09 --- Woman in love - Barbra Streisand
10 15 When you ask about love - Matchbox
11 09 Amigo - Black slate
12 10 Killer on the loose - Thin Lizzy
13 19 Cassanova - Coffee
14 --- Gotta pull myself together - Nolans
15 --- You're lying - Lynx
16 13 Searching - Change
17 17 Three little birds - Bob Marley
18 --- Enola gay - O.M.D.
19 08 One day I'll fly away - Randy Crawford
20 14 Trouble - Ian Gilland

Nieuwe binnenkomers:

She's so cold - Rolling stones (33)
I need your lovin' - Teena Marie (34)
Let me talk - Earth, wind & fire(35)
Why do lovers break each others heart - Showaddywaddy(36)
Dog eat dog - Adam and the ants(37)

Stereotype van The Specials zomaar helemaal weg uit de top 20 vanaf 6 (werd 22) is een behoorlijke aderlating. De 'nieuwe' binnenkomers in de Top 20 komen van posities uit de top 40 van vorige week. Status quo ging van 27 naar 5 overigens.

De werkelijke nieuwe binnenkomers: Rolling Stones (She's so cold) prima nummer van Emotional rescue (8)
Ik hou niet zo van disco maar geef wel complimenten aan het genre bij Teena Marie en I need your lovin' (6,5)
Showaddywaddy zou het nog een keer gaan lukken met Why do we break each others' heart (5,5) maar de nieuwe jaren 50 revival krijgt van mij net het voordeel van de twijfel.
Van Adam and the Ants gaan we de komende twee jaar in ieder geval nog meer horen. Het was zijn tweede hit in Engeland, Dog eat dog (6).

Ik ben er eerlijk gezegd niet zo weg van, veel uiterlijk vertoon en tromgeroffel. Maar een paar leuke singles. De eerste hit was overigens King of the wild frontiers. Maar die was niet hoger geëindigd dan 48, vandaar nog nooit vertoond op deze pagina's.

Ten slotte Let me talk van Earth, wind & fire (7), de eerste hit van het nieuwe album Faces. Volgens mij kent iedereen het, van titel en muziek, maar het is nooit een hit geweest in Nederland, verbazingwekkend genoeg. Echt onbegrijpelijk. Wij zouden wat betreft de top 40 inzake Faces wachten tot april 1981 en het nummer And love goes on.

Ik ga alvast verklappen wél Let me talk in mijn Top 30 te hebben gekregen. Want het singletje is gewoon uitgebracht in Nederland.

Week 43 - 1980
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Blondie - The Tide Is High
#8: George Baker - All My Love
#15: Kenny Rogers - Lady
#23: Randy Crawford - Same Old Story


Hetzelfde verhaal, dezelfde song, maar niet heus.

#24: Hank The Knife - Diamonds
#26: Madness - Baggy Trousers
#27: Mac Kissoon & Children - Glory Glory
#28: John Lennon - (Just Like) Starting Over
#29: Dire Straits - Tunnel Of Love
#30: Kate Bush - Army Dreamers

The Tide Is High markeert een beetje een keerpunt in Blondie's carrière. Haar punkier nummers horen bij deze tot het verleden (al ken ik het album Autoamerican niet) en het zou niet lang meer duren voordat de band zelf daar achter aan ging, tenminste voor een hele lange tijd. The Tide Is High doet weinig verkeerd en is een gewezen hitsingle, maar de gretigheid lijkt te zijn verdwenen. Hierna zouden Rapture en het treurige The Hunter nog verschijnen en ging het doek 17 jaar lang dicht, al hield Debbie er een wat muziek betreft matig succesvolle solo-carrière aan over. The Tide Is High krijgt zeker groen licht, maar het is een duidelijke daling ten opzichte van eerder verschenen werk [7].

George Baker's liedje vind ik geforceerd overkomen, alsof ie Una Paloma Blanca opnieuw probeert uit te vinden. Het klinkt wel catchy in de coupletten, maar is over de gehele lengte ontzettend vrijblijvend en lichtgewicht [3,5].

Lady is me veels te zoetsappig. Kenny kan dit soort sentimenten het beste aan Lionel Richie over laten, mij doet het in ieder geval helemaal niets. De reggae-versie van een paar jaar later vind ik een heel stuk beter (wie was dat?) [3].

Dan krijgen we, zoals vaak, een vergeten diamantje, ditmaal van een grote naam: Randy Crawford. Same Old Story voldoet aan alle kwalificaties voor fris klinkende, poppy jazz-muziek dat je zonder gène ook buiten liftschachten kan beluisteren. Dit is pure vakmanschap [9,5].

Hank The Knife alias Henkie Bruisten (zie YouTube) komt hier met het enthousiaste Diamonds, dat op plaatsen (die drumsolo) ietwat té is, maar als geheel een ruime voldoende verdiend. Dat oer-gevoel in de uitvoering werkt altijd [8].

Baggy Trousers mag dan wel iets minder van kwaliteit zijn dan de voorgaande single Nightboat To Cairo (zoals eerder gezegd), maar toch is het voor mij onvervalste jeugdsentiment. Heb dit altijd grappig gevonden, samen met de clip (die saxofonist die begint te zweven... ), en dat vind ik nog steeds. Ze zaten hier midden in hun 'prime', om het maar even kort aan te geven. Het klinkt iets poppier dan voorgaande werk en hierna zou de sound wat verrijkt worden maar het is nog een lange weg naar de saaiere laatste singles van ze en gelukkig maar [8,5].

Starting over. De Lennons weer terug op het rechte pad en blijkbaar erg gelukkig samen. Ironisch hoe John eerder Paul McCartney verweet met zoetsappige popliedjes te komen terwijl dit nummer Paul wat zoetsappigheid betreft alle hoeken van de kamer laat zien, maar goed; dat gekibbel was anno 1980 al lang bijgelegd en Starting Over mag er zeker zijn. Gewoon een leuk, romantisch liedje over de kracht van een 'echte' relatie. John en Yoko waren weer gelukkig samen. Ik hoop dat hij er in die korte tijd nog goed van heeft kunnen genieten. Niemand leek er op dat moment tussen te kunnen komen, zelfs geen psychopaat... [8].

Tunnel Of Love als single... Ik zou er bijna niet aan durven denken, maar daarom ben ik al blij dat ik een clip heb gevonden met het hele nummer. Toch vind ik het tegen het einde wat langdradig en weinig fantasievol worden, hoe goed gespeeld ook. Het werkt eigenlijk gewoon beter als een albumnummer [7,5].

Amusant, de reacties van m'n lieve schat in de keuken op Army Dreamers. 'The music's beautiful, but I just wanna tell her to shut the hell up!' Ja, ik geef zelf ook toe dat Kate's stem kan klinken als nagels op een schoolbord, maar muzikaal gezien wordt dat hier gecompenseerd, Het liedje klinkt als de soundtrack van een film noir dat zich afspeelt op een geheimzinnige kermis. Zeker een [8] waard.

Kissoon en consorten kon ik nergens vinden. Sorry voor de wat late respons, we zijn bezig met huishoudelijke zaken.

TOP 40 VAN ROB nr 226, 22-10-1980
dw vw aw
1 1 10 Ashes to ashes - David Bowie
2 3 5 Sanctuary - New Musik
3 7 3 Lies - Manfred Mann's Earth Band
4 4 5 Take the long way home - Supertramp
5 6 7 Master blaster - Stevie Wonder
6 2 8 Johnny and Mary - Robert Palmer
7 5 6 Woman in love - Barbra Streisand
8 8 7 Limbo - Fischer Z
9 12 3 My old piano - Diana Ross
10 13 4 Release - Patti Labelle
11 11 5 Total loss - Kayak
12 24 2 Stereotype - The Specials
13 14 6 Don't stand so close to me - The Police
14 16 3 What you're proposing - Status Quo
15 15 5 Blind date - Ginger
16 10 9 Magic - Olivia Newton-John
17 9 11 Anak - Freddie Aguilar
18 18 7 Long blond animal - Golden Earring
19 33 2 Aquarius - Gary Fane
20 26 2 Together too long - The Meteors
21 23 3 Now you tell me that we're through - The Photos
22 22 4 Cogli la prima vela - Angelo Branduardi
23 32 2 Real love - The Doobie Brothers
24 -- 1 Am I normal - Eye to Eye
25 -- 1 Baggy trousers - Madness
26 17 13 One day I'll fly away - Randy Crawford
27 20 7 Get 'im outta town - The Laughing Dogs
28 34 2 Il jouait du piano debout - France Gall
29 19 15 Peter Gunn - Emerson, Lake & Palmer
30 31 3 Give me the night - George Benson
31 21 14 Don't ask me why - Billy Joel
32 36 4 My prayer - Ray, Goodman & Brown
33 -- 1 Don't come stoned and don't tell Trude - Max & Specs
34 -- 1 The dream machine - Dolly Dots
35 -- 1 Never knew love like this before - Stephanie Stills
36 28 4 The king's call - Phil Lynott
37 25 8 If it's alright with you baby - The Korgis
38 29 5 Oops upside your head - The Gap Band
39 30 4 The wanderer - Donna Summer
40 27 9 Another one bites the dust - Queen

Jawel, David Bowie heeft de zesde week op 1 gehaald, een prestatie die pas een paar keer geleverd is in de afgelopen jaren! Maar nu zit Lies hem wel erg dicht op de hielen, dus die zevende week wordt wel heel moeilijk...

Op 24 de hoogste binnenkomer, Eye to Eye, een new wave/synth-duo uit Seattle dat hiermee debuteerde, maar verder weinig meer presteerde. Dit behaalde toch nog de tipparade, al wordt het de laatste 30 jaar niet meer gedraaid (voor zover ik weet). Het refrein vind ik nu wat te scherp en de rest ook niet memorabel, maar altijd leuk om nog eens terug te horen.

Op 25 de grote doorbraaksingle van Madness, na kleine hits voor One step beyond en Nightboat to Cairo. Humor, zeer aanstekelijke muziek, opvallende clip en herkenbare presentatie: alles klopt hier. Met een tekst die dicht bij de beleving van de jeugd staat.

Op 33 het Nederlandse gezelschap Max & Specs, met een geinig hitje over een crimineel duo waarvan de een de ander op het hart drukt over de grote slag niets tegen zijn vriendin te zeggen. Maar op het eind horen we de politiesirene: Trude heeft haar mond voorbijgepraat. Een keer beluisteren is voldoende.

Op 34 de Dolly Dots met The dream machine, een van hun kleinste hits, maar ik vond hem juist leuker dan gemiddeld (de meeste DD-singles haalden mijn top 40 niet). Overtuigende melodie in het refrein, dan ben je al een heel eind.

Op 35 ten slotte Stephanie Mills met haar nummer 1 hit. Erg prettig en lief liedje, maar meer is het ook niet.

Het is een cover van The Crickets (begeleidingsband van Buddy Holly).

Blondie - The Tide Is High
#8: George Baker - All My Love
#15: Kenny Rogers - Lady
#23: Randy Crawford - Same Old Story
#24: Hank The Knife - Diamonds
#26: Madness - Baggy Trousers
#27: Mac Kissoon & Children - Glory Glory
#28: John Lennon - (Just Like) Starting Over
#29: Dire Straits - Tunnel Of Love
#30: Kate Bush - Army Dreamers

Vanmorgen alles nog even beluisterd:

Een 4, jawel, voor Blondie met The Tide is High. Toen al zwaar teleurgesteld, ben daar nooit overheen gekomen.

George Baker een 3, vind Lady van Kenny Rogers toch erg meevallen (6).
Mooie cijfers ook voor Randy Crawford (8) en Hank the Knife (7), prima nostalgie.
Madness en Baggy trousers (8) is een prima nieuwe single. Mac Kissoon stelt zwaar teleur met een voortijdige Kersthit (2)

Daarentegen weer prachtige cijfers voor John Lennon (8), Dire straits (8,5) en Kate Bush (9,5) Misschien wel één van de best Tipparades van het 1980.

Tipparade: week 43 van 1980

Alarmschijf: Blondie - The Tide Is High
Ik wist pas later dat dit een cover was van The Paragons, die van Blondie vind ik iets minder maar de prima zang van Debbie Harry doet mij toch meer dan voldoende geven, al was het tot dan toe hun minst goede single.
Cijfer: 7

#8: George Baker - All My Love
Wel beter dan zijn vorige hit maar toch minder geïnspireerd dan in zijn beginperiode, het komt mij ook wat geforceerd en minder spontaan over al is het nummer best aanstekelijk.
Cijfer: 5

#15: Kenny Rogers - Lady
Wel mooi nummer geschreven door Lionel Richie en ongetwijfeld vakkundig gebracht maar Kenny Rogers voegt uiteindelijk niet zoveel toe. De reggae-versie van Wayne Wade vind ik beter.
Cijfer: 6

#23: Randy Crawford - Same Old Story
Mooie jazzy en prima gezongen softsoulsong dat lang niet zo'n grote hit werd als haar voorganger.
Cijfer: 8

#24: Hank The Knife - Diamonds
Een cover van Jet Harris MBE & Tony Meehan (1963), uiteindelijk voegt deze versie ook niet veel aan toe. Dit is zelfs een kopie van het origineel maar omdat het wel goed gebracht is en vanwege de nostalgische gezelligheid kan ik het door de vingers zien.
Cijfer: 6

#26: Madness - Baggy Trousers
De hits van Madness vind ik onweerstaanbaar leuk en grappig, ook hun clips. Wederom een prima single.
Cijfer: 8,5

#27: Mac Kissoon & Children - Glory Glory
Geen clip gevonden.

#28: John Lennon - (Just Like) Starting Over
Het is niet meer de scherpe en geëngageerde John Lennon van weleer maar dit nummer mag er zeker zijn, John Lennon kan ook degelijke radiohits brengen als het moet en het is ook nog prima gezongen.
Cijfer: 8

#29: Dire Straits - Tunnel Of Love
Dire Straits is een albumgroep en brengt alleen singles uit ter promotie van hun album. Het is een verkorte versie die als single werd uitgebracht, ik verkies uiteraard de (lange) albumversie en dit is klasse van de eerste tot de laatste noot - zeker de gitaarsolo's - en erg sfeervol en inventief.
Cijfer: 9,5

#30: Kate Bush - Army Dreamers
Lief anti-oorlogs-liedje zonder zoetsappig te zijn, Kate Bush vind ik een erg mooie en aparte stem hebben. Vind ik één van haar beste nummers.
Cijfer: 9,5

Een sterke tipsweek waarbij ik de onderste 2 nummers de beste vind.

Hot 100 - Week Of October 18, 1980

Top 10:

#1 - #1 Queen - Another One Bites The Dust
#2 - #2 Barbra Streisand - Woman In Love
#3 - #3 Diana Ross - Upside Down
#4 - #4 Air Supply - All Out Of Love
#5 - ? The Pointer Sisters - He's So Shy
#6 - #9 Doobie Brothers - Real Love
#7 - #7 Kenny Loggins - I'm Alright
#8 - #8 Olivia Newton-John & E.L.O. - Xanadu
#9 - #5 Eddie Rabbitt - Drivin' My Life Away
#10 - #6 Paul Simon - Late In The Evening

Weinig nieuws. The Pointer Sisters maken een nette binnenkomst. Xanadu doet verrassend weinig.

-----

Binnenkomers bij de onderste 10:

#100: Chicago - Thunder And Lightning
#97: Amii Stewart & Johnny Bristol - My Guy/My Girl
#96: Linda Clifford - Red Light


Red Light krijgt van ons groen licht.

#95: Robbin Thompson Band - Brite Eyes
#94: Burt Reynolds - Let's Do Something Cheap And Superficial

Chicago's Thunder And Lightning heb ik op Soulseek kunnen vinden. Net als Musician kan ik dit zeker waarderen al is het geen hoogvlieger. Het is meer pretentieloos dan echt opzienbarend en er lijkt te zijn geluisterd naar Earth, Wind And Fire [7].

Amii Stewart & Johnny Bristol lepelen hier op een onwaarschijnlijke wijze The Chiffons' My Guy en The Temptations' My Girl op. Had van ons zeker niet gehoeven, de nummers gaan gewoon niet mooi samen. Waardeer jke soulklassiekers, maar blijf er verder gewoon van af als je er niks noemenswaardig mee kan doen! [3,5].

Linda Clifford's Red Light komt van de musical Fame. Ik vind dit hele goede disco dat meteen in je hoofd blijft zitten. Ik vraag me af wie er ook bekend mee zijn. Absolute meevaller van de week betreft de Hot 100! [9].

Robbin Thompson moet deze week model staan voor de toenmalige AOR-markt, maar doet dat op een uiterst matige wijze. Een leeg, flodderig liedje zonder karakter [3,5].

Burt Reynolds mag vanaf deze week de single voor Smokey And The Bandits 2 naar de top proberen te zingen. Kent u die regel van acteurs en zangcarrières? [1].

Musician’s Top 30, 25 oktober 1980

01 (02) Driver’s seat * Sniff ’n the tears
02 (01) Angel * Fleetwood mac
03 (07) Lies * Manfred Mann’s earth band
04 (03) King’s call * Phil Lynott
05 (06) Stereotype * Specials
06 (05) Don’t stand so close to me * The Police
07 (13) Into the lens * Yes
08 (04) Johnny and Mary * Robert Palmer
09 (09) What you’re proposin’ * Status quo
10 (20) Misunderstanding * Genesis
11 (11) Take the long way home * Supertramp
12 (21) Aquarius * Gary Fane
13 (08) Ashes to ashes * David Bowie
14 (16) Real love * Doobie brothers
15 (10) Start! * The Jam
16 (19) Sanctuary * New musik
17 (15) Some are born * Jon Anderson
18 (---) Time ran out on you * Leo Sayer
19 (23) Touch and go * The Cars
20 (---) Mad at you * Joe Jackson
21 (---) She’s so cold * Rolling stones
22 (12) Room service * Fisher z
23 (25) My old piano * Diana Ross
24 (14) Master blaster * Stevie Wonder
25 (24) It’s still rock and roll to me * Billy Joel
26 (22) Total loss * Kayak
27 (28) When you ask about love * Matchbox
28 (---) Let me talk * Earth, wind & fire
29 (17) I die: you die * Gary Numan
30 (27) My turn to love you * Eddy Grant

Slechts vier nieuwe binnenkomers, dat lijkt mij een stilte voor de storm. Hoewel je met Joe Jackson en de Rolling Stones natuurlijk alvast een aardig briesje hebt binnengehaald.

Beat Crazy stond op het punt van verschijnen en Mad at you was Joe Jackson's prima single. Hij wordt verbazingwekkend genoeg deze week nog even voorbij gestreefd door de nieuwe single van Leo Sayer. Ook helemaal niet onaardig, overigens.

Een tweede nieuwe single die was gekocht werd Let me talk van Earth, wind & Fire die zojuist het album Faces hadden uitgebracht. Zoals eerder gezegd, het werd helemaal niets met Let me talk in Nederland, bleek pas later.

En de Rolling stones, over She's so cold is al meer geschreven. Prima opvolger van de titelsong van Emotional Rescue.

De Engelse Top 20 van 25 oktober 1980

http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQyu3tinKtGxFQY0lgoI1UVjbz-CZPp_xbQprfIyt-41OV45dqo

01 09 Woman In Love BARBRA STREISAND
02 02 D.I.S.C.O. OTTOWAN
03 01 Don't Stand So Close To Me POLICE
04 05 What You're Proposing STATUS QUO
05 03 Baggy Trousers MADNESS
06 10 When You Ask About Love MATCHBOX
07 07 If You're Lookin' For A Way Out ODYSSEY
08 04 And The Birds Were Singing SWEET PEOPLE
09 14 Gotta Pull Myself Together NOLANS
10 --- Love X Love GEORGE BENSON
11 08 My Old Piano DIANA ROSS
12 18 Enola Gay ORCHESTRAL MANOEUVRES IN THE DARK
13 13 Casanova COFFEE
14 06 Masterblaster STEVIE WONDER
15 --- Special Brew BAD MANNERS
16 11 Amigo BLACK SLATE
17 15 You're Lying LINX
18 12 Killer On The Loose THIN LIZZY
19 --- Dog Eat Dog ADAM AND THE ANTS
20 --- All Out Of Love AIR SUPPLY


De overige nieuwe binnenkomers, voor het eerst gehaald uit de gehele Top 75:

31 Towers Of London XTC
33 Never Knew Love Like This Before STEPHANIE MILLS
37 Loving Just For Fun KELLY MARIE
38 One Man Woman SHEENA EASTON
40 Don't Say I Told You So TOURISTS
41 London Town LIGHT OF THE WORLD
42 Whose Problem MOTELS
43 Suddenly OLIVIA NEWTON-JOHN & CLIFF RICHARD
44 Slade Alive At Reading SLADE
46 La Di Da SAD CAFE
47 The Breaks KURTIS BLOW
48 The Wanderer DONNA SUMMER
50 In My Street CHORDS
51 Party In Paris UK SUBS
52 Goodbye Civilian SKIDS
53 Lovely One JACKSONS
54 I Could Be So Good For You DENNIS WATERMAN
55 When I Dream TEARDROP EXPLODES
56 Modern Girl SHEENA EASTON
57 Without Your Love ROGER DALTREY
59 Passing Strangers ULTRAVOX
60 1-2-3 PROFESSIONALS
61 Can't Fake The Feeling GERALDINE HUNT
62 Dancing With Myself GENERATION X
63 History Of The World DAMNED
64 The Sit Song BARRON KNIGHTS
65 Gentlemen Take Polaroids JAPAN
66 Thighs High TOM BROWNE
68 Don't Look Down PLANETS
69 Rock Hard SUZI QUATRO
70 Taking A Chance On You DOLLAR
71 Give Me An Inch HAZEL O'CONNOR
72 Johnny And Mary ROBERT PALMER
73 We Are The Firm COCKNEY REJECTS

Deze week geef ik even een inzage van alle platen die nog niet eerder zijn genoemd in mijn overzicht van de Engelse Top 40. Ik zeg Top 40, maar eigenlijk bestaat de Engelse Hitlijst uit 75 nummers in totaal. Door dat nu helemaal te laten zien, is iedereen volledig op de hoogte van wat er zo'n beetje werd uitgebracht (en wanneer) in het Verenigd Koninkrijk.

Ook nummers die geen hit zouden worden, zoals die van Ultravox, Robert Palmer, Japan, Roger Daltrey enz.

Volgende week doe ik dan een Top 20 en vervolgens alleen nog maar wat er nieuw binnenkwam in de Top 75 met commentaar

Week 44 - 1980
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Eddie Rabbitt - Drivin' My Life Away
#10: The Korgis - Rover's Return


Hondsdolle synths van The Korgis.

#24: Renee - Come Closer
#25: The Mo - Nancy
#26: Yves Duteil - Les P'tites Casquettes (Live)
#27: Spargo - Sometimes
#28: David Bowie - Fashion


'We are the goon-squad and we're coming to town'. Buitenaardse disco van Bowie.

#29: Hollander - Good Enough To Rock 'N' Roll
#30: Air Supply - All Out Of Love

Van mijn part hadden The Korgis de Alarmschijf mogen zijn. Rover's Return is een ijzersterke instrumental dat lekker speels klinkt, als een hondje eigenlijk, en die speelsheid helpt volgens mij iedereen uit een rothumeur. Die synth-riff is er een uit duizenden, je moet er maar bij opkomen . En dat eerder genoemde hondje, dat maakt het voor mij helemaal af [9,5].

Come Closer is de tweede Tipparade-notering voor de Nederlandse band Renee en is een vooruitgang op Jimmy, die ook een beetje is gaan groeien bij me. Het is ook weer zo'n klein liedje dat een beetje betoverend klinkt en ik herken het ook vaag. De andere nummers van het album Reaching For The Sky liggen grotendeels in de stijl van de singles Jimmy, Come Closer en Sadman, al worden er ook andere paden verkent. Wij hadden het laatst uit de kringloop, samen met het album The Future None Can See, en ik moet het weer eens beluisteren. Ik zou het nog eens op cd willen vinden. Interessante band overigens; De eerste singles zijn rock 'n' roll-pastiches en latere singles slaan volledig uit naar de andere kant van het muzikale spectrum. De zang vind ik bij dit liedje perfect bij de spaarzame instrumentatie passen, het mag wat over-the-top zijn, daar leent het liedje zich gewoon voor. Een dikverdiende voldoende wat ons betreft [8].

Iets minder onder de indruk ben ik van The Mo. Zij komen met een mengeling van punk, new wave en prog en ook zij klinken in zekere zin uniek. Wat is trouwens dat instrument in de clip dat lijkt op een bazooka? Leuk, eigenwijs liedje. Ik kan het goed hebben [7,5].

Yves Duteil zegt me weinig en ik heb hier eigenlijk niet veel mee, het klinkt me iets te vrijblijvend [5].

Tja, en als je vervolgens de knulligheid van Spargo hoort, dat kan dan alleen maar fors tegenvallen en dat doet het dan ook: 'It sounds like some really bad highschool music production we're watching' zegt m'n lieve vrouw. Inderdaad; Dit is kazig als de pest. Vreselijk nummer van een vreselijke band [1].

Bijna precies 13 jaar na Love You Till Tuesday komen we hier David Bowie weer tegen met iets dat van een geheel andere planeet lijkt te komen: Fashion. Dit klinkt als disco-muziek dat gestript is van alle warmte en sensualiteit. Het klinkt zelfs een beetje industrial-achtig en het was bedoeld als een cynische kijk op het hype-gevoelige modewereldje en de new wave-artiesten die buitenissiger probeerden te lijken dan, maar overduidelijk geïnspireerd waren door Bowie himself. Ik maak geen grap als ik zeg dat dit alleen maar 4 weekjes in de Tipparade heeft gestaan en dat het nummer van Spargo wél in de Top 40 heeft gestaan... [9,5].

Hollander probeert teveel op Joe Jackson te lijken en ik vind het zelfs wat saai voor het genre. Good rock 'n' roll? Average rock 'n' roll! [5].

Da's een fagot volgens mij. Als ik me goed herinner hebben ze op hun debuut-LP ook een liedje over zichzelf opgenomen: Band with bassoon (=fagot dus). Je hebt gelijk: het zorgt in elk geval voor een uniek geluid, lekker licht en luchtig. Al vind ik deze toch wel wat minder dan het enige nummer waarmee ze later een hitje zouden scoren: Fred Astaire. Maar wat je ook van The Mo kan zeggen, het was in elk geval géén dertien-in-een-dozijnmuziek.

Leuk dat je ook zo enthousiast bent over Renée. Ik heb die singles ook, en ik vind ze ook allemaal tamelijk charmant klinken. Gitarist René Nodelijk was een van de eersten in ons land die met een instrumentaal rock & roll-bandje kwam: René & his Alligators. Gaat echt al terug tot begin jaren zestig, meen ik.
Eind jaren zeventig kwamen ze terug, ditmaal met z'n vrouw Anja op zang. Sweet nothings werd een hit, waarvan de B-kant, Alligator boogie nog aan de oude tijd herinnert. Maar de singles die daarna kwamen, waren bijna disco-achtige softpop. High time he went was de enige hit, verder bleven die singles in de tipparade steken. Maar ik vind het toch best leuk gedaan allemaal. Niet wereldschokkend, maar aangenaam om naar te luisteren.

Tipparade: week 44 van 1980.

Alarmschijf: Eddie Rabbitt - Drivin' My Life Away
Een vlot country getint nummer dat fris klinkt en nu nog op de radio wordt gedraaid. Niettemin werd het destijds geen grote hit hier, zou zijn naam er wat voor tussen zitten?
Cijfer: 8

#10: The Korgis - Rover's Return
Een vlot en speels instrumentaal synthipopnummer, aanstekelijk en die hond daarbij, je moet het maar verzinnen!
Cijfer: 8,5

#24: Renee - Come Closer
Lange tijd niet meer gehoord maar ik vind het niettemin smaakvol en tijdloos klinken, licht jazzy getint met spaarzame maar gepaste instrumentatie zoals die opkomende synthesizer in het midden.
Cijfer: 7,5

#25: The Mo - Nancy
Klinkt eigenzinnig met een een luchtigere vorm van new wave en ook licht symfonisch getint maar het nummer zelf is niet pakkend genoeg om bij te blijven. Niettemin meer dan verdienstelijk.
Cijfer: 6,5

#26: Yves Duteil - Les P'tites Casquettes (Live)
Een Franse chanson nu, destijds kwamen wij van alles tegen in de hitlijsten. Leunt sterk aan tegen cabaret, klinkt spontaan en vrolijk, leuk hoe hij het publiek op zijn hand heeft en na een stop terug verder zingt.
Cijfer: 7,5

#27: Spargo - Sometimes
Met deze band heb ik weinig, dit klinkt nu erg melig en saai met slechte Engelse uitspraak en doet mij denken aan het eurovisiesongfestival waar dit soort nummers schering en inslag zijn.
Cijfer: 2

#28: David Bowie - Fashion
Wat minder dan zijn vorige hit Ashes to Ashes maar een eigenzinnige en eigentijdse popsong, zowat laverend tussen rock, new wave en disco maar typisch Bowie. Vreemd dat het geen hit werd gezien zijn populariteit.
Cijfer: 8

#29: Hollander - Good Enough To Rock 'N' Roll
De melodie lijkt mij deels gejat van I Want You to Want Me van Cheap Trick en de zang overtuigt mij niet. Ik vind het te doorsnee rock'n roll met te weinig identiteit.
Cijfer: 4

#30: Air Supply - All Out Of Love
Een nummer dat mij nooit heeft geboeid, ik vind het te kleurloos en te veilig klinken. Laat dit maar over aan Sky Radio.
Cijfer: 4

Bij deze wil ik even laten weten dat er misschien de komende dagen geen Amerikaanse lijst zal zijn, dit in verband met werkzaamheden thuis die aan het eind van de week waarschijnlijk voorbij zullen zijn.

Terug van een weekje vakantie, dus hier mijn nieuwe lijst:

TOP 40 VAN ROB nr 227, 29-10-1980
dw vw aw
1 3 4 Lies - Manfred Mann's Earth Band
2 2 6 Sanctuary - New Musik
3 4 6 Take the long way home - Supertramp
4 1 11 Ashes to ashes - David Bowie
5 5 8 Master blaster - Stevie Wonder
6 12 3 Stereotype - The Specials
7 6 9 Johnny and Mary - Robert Palmer
8 9 4 My old piano - Diana Ross
9 10 5 Release - Patti Labelle
10 7 7 Woman in love - Barbra Streisand
11 8 8 Limbo - Fischer Z
12 -- 1 Driver's seat - Sniff 'n the Tears
13 13 7 Don't stand so close to me - The Police
14 11 6 Total loss - Kayak
15 14 4 What you're proposing - Status Quo
16 15 6 Blind date - Ginger
17 19 3 Aquarius - Gary Fane
18 23 3 Real love - The Doobie Brothers
19 20 3 Together too long - The Meteors
20 18 8 Long blond animal - Golden Earring
21 24 2 Am I normal - Eye to Eye
22 25 2 Baggy trousers - Madness
23 -- 1 Army dreamers - Kate Bush
24 -- 1 Time moves on - Carmen & Thompson
25 21 4 Now you tell me that we're through - The Photos
26 16 10 Magic - Olivia Newton-John
27 22 5 Cogli la prima vela - Angelo Branduardi
28 28 3 Il jouait du piano debout - France Gall
29 17 12 Anak - Freddie Aguilar
30 34 2 The dream machine - Dolly Dots
31 -- 1 The tide is high - Blondie
32 35 2 Never knew love like this before - Stephanie Stills
33 -- 1 Fashion - David Bowie
34 33 2 Don't come stoned and don't tell Trude - Max & Specs
35 32 5 My prayer - Ray, Goodman & Brown
36 30 4 Give me the night - George Benson
37 27 8 Get 'im outta town - The Laughing Dogs
38 26 14 One day I'll fly away - Randy Crawford
39 29 16 Peter Gunn - Emerson, Lake & Palmer
40 31 15 Don't ask me why - Billy Joel

Inderdaad moet David Bowie na 6 weken de eerste plaats afstaan, en zakt meteen naar nummer 4. Op 1 staat Manfred Mann, zijn enige song die bij mij op 1 is gekomen.

Van de vijf binnenkomers springt Driver's seat het meest in het oog, niet omdat hij op 12 binnendendert (erg hoog), maar omdat dezelfde song in 1979 ook al een behoorlijke notering behaalde. In de regel zet ik heruitgaves niet nogmaals in mijn lijst; een uitzondering wordt gemaakt als de song bij de eerste keer, achteraf gezien, niet genoeg punten haalde. Ik heb Driver's seat aanvankelijk een paar weken bewust buiten de lijst gehouden, maar nu hij erin mocht, kon hij direct ook erg hoog binnen knallen. Maar een dikke nummer 1 hit zal het niet worden, want dan zouden de entries van 1979 en 1980 samen voor een veel te grote hit zorgen...

Op 23 vanzelfsprekend een mooie entry voor Kate Bush, de derde single van Never forever (de vorige twee werden bij mij nummer 1 hits). Deze single klinkt erg klein en is erg cynisch; weer een ander gezicht van de veelzijdige Kate Bush.

Op 24 weer een vrij onbekende single (de laatste tijd heb ik er elke week eentje), van Carmen & Thompson. Carmen is Phil Carmen, een Canadese Zwitser die over zes jaar nog een hitje zou scoren met Moonshine still. Dit is een samenwerking met Mike Thompson, een bassist. Een fraai werkje, mooie gitaar en synths, een praatzang en dromerige refreinen; een beetje in de stijl van 74/75 van The Connels. YouTube - Carmen & Thompson - Time Moves On (1980)

Op 31 de reeds afgekraakte nieuwe single van Blondie, The tide is high. Bij mij ging hij er nog makkelijk in en wordt het een redelijke hit, maar ik moet achteraf toegeven dat het wel een een goedkope cover is die getuigt van artistieke armoede.

Op 33 al de opvolger van het grote succes Ashes to ashes, namelijk Fashion. Helaas haalt dit het niet bij zijn voorganger; David Bowie is altijd leuk natuurlijk, maar dit is wel wat flauw en simpel.

Ten slotte mag opvallen dat de singles vrij lang in de lijst blijven hangen. Onderin vinden we drie singles met 14, 15 en 16 weken, wat erg veel is.

Musician’s Top 30, 1 november 1980

01 (01) Driver’s seat * Sniff ’n the tears
02 (03) Lies * Manfred Mann’s earth band
03 (02) Angel * Fleetwood mac
04 (07) Into the lens * Yes
05 (05) Stereotype * Specials
06 (04) King’s call * Phil Lynott
07 (06) Don’t stand so close to me * The Police
08 (10) Misunderstanding * Genesis
09 (12) Aquarius * Gary Fane
10 (09) What you’re proposin’ * Status quo
11 (08) Johnny and Mary * Robert Palmer
12 (14) Real love * Doobie brothers
13 (16) Sanctuary * New Musik
14 (20) Mad at you * Joe Jackson
15 (21) She’s so cold * Rolling stones
16 (---) Army dreamers * Kate Bush



17 (---) Tunnel of love * Dire straits
18 (19) Time ran out on you * Leo Sayer
19 (---) Starting over * John Lennon
20 (---) Baggy trousers * Madness
21 (11) Take the long way home (live) * Supertramp
22 (17) Some are born * Jon Anderson
23 (---) Same old story * Randy Crawford
24 (19) Touch and go * The Cars
25 (29) Let me talk * Earth, wind & fire
26 (13) Ashes to ashes * David Bowie
27 (15) Start! * The Jam
28 (---) Lady * Kenny Rogers
29 (---) Diamonds * Hank the Knife and the jets
30 (---) The tide is high * Blondie

Een record aan nieuwe binnenkomers, acht, en er zit verder helemaal geen enkele verrassing bij! Elke single is bekend. Dat is toch een enorm aantal, zoveel nieuwe entrees.

Dat gaat volgende week ongetwijfeld tot kop-staart botsingen leiden....

Week 45 - 1980
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Luv' - My Number One V
#3: ABBA - Super Trouper V
#19: Hepie En Hepie - Ik Lig Op M'n Kussen Stil Te Dromen V
#20: Rod Stewart - Passion V
#27: Showaddywaddy - Why Do Lovers Break Each Others' Hearts? V
#28: Roland Kaiser - Santa Maria V
#29: Bruce Springsteen - Hungry Heart V


Bruce's hongerige hart wordt in Nederland niet gevoed.

#30: Neil Diamond - Love On The Rocks V

De kindermuziek van Luv' mocht waarschijnlijk weer eens Alarmschijf zijn. Er was dus waarschijnlijk een tijd waarin dit 'cool' werd bevonden... [3].

ABBA zorgt met Super Trouper weer voor een constante kwaliteit, maar de echt catchy arrangementen behoren inmiddels tot het verleden. Super Trouper heeft een beladen sfeer, zelfs als het refrein luchtig probeert te klinken. Toch is het die onmiskenbare ABBA-touch die het tot een [8] weten te brengen.

Ergens tussenin huishoudelijke veranderingen en een weekje weg heb ik geen tijd om Hollandse truttigheid te beschrijven, dus Hepie En Hepie kunnen stilletjes doordromen naar LucM [1].

Dan liever Rod Stewart die met Passion nog enigszins aan de goede kant van de streep staat. Dit is van net voor de roze colberts, witte broeken en kazige synthesizers. Het arrangement biedt ook ruimte voor die lekkere gitaarakkoorden en het klinkt spannend en sfeervol [8].

Iemand vergat Showaddywaddy te vertellen dat de tijden van Chinn & Chapman al een tijdje 'out of vogue' waren. Sorry, jongens [3,5].

Met Santa Maria hebben we hier natuurlijk een echte bratwurstenkraker te pakken, maar.... eerlijk gezegd kan ik hier meer sympathie voor opbrengen dan Hepie En Hepie, Luv' en Showaddywaddy. Hier is tenminste een beetje werk van gemaakt, het arrangement kent een bepaald verloop en het klinkt vertrouwd, als een oude bekende die op bezoek komt [5].

Vervolgens komen we bij de eerste single van Bruce Springsteen's The River waarbij het zo smaakvolle Nederland het presteerde om het tweemaal géén hit te laten worden (in 1980 en in 1995 met een live-versie). Ik heb er niks op aan te merken, maar een klassieker is het ook weer niet. Gewoon een erg lekker nummer [8,5].

Met Neil Diamond keren we weer terug naar de grauwe middelmaat van de week. Typische radiovulsel dat niet stoort maar je ook niet wild-enthousiast naar de muziekzaak laat rennen [5].

Tipparade : Week 45 van 1980 (vanaf nu met meer commentaar).

Alarmschijf: Luv' - My Number One
Luv' was toen op al op de terugweg, Patti Brard had de band intussen verlaten (werd vervangen door Ria Tielsch), na enkele maanden zou Luv' definitief splitten na felle ruzies. Niettemin ging het volgens de clip nog vredig aan toe. Die danspasjes vind ik grappig om ze nog eens te bekijken en zelfs aandoenlijk. Kinderachtig vind ik het nummer ook maar tevens charmant al zou ik dit niet gauw draaien.
Cijfer: 4

#3: ABBA - Super Trouper
ABBA is een meester in aanstekelijke maar doordachte popsongs. De vocalen zijn zoals gewoonlijk meesterlijk en de arrangementen zijn wederom inventief, alles zit op zijn plaats, daar kunnen vele huidige hitleveranciers een puntje aan zuigen. Wat ik als minpunt kan aanhalen is dat het wat té klinisch, een ietsje te gepolijst klinkt.
Cijfer: 8

#19: Hepie En Hepie - Ik Lig Op M'n Kussen Stil Te Dromen
Ik vind het wel grappig van kaztor. Maar voor mij is dit - echt waar - een guilty pleasure. Met de meeste schlagers heb ik weinig tot niets op enkele uitzonderingen na en dat is er zo één. Ik vind het erg charmant en gezellig en heeft vanwege de arrangementen ook een sfeer die mij wel ligt.
Cijfer: 7

#20: Rod Stewart - Passion
De titel dekt wel degelijk hier de lading, blij de jonge en enthousiaste Rod Stewart nog eens te zien. Wat is hij nu oud geworden en dan bedoel ik op artistiek vlak (ik verwijs naar zijn recente werk). Maar dit is de Rod Stewart zoals ik hem kende, rauw, passioneel en swingend en dit nummer zelf blijft staan als een huis.
Cijfer: 8,5

#27: Showaddywaddy - Why Do Lovers Break Each Others' Hearts?
Toegegeven, hun eerste hit hier Under the Moon of Love was een fuifnummer (ik wist pas achteraf dat dit een cover was) en hun versie van When (Kalin Twins) mocht er ook zijn. Deze band doet niets dan coveren (dit is het origineel), dat trucje was na een tijd uitgewerkt. Ik vind het nogal routineus klinken in de trant van "wij pikken een nummer uit begin jaren '60 en coveren die gewoon". En wat Chinn & Chapman betreft, hun beste tijd (met Sweet, Mud, Suzy Quatro en Smokie) was duidelijk achter de rug.
Cijfer: 4

#28: Roland Kaiser - Santa Maria
Duitse schlagers zijn ook niet mijn ding maar enkele nummers kan ik wel appreciëren zoals dit hier. Dit nummer heeft duidelijk meer inhoud dan de gemiddelde schlager, hier is zowel qua tekst als qua arrangementen meer werk van gemaakt. Maar echt wild ben ik hier ook niet van.
Cijfer: 6

#29: Bruce Springsteen - Hungry Heart
Bruce Springsteen kan ik zelden op een slecht nummer betrappen en dit klinkt erg lekker: de warme en passionele zang, melodie, achtergrondkoortjes, arrangementen (zoals die orgel) waar E-Street Band verantwoordelijk voor is. Het enige wat je kunt aanwrijven is dat de sax van Clarence Clemons hier ontbreekt maar in dit nummer zou het wellicht ook niet passen.
Cijfer: 9

#30: Neil Diamond - Love On The Rocks
Neil Diamond is één van de meest succesvolle singer-songwriters hoewel hij door de pers niet tot de grootsten wordt gerekend. Ik hoor hem wel graag en hij heeft een unieke warme stem maar een fan ... dat nu ook weer niet. Degelijke song, ongetwijfeld vakkundig gebracht met veel passie - het is ook een evergreen geworden - al reken ik dit niet tot de beste songs van Neil Diamond.
Cijfer: 7

Luc heeft een groot hart en ziet graag het beste in de artiesten en waardeert ze om wat ze maken. Beoordeelt ze daar ook op.
Het is eerlijk en houdt tegelijkertijd rekening met mensen die wél van dit soort muziek houden.

Dat is geheel iets anders dan hun muziek afrekenen op je eigen smaak, wat verreweg de meeste mensen hier doen.

Ik zou graag ook meer zo willen zijn, maar kan toch geen spaan heel laten van Hepie & Hepie, Luv, Roland Kaiser of ook niet van Showaddywaddy. Ik kan mij gewoon niet voorstellen dat er mensen zijn die er van houden maar toch, de feiten spreken mij tegen: Roland Kaiser was op weg naar de nummer 1 positie van de Top 40, Hepie en Hepie, Luv haalden gemakkelijk de Top 10. Dus er is publiek voor, dat is onmiskenbaar.

Maar ik vind dat er sowieso toch wel kritisch mag worden gekeken naar wat er wordt uitgebracht. Jarenlang is Abba bijvoorbeeld 'gebasht', om vervolgens in een situatie te geraken dat er geen onvertogen woord van kritiek meer wordt gegeven. Het eerste is niet goed maar dat laatste gaat mij toch ook veel te ver.

Alsof Abba geen verschillende soorten muziek heeft gemaakt. Ik vind Super trouper namelijk een zéér mager nummer, afgezet tegen de muziek die Abba in 1978 maakte. Eagle of zelfs Summernight city, Voulez vous, zijn toch wel even wat beter dan deze mierzoete Abba plaat. Ontdaan van ook maar enige spanning of orginaliteit.

Dan toch veel liever Bruce Springsteen, of zelfs Neil Diamond. Maar ook hier: de verkopen gingen naar de bovengenoemde artiiesten.

Dan dat b-kantje van Bruce Springsteen, Held up without a gun. Volgens mij is het alleen maar de flipside geweest van Hungry heart en is het daarna (bij mijn weten) niet meer gepubliceerd. Dat maakt Hungry heart een waardevol bezit.

Maar ook voor Bruce geldt: singles van Born to Run, Darkness on the edge of town of nu zijn "nieuwe" album The River: het leidde niet tot grote verkopen. Alleen het singletje The River (later in 1981) zou uiteindelijk de Top 40 halen.

Hepie En Hepie haalden niet de Top 10, maar dat terzijde

TOP 40 VAN ROB nr 228, 5-11-1980
dw vw aw
1 1 5 Lies - Manfred Mann's Earth Band
2 3 7 Take the long way home - Supertramp
3 6 4 Stereotype - The Specials
4 2 7 Sanctuary - New Musik
5 12 2 Driver's seat - Sniff 'n the Tears
6 4 12 Ashes to ashes - David Bowie
7 5 9 Master blaster - Stevie Wonder
8 8 5 My old piano - Diana Ross
9 23 2 Army dreamers - Kate Bush
10 9 6 Release - Patti Labelle
11 7 10 Johnny and Mary - Robert Palmer
12 33 2 Fashion - David Bowie
13 10 8 Woman in love - Barbra Streisand
14 13 8 Don't stand so close to me - The Police
15 17 4 Aquarius - Gary Fane
16 21 3 Am I normal - Eye to Eye
17 18 4 Real love - The Doobie Brothers
18 16 7 Blind date - Ginger
19 11 9 Limbo - Fischer Z
20 22 3 Baggy trousers - Madness
21 24 2 Time moves on - Carmen & Thompson
22 31 2 The tide is high - Blondie
23 15 5 What you're proposing - Status Quo
24 20 9 Long blond animal - Golden Earring
25 19 4 Together too long - The Meteors
26 14 7 Total loss - Kayak
27 32 3 Never knew love like this before - Stephanie Stills
28 -- 1 Nancy - The Mo
29 -- 1 Drivin' my life away - Eddie Rabbitt
30 -- 1 The turn of a friendly card - The Alan Parsons Project
31 -- 1 Rover's return - The Korgis
32 30 3 The dream machine - Dolly Dots
33 -- 1 Lady - Kenny Rogers
34 -- 1 All out of love - Air Supply
35 -- 1 One trick pony - Paul Simon
36 28 4 Il jouait du piano debout - France Gall
37 27 6 Cogli la prima vela - Angelo Branduardi
38 25 5 Now you tell me that we're through - The Photos
39 26 11 Magic - Olivia Newton-John
40 29 13 Anak - Freddie Aguilar

Lies blijft op 1 staan, maar The Specials (dit is hun grootste hit bij mij), Sniff n the Tears, Kate Bush en David Bowie komen met rasse schreden aan. Eén van deze vier zal Manfred Mann ook aflossen....

Onderin de lijst een grote schoonmaak; zeven nieuwe binnenkomers. Als hoogste Nancy van The Mo, een frisse new wave-band uit Delft (waar ik zelf ook ooit geboren ben, maar dat ter zijde). Dit is hun eerste succes, misschien ook wel hun eerste single, en bleef in de tipparade steken. Dankzij de wat felle vrouwenvocalen, het herkenbare toetsenwerk en de op de achtergrond zingende kinderen een fijn stukje Nederpop!

Op 29 de enige hit in NL van countryzanger Eddie Rabbitt, met een typische car song (net als Driver's seat overigens). Leuk maar niet bijzonder.

Op 30 de titelsong van Alan Parsons Projects nieuwe album The turn of a friendly card. De single is bijzonder, omdat op het album de song uit 5 delen bestaat, waarvan deel 1 en 5 voor de single aan elkaar geplakt zijn. Als je tegenwoordig de song nog wel eens op de radio hoort, draaien ze altijd part 1, dus het orchestrale bombastische slot zit daar niet aan vast. TERWIJL DAT TOCH HET MOOISTE STUK IS!!! Eind 1980 werd dit ook wel op de radio gedraaid, maar het werd geen hit (wel de eerste tipnotering voor APP). Zelf hoorde ik het genoeg om direct in mijn top 40 te zetten, maar te weinig om er een grote hit van te maken; ik kon hem niet onthouden. Gevolg was dat hij niet erg hoog kwam, maar het wel lang volhield. In mijn laatste top 200 Aller Tijden, die ik eens per 5 jaar maak, stond The turn of a friendly card op 58, veel hoger dan al die nummer 1 singles van dit jaar...

Op 31 het instrumentale, vrolijk voortstuwende Rover's return van The Korgis. Voor wie het niet doorheeft: Korgis zijn hondjes (de favoriete honden van de Britse koningin), Rover is de naam van een hond en in de song hoor je duidelijk een hond knap in de maat meeblaffen .

Op 33 de Lionel Richie-cover Lady van Kenny Rogers, en hij komt er prima mee weg; de schorre stem en sobere instrumentatie laten de over-romantische tekst sterk overkomen. De latere reggaeversie van Wayne Wade vond ik zouteloze muzak.

Op 34 Air Supply met de opvolger van Lost in love, namelijk All out of love, ook vaak gecovered, ook suikerzoet en wat mij betreft nog wat sterker.

En op 35 Paul Simon met de opvolger van het sterke Late in the evening, One trick pony. Aardig, maar dit singletje deed erg weinig, zowel in de top 40 als bij mij; was er geen betere singlekeuze mogelijk geweest?

Dat weet ik niet, ik heb juist dat album niet van Paul Simon. Ik vind het overigens nog knap dat je dit nummer in je hitlijst hebt, want de tipparade zou het niet eens halen. Ik heb de single wel en er ook een notering voor.

Ook het verhaal over de single The turn of a friendly card klopt als een bus. Ik heb de single ook en geklokt duurt het bijna 5 minuten. Prima deel 1 en 5 aan elkaar gemixt, ik ben het ook nooit meer tegengekomen, zelfs niet op één van de vele verzamelaars van het Project.

En ook eens over The Mo, prachtig fris nummer. Het is jammer dat het nummer de Tipparade niet zou ontstijgen. Maar terecht in onze lijsten!

Hier nog een liefhebber (en bezitter) van de single. En jullie hebben gelijk: dit is dus de versie zoals The turn of a friendly card zou moeten klinken. Een fantastische naadloze mix van part 1 en 5, die op het album gescheiden zijn door een paar andere nummers. Alsof het zo bedoeld was.
Kennelijk is deze single, voorzover ik heb kunnen nagaan, alleen in Nederland uitgebracht. In andere landen werd gekozen voor Time en Games people play als singles. Wat zou kunnen betekenen dat hier een Nederlandse 'editor' aan het werk geweest is - die z'n werk heel goed gedaan heeft.

Toen een paar jaar geleden eindelijk 'The Dutch Collection' als verzamelalbum van APP werd aangekondigd, dacht ik: eindelijk! Maar nee hoor, ook hier was weer een gemakzuchtige samensteller aan het werk geweest die er geen idee van had dat déze uitvoering in NL op single was uitgebracht. Het is al vaker bewezen: de grootste muziekliefhebbers zitten helaas niet bij de samenstellers van verzamelalbums voor de platenmaatschappijen.

Wellicht is dat ook de reden dat Held up without a gun nooit op een CD verschenen is. Musician heeft volgens mij gelijk: de meeste obscure B-kantjes (en Bruce had er vele!) zijn volgens mij later ooit nog wel eens op een CD terechtgekomen, maar deze nooit. Behalve op de bootleg die ik heb van zijn verzamelde B-kantjes, maar dat is weer een ander verhaal...

Wat mij betreft wel: ik zou voor Ace in the hole hebben gekozen. Maar of het veel uitgemaakt zou hebben? Ik betwijfel het. Er staan verder eigenlijk geen sterke single-nummers op dat album.

Billboard - 26 oktober 1980

Binnenkomers in de Hot 100:

#78: Paul Simon - One Trick Pony V
#79: Olivia Newton-John & Cliff Richard - Suddenly V
#80: The Police - De Do Do Do, De Da Da Da V


The Police geeft de term 'lullen en zakken vullen' een olijke benaming.

#82: Robert John - Sherry V
#84: Air Supply - Every Woman In The World V
#86: Diana Ross - It's My Turn V
#87: Kool & The Gang - Celebration V


Featuring J.T. Taylor, dus fout. Dus?

#88: Larry Graham - When We Get Married V

Daar hebben we toevallig gelijk het Paul Simon-nummer op #78. Een hitsingle is het zeer zeker niet, maar het klinkt wel lekker speels en gedreven. Kan me hier geen buil aan vallen [8,5].

Ik word die Bee Gees-pretenties van Olivia Newton-John onderhand wat zat in dit topic. Ook met Cliff is het weer een bak hijgerigheid en het klinkt volstrekt overbodig [3].

Ik blijf het zeggen: Degenen die denken dat The Police het zich met hun nummer gemakkelijk maken kijken niet verder dan de titel. Het liedje is een aanklacht tegen de sluwe doortraptheid waarmee politici zich mee bedienen. Muzikaal vind ik dit ook ijzersterk: Het refrein een licht gitaarriffje, de coupletten donker en monotoon, precies zoals het de tekst hoort te begeleiden. The Police waren zeer goed in het creëren van dynamiek en daar wordt nogal eens overheen gekeken. Heerlijk nummer van een dito album [9,5].

Robert John... tja, wat zal ik zeggen, dit is eigenlijk om je eigen dood te lachen . Is dit serieus bedoeld of als grap? Ik pijnig m'n hersenen er niet over en maak het me gemakkelijk: [1].

Tekstueel zit het wel goed bij het Air Supply-liedje, maar muzikaal klinkt dit wel erg zoetsappig. Vleesch noch visch [4].

Na het luchtige, prettige My Old Piano komt Diana Ross nu met een wat drakerig, theatraal, overgeproduceerd nummer dat kwalitatief zeker een bepaalde waarde heeft, maar gewoon mijn kopje thee niet is. Dit moet ze eigenlijk alleen voor de spiegel doen [5].

Over Celebration ga, nee... mag ik niet moeilijk doen: Topper. De latere Kool & The Gang, dus not done, maar dat kan me geen zier schelen : [9,5].

Het Larry Graham-liedje klinkt zoals de single-cover eruit ziet. Ik weet genoeg, U weet genoeg: [1,5].

Die versie van Sherry (oorspronkelijk van Four Seasons) kan ik ook niet serieus nemen. Zoals ik al eerder heb vermeld valt het mij op dat destijds nogal wat nummers uit begin jaren '60 gecoverd werden (soms met bedroevend resultaat). Ik herinner mij ook goed dat DJ's vaak hits uit die periode draaiden (daardoor leerde ik die nummers kennen).

De cover van Sherry van de Four Seasons, daar springt letterlijk het glazuur van je tanden. Een ongeloofelijk slappe disco-beat er achter.

Wat zou Frankie Valli daar destijds nu van gevonden hebben? Hij kan toch demonstratief afzien van de royalties of het over laten maken aan het goede doel? Soms moeten dingen echt verboden kunnen worden wegens verregaande overtreding van de goede smaak. Dit is echt zo'n voorbeeld.

Geef mij de originele Four Seasons! Helaas waren ze al enkele jaren in geen velden of wegen te zien en Frankie Valli had met Grease natuurlijk ook een geheel andere hit te pakken dan December 1963...

Al met al geen al te best weekje.... Kaztor heeft nog compensatie met The Police maar ik vind De do do do de da da da echt het minste nummer dat The Police tot dan toe heeft uitgebracht. En Kool & The Gang scoren natuurlijk hoog op elk feestje waar ook gedanst kan worden. Het is ook beter dan de gemiddelde discohit maar meer dan een 6,5 wil ik niet geven.

Hier lijkt mij betere Sherry geschonken Sherry - Four seasons Natuurlijk wel in het achterhoofd houden dat het oorspronkelijk uit 1962 komt.

Weer eens even bijbenen...

Billboard - 2 november 1980

Binnenkomers in de Hot 100:

#32: Neil Diamond - Love On The Rocks
#38: John Lennon - (Just Like) Starting Over
#68: Barbra Streisand & Barry Gibb - Guilty V
#70: Harry Chapin - Sequel V
#80: Dr. Hook - Girls Can Get It V
#85: Billy Burnette - Don't Say No V


Indrukwekkende Westcoast-muziek van Billy Burnette.

Zoals je weet recenseer ik iedere song 1 keer, dus ga ik gelijk met een sneltreinvaart naar Barbra & Barry met het zoetsappige duet Guilty. Muzikaal vind ik dit eigenlijk best leuk, maar de te dramatische vocalen van Barbra halen er heel wat punt vanaf en een groot Bee Gees-fan ben ik gewoon niet [4].

De gezwollen vocalen van Harry Chapin halen een heel goed nummer onnodig naar beneden. Bespeur ik hier een tendens? De muziek is echter goed en interessant genoeg om een voldoende te garanderen [6].

Dr. Hook's Girls Can Get It luistert prettig weg, al komt het wel enigszins anoniem op me over. Maar het is al met al sympathiek [7].

Met Billy Burnette halen we een portie onvervalste Westcoast-rock binnen. Tenminste 1 ander MuMeëer herkent 'm onmiddelijk : Dit was dus eigenlijk de gedoodverfde vervanger van Lindsey Buckingham toen deze Fleetwood Mac voor een langere tijd verliet en dat zie en merk je meteen. Voor Billy helaas een verloren strijd want Lindsey vervang je niet zomaar. Ik heb wat dat betreft eigenlijk wel medelijden met hem want hij heeft zeker talent en dit liedje vind ik zeer behoorlijk. Ik vind het heel wat van FM weghebben eigenlijk. Maar dit is in dit kader louter positief bedoeld! Vocaal pakt hij geweldig uit bij deze muziek, de begeleidende gitaar heeft een heerlijk, country-achtig geluid en het maakt me nieuwsgierig naar zijn werk op met name Behind The Mask [9].