Musicians Top 30, week 19:
Jessie's Girl van Rick Springfield is zo'n nummer wat iedereen kent, net als bv. Sweet Home Alabama, maar beiden hebben niet de Top 40 en zelfs de tipparade niet gehaald.
Jessie's Girl kwam ook weer steeds voorbij in een film die een paar weken geleden op TV was, maar waarvan ik de titel al weer vergeten ben.
Zeker een lekker nummer nog, 7,5.
Dreams van Neil Diamond ken ik helemaal niet.
Oh God, I Wish I Was Home Tonight van Rod Stewart ken ik wel en was een van de betere nummers van de voor de rest nogal tegenvallende Foolish Behaviour LP van Rod Stewart (cijfer 7,5).

Top 40 van Rob nr. 254:
Muscle Bound, Spandau Ballet's eerste single. Ze werden geschaard onder de New Romantics, maar dit hoort met gemak nog bij de funkwave die ook in was in die jaren. Vind ik nog wel een 6,5 waard. Achteraf hebben ze (naar mijn bescheiden mening) in al die jaren slechts 2 echte goede nummers gemaakt en dat zijn Chant No.1 en Through The Barricades (jazeker).

That Was My Big Mistake markeerde inderdaad het begin van het einde van de vrij korte carriere van The Korgis. Nummer heeft me nooit veel gedaan, een 5,5.

Primary van The Cure was, is en blijft geweldig. Dat begin alleen al en het blijft maar lekker doorjakkeren en jagen. Zekers nog een 9.

Haba daba riwi kidi: Die eerste 2 singeltjes van de Urban Heroes staan wat mj betreft nog steeds (ik heb zelfs die LP nog), maar deze niet meer. Klinkt erg flauw nu. Een 5-je.

De Verzonken Stad heb ik zo snel niet helder, dus kan er ook niets over zeggen.

Grey Day: En het feestbandje Madness werd steeds serieuzer, rustiger en vooral beter vanaf 1981. Dit nummer staat ook nog steeds wat mij betreft. Een 8.

Muscle Bound, Grey Day en Habadabariwikidi komen ongetwijfeld nog aan bod in de Tipparade (meer precies dit weekeinde), de andere hierboven genoemde nummers zijn al geweest.

De laatste vind ik eigenlijk best een lekkere zomerplaat.
Maar uiteraard meer daarover als het aan bod komt.

En dit weekeinde ook het eerste echte statement van ene Nederlandse band die een redelijke bekendheid ging genieten...

TOP 40 VAN ROB nr 255, 13-5-1981
dw vw aw
1 2 5 What becomes of the broken hearted - Dave Stewart & Colin Blunstone
2 1 8 Morning dew - Long John Baldry
3 8 3 Adventure - Rupert Holmes
4 3 7 Kids in America - Kim Wilde
5 5 5 Bette Davis eyes - Kim Carnes
6 6 5 People alone - Randy Crawford
7 7 6 I missed again - Phil Collins
8 16 4 Night train - Steve Winwood
9 12 3 The river - Bruce Springsteen
10 9 5 Rain in May - Max Werner
11 4 11 Jealous guy - Roxy Music
12 10 6 Star - Kiki Dee
13 15 4 Race to the end - Demis Roussos & Vangelis
14 14 6 Lately - Stevie Wonder
15 18 6 How 'bout us - Champaign
16 11 8 Can you feel it - The Jacksons
17 29 2 Muscle bound - Spandau Ballet
18 17 12 Vienna - Ultravox
19 13 11 Sailing - Christopher Cross
20 -- 1 Enola Gay - Orchestral Manoeuvres in the Dark
21 35 2 Haba daba riwi kidi - Urban Heroes
22 31 2 That was my big mistake - James Warren & The Korgis
23 26 3 Mind of a toy - Visage
24 28 3 Discotch - Voyage
25 32 2 Primary - The Cure
26 25 4 Just the two of us - Grover Washington Jr.
27 27 3 Leaving on the midnight train - Nick Straker Band
28 -- 1 Danny - Kit Hain
29 -- 1 I've seen that face before - Grace Jones
30 21 5 Making your mind up - Bucks Fizz
31 37 2 Grey day - Madness
32 23 10 You better you bet - The Who
33 20 8 Keep on loving you - REO Speedwagon
34 19 10 9 to 5 - Dolly Parton
35 24 4 Then the music stopped - Pussycat
36 -- 1 Stand and deliver - Adam & the Ants
37 22 9 Marliese - Fischer Z
38 36 2 De verzonken stad - Frank & Mirella
39 30 8 Angel of mine - Frank Duval & Orchestra
40 34 7 And love goes on - Earth, Wind & Fire

Dave Stewart wacht niet af maar neemt direct de toppositie over. Snelle stijgers van Rupert Holmes en Steve Winwood.

Op 20 de nieuwe Orchestral Manoeuvres in the Dark (van OMD had toen nog niemand gehoord). Enola Gay (het vliegtuig dat de atoombom naar Hiroshima bracht) is een klassieker geworden, maar haalde in ons land niet eens de tipparade. De synthesizers swingen als nooit te voren en de zang is bedwingend.

Op 28 Kit Hain met Danny, een nogal vergeten song. YouTube - Kit Hain - Danny. Kit Hain is een Britse zangeres, voorheen bekend van het duo Marshall Hain (in 1978 met Dancing in the city een top 10-hit). Ook deze single wist de NL top 40 te bereiken. Een stemmig, wat triest aandoend liedje, door de tijd misschien wat achterhaald, maar fijn om weer eens te horen.

Op 29 Grace Jones met haar grote doorbraakhit. In 1977 had dit fotomodel en ikoon al een kleine top 40 hit met La vie en rose (cover van Edith Piaff), maar nu scoort ze met een geweldige productie, een soort kruisbestuiving tussen de Argentijnse tango (Libertango van Astor Piazzolla uit 1974) en reggae met nieuwe lyrics over het duistere Parijse nachtleven. Kenmerkend is de bandoneon (en de bijbehorende clip).

Op 36 Adam & the Ants, de new romantics piratenband die met Stand and deliver definitief doorbreken en een flinke top 10 hit scoren. Erg leuke song met een clip vol branie (en allemaal niet al te serieus te nemen).

Ik vond/vind dat nummer van Rupert Holmes ook nog steeds geweldig. Hij komt dinsdag bij mij in de lijst binnen en gaat het ook niet slecht doen. Jammer dat het destijds geen grote hit werd. Maar ja, het was niet de "mode" in die tijd.

Week 19 van 1981.

Alarmschijf: Sister Sledge - He's Just A Runaway
Dit is meer rockgetint dan hun vorige singles maar ik vind Sister Sledge hier niet optimaal uit de verf komen. Melodisch vind ik het wat eentonig al is het productioneel verzorgd met prima baslijn.
Cijfer: 6

#11. Spandau Ballet - Musclebound
De eerste single van Spandau Ballet en dit hoor ik tenslotte liever dan hun latere zoetgevooisde hits. Van de zang van Tony Hadley hou ik niet zo erg maar dit swingt en is meer funky met aangenaam gitaarloopje en percussie.
Cijfer: 7,5

#18. Doe Maar - 32 Jaar (Sinds 1 dag of 2)
Toen stonden er nog een aantal leuke Nederlandstalige bands in de hitparade, waar zijn ze gebleven? Dit blijft fris klinken met aanstekelijk reggae-ritme en even vindingrijke als meezingbare tekst.
Cijfer: 9

#27. Rupert Holmes - Adventure
Wat meer bombastisch en ook meer symfonisch getint dan zijn vorige hits door de synths, ook een tikkeltje jazzy. Ongetwijfeld vakkundig gebracht en sfeervol maar minder beklijvend.
Cijfer: 7

#28. Urban Heroes - Habadaba Riwikidi
Lijkt de brug te leggen tussen tussen new wave en retrorock, klinkt aardig en geinig maar het heeft tenslotte toch iets te weinig om het lijf.
Cijfer: 6,5

#29. Madness - Grey Day
Madness lijkt hier donkerder en serieuzer te klinken zoals de titel aangeeft maar de humor en aanstekelijke gekte en hun eigen ska-stijl hebben ze niet achterwege gelaten.
Cijfer: 8

#30. Debbie - Who's Gonna Love Me
Dit nummer staat niet volledig op YouTube maar het is vrij magere en weinig bijzondere disco dat nu door iedereen vergeten is.
Cijfer: 4

Week 19 - 9 mei 1981
Top 40
Tipparade

Alarmschijf: Sister Sledge - He's Just A Runaway
Favorietschijf: Debbie - Who's Gonna Love Me
Steunplaat: Spandau Ballet - Muscle Bound

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Sister Sledge - He's Just A Runaway V
#11. Spandau Ballet - Muscle Bound V
#18. Doe Maar - 32 Jaar (Sinds 1 dag of 2) V
#27. Rupert Holmes - Adventure V
#28. Urban Heroes - Habadaba Riwikidi V
#29. Madness - Grey Day V
#30. Debbie - Who's Gonna Love Me V




Misschien klinkt het heel gek, maar Mick Jagger's Just Another Night vind ik vaag iets weghebben van He's Just A Runaway. Dit liedje klinkt iets minder gelikt dan Sister Sledge's grotere hits, maar ik vind het eigenlijk best aardig. Er zit vooral een lekkere drive in [7].

Bij Muscle Bound van Spandau Ballet heb ik het idee dat dit de muziek was die ze echt wilden maken. Ik kan namelijk geen link leggen tussen dit, een paar andere van hun vroege singles en de geföhnde suave-pop waarmee ze zouden doorbreken. Platenlabelpolitiek?
Muscle Bound klinkt me als iets waar bij wijze van spreken The Clash mee zouden kunnen komen. Vergeleken met hun latere hits is dit een openbaring [8,5].

Heel gek. Het lijkt nog niet eens zo lang geleden sinds ik (eigenlijk m.m.v. mijn lieve schatje) in dit topic Ernst Jansz's mooie kanariegele jumpsuit, door z'n moeder gekapte haar en hippieketting omschreef (naar aanleiding van de clip bij de single Ik Zou Het Willen Doen). Toch is er in een vergelijkbare tijdspanne in 1980/81 heel veel gebeurt met dit illustere gezelschap, nl. de wissel van non-talent Piet Dekker naar Henny Vrienten en de daarmee gepaard gaande muzikale face-lift. 32 Jaar klinkt stoer, cool en na al die jaren nog steeds absoluut relevant en kredietwaardig binnen én buiten de landsgrenzen.
Uitstekende plaat! [10].

Rupert Holmes' vorige (hit)singles vond en vind ik nog steeds heel aardig, maar Adventure doet me vergeleken daarmee verbazingwekkend weinig. Het ontbreekt hier aan herkenbaarheid en finesse, al vind ik de synths wel goed klinken [5].

Ik zei het al eerder: Deze single van de Urban Heroes klinkt lekker zomers en je krijgt er een übergoed gevoel bij. Luistervoer voor aan het terrasje of op het strand, al ben ik bang dat dat nooit meer zal gebeuren zonder een eigen radio erbij. Onweerstaanbaar [8].

Madness verwerkt met ingang van Grey Day wat meer invloeden in hun muziek, en hier is dat Caraïbisch. Ook zouden de teksten iets serieuzer van toon worden (wat heet: tekstueel vertelt het op een grimmige manier een stressig bestaan). Die grijsheid van de tekst klinkt op een inventieve manier door in de muziek, en dat alleen al verraad het talent van deze groep [8,5].

Tenslotte Debbie's disco. Ze doet maar wat ze niet laten kan, maar doe zoiets dan voor de spiegel ofzo. Hier moet je de buitenwereld niet mee lastig vallen [2].

Musician’s Top 30, 16-05-1981, week 20

01 (01) 03 The River – Bruce Springsteen
02 (02) 09 Morning dew – Long John Baldry
03 (03) 05 Too much time on my hands – Styx
04 (05) 03 Night train – Steve Winwood
05 (07) 03 I missed again – Phil Collins
06 (08) 05 What becomes of the broken hearted – Dave Stewart
07 (04) 09 You better you bet – The Who
08 (15) 02 Primary – The Cure
09 (10) 04 Rain in may – Max Werner
10 (09) 04 Winning – Santana
11 (19) 02 Oh god, I wish I was home tonight – Rod Stewart
12 (06) 06 Fireflies – Fleetwood mac
13 (16) 04 Just the two of us – Grover Washington
14 (11) 07 Kids in America – Kim Wilde
15 (12) 06 Lately – Stevie Wonder
16 (21) 02 America – Neil Diamond
17 (---) 01 Adventure – Rupert Holmes
18 (---) 01 Grey day - Madness
19 (17) 05 Bette Davis Eyes – Kim Carnes
20 (23) 03 Fantastic voyage – Lakeside
21 (---) 01 Habadaba riwikidi – Urban Heroes
22 (13) 06 Time out of mind – Steely dan
23 (24) 02 Morning train – Sheena Easton
24 (30) 02 Stille Willem – Henk Spaan
25 (---) 01 Musclebound – Spandau Ballet
26 (---) 01 32 jaar – Doe maar
27 (25) 04 Dancing dynamo – Sugar and the lollipops
28 (22) 03 Hold me once – Florence Warner
29 (28) 02 Jessies girl – Rick Springfield
30 (29) 02 Being with you – Smokey Robinson

Rupert Holmes - Adventure




Op youtube maar een belabberde versie van Adventure. De inzender beroept zich er op dat het album Adventure nooit op cd is gezet en ik kan het ook inderdaad niet vinden. Ik heb er een musicassette van. Het nummer zelf is eventueel krasvrij en loepzuiver te downloaden, zie ik bij Amazon.co.uk.

Of te koop op het album Escape....The Best of Rupert Holmes. Is het dat allemaal waard? Ik moet zeggen dat het alleraardigste geluidseffecten heeft, spannende wendingen en dat het verder goed in elkaar steekt. Holmes heeft de naam vooral voor anderen goede nummers te hebben geschreven (zo schreef hij onder andere Give up your guns van The Buoys) maar hij deed zichzelf te kort.

Misschien was Give up your guns wel het juiste nummer op de juiste tijd. En was Adventure daar, spijtig genoeg voor Holmes, het tegendeel van. Hij is overigens een Brit en geen Amerikaan, ook al had hij een jaar eerder veel succes in de VS met de Pinacolada song en Him. Toch vind ik Adventure niet minder. Jammer dat het niet verder kwam dan de Tipparade.

Inderdaad een waardeloze versie op Youtube, maar toch weer een genot om terug te horen!

Top 40 van Rob nr. 255:
Enola Gay viel me destijds ook al meteen op. Was meteen fan. Werd volgens mij toch wel op de radio gedraaid.
Vind het nog steeds geweldig. Net als bijbehorend album.

Het nummer van Kit Hain was ik helemaal kwijt. Ik zat in 1981 in dienst en miste daarom toch wel wat radiouurtjes. Na het clipje op Youtube had ik hem wel weer terug in memory.
Eigenlijk best een fraai nummer.

Grace Jones vind ik helemaal een klassieker geworden. Sloeg toen in als een bom met haar blockhead en 'fijne' manieren.
Inderdaad een reggaebewerking van een oude tango, gortdroog en strak geproduceerd door Alex Sadkin en Chris Blackwell.
La Porte est Claque (of zoiets).
Geweldig nog steeds.

Van Stand And Deliver van Adam and The Ants heb ik momenteel de LP zelfs onder staanom nog eens te herbeluisteren.
Piratensound met overspannen ritmes en paardegehinnik.
Adam and The Ants waren volstrekt uniek destijds (en nog steeds eigenlijk), maar van dit nummer krijg ik tegenwoordig helaas dwangmatige nagelbijtneigingen.

Week 20 - 16 mei 1981
Top 40
Tipparade

Alarmschijf: Grace Jones - I've Seen That Face Before
Favorietschijf: Bruce Springsteen - The River
Steunplaat: Adam & The Ants - Stand And Deliver

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Grace Jones - I've Seen That Face Before V
#11: Kit Hain - Danny V
#19: Adam & The Ants - Stand And Deliver V
#25: Sugar Minott - Good Thing Going V
#26: Peter Koelewijn En Zijn Rockets - Klap Maar In Je Handen (Live) V
#27: Ray Kennedy - Just For The Moment V
#28: Blue Feather - It's Love V
#29: Gary U.S. Bonds - This Little Girl V
#30: George Harrison - All Those Years Ago V




Als Alarmschijf deze week eerder een stijlicoon dan volwaardig artieste. I've Seen That Face Before vind ik een heel knap nummer, al rijst bij mij bij het zien van de clip weer eens de vraag: Is ze extreem excentriek, zwaar labiel of een beetje van beiden? Volgens mij is (of eerder gezegd: was) ze de enigste artieste die de tango in het popwezen wist te plaatsen. Op grond daarvan scoort deze single heel hoog, maar het is dan ook weer dat kille, afstandelijke en -wellicht in Grace's geval- macabere dat een zeer hoge score in de weg staat [8].

Kit Hain's Danny klinkt me als vleesch noch visch. Ik herken het heel vaag (die uithalen in het refrein) maar ik snap zeker ook wel waarom het zo ver in m'n geheugen is weggezakt. De productie vind ik klinisch klinken, echt al die jaren 80-productie, de zang te hikkerig en de synths zijn te nadrukkelijk aanwezig [5].

En daar hebben we voor de tweede maal de 'dandy highwayman' en consorten! Bij Stand And Deliver voel je je weer even kind. Stand And Deliver geeft je een adrenaline-rush in de zin dat je per direct met je plasticen sabeltje samen met de buurmannen een legertje wilt vormen en vervolgens onverhoede voetgangers te lijf gaat in een opwelling van kinderlijke machtswellust voordat je in groepsverband een grote boomhut gaat bouwen. TSJAAH!!! [10].

Sugar Minott is een soort van Aswad-reggae: 'Music in which the rhythm sounds more upbeat than the singing does', zo omschrijft m'n schatje het hier. Een beetje een mismatch dus.
Het is een geinig zomerhitje -althans zo komt het op mij over, want het werd geen hit- dat een zomers gevoel brengt, maar meer ook niet [5,5].

Van Peter Koelewijn ben ik zeker geen fan, maar met Klap Maar In je Handen had hij een soort van comeback met r'n'r-revival-getinte liedjes die ik best waardeer. Ik Ben Geen Jojo was van eenzelfde snit, als ik het me goed herinner. Klap Maar In Je Handen is eigenlijk gewoon Peer's versie van Gloria. Niets-aan-de-hand-muziek die live goed tot uiting komt, maar verre van fantastisch [7].

Ray Kennedy's liedje is van die typisch zoetsappige, overgeproduceerde MOR-muziek met een ongelofelijk kleurloos refrein erin. File under 'saaie zwijmelpop van kerels die te lang voor de spiegel staan' [4,5].

In de hitparade van 1981 vallen er redelijk wat leuke funk-hitjes te bespeuren, maar It's Love behoort daar niet bij. Het bezit van een kopstem betekent nog niet dat je het toe kan vertrouwen aan een microfoon. En de tweede stem, dat kan ik zonder enige moeite zelf ook op die wijze inzingen. Zeer doorzichtig flutplaatje, dit [3].

Gary U.S. Bond komt hier met een 60's popliedje op de proppen. Helaas voor Gary zou Billy Joel dit een paar jaar later heel wat succesvoller doen. Dit swingt nergens en dat heeft dit soort muziek zeker nodig [4,5].

We beëindigen de week met George Harrison's reactie op John Lennon's dood. Wat ik hier mis is -lach niet- Jeff Lynne's productie. Dat had er misschien meer uit kunnen halen. Nu vind ik het vooral wat nikserig klinken en dat is jammer, want aan de instrumentatie te horen had er meer van gemaakt kunnen worden. Ik denk dat de gemiddelde Nederlander anno 1981 er hetzelfde over dacht getuige de suspect magere prestatie in de Top 40 [5,5].

TOP 40 VAN ROB nr 256, 20-5-1981
dw vw aw
1 1 6 What becomes of the broken hearted - Dave Stewart & Colin Blunstone
2 3 4 Adventure - Rupert Holmes
3 2 9 Morning dew - Long John Baldry
4 5 6 Bette Davis eyes - Kim Carnes
5 6 6 People alone - Randy Crawford
6 7 7 I missed again - Phil Collins
7 9 4 The river - Bruce Springsteen
8 8 5 Night train - Steve Winwood
9 4 8 Kids in America - Kim Wilde
10 13 5 Race to the end - Demis Roussos & Vangelis
11 17 3 Muscle bound - Spandau Ballet
12 28 2 Danny - Kit Hain
13 15 7 How 'bout us - Champaign
14 20 2 Enola Gay - Orchestral Manoeuvres in the Dark
15 10 6 Rain in May - Max Werner
16 29 2 I've seen that face before - Grace Jones
17 21 3 Haba daba riwi kidi - Urban Heroes
18 11 12 Jealous guy - Roxy Music
19 22 3 That was my big mistake - James Warren & The Korgis
20 14 7 Lately - Stevie Wonder
21 12 7 Star - Kiki Dee
22 23 4 Mind of a toy - Visage
23 24 4 Discotch - Voyage
24 25 3 Primary - The Cure
25 31 3 Grey day - Madness
26 16 9 Can you feel it - The Jacksons
27 36 2 Stand and deliver - Adam & the Ants
28 18 13 Vienna - Ultravox
29 -- 1 Chequered love - Kim Wilde
30 -- 1 He's just a runaway - Sister Sledge
31 -- 1 Pocket calculator - Kraftwerk
32 26 5 Just the two of us - Grover Washington Jr.
33 19 12 Sailing - Christopher Cross
34 -- 1 All those years ago - George Harrison
35 27 4 Leaving on the midnight train - Nick Straker Band
36 -- 1 Just for the moment - Ray Kennedy
37 33 9 Keep on loving you - REO Speedwagon
38 30 6 Making your mind up - Bucks Fizz
39 32 11 You better you bet - The Who
40 34 11 9 to 5 - Dolly Parton

Een stabiele lijst deze week, vooral de top 10 zit aardig vast.

Op 29 de hoogste binnenkomer, de nieuwe single van Kim Wilde, terwijl voorganger Kids in America nog hoog genoteerd staat. Als ik me goed herinner, maakte Frits Spits Chequered love tot Steunplaat, eigenlijk te vroeg omdat Kids het nog goed deed. Daardoor had Chequered love een wat moeizame start. De single zelf had ook een moeizaam intro, zeker vergeleken met het spannende intro van Kids. Vervolgens komt Chequered love wel goed op gang, maar het blijft wat geforceerd krachtig klinken. Destijds wist ik nog niet eens hoe je de titel schreef (er staat Shackered love in mijn schrift), zelfs nu weet ik nog niet wat het betekent. Geschaakte liefde? Liefde die bestaat uit zwarte vierkantjes?

Op 30 een rockachtige single van Sister Sledge, erg krachtig gezongen door leadvocalist Kathy Sledge, en ook de elektrische gitaar mag er zijn. De jachtige sfeer past goed bij de lyrics.

Op 31 Kraftwerk, de Duitse pioniers van de elektronische muziek. Pocket calculator kan niet al te serieus genomen worden, zit vol met leuke geluidjes maar blijft in een gimmick steken.

Op 34 George Harrison met een nostalgische terugblik op zijn Beatles-periode (net als later When we was fab). Prettig in het oor liggend maar het mist iedere urgentie.

En op 36 Ray Kennedy met Just for the moment. Vrijwel alles wat in deze tijd in mijn top 40 binnenkomt, ken ik nog goed, of herken ik als ik het terugspeel. Maar dit doet geen enkel belletje rinkelen, behalve de alarmbel: foute muziek! De stem heeft nog wel wat maar de song is slappe hap.

Week 20 van 1981.

Alarmschijf: Grace Jones - I've Seen That Face Before
Haar grootste hit en vind ik (toevallig) ook haar beste nummer vanwege de zwoele sfeer, de accordeon en het relaxte reggae-ritme met ook een leuk stukje Frans.
Cijfer: 9

#11: Kit Hain - Danny
Dit is het op alle vlakken net niet, de hikkerige zang komt niet over bij mij, melodie is niet pakkend genoeg en de synths zijn te sterk op de voorgrond (ik sluit mij aan bij kaztor).
Cijfer: 4,5

#19: Adam & The Ants - Stand And Deliver
Grappig en vrolijk met opzwepende drums, dit doet het helemaal bij mij. Ook die koortjes vind ik erg leuk.
Cijfer: 9

#25: Sugar Minott - Good Thing Going
Van deze reggae-artiest moet ik mij ook eens een (compilatie)album aanschaffen. Dit soort reggae mag ik wel maar opzienbarend vind ik het nu ook weer niet.
Cijfer: 6,5

#26: Peter Koelewijn En Zijn Rockets - Klap Maar In Je Handen (Live)
Peter Koelewijn is ook niet mijn favoriete artiest, hij doet mij teveel aan jatterij (dit lijkt inderdaad sterk op Gloria), maar vermakelijk is hij des te meer zoals in dit fuifnummer dat live goed tot zijn recht komt. Toch beter goed gejat dan zelf slecht gebracht.
Cijfer: 7,5

#27: Ray Kennedy - Just For The Moment
Dit is een gladde zoetsappige ballad met saai refrein, geknipt voor Sky Radio. Deze man kan beslist zingen maar in zulk nummer dat bezwijkt onder de overproductie komt dat niet tot zijn recht.
Cijfer: 3

#28: Blue Feather - It's Love
En dit is een flauw funknummer met geforceerde falsetzang waardoor ik het niet serieus kan nemen ook al door de erg kitscherige synths in het midden. Melodisch en tekstueel is het ook erg eentonig.
Cijfer: 2,5

#29: Gary U.S. Bonds - This Little Girl
Dan is Gary U.S. Bonds daarna een verademing. Een artiest van begin jaren '60 die een come-back maakte met de hulp van Bruce Springsteen die hier zijn stempel op drukte. In tegenstelling tot kaztor vind ik dit swingend en erg aanstekelijk.
Cijfer: 8,5

#30: George Harrison - All Those Years Ago
Eigenlijk een half Beatles-nummer en het klinkt ook daarnaar, Ringo Starr drumde en Paul McCartney zorgde voor de backing vocals. Nostalgisch en sympathiek, het werd wel een grote hit in de VS.
Cijfer: 8

In dat opzicht vind ik When We Was Fab een stuk geslaagder.

Dat had het ook prima kunnen doen in het muziekklimaat van 1981.
Waarom kwam hij er niet 6 jaar eerder mee?

Ik ga het toch is even opnemen voor deze rasartiest, om hem alleen maar te bestempelen dat hij teveel aan jatterij doet vind ik net iets te kort door de bocht gaan, dat het je artiest niet is dat kan natuurlijk altijd, maar deze Godfather van de Nederlandse rock 'n' roll verdient meer respect, toegeven dat het zeker wel klopt dat hij "handig" leent zo hier en daar wat hij ook zelf toegeeft op zijn site, bijvoorbeeld het nummer de loop van een geweer is zowat een exacte kopie van de Commodores met Nightshift en zo zullen er nog wel een paar voorbeelden zijn zo ook het klap maar in je handen wat hier besproken wordt.

Peter Koelewijn is gewoon een slimme en geslepen artiest/producer met een enorme staat van dienst in de Nederlandstalige muziek, als je ziet met hoeveel artiesten hij te maken hebt gehad en zelf uiteraard ook veel muziek hebt uitgebracht verdient hij wat meer respect om het dan maar alleen af te doen als jatterij, wat meer verdiepen in de artiest Koelewijn kan geen kwaad, wie zijn lp/cd Het beste in mij is niet goed genoeg voor jou kent weet wel beter, ook het in 2009 uitgebrachte Een gelukkig man is een cd die er wezen mag, zo ook de prachtige singles KL 204 (Als ik God was) en De sprong in het duister om is iets te noemen.

Ik hem vorige week nog zien optreden (inmiddels 71 jaar) en met nog steeds veel enthousiasme staat hij op het podium en deed waarschijnlijk voor de 25000ste keer Kom van dat dak af, dat later dit jaar (1981) voor de 3e keer uitgebracht zal worden.

Kortom ik heb wel wat met Peter Koelewijn, maar dat lijkt me wel duidelijk wat hierboven allemaal beschreven is.

Het album Het Beste in Mij Is Niet Goed Genoeg voor Jou vind ik prachtig en Peter Koelewijn heeft zeker een aantal evergreens gebracht (De Sprong in het Duister vind ik geweldig). De meeste van zijn zijprojecten kan ik echter minder smaken zoals zijn creatie Babe (een flauwe Luv'-kloon) en Gompie (met de verkrachting van Smokies Living Next Door to Alice).

Nou LucM, daar som je vrij exact op hoe ik tegen Peter Koelewijn aankijk. Dat album Het beste in mij... is werkelijk uitstekend. Misschien wel een van de beste Nederlandstalige pop-albums ooit gemaakt. Hierop klinkt hij een beetje als een Nederlandstalige variant op Rod Stewart in zijn beste jaren.
Maar de platheid van veel andere producties van hem - je noemt meteen een paar van de ergste - maakt dat ik toch niet echt veel respect voor hem kan opbrengen. Hij heeft zeker zijn verdiensten gehad voor de Nederlandse popmuziek - zoals de eerste Nederlandstalige rock & roll evergreen Kom van dat dak af - maar er staat teveel troep tegenover.

Een nummer-één hit zelfs in de Billboard-lijsten. Al zal dat ook veel te maken hebben gehad met het bijzondere karakter van de opnamesessie - een van de weinige nummers uit die tijd waarop de drie toen nog levende Beatles gezamenlijk te horen waren. Het nummer zelf vind ik niet echt een hoogvlieger (zijn geflopte single Blow away van twee jaar eerder vond ik een stuk beter), maar ik heb wel een zwak voor die elektrische piano.

ik heb het me nooit zo gerealiseerd, maar misschien heeft Kaztor gelijk en had Jeff Lynne hier als producer iets meer pit aan kunnen geven. Er word verschillend over gedacht, weet ik, maar ik vind dat Lynne met zijn productiewerk op latere GH-albums als Cloud 9 en Brainwashed zeker heeft bijgedragen aan het karakter en de kwaliteit van die albums.

Van Peter Koelewijn moet wel gezegd worden dat hij zich beter in de markt heeft gezet dan onze Grote Smurfenkabouter Pierre Kartner. Ik vind 'm een stuk sympathieker overkomen en ik denk dat hij heel veel werk heeft verzet en dan zeker niet alleen met noveltyhitjes. Helaas balanceerde hij nogal opzichtig op het randje van hele slechte smaak. Een hit als Klap Maar In Je Handen heeft wat mij betreft niet veel daarmee te maken. Hij had nog een aantal van dat soort leuke nummertjes die weliswaar oppervlakkig klinken, maar bij beluistering best te pruimen zijn.

Ik merk van mezelf trouwens wel dat ik er heel anders tegenover sta dan een paar jaar terug (zie albumrecensies). Wat minder kinderachtig vooral.

Inhakend op LucM en Gaucho: ik heb ook niet zo'n hoge dunk van Peter Koelewijn. Helaas, want ik had hem bij nummers als Kom van dat dak af en Je wordt ouder pappa veel meer gegund.

Maar hij heeft zijn eigen rockcariérre nooit naar een hoger plan kunnen brengen, en koos teveel voor verkeerde teksten. Zo'n onderscheid tussen De Jongens en De Meisjes op Klap maar in je handen vind ik echt afschuwelijk. En altijd al gevonden. Dus geen Peter Koelewijn in onderstaande lijst:

Musician’s Top 30, 23-05-1981, week 21

01 (01) 04 The River – Bruce Springsteen
02 (04) 04 Night train – Steve Winwood
03 (02) 10 Morning dew – Long John Baldry
04 (---) 01 I’ve seen that face before – Grace Jones
05 (05) 04 I missed again – Phil Collins
06 (08) 03 Primary – The Cure
07 (03) 06 Too much time on my hands – Styx
08 (17) 02 Adventure – Rupert Holmes
09 (06) 06 What becomes of the broken hearted – Dave Stewart
10 (11) 03 Oh god, I wish I was home tonight – Rod Stewart
11 (09) 05 Rain in may – Max Werner
12 (18) 02 Grey day - Madness
13 (10) 05 Winning – Santana
14 (16) 03 America – Neil Diamond
15 (---) 01 All those years ago – George Harrison
16 (13) 05 Just the two of us – Grover Washington
17 (07) 10 You better you bet – The Who
18 (21) 02 Habadaba riwikidi – Urban Heroes
19 (25) 02 Musclebound – Spandau Ballet
20 (20) 04 Fantastic voyage – Lakeside
21 (26) 02 32 jaar – Doe maar
22 (---) 01 Beat crazy – Joe Jackson
23 (---) 01 Stand and deliver – Adam and the Ants
24 (12) 07 Fireflies – Fleetwood mac
25 (24) 03 Stille Willem – Henk Spaan
26 (---) 01 Temptation – Everly Brothers
27 (14) 08 Kids in America – Kim Wilde
28 (15) 07 Lately – Stevie Wonder
29 (23) 03 Morning train – Sheena Easton
30 (---) 01 He’s just a runaway – Sister Sledge

Waarin een 'nieuwe' single van Joe Jackson. Hij heeft er wel een paar gemaakt in zijn leuke periode vóór Night and Day maar veel werden er niet van verkocht, kwamen niet in de hitparade. Ik schat in dat Beat Crazy al een paar weken uit was, ik kocht dit soort nummers niet nieuw maar uit de goedkopere bak.
Dat laatste gold ook voor het weer opnieuw uitgebrachte Temptation van de Everly Brothers. Eigenlijk al iets van begin jaren '60.

Maar blijkbaar werd het zomer en daar is dit nummer zeer geschikt voor.

Niets over Grace Jones? Op 4 binnen vind ik nogal spectaculair...

Ja, er is al veel over gezegd, natuurlijk.
En ook een hele bekende single.

Persoonlijk vind ik het één van de meest smaakmakende singles van het jaar. Heel bijzonder van structuur, opzet en ook muzikaal. Daarnaast is Grace Jones van een persoonlijkheid waar je destijds alleen maar van diep onder de indruk kon geraken. Het was echt prachtig, voor mij allemaal zeer nieuw.

TOP 40 VAN ROB nr 257, 27-5-1981
dw vw aw
1 1 7 What becomes of the broken hearted - Dave Stewart & Colin Blunstone
2 2 5 Adventure - Rupert Holmes
3 7 5 The river - Bruce Springsteen
4 12 3 Danny - Kit Hain
5 5 7 People alone - Randy Crawford
6 4 7 Bette Davis eyes - Kim Carnes
7 10 6 Race to the end - Demis Roussos & Vangelis
8 11 4 Muscle bound - Spandau Ballet
9 6 8 I missed again - Phil Collins
10 8 6 Night train - Steve Winwood
11 3 10 Morning dew - Long John Baldry
12 14 3 Enola Gay - Orchestral Manoeuvres in the Dark
13 16 3 I've seen that face before - Grace Jones
14 13 8 How 'bout us - Champaign
15 9 9 Kids in America - Kim Wilde
16 17 4 Haba daba riwi kidi - Urban Heroes
17 23 5 Discotch - Voyage
18 25 4 Grey day - Madness
19 19 4 That was my big mistake - James Warren & The Korgis
20 27 3 Stand and deliver - Adam & the Ants
21 15 7 Rain in May - Max Werner
22 22 5 Mind of a toy - Visage
23 -- 1 Nobody wins - Elton John
24 24 4 Primary - The Cure
25 29 2 Chequered love - Kim Wilde
26 30 2 He's just a runaway - Sister Sledge
27 31 2 Pocket calculator - Kraftwerk
28 18 13 Jealous guy - Roxy Music
29 34 2 All those years ago - George Harrison
30 36 2 Just for the moment - Ray Kennedy
31 20 8 Lately - Stevie Wonder
32 -- 1 Stray cat strut - Stray Cats
33 21 8 Star - Kiki Dee
34 -- 1 Only crying - Keith Marshall
35 -- 1 Über sieben Brücken musst du gehen - Peter Maffay
36 -- 1 32 jaar (Sinds een dag of twee) - Doe Maar
37 26 10 Can you feel it - The Jacksons
38 28 14 Vienna - Ultravox
39 32 6 Just the two of us - Grover Washington Jr.
40 33 13 Sailing - Christopher Cross

Adventure weet niet Dave Stewart van de hoogste positie te stoten, en krijgt nu zelf concurrentie van stijgers The Boss en Kit Hain. Verder valt de duikeling van Morning dew op, het gevolg van een top 10 onder grote druk. Daardoor ook stijgen Grace Jones en OMD maar lichtjes; dat betekent niet dat het hierbij zal blijven...

Vijf binnenkomers weer, geen uitschieters deze week. Op 23 Elton John, misschien wel de talrijkste singlesleverancier van de jaren 70 en 80. In Nobody wins is hij goed op dreef met een hartstochtelijk gezongen jammerklacht over het wrede lot en het aardse tranendal. In de NL top 40 helaas maar een klein hitje, bij mij top 10.

Op 32 de Stray Cats, na twee uptempo rockabilly-songs nu een meer laidback plaatje genoemd naar zichzelf. Persoonlijk vind ik deze veel sterker dan voorganger Rock this town, maar het publiek dacht daar natuurlijk anders over.

Op 34 het enige wapenfeit (voor zover ik weet) van Keith Marshall, een wat zeurderige ballad die een heel grote hit was in NL, maar bij mij niet veel hoger komt dan deze entry. Je hoort hem nooit meer op de radio...

Op 35 Peter Maffay, uiteraard eeuwig beroemd door het ultieme Duitse lied Du (het eerste popliedje dat ik bewust leerde kennen, samen met Butterfly van Daniel Gerard). Dit lijkt daar helemaal niet op, het is een gedragen ballade met een sterk refrein. Wordt ook nooit meer gedraaid.

En op 36 dan Doe Maar, hun eerste entry in mijn top 40. Ik ben nooit een Doe Maar-fan geweest, de simpele reggae-achtige deuntjes en vaak 'moderne' teksten waren aan mij niet besteed. Dit is natuurlijk wel een aardige song, maar als 14-jarige was ik nog strenger dan nu: volgende week staat deze er al niet meer in! Later volgen nog 2 Doe Maar-songs, maar mijn top 20 zal de band niet halen.

Jawel, maar is dat het criterium?

Overigens, het duo Marshall, Hain, die een hit hadden met Dancing in the city in 1978, staan nu weer beiden genoteerd in dezeflde lijst, solo. Kit Hain staat op 4 met Danny.

Nee, geen airplay is geen criterium, maar vaak wel een duidelijke aanwijzing (dat het niet veel soeps was).

En de Keith Marshall die nu in de lijst staat, is natuurlijk niet de Julian Marshall van Marshall/Hain, ze hebben alleen toevallig dezelfde achternaam.

Week 21 van 1981.

Alarmschijf: Nolan Sisters - Attention To Me
Dit nummer werd in 2009 heropgenomen maar ik neem uiteraard de versie van 1981. Een aardig en vlot nummer maar weinig origineel en memorabel. Ik heb er geen hekel aan maar zal dit niet snel uit mijzelf draaien.
Cijfer: 5,5

#12. Pino D'Angio - Ma Quale Idea
Een Italiaans rapnummer, vrij uniek in de top-40. En ik vind het een leuk nummer, goed in elkaar gestoken met name de baslijn en het ritme.
Cijfer: 7,5

#25. Jack Jersey - Shanah
Deze van Jack Jersey kan minder op mijn goedkeuring rekenen. Het komt mij te routineus over en is teveel een kopie van zijn vorige hit Sri Lanka My Shangri La, de inspiratie was duidelijk op. Zijn Engelse uitspraak is (zoals gewoonlijk) ook een minpunt.
Cijfer: 4,5

#26. Elton John - Nobody Wins
Een minder bekend nummer van Elton John, het staat niet op mijn compilatie van hem. Klinkt erg 80's door het drumwerk en de synths. Dit is niet zo erg maar de song zelf is minder beklijvend dan zijn vroeger werk. Toch een voldoende mede door zijn vakmanschap en zang.
Cijfer: 6

#27. De Kermisklanten - Crazy Accordion
Ach, voor op de kermis vind ik het wel leuk (hun groepsnaam geeft dat aan) maar zelf zal ik dit nooit draaien, dat laat ik over aan de liefhebbers.
Cijfer: 3,5

#28. Keith Marshall - Only Crying
Indertijd een zomerhit waarbij de gitaar en percussie opvalt alsook het geruis van de zee. Ik vind het mede hierdoor een lekker deuntje, mag ik nog eens graag horen. Nadien niets meer van deze man gehoord.
Cijfer: 7,5

#29. Tom Petty And The Heartbreakers - The Waiting
Stilistisch in het vaarwater van Bruce Springsteen. Degelijke rocksong, niet echt speciaal maar wel met passie gebracht en sterke begeleiding.
Cijfer: 7,5

#30. Jut & Jul - Ik Heb 'm Nog Wel / Me Kammetje
Jut & Jul is natuurlijk het zoveelste typetje van André van Duin. Grappig vind ik het wel hoe dom het ook mag lijken, dus een voldoende van mij.
Cijfer: beiden 6

Moet even gezegd hier dat de single van Jut En Jul (V. Duin, dus) een dubbele a-kant was met Me Kammetje op de andere kant.

Mijn recensies volgen z.s.m.
Nu wat weinig tijd vanwege het mooie weer en ik moet de tipparade-lijsten vanaf week 22 van 1968 completeren met behulp van de Top 40-site.

Veel geluk!

Musician’s Top 30, 30-05-1981, week 22

01 (01) 05 The River – Bruce Spingsteen
02 (04) 02 I’ve seen that face before – Grace Jones
03 (02) 05 Night train – Steve Winwood
04 (06) 04 Primary – The Cure
05 (05) 05 I missed again – Phil Collins
06 (08) 03 Adventure – Rupert Holmes
07 (03) 11 Morning dew – Long John Baldry
08 (12) 03 Grey day – Madness
09 (15) 02 All those years ago – George Harrison
10 (---) 01 The Waiting – Tom Petty & The Heartbreakers
11 (10) 04 Oh God, I wish I was home tonight – Rod Stewart
12 (09) 07 What becomes of the broken hearted – Dave Stewart
13 (07) 07 Too much time on my hands – Styx
14 (22) 02 Beat crazy – Joe Jackson
15 (14) 04 America – Neil Diamond
16 (19) 03 Muscle bound – Spandau ballet
17 (21) 03 32 jaar – Doe Maar
18 (26) 02 Temptation – Everly Brothers
19 (23) 02 Stand and deliver – Adam and the Ants
20 (18) 03 Habadaba riwikidi – Urban Heroes
21 (---) 01 Nobody wins – Elton John
22 (11) 06 Rain in may – Max Werner
23 (---) 01 Only Crying – Keith Marshall
24 (---) 01 Ma quale idea – Pino d’Angio
25 (---) 01 Danny – Kit Hain
26 (---) 01 Dance in my pants - Jim Steinman
27 (20) 05 Fantastic voyage - Lakeside
28 (13) 06 Winning – Santana
29 (25) 04 Stille Willem – Henk Spaan
30 (30) 02 He’s just a runaway – Sister Sledge





De entree van Dance in my pants, doet mij weer denken aan een van de meest bizarre verhalen uit de rockgeschiedenis. Meatloaf die in de periode ná Bat out of Hell niet in staat was om het (eveneens) door Jim Steinman geschreven album Bad for Good te zingen. Waarna Steinman maar besluit om het zelf te doen. De opnames liepen van de periode 1978 - 1981. Het album van Steinman was een paar maanden oud en wie kwam er in 1981 vervolgens alsnog op de proppen met een opvolger?

Voor het overige geen verrassingen, deze week.