Het is ook door hunzelf samengesteld, dat voegt een meerwaarde toe, het heeft een bondige, no-nonsense tracklist en het lijkt me een prima startpunt om hun gloriejaren te verkennen.

Op amazon.co.uk stond ie voor het schamele bedrag van €3,50.

Manic Monday vind ik eigenlijk maar zozo. Eternal Flame vind ik dan weer wel een ontzettend mooi nummer.

Van Status Quo ken ik, buiten de echt grote hits, vrijwel niks.

Manic Monday was een grote hit in de US en de UK
maar deed inderdaad niet zoveel in de Benelux hitparades.

Ik vind dit door Prince geschreven nummer een beauty.

Met Cock Robin ging het datzelfde jaar trouwens net andersom.
Die brak eerst door in Europa (Frankrijk en Benelux) om daarna
in Amerika erkend te worden. Rare jongens, die Amerikanen.

The Bangles zijn een meidengroep uit de jaren '80 en dan net een stapje hoger dan bijvoorbeeld onze eigen Dolly Dots.

Ik hou erg van participatie van dames in rockmuziek. Maar dan ook als een volwaardig lid van de rockgemeenschap. Geen nep en dat zijn de Bangles.

Dit is spielerij, geschikt voor een aantal hits en dan basta. Ik geef het na herkeuren een 5. Klinkt als een meidengroep, zien er leuk uit om de verkoopcijfers omhoog te krikken. Maar de inhoud is verder erg pover en dat geldt ook voor Walk like an Egyptian en Eternal flame.

De nieuwe Single Van De Dag kwam op 23 februari 1991 binnen op #21, haalde als hoogste positie #2 en stond 11 weken genoteerd:

The Simpsons - Do The Bartman




The Simpsons vind ik nog steeds prachtig en dit nummer vind ik gewoon erg leuk.

Typerend ook hoe Bart toen in de markt werd gezet. Uiteindelijk is pa Homer de populairste Simpson gebleken.

Misschien is het allemaal niet 'dope' genoeg om maar bij het genre te blijven, maar bij een novelty-single als deze til ik daar niet aan. Hier telt het totaalplaatje en wat dat betreft is dit een geslaagd uitstapje.

En de 500e Simpsons zojuist op de TV!

Bij het uitbrengen van deze single waren ze nog niet zo ver, 21 jaar geleden! Ik heb wel een zwak voor deze tekenfilms voor "volwassenen" en door mijn kinderen komt er ook heel wat South Park, Family Guy en weet ik verder allemaal voorbij.

Do the Bartman is uiterst onschuldig, heeft een aanstekelijke melodie, is dansbaar maar leuk in dat genre (7). Ik heb dat singletje ooit nog eens gekocht zelfs, toen ik al weer wat jaartjes van het kopen van singles af was. Goede keuze.

En nu graag voorbeelden van meidengroepen die niet nep zijn en met inhoud.
Die meer dan een aantal hits scoorden natuurlijk. Maar ze mogen er best minder leuk uitzien.

Wat is er nou mis met catchy radiopop, meidengroep of niet? Dat argument snap ik niet.
Manic Monday is toch gewoon een aardig liedje? Zelfs al zou Prince het zelf gezongen hebben.

Dat is het probleem met meidengroepen, het komt niet boven het niveau pop uit. En dat zijn de Bangles, niet meer dan pop.

Dat kan op zich nog aardig zijn, maar geef mij maar vrouwen die normaal rockmuziek maken, daadwerkelijk songs schrijven, spelen en zingen:





Of, als er voor getalenteerd én radiovriendelijke rock moet worden gekozen:





Maar er zijn vele voorbeelden van dames die prachtige muziek kunnen maken. De zoetsappige Bangles vallen daar voor mij niet onder.

Ja, maar nu noem je artiesten en geen groepen en ook geen pop hitmakers.
Zo kan ik ook tientallen vrouwen opsommen. Je begon zelf over meidenpop,
maar als ik je goed begrijp is meidenpop altijd gedoemd om pop te blijven.

Maar dat geldt dus voor alle popartiesten. Lijkt me nogal logisch.

Ja, maar ik heb ook niet gezegd dat er meidengroepen zijn die goede muziek maken.

Ik zie het probleem niet. Pop is geen vies woord ofzo. Ik zie dat je If You're Feeling Sinister op 5* hebt staan, dat is ook echt niet meer dan pop. Het raarste vind ik nog dat je spreekt over 'het niveau pop'. Dus pop is een bepaald niveau? Wat een onzin, pop is een genre, net als rock, jazz en hip-hop.

Persoonlijk hou ik van mooie popliedjes, zoals bijv. Belle and Sebastian die maken, maar ik heb ook absoluut een zwak voor meidengroepjes die ook nog wel eens erg fijne popliedjes kunnen maken.

Het spijt me, ik heb dat album van Belle & Sebastian niet in huis, laat staan dat ik er 5***** voor heb gegeven.

Ik heb ook helemaal niets tegen pop, integendeel. De uitzonderingen op de regel bevestigen dat er best interessante pop is te vinden.
Maar ik kom geen sterke meidengroepen tegen die er in slagen om die uitzondering op de regel te bevestigen. Dat is juist mijn punt.

Even wat inhalen:

Simple Minds - Belfast Child (Ballad Of The Streets EP)

Zoals gemeld is Belfast Child het leadnummer. Dit blijft toch wel een mooi nummer. Goede tekst op traditionele muziek. Wellicht ietwat glad (op het laatste gedeelte na). Trevor Horn is toch wel een soort van held van mij maar bij Simple Minds paste het wellicht net ietsje minder.

Cijfer: 8

Tori Amos - Cornflake Girl
Toen tori nog een meisje was i.p.v. een vrouw. Een soort van Kate Bush light in het begin maar in haar verdere carriere wist ze wel een eigenzinnig eigen geluid te maken. Desondanks is dit toch wel een zeer fraai nummer welke een verademing was destijd in de Top 40.

Cijfer: 8

Righteous Brothers - You've lost that loving feeling
Klassieker welke in jaren 90 ook weer een hit werd. Wel ietwat zwaar aangezet maar best mooi.

Cijfer: 7

The Bangles - Manic Monday
Tienermeisjes muziek maar stiekem was de halve mannenwereld (incluis mezelf) wel verliefd op Susanne Hoffs. Ik vind de hits van de meisjes/vrouwen altijd wel aanstekelijk. Niet groots of legendarisch maar eens in de zoveel tijd kan ik het best hebben.

Cijfer 6,5

The Simpsons - Do The Bartman
Tja, uit “mijn” tijd. Nog steeds vind ik the Simpsons leuk om te zien en ik blijf vaak hangen als ik the tegenkom op tv. De 2 hits die ze hadden zijn toch niet echt goed te noemen. Eerder een gimmick dan echt muziek.

Cijfer: 4

Ik was niet zo wakker. Je avatar deed me denken aan een vroegere avatar van ArthurDZ, vandaar de verwarring. Pff, avatars, heel handig, maar ook heel verwarrend soms.

Hoe dan ook, de rest van m'n bericht blijft staan.

Haha, die Arrie toch

Nu ik er toch indirect bij betrokken ben geraakt, geef ik ook even mijn mening. Persoonlijk heb ik uiteraard niks tegen een mooi popnummer. Alleen is het genre zo groot dat er ook een hele hoop troep te vinden is binnen het genre. The Bangles hebben voor mij één echt mooi nummer en dat is niet deze Manic Monday maar Eternal Flame

Do the Bartman

Even inhalen:

The Lemon Pipers - Green Tambourine
Prima single, licht psychedelisch getint en dus 60's maar blijft overeind.
Cijfer: 8,5

Bojoura - The Letter
Toch liever de versie van Box Tops, die klinkt vlotter, deze is mij wat te langdradig.
Cijfer: 5,5

Simple Minds - Belfast Child (Ballad Of The Streets EP)
Een uitstekende nummer, naar een climax groeiend, geïnspireerd en bezield. Nadien ging het bergafwaarts met Simple Minds.
Cijfer: 9

Tori Amos - Cornflake Girl
Een beetje Kate Bush-achtig maar toch eigenzinnig met geweldig pianowerk.
Cijfer: 9

Righteous Brothers - You've lost that loving feeling
Ook dit nummer is uitstekend, prima vocalen en productie (Phil Spector).
Cijfer: 9

Status Quo - Rain
Inderdaad rock met ballen, toen kwam er nog veel goede rock in de hitlijsten.
Cijfer: 8,5

The Bangles - Manic Monday
Dit vind ik een uitstekende en frisse, vrolijke popsong en Bangles hadden toch meer inhoud dan de meeste andere meidengroepen.
Cijfer: 8,5

The Simpsons - Do The Bartman
Is meer een gimmick maar toch aardig nummer.
Cijfer: 6

De nieuwe Single van de Dag komt op 24 februari 1968 maar liefst binnen op nummer 2 in de Veronica Top 40, een echt zeldzame prestatie:

Bee gees - Words





En daarna ging het snel naar nummer 1. Uiteindelijk stond Words slechts 9 weken genoteerd. Meestal wisten nummer ééns wel wat langer genoteerd te staan.

Tja, de Bee Gees. Ik vind dat ze de jaren '60 goed zijn doorgekomen, voor een deel is een nummer als Words jeugdsentiment. Maar slecht kan ik het zeker niet noemen. Hier zijn onvermoede kwaliteiten aanwezig die uiteindelijk langdurig bleken te kunnen meegaan.

Ik dacht overigens dat Arthur lange tijd zo'n That '70's show acteur (met bril!) had. Van daarvoor zegt het me even niets meer.

Toch wat anders dan de goedaardige Silvio (Sil) Dante, steun en toeverlaat van Tony Soprano in de Sopranos en gespeeld door Steven Van Zandt, gitarist in de E-Street band van Bruce Springsteen....

[kuch]'Bangles-niet-meer-dan-een-meidengroepje' -Zeker-liedjes-als-Hazy-Shade-Of-Winter, -Walking-Down-The-Street-of- Going-Down-To-Liverpool-vergeten?[/kuch]

The Bee Gees zitten bij mij hier toch wat op het randje. Ik heb het niet zo met die snikkerige zang, maar muzikaal gezien zit dit best goed.

Sorry!

De nieuwe Single van de Dag komt van 25 februari 1978, toen kwam binnen in de Nederlandse Top 40 (naast Denis van Blondie, Fantasy van Earth, Wind & Fire en City to city van Gerry Rafferty):

Breeze - It's only a matter...




Frisse Nederpop rond zanger Ed van Toorenburg. En er werden best aardige nummers gemaakt, zoals deze It's only a matter of time.
De titelsong van een album dat alleen nog via Fonos nieuw op cd is te verkrijgen. Niet veel mumeërs hebben de LP in bezit, als ik zo de recensie eens lees. Jammer. De clip is overigens inclusief een andere single van Breeze, Gypsy woman. Die kun je natuurlijk overslaan.

Het werd nog een klein hitje, 4 weken en plek 25. Daarna heb ik er nooit meer van gehoord.

Fijn liedje. Voor het eerst dat ik het hoor.
Gypsy Woman kon ik echter al wel en ik zou het niet overslaan.

Ik heb een zwak voor typische jaren '70-muziek met een folky of progressieve inslag.
Dit doet me eigenlijk wat denken aan de band Partner.

De nieuwe Single Van De Dag kwam op 26 februari 1983 binnen op #28, haalde #5 en stond 8 weken genoteerd:

Patti Austin & James Ingram - Baby, Come To Me




Heel aardig, lief soulliedje voor bij de open haard. Misschien wat braaf, maar zeker niet slecht in z'n soort.

Nee, dat laatste ben ik ook zeker met je eens, ik geef het wel een 7.

Het is typisch jaren '80 maar hier is de melodie en de uitvoering prima. Ik heb er nog wel goede herinneringen aan, waar ik verder niet op in ga , maar dat heeft met de beoordeling verder niet te maken.

Niet elk soul-nummer in deze wat gladde jaren '80 is per se slecht. Ik vind Baby come to me zelfs redelijk smaakvol. Het stond op één van de allereerste cd's die ik heb gekocht, een verzamelaar met meer van die jaren '80 producten van platenmaatschappij Warner brothers.

Zo stond er ook One more night van Phil Collins op en One day I'll fly away van Randy Crawford.

Het is zeker glad maar doet moet ook bij zo'n nummer. Ook weer niet te glad om het glazuur in het rond te laten springen. Wel leuk eens in de zoveel tijd.

cijfer: 6,5

Omdat een hitlijst van 29 februari alleen maar een keer voorkomt in de Nineties, wordt vandaag eerst de Sixties gedaan, morgen De Seventies en dan de 29e de Top 40 met een lijst uit de Nineties. Hier wordt nagedacht over de continuïteit!

27 februari is in ieder geval goed terug te vinden in de Sixties, bijvoorbeeld in het jaar 1965. Op die dag kwam nieuw binnen in de Veronica Top 40:

Moody blues - Go Now





18 weken maar liefst, uiteindelijk maximaal plek 8.
Het nummer neemt in die zin een wat twijfelachtige eer in in mijn collectie namelijk die van de slechtst klinkende single aller tijden.

Ik denk niet dat met de grootste wil van de wereld, de grootste deskundigen op dat gebied, er ooit een glasheldere digitaal geremaststerde en gerestaureerde versie van kunnen maken. Go Now is wat dat betreft reddeloos verloren.

Wat overblijft is een sterk werkje op zich, de eerste hit van de Moody blues en nog gezongen dacht ik door Denny Laine, later rechterhand van Paul McCartney in Wings.

Ja dit is voor de mellotron zullen we maar zeggen. Een soort van beatmuziek. Wel leuk en zeker ook aardig maar ik vind het latere werk beter.

Cijfer: 6,5

Een van die 60's-bands/artiesten die een opzienbarende, drastische metamorfose doorgingen.
Status Quo is daar een van, Golden Earring, Deep Purple en David Bowie ook.
Bij The Beatles, The Rolling Stones en Traffic ging het geleidelijk aan.

Go Now is een heel aardig jaren '60-nummer als je het even los ziet van hun andere werk.
Maar albums als In Search Of The Lost Chord of To Our Children's Children's Children zijn van een andere orde.

Go Now van Moody Blues vind ik leuker dan die benevelde nachten in wit satijn.

8/10 voor de eerste en 7/10 voor de tweede.