Ik ben, na me twee weken geleden op reglementaire wijze te hebben aangemeld, op mysterieuze wijze verdwenen van het reisschema, daarom:

Ik vind dit topic almaar interessanter worden, treed graag toe tot onderstaand rijtje illustere namen en kan niet wachten om jullie deelgenoot te maken van mijn muzikale ontdekkingsreis c.q. zegetocht (start en finish bij één-en-dezelfde band, met daartussen een niet minder kleurrijk gezelschap aan baanbrekende acts), zodoende:

- niels94 X
- Slowgaze X
- MDV X
- tsjong X
- Lukas X
- Cygnus X
- kobe bryant fan
- Sandokan-Veld
- Bennerd
- Herman
- Bakema NL
- Misterfool
- korenbloem
- Paap_Floyd
- Snoeperd
- Harderwiek
- Chevy93
- Teunnis
- Deric Raven
- ArthurDZ
- panjoe
- dazzler
- Pim556
- tip_of.yourstar
- wizard
- shadowboxer
- Ataloona
- ClassicRocker
- muziek-fan
- Gloeilamp
- R&P
- Ponty Mython
- UmindC



Ik zie er naar uit, Glenn.

Hé, niet voordringen ClassicRocker.

Mijn voorkeur gaat uit naar de klassieke bezetting, want in die samenstelling ben ik nog nèt in 2032 aan de beurt.

Ik heb me ook ooit op de lijst gezet, blijkt dat ik ervan verdwenen ben.

niels94 X
- Slowgaze X
- MDV X
- tsjong X
- Lukas X
- Cygnus X
- kobe bryant fan
- Sandokan-Veld
- Bennerd
- Herman
- Bakema NL
- Misterfool
- korenbloem
- Paap_Floyd
- Snoeperd
- Harderwiek
- Chevy93
- Teunnis
- Deric Raven
- ArthurDZ
- panjoe
- dazzler
- Pim556
- tip_of.yourstar
- wizard
- shadowboxer
- Ataloona
- ClassicRocker
- muziek-fan
- Gloeilamp
- R&P
- Ponty Mython
- UmindC
- Arcade Monkeys

Als 50-jarige zal ik een goed verslag kunnen doen van mn muzikale reis.

Het tiende en laatste deel van mijn muzikale reis.

Dit laatste deel had eigenlijk omgeruild moeten worden met deel 9, want dit laatste deel zag ik even over het hoofd.

Nu kunnen we er echt aan beginnen, ik kende al heel wat muziek ondertussen want deze laatste twee delen zijn eigenlijk nog niet zo erg lang geleden. En zijn ook niet echt essentieël, maar ze hebben er wel voor gezorgd dat ik bepaalde vooroordelen heb kunnen schrappen en van bepaalde genre's ben gaan houden.
Zo ook bij deze, ik weet nog dat ik me afvroeg wat Avant-Garde nou net is, en ik kwam deze plaat dan ook nog eens tegen in het nu nog lopende topic: "Niels Tip-Topic" dus dat waren redenen genoeg om deze plaat te beluisteren.

Nog nooit had ik zo iets eentonigs gehoord, het vreemde was dat die opmerking helemaal niet negatief bedoeld was. Want hij greep me van de eerste seconde tot de laatste.
De plaat waar ik het nu over heb is trouwens: ...and They Have Escaped the Weight of Darkness van Ólafur Arnalds. Zijn pianospel was erg mooi, en zeker niet bedoeld om te combineren met gitaren en basspel.
Arnalds is ook een drummer, want voor hij een hedendaags klassiek componist werd zat hij in een metalband. Zijn drumervaring komt ook zeker van pas, want op sommige tracks drumt hij ook.

Dan werd het al zeker vreemd voor me, want wie combineert er nu klassiek pianospel met drums? Ja, ik was absoluut verkocht. Ik speelde de plaat ook af onder de juiste omstandigheden, de kamer was donker het weer was lekker winters. Het was namelijk 28 december zie ik, toen ik deze plaat voor het eerst hoorde.

Al snel werden ook artiesten zoals: Max Richter en Nils Frahm me bekend.
Nog altijd probeer ik hedendaagse klassieke muziek te beluisteren. En ik ben nog niet teleurgesteld.




Nog altijd ben ik een groot fan van dit kleine meesterwerkje.
En na dus het vorige deel, ken je me nu zoals ik nu ben. Iemand die toch op een relatief korte tijd heel wat muziek heeft leren kennen. En nog meer wilt leren kennen.

Dat waren 10 mooie stukken Glenn

Bedankt!
Ik wil iedereen trouwens nog bedanken, voor het volgen van mijn stukjes.

Goed gedaan Glenn Leuk om te zien hoe jij je ontwikkeling, die we zo'n beetje van begin tot eind hebben kunnen volgen hier, hebt beleefd.

Prima bijdrage wederom, Glenn. Ik heb de lijst maar even een update meegegeven en ClassicRocker weer bijna achteraan gezet, zoals het hoort.


niels94 X
- Slowgaze X
- MDV X
- tsjong X
- Lukas X
- Cygnus X
- kobe bryant fan X
- Sandokan-Veld
- Bennerd
- Herman
- Bakema NL
- Misterfool
- korenbloem
- Paap_Floyd
- Snoeperd
- Harderwiek
- Chevy93
- Teunnis
- Deric Raven
- ArthurDZ
- panjoe
- dazzler
- Pim556
- tip_of.yourstar
- wizard
- shadowboxer
- Ataloona
- ClassicRocker
- muziek-fan
- Gloeilamp
- R&P
- Ponty Mython
- UmindC
- Arcade Monkeys

Graag gedaan, hoor.

op 15 april geschreven


Dus ik denk dat het wel fair is om hem achter Ataloona te zetten.

Zo gezegd, zo gediggiedaan.

Buitengewoon, Glenn! Op mijn dertiende vervulde Dj Paul Elstak nog een prominente rol in m'n leven, terwijl jij als beginnende adolescent al een heuse muzikale wereldreis hebt afgelegd.

En opeens wist Slowgaze het: ik word schoolmeester.

Maar tsjonge wat een diepgravend journalistiek speurwerk leg jij voor mij aan de dag, Piter. Jij ligt overduidelijk niet te pitten.

Hehe, ik zal altijd ingrijpen wanneer mensen je niet eerlijk behandelen, Christiano.

Godverdomme, nu slaag je er zelfs in om mijn daadwerkelijke identiteit te onthullen. Woodward en Bernstein, eat your hearts out!

Ik begin hopelijk ergens dit weekend met mijn bijdrage. Niels nog bedankt voor de melding.

Je bedoelt Slowgaze?



Succes, Sandokan-veld!

Ook ik doe mee, ik heb het lijstje al ongeveer in mijn hoofd. Eer ik aan de beurt ben kan het al zomaar veranderd zijn, maar goed.

niels94 X
- Slowgaze X
- MDV X
- tsjong X
- Lukas X
- Cygnus X
- kobe bryant fan X
- Sandokan-Veld
- Bennerd
- Herman
- Bakema NL
- Misterfool
- korenbloem
- Paap_Floyd
- Snoeperd
- Harderwiek
- Chevy93
- Teunnis
- Deric Raven
- ArthurDZ
- panjoe
- dazzler
- Pim556
- tip_of.yourstar
- wizard
- shadowboxer
- Ataloona
- ClassicRocker
- muziek-fan
- Gloeilamp
- R&P
- Ponty Mython
- UmindC
- Arcade Monkeys
- jasper1991

Wij voeren niet de Slowgaze, Classicrocker, om te voorkomen dat zijn ego sneller groeit dan zijn verstand. Niels had mij een PM gestuurd om me te attenderen dat ik aan de beurt was, waarvoor mij waardering.

Intussen trap ik mijn eigen reis af met de volgende obscure plaat:




Ik kan me niet herinneren dat ik op jonge leeftijd al extreem in muziek was geïnteresseerd. Ik was altijd wel aan het lezen, schrijven, tekenen, herrie maken, radio luisteren en bandjes met mixen daarvan maken, maar de echte obsessie voor muziek kwam pas rond mijn veertiende, de geschatte leeftijd dus waarop het hoofd van Kobe Bryant Fan zal ontploffen door een acuut teveel aan opgeslagen informatie. Over mijn eigen transformatie op latere leeftijd tot muzieknerd later meer.

In mijn ouderlijk huis was muziek geen bijzonder grote aanwezigheid. Mijn vader was hoofdverantwoordelijk voor de binnenkomende media, en dat betekende vooral: televisie, en televisie betekende vooral: sport, en sport betekende vooral: voetbal. Een sport die me nooit meer dan oppervlakkig heeft geboeid, maar nog steeds kan ik me moeiteloos door elk voetbaldebat in de kroeg heen bluffen omdat ik ben geïndoctrineerd door een sonische achtergrond het getater van analisten, verslaggevers en dat soort volk.

Enfin. De muziek die mijn moeder nog wist te draaien tussen de samenvattingen van voetbalwedstrijden en de praatprogramma’s over voetbal in, heeft ergens wel een basis gelegd voor mijn smaak. Via haar hoorde ik als kind onder andere Creedence Clearwater Revival, Roy Orbison, The Bee Gees, Simon and Garfunkel, CSNY, en The Beatles. Deze plaat is me bijzonder goed bijgebleven, het is ook een leuke plaat voor kinderen om te luisteren trouwens. Sowieso zie je dat veel verstokte Beatlesfans de liefhebberij al op jonge leeftijd hebben opgedaan.

Ik heb een hekel aan achteraf psychologiseren, maar een aantal van de kenmerken van deze plaat zullen we nog een aantal keer zien terugkomen in de stukjes die ik hopelijk binnen de gestelde tijd ga schrijven voor dit topic, zeg maar de thema’s of motieven van mijn muzikale reis.

Eerst en vooral is Sgt Pepper’s een echte liedjesplaat, en ik ben een echte liedjesfan, sterker nog, ik denk dat ik een groot deel van mijn tijd als luisteraar eerder een liedjesfan ben geweest dan een muziekfan persé. Het is bijna ouderwets, maar een goed popliedje met een catchy refrein kan nog steeds mijn bloed sneller doen stromen. Naast alle andere dingen waren de Beatles werkelijk briljante liedjesschrijvers.

Ten tweede is dit natuurlijk een gitaarplaat, al kun je dit naar moderne maatstaven misschien niet echt rockmuziek noemen. In een jeugd waarin de radio werd gedomineerd door hyperactieve Eurohouse en zweterige r & b groeide ik op met een wat ander referentiekader. Mijn tienerjaren zou ik dan ook doorbrengen als eenzame rockfan in een klas vol would be gabbertjes, en tot aan deze dag hou ik meer van gitaren en drumstellen dan van synthesizers en drumcomputers. Ik maak daar nooit een principekwestie van, maar dat zal sommigen niet tegenhouden om me het etiket rockist op te spelden (alleen de keuze voor deze plaat zal dan al voldoende zijn). Het zij zo. I still love rock ’n roll.

De ‘psychedelische’ sfeer brengt ons bovendien naar het thema van drugs en muziek, en dan vooral marihuana. Hoewel deze plaat vaak wordt geassocieerd met LSD is het, net zoals de meeste Beatlesplaten vanaf 1964, een echte wietplaat. In de tijd dat ik me echt in de Beatles ging verdiepen was ik al in de twintig en zelf een vrij enthousiast gebruiker van de pretsigaret. Ook met deze plaat heb ik menig zoet zwevend uurtje doorgebracht, iets wat ik trouwens niet zeg om op te scheppen of drugsgebruik te promoten, maar het heeft zeker invloed gehad op de ontwikkeling van mijn smaak en ik zal hier nog een aantal keren op terugkomen. De invloed die marihuana op de muziek van The Beatles heeft gehad vanaf het moment dat Bob Dylan ze hun eerste jointje aanbood, mag historisch heten en deze lijn is ook duidelijk te vinden in hun muziek.

Een belangrijke kwaliteit van deze plaat is ook de speelse manier waarop hij is geproduceerd. Dierengeluidjes en ingelaste lachsalvo’s, call and response-koortjes en malle teksten over dansende paarden en sexy parkeerwachters, weinig was The Beatles te dol. Meligheid ligt wellicht op de loer, maar aan de andere kant heeft het meeste werk van hun werk een knisperende frisheid die vaak ontbreekt bij hun navolgers in de pop- rock- en indiewereldjes. Pop, maar voornamelijk rock, is zichzelf erg serieus gaan nemen.

Als laatste iets over de status van Sgt Pepper’s als album. Hoewel het flauwekul is om de ontwikkeling van het album als kunstvorm binnen de popmuziek geheel aan de Beatles toe te schrijven, zoals sommige mensen proberen, zal niemand kunnen ontkennen dat deze plaat een mijlpaal is geweest in de overgang van de singlescultuur naar de albumcultuur. Omdat ik tevens nog ergens wil terugkomen op mijn haat/liefdeverhouding met Het Album, en het ernaar uitziet dat de albumcultuur ook weer op zijn laatste benen loopt, is de keuze voor Sgt Pepper’s passend.

Ik realiseer me dat ik niet echt inhoudelijk ben ingegaan op de muziek van deze plaat, maar ik heb dan ook al een vrij uitgebreide recensie staan op de albumpagina. Mensen die nog steeds geen genoeg hebben van mijn gezever verwijs ik daar naartoe. Of je kunt gaan luisteren naar mensen die zeveren over voetbal. Het is immers zondag.

Mooie aftrap .

Hoewel de Beatles onmiskenbaar van grote invloed zijn geweest op de ontwikkeling van de popmuziek heb ik er helemaal niets mee. Dat dit een obscure plaat zou zijn zal ik maar met een korrel zout nemen.

Je zou dit een woordgrap kunnen noemen

Maar inderdaad: zeer sterke opener, erg leuk leesvoer!

Leg uit.


Dat heet een grap.

Aftrap is ook een voetbalterm.

Mooi begin inderdaaad. Het muzikale niveau lag meteen al hoog.

Dat het een voetbalterm is, dat snap ik. Ik zie alleen het verband met voetbal niet.

je hebt het tekstje van Sandokan-veld helemaal niet goed gelezen, Arrie

Ach stom. Had hem wel goed gelezen, maar het voetbalgedeelte had duidelijk geen indruk gemaakt.

Sandokan stelt niet teleur, heerlijke schrijfstijl

Geweldig stuk Sandokan, jouw schrijfstijl is nauwelijks te evenaren.