als het klopt is dit de lijst nu.....(zo niet, plaats dan a.u.b. de juiste volgorde)

- Fathead (bezig nu)
- SirNoodle
- Casartelli
- Glenn
- 00.0
- jassn
- Misterfool
- deric raven
- Tha)Sven
- Johnny Marr
- VladTheImpaler
- thelion
- Cured

Casatertelli staat nu achter mij in de rij en 00.0 heeft zich uitgeschreven. De juiste lijst is derhalve:
- Sir Noodle(al geweest)
- Fathead (bezig nu)
- Glenn
- jassn
- Misterfool
- Casartelli
- deric raven
- Tha)Sven
- Johnny Marr
- VladTheImpaler
- thelion
- Cured

7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

11. John Grant - Pale Green Ghosts
John Grant is allereerst een fenomenale zanger. Het is misschien niet de zuiverste zanger, maar de warmte die hij in zijn muziek legt is ongekend. Combineer dat met de juiste hoeveelheid pathos (nou ja, misschien een scheutje teveel, maar wat dondert het) en een flinke GusGus-saus en je hebt een wereldplaat. Hoogtepunt is het titelnummer en het slot.

12. Radiohead - The Bends
Na in het verleden vaak stuivertje gewisseld te hebben met OK Computer en In Rainbows blijkt dit toch mijn favoriete Radioheadplaat. De kwaliteit ligt constant hoog, maar het tofste vind ik eigenlijk nog altijd ‘Just’, met die geweldige videoclip. Die gitaar aan het einde!

13. Arcade Fire - Funeral
Ook van mijn kant een lofzang op dit album. Het is namelijk zo goed als perfect. Perfecte balans, perfecte lengte, perfecte opbouw. Geweldig hoe het hele album toe lijkt te werken naar Rebellion. Potverdorie, dat je met zoiets kunt debuteren.

14. Rolling Stones - Exile on Main St.
De Stones zijn voor mij altijd meer een singlesband geweest dan een albumband. Door de decennia heen hebben ze geweldige nummers weten af te leveren, maar een heel album lang mij weten te boeien doe ze niet vaak. Oké, Beggars Banquet en Let it Bleed doen dat ook wel, maar deze springt er toch bovenuit. Het dampt van de narcotica en andere heidense zaken, maar het plezier en de hitte in de studio smelten je speakers uit. Perfecte zomerplaat…

15. dEUS - Worst Case Scenario
Ik heb de plaat al jaren in mijn bezit, maar het wist me nooit te boeien – ik vond het eerlijk gezegd nogal schreeuwerig en warrig. Totdat toch ineens het kwartje viel, want het vervreemde is juist de kracht ervan. Morticiachair is ook na –tig luisterbeurten superfris, Suds and Soda is een nummer dat heel erg eerste helft jaren ’90 weerspiegelt, och, ik kan bij elk nummer wel veren in de reet van de barman steken…
The Ideal Crash vind ik overigens bijna net zo tof, maar met de gekte en de diversiteit van WCS heb ik toch nét iets meer.

16. Bright Eyes - I'm Wide Awake, It's Morning
Zoet, zuur en bitter - dat is dit album. Deprimerende teksten, maar dan gegoten in een verraderlijk verleidelijk jasje. Emmylou Harris schittert hier, maar ook zonder Harris klinkt alles toegankelijk. Je krijgt vaak het gevoel ‘erin te stinken’; voor je het weet sta je vrolijk in het zonnetje de naarste teksten mee te tetteren…

17. Roger Waters - Amused to Death
Al was het alleen maar uit nostalgisch oogpunt. Misschien wel het meest door mij beluisterde album ooit. Als tiener was ik gebiologeerd door dit album, zijn maatschappijkritiek, zijn tirades tegen de consumptiemaatschappij, ach, je weet wat ik bedoel. Tegenwoordig heb ik met dát aspect nog weinig, maar muzikaal valt er nog genoeg te beleven. De donkere sfeer, de venijnige gitaar van Jeff Beck, de achtergrondkoortjes waar ik bij Waters altijd zo van hou en de prachtige productie.

18. The Decemberists - The Crane Wife
Geweldige conceptplaat rondom een Japans sprookje over een man en een kraanvogel. De kracht van dit album is de afwisseling: lange, groots en meeslepende nummers afgewisseld met puntgave popliedjes. O Valencia en Yankee Bayonet liggen heerlijk in het gehoor, maar het zijn toch de drie delen ‘Crane Wife’ die de show stelen. Vooral de climax in deel 1 is fantastisch. Wat mij betreft het hoogtepunt, samen met het hymnische slotnummer ‘Sons and Daughters’.

19. U2 - Achtung Baby
Je zou door de middelmaat waar ze tegenwoordig mee op de proppen komen haast vergeten dat U2 in het verleden een geweldige band was. Deze, Zooropa en Pop zijn hier favoriet. Wederom een album zonder missers, met een geweldige sfeer en dat aanvoelt als één geheel. Een perfecte combinatie van de ‘ouderwetse’ U2 en het inslaan van een nieuwe weg.

20. Pixies - Doolittle
PIxies is voor mij hét voorbeeld dat muziek niet logisch is. Want wat stelt dit album nou eigenlijk voor? Geen idee, maar je wordt zo weggeblazen dat je mondhoeken niets anders kunnen doen dan vreselijk omhoog gaan krullen. Wat een energie, wat een coolheid, want een album.

En dan is nu de beurt aan kobe bryant fan! Ben benieuwd!

Bedankt Fathead voor het interview; heb het met veel plezier gelezen. Ook erg benieuwd naar wat Kobe Bryant fan hier allemaal gaat neerpennen.

Ik ga me vanaf morgen meer met andere zaken bezig houden, geen tijd meer hiervoor ; exit Cured

- Glenn
- jassn
- Misterfool
- Casartelli
- deric raven
- Tha)Sven
- Johnny Marr
- VladTheImpaler
- thelion

Vanavond komt normaal gezien mijn eerste bijdrage.

1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?


Eigenlijk via Moviemeter, een site waar ik sinds 3 juli 2010 al ingeschreven sta, pas op 27 oktober 2010 schreef ik me ook in op Musicmeter.
Moviemeter ontdekte ik per toeval, tijdens mijn zoektocht naar informatie over een bepaalde film - geen idee meer welke dat was -, het duurde nog een tijd eer ik mij inschreef.
Maar uiteindelijk schreef ik mij toch in, de leuke formule van stemmen en berichten plaatsen op een mooi vormgegeven forum zorgde ervoor dat ik niet langer als gast wou ronddwalen.

In oktober schreef ik mij met als enige muzikale kennis Eminem, toch in op Musicmeter.
Dankzij de fantastische tips van medegebruikers kan ik vandaag zeggen over een brede muzieksmaak te bezitten en zelf ook muziek te kunnen en mogen maken, waarvoor dank!

Ik volg. Hoi!

Toen ik een beetje het forum had leren kennen, postte jij altijd in alle topics over Eminem, ja. Maar al snel leerde je de hele hiphopsectie kennen en binnen een paar jaar had je al een bizar brede muzieksmaak. Leuk om dit interview nu te volgen!

2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?

De eerste plaat in de zin van vinyl was Bon Iver - Bon Iver, Bon Iver, die ik een paar jaar na de release en aankoop nog steeds af en toe draai en ook enorm van kan genieten.
Perth hoort bijvoorbeeld nog steeds bij het (uiteraard een grote lijst) mijn favoriete nummers.

Maar daarvoor kocht ik eerst CD's, mijn eerste CD aankoop was gelijk een dubbele, namelijk: Gorillaz - Demon Days en Radiohead - OK Computer.
Beiden vind ik nog steeds goed, maar vooral Demon Days moet het vandaag meer van zijn hoogtepunten hebben dan van het totaalplaatje. OK Computer is ook niet ongedeerd gebleven, maar beiden zijn ze zeker nog aangenaam luistervervoer en komen om de zoveel tijd wel nog eens langs. Laatstgenoemde alleen al om het sentiment, omdat die mijn ogen, of misschien beter gezegd oren opende voor rock muziek.

3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.

Vinyl is absoluut mijn favoriete geluidsdrager, natuurlijk om de bekende clichés van de belevenis en sfeer van een echte plaat en grote hoes.
Maar ook omwille van de warme en volle klank, het kost meestal wat meer maar het is het zeker waard!

CD's koop ik wat minder de laatste tijd, maar het is het perfecte medium om de albums die je goed vindt maar niet goed genoeg voor een vinyl aankoop dan toch origineel te kunnen bezitten.
CD's zijn dan ook een pak goedkoper, maar ze missen toch wat die warme klank van een plaat.

Mp3's zijn buiten dan het feit dat de kwaliteit zoveel minder is dan een wav file, enorm handig doordat ze weinig plaats innemen op mijn gsm. Ook streamingdiensten - waar ik dagelijks gebruik van maak - gebruiken dit formaat, maar met een goed stel boxen zijn mp3's zeker beluisterbaar. Nog een reden om iets fysiek te kopen als je het goed vindt uiteraard.

Singles bezit ik niet, buiten dan een paar Garage singles op vinyl. Zeker die laatstgenoemden zijn toch wel sfeervol, tevens een leuke teaser en hebbedingetje.

Alhoewel ik vaker mijn tracks shuffle draai ik nog meer dan genoeg albums, het blijft de beste manier om muziek te ontdekken en te beluisteren. Heel wat muziek komt pas tot zijn recht als je de plaat van begin tot eind beluistert. Daarnaast heb ik ook de regel dat ik nooit tracks skip als ik een album volledig beluister, hoe slecht die track ook soms mag zijn.

Verzamelaars, nee ik moet ze niet echt, in mijn ogen is het een hopeloze poging om nog wat meer cash te innen. De sfeer van de plaat gaat al snel verloren en ik heb ook moeite met het feit dat een ander zogenaamd 'jouw favorieten' selecteert. Nee, dan open ik liever Rdio, Spotify, ... en zet mijn favorieten in shuffle.

Strikvraagje: wat doe je als één van jouw favoriete artiesten een single uitbrengt, los van een album?

Als hij goed is koop ik die dan ook wel waarschijnlijk.

Okee, snel en helder.

4. Gun ons een top drie van de meest memorabele optredens of festivals.

1. Find Hope In Darkness (25 maart 2015) op het Tumult Kunsten festival in Gent.

Inderdaad, op één zet ik mijzelf, niet omdat ik mijzelf zo'n fantastische DJ vind en muzikant, maar wel omdat het het memorabelste is wat ik heb meegemaakt binnen het optredengebeuren.
Ik was enorm vereerd toen ik gevraagd werd om op te treden op dit kunst spektakel met verscheidene locatie's waar er schilderijen, fotografie en optredens te bezichtigen waren.

ik bracht 70 minuten donkere garage à la Burial met aansluitende visuas.
Fijn ook dat er toch Mume users afkwamen ook! Ik ben dan ook blij dat ik dit op 2 juli nog eens mag overdoen in een lokale tent.

https://fbcdn-sphotos-e-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xtf1/v/t1.0-9/11412352_890429321023910_621778677435457829_n.jpg?oh=ca10c6efbf9e19474dffc46180cb6518&oe=55EB2BD9&__gda__=1442506523_15d8c959d3b2f21b6de782f8f578402e

2. Amenra, Innerwoud en Paolo Angeli in de Sint-Jacobs kerk in Gent.

Een lange en frisse avond was het zeker, maar we wisten al op voorhand dat het vooral een mooie en sfeervolle avond ging worden. Handelsbeurs Gent zorgde voor een prachtige line up van solo Cello drone door Innerwoud, gitaarvirtuoos Paolo Angeli en het bekende Amenra akoestisch.
Allen gesitueerd in een duistere, prachtige kerk. Pintje in de hand, deken rond je heen en genieten maar. Een 3 uur durende avond met duistere momenten maar waar volgens Amenra's formule toch ook altijd de hoop weer achter de hoek schuilt. Prachtig, intiem!

https://scontent-ams2-1.xx.fbcdn.net/hphotos-xta1/v/t1.0-9/11111140_880014825398693_876352463778850338_n.jpg?oh=ced2ea1830685c3df8acbde346dbb151&oe=562DF7CB

3. Charnia in de Kinky Star

Charnia valt het best te vergelijken met AmenRa maar vervang de post-rock opbouwen van een Mass IIII door sfeervolle, duistere ambient partijen.
Ik heb het geluk de mannen persoonlijk te kennen en het zijn stuk voor stuk sterke muzikanten die op hun best niet eens zoveel moeten onderdoen voor een mindere track van Amenra, om maar eens een vergelijking te maken. Het was kortom een feest voor de broekspijpen en nekwervels!

5. In welke hoekjes van de site kunnen we jou het meeste vinden?

De laatste tijd post ik wat minder en hou ik het vooral op het lezen van de berichten hier, omdat ik er steeds minder de tijd voor vind. Mijn prioriteit ligt nu ook zeker op de albumpagina's.

6. Vertel over drie albums die je dankzij deze site beter bent gaan waarderen.

Ik vrees dat ik hier geen antwoord kan opgeven, simpelweg omdat ik , zoals ik al zei, enkel Eminem kende toen ik hier aankwam en die waardeerde ik al enorm. In zekere zin is het zelfs afgenomen, uiteraard. 3/4e van wat ik nu ken, ken ik dankzij Musicmeter.
Voor de 3 mooiste ontdekkingen, check mijn top 10.

Wow, Amenra in een kerk, moet zalig zijn. Leuk dat het akoestisch was, maar doen ze ook normale shows in kerken?

Minder, maar volgens mij wel ja.

7. We kunnen jouw top 10 online zien. Breid hem voor dit topic eens uit tot een top 20.

1. Godspeed You Black Emperor! - Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven (2000)
Alternatieve titel: Levez Vos Skinny Fists Comme Antennas to Heaven!
2. La Dispute - Wildlife (2011)
3. The Microphones - The Glow, Pt. 2 (2001)
4. Circle Takes the Square - As the Roots Undo (2004)
5. La Dispute - Rooms of the House (2014)
6. AmenRa - Mass V (2012)
7. William Basinski - The Disintegration Loops II (2003)
8. Svarte Greiner - Knive (2006)
9. Joy Division - Closer (1980)
10. Songs: Ohia - Didn't It Rain (2002)

11. Burial - Untrue (2007)
Untrue is de plaat die heel wat producers heeft aangezet tot het producen van muziek maar ook erg geïnspireerd heeft. De melancholische donkere garage à la Burial, schiet uit de grond.
En terecht want Untrue beklijft, ontroert en is bovendien erg verhalend. Burial schetst hier zijn Londen.

12. Pianos Become the Teeth - The Lack Long After (2011)

Post-Hardcore op zijn best, sterke songstructuren met op het eerste gehoor erg chaotische tracks maar gemaakt met zo'n fantastische oor voor melodie en samenspel dat het tegelijk één van de spannendste platen ooit is.

13. Four Tet - Rounds (2003)

Veel organischer gaat electronic niet worden, wonderkind Hebden mag dan wel heel wat paden bewandelt hebben en vooral allen fantastisch. Deze 'Rounds' blijft met afstand het beste wat ik al van hem heb gehoord, net omdat deze dat tikkeltje meer emotie en gevoel bevat.

14. Sigur Rós - ( ) (2002)

( ) is met afstand mijn favoriet, simpelweg omdat deze zoveel meer onderhuidse spanning kent dan hun ander werk. Ieder nummer kan op elk moment losbarsten, of zoals hier vaak gebeurt zelfs gewoon niet.

15. Fennesz - Endless Summer (2001)

Misschien wel mijn grootste groeiplaat, van een magere 3* naar een dikke 5* en een mooie plek in mijn top 20. Terecht achteraf bekeken, Fennesz beheert deze formule zo goed en weet het met zoveel zorg en detail uit te werken dat Endless Summer een van de meest intrigerende werken allertijden is.

16. Holden - The Inheritors (2013)

Dat een nieuwe Holden hoge ogen ging gooien geen verrassing mocht zijn was te verwachten, maar dat hij ook direct met een revolutionaire plaat ging komen die een prachtige mix biedt tussen trance, krautrock, jazz, ambient, ... dat volgens mij niet. The Inheritors is wel zo'n plaat die zich binnen heel wat jaren nog steeds zal kunnen onderscheiden, denk ik.

17. Snowing - Fuck Your Emotional Bullshit (2009)

Simpelweg de beste EP allertijden!
Er bestaan weinig grotere energieboosten dan dit explosief emo geweld getiteld 'Fuck Your Emotional Bullshit' een titel die zowat de hele EP samenvat.

18. The Black Heart Rebellion - Har Nevo (2013)

Talent uit eigen stad, met Har Nevo hebben ze zich volledig losgerukt van hun vorig werk e gaan ze nu voor een geheel eigen stijl die moeilijk met iets anders kan vergelijken worden.
Geniale drumpartijen met Oosterse percussie en productie, banjo's, post-rock opbouwen, banjo's, ... het zit er allemaal in. Toch loopt het nergens in het honderd en behouden ze controle, soms misschien net iets te veel.

19. Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

Ja, je houdt ervan of niet, van Mangum en zijn vrienden.
Ik kan na ontelbare luisterbeurten nog steeds geraakt worden zijn vals gezang, de fuzzy gitaren en
de prachtige instrumentatie.

20. Bonobo - The North Borders (2013)

Deze zou in een ander seizoen wat lager geëindigd zijn, maar The North Borders is misschien wel mijn zomerplaat bij uitstek. Met nummers als Towers (die synth!), First Fires, Cirrus enz... bewijst hij zeker zijn plek waard te zijn.

Mooie rijtje albums zo; veel artiesten en albums waar ik ook erg van kan genieten. Daarnaast ook veel variatie! Dat siert een muziekliefhebber, denk ik zo.

Bedankt!

- glenn
- jassn
- Misterfool
- Casartelli
- deric raven
- Tha)Sven
- Johnny Marr
- VladTheImpaler
- thelion

Glenn = kobe bryant fan. Dan is het nu aan jassn normaal gezien

Ow oke, excuus ik wist niet dat hij meerdere persoonlijkheden had

1. Hoe en wanneer kwam jij op MusicMeter terecht?

Ergens in de examens van mijn eerste jaar in hogere studies aangezien het op 8 januari 2011 was. Ik moet me dan aangemeld hebben. Waarom? Al lang geen idee meer, het moet niet belangrijk geweest zijn. Ik weet wel dat ik dat ik de site al langer gevonden had, aangezien ik er vaak op kwam als ik iets op zocht in google. Nu had ik totaal nog niet veel kennis van muziek op het moment dat ik me aangemeld heb op deze site. Ik was hoogstens een jaar bezig met muziek. Al mijn jaren ervoor nooit mee bezig geweest.

Eigenlijk ben ik er pas mee bezig van eind 2009 toen ik Muse en Alice in Chains ontdekte. Daarna nog wat andere dingen en dan ging ik maar naar mijn eerste festivals ook. Werchter voor 1 dag met onder andere in de line up (The Black Keys, Arcade Fire, Pearl Jam, Alice in Chains, Them Crooked Voltures, Vampire Weekend ) ik kan me geen festival meer herinneren waar ik zoveel naar het hoofdpodium ben gegaan op 1 dag. Daarnaast heb ik nog Pukkelpop (1 dag) en Leffinge leuren gedaan dacht ik. Geleidelijk aan ging mijn smaak toch naar iets gedurfdere dingen. Dus moest ik meer en meer opzoeken en aangezien ik hier veel op kwam denk ik dat ik me in een moment van verveling tijdens de examens me hier aangemeld heb.

2. Wat is de eerste plaat die je ooit kocht en hoe waardeer je die plaat vandaag?

Geen flauw idee. Ik heb geen nood aan om al zo'n kleine details te onthouden. Ik had ooit al cd's gekocht voor ik met muziek bezig was. Ik weet dat ik een cd van Milk Inc ooit gekocht heb en 1 van Sean Paul, maar welke de 1ste was, schiet mijn hoofd eraf maar ik denk Sean Paul.

Na wat opzoekwerk ben ik toch wel zeker dat het Sean Paul was met "The Trinity". Nu wat vind ik van dat album? Geen enkel idee, ik kan enkel zeggen dat ik zojuist naar Temperature zat te luisteren. Dat die plaat nog altijd geweldig klinkt en dat ik alles wat ik me herinner van die man gewoon heel erg tof vindt.

Nu voor de mensen die het willen weten ik vind Milk Inc ook nog altijd tof ! Ik zou beiden graag eens live zien.

3. Graag je mening over: vinyl - cd - mp3 - single - album - verzamelaar.

Ik heb hier geen mening over. Mijn favoriete zin als er een hele groep bezig is aan het discussiëren over iets en als ze mijn mening vragen. Sommigen kijken u heel raar aan dan, maar ik zit nu éénmaal zo in elkaar wat kan het mij schelen het heeft allemaal zijn charmes, voordelen en nadelen.

vinyl is leuk, al is het maar om naar die mooie grote hoezen te kijken.
cd is tof voor in de auto.
mp3 is handig voor bij het lopen
single: handig als voorproefje van een album, jammer genoeg kiezen veel bands misse singles.
album: vat samen hoe sterk de groep op dat moment is. Kan slecht of goed zijn.
verzamelaar: vat een groep over hun hele loopbaan samen, maar zelf een verzamelaar maken is beter voor u zelf.

Goed begin man