Fleetwood Mac - Tusk (1979)

Voor alle duidelijk: ik heb die vergelijking niet gemaakt hè.

Wisten jullie dat de"Beatles "geheime boodschappen" in hun songs stopten. Als je bovengenoemd nummer omdraait krijg je: Idalbo, Adalbo!!! Dan nog eens het nummer achterste voren draaien en tja, ga daar maar aan staan!!!!

Het is toch geen "duivelse" boodschap mag ik hopen . Anders krijgen we het aan de stok met minister André Rouvoet en zijn ChristenUnie trawanten .

Ha, die Hans, dat gelukkig niet, maar het heeft te maken met hardnekkige geruchten dat Mick Jagger in '68 verongelukt zou zijn.

Nou ja, min of meer wel: in 1 bericht heb je het over obladi als domste nummer ooit gemaakt en een paar regels later zeg je van That's All For Everyone dat het een verschrikkelijk nummer is, een van de slechtste die je ooit hoorde. Dus vroeg ik indirect welke erger was. Ik zou er niet opgekomen zijn om te vergelijken: That's All is een meesterwerkje.

Oh mijn hemel. Is het dus toch een zinvol nummer?

Grapje, Shackinup, maar dat had je toch wel door? Ik vond de discussie een beetje verzanden en afdwalen. Maar even mijn 3 favoriete nummers van Tusk: 1That's All For Everyone 2 Never Forget en 3 eigenlijk twee nummers. Beautiful Child en Never Make Me Cry. Maar hele album ademt een warme geniale sfeer uit! Vandaar ook mijn dikke vette 5!!!!

Oh Ad, als ik dat niet door had was ik wel erg naief of niet?

Mijn favorieten, hmmm, dat vind ik echt moeilijk op deze plaat, want ik vind het een soort entiteit. Anderen vinden het te divers, geen eenheid, LB-soloalbum verpakt in een Mac-album, maar voor mij is deze plaat -sinds de dag van uitgifte in mijn bezit- een organisch geheel met alle denkbare menselijke emoties erin samengebald.

OK,
The Ledge
Save Me A Place
Sara
Storms
That's All For Everyone
Brown Eyes
Not That Funny
I Know I'm Not Wrong
That's Enough For Me
Sisters...ach hou op, dit kan ik niet.

Meesterwerk.

Lijstjes en Tusk gaan inderdaad niet samen.

75 ijzersterke minuten. De Mac heeft dit nooit meer overtroffen.
Dit album staat niet in m'n top 10 maar eigenlijk hoort het er gewoon in te staan...

Leuke discussie, ik zal Tusk nog eens draaien vandaag in de winkel, hoewel ik hem al heel goed ken (had hem vroeger ook op lp) is het nu wel ff geleden dat ik hem gehoord heb..... by the way, die beatles white album kan nu makkelijk ook op 1 cd, maar ja EMI he, die maken 2cd's eenmaal veel duurder dus kunnen ze er meer aan verdienen

The White album past helemaal niet op 1 cd.

Je hebt gelijk, excuus, had verkeert gerekent da's waarschijnlijk ook de reden waarom ik die plaat veel te lang vind, wel ok hoor, maar hadden best 5 of 6 nummers afgemogen, oei oei, nu ben ik een cultuurbarbaar natuurlijk

Natuurlijk niet . Ieder zijn mening. Dit is toch een disussiesite !

Hee kaztor, als ie in je top 10 hoort zet hem er dan in. Deze plaat wordt in oktober al dertig jaar schromelijk onderschat. Het wordt tijd om er voor op te staan.

Gooi Queens of the Stone Age er maar uit, daar hoort toch al een Masters Of Reality -album voor in de plaats te staan. (zou zelfs Josh Homme het mee eens zijn).

Schuif Tusk dan maar wel een paar plaatsjes hoger. Net boven Genesis? Een Zappa-fan kan ik verder -ben ik bang- toch niet overtuigen, dus dat probeer ik ook niet. Laat die maar lekker op nr. 1.

Haha, en wat denk je... Toch maar gedaan. Ik voel inderdaad aan dat QOTSA het veld moet ruimen (al is het alleen maar omdat het een Top 10 betreft; M'n werkelijke Top 10 is eigenlijk een Top 100), want VDGG en (inderdaad) deze voelen toch wat 'klassieker' aan. Conclusie: Ja, dit album verdient van mij de notering!

En oh nee... Die Zappa blijft bovenaan. Onverslaanbaar goed.


Ik geef gelijk Angel ook een stem. De laatste tijd blijft het maar in m'n kop zitten en realiseer ik me wat een gaaf nummer het eigenlijk is.

Fantastisch outtake-materiaal uit de Tusk documentaire, gemaakt tijdens het opnemen van dit meesterwerk. Vooral het einde, met Buckingham actief als soundsmid in de badkamer thuis en de echokamer in de studio, is fascinerend. In deze clip werken ze aan Angel en Walk A Thin Line

http://www.youtube.com/v/UIQrfFu5uTg

Heb je ook deze clip gezien met de opnames van Save Me A Place?

Opgenomen vanuit de 'control room'... YouTube - Fleetwood Mac - Tusk documentary - Lindsey Buckingham 1979

Mooi materiaal !! bedankt voor het posten !

Heb deze cd vanochtend voor 1 luttele euro kunnen redden uit de uitverkoopbak van de lokale platenzaak. Mijn dag kan niet meer stuk

Da's inderdaad een gouden pleuro!

Ik heb de lp vandaag uit een markt-bak gered. Wat me meteen opviel is dat hier een andere mix op staat van I Know I'm Not Wrong dan op de cd. De cd-versie is met achtergrondvocalen en de lp-versie zonder. Heel vreemd, maar I know I'm not wrong!

En ik denk dat je gelijk hebt!

Mooi stevige hoezen, vooral!

Gefeliciteerd met de reddingsactie. Ik vind de LP nog steeds het mooist klinken als het om dit briljante album gaat. En je hebt gelijk wat betreft IKINW. Het gekke is dat er op de remastered 2CD-edition met outtakes uit 2004 liefst 3 extra versies van dit nummer staan op CD 2, maar nog steeds niet de originele LP-mix! (die ik nog steeds het mooist vind).

Uitstekend artwork. Zó moet het nou!
Die zwaartekracht-foto...



Hmmm.... toch hoor ik die koortjes liever. Misschien komt het omdat ik de (originele) cd het eerst had.

Deze week is het dertig jaar geleden dat Tusk uitkwam, wat mij betreft het beste album ooit gemaakt door wie dan ook. Een toost is op zin minst op zijn plaats.

Ik neem er een biertje op! De video van Tusk staat me nog scherp voor de geest. Met de afwezige John McVie op een kartonnen poster meegezeuld! (hij was zeilen tijdens de opnames)

Mede naar aanleiding van het Fleetwood mac concert, ben ik bezig aan het herwaarderen van de muziek naar de juiste proporties.

Om de waarheid te zeggen, waren Sara en Storms de slechtste nummers van het concert. I know I'm not wrong en Tusk hebben het gered door hernieuwde arrangementen en enthousiasme.

Maar als geheel vind ik Tusk gewoon niet sterk genoeg. Experimenteel alleen is niet voldoende. Naast de véél te lange lengte van de cd, zijn de composities en de uitvoering gewoon te mager.

En het belangrijkste element daarin is toch de keuze voor het uiterst "sobere" gitaarspel (dienend, niet toonaangevend, niet maatgevend).

Wie hem gisteren aan de slag zag (als een gitaarvirtuoos) en vervolgens daarna Tusk opzet, weet niet wat hem overkomt. Waar andere cd's zijn gitaarspel meer op de voorgrond plaatsen, is Say you will op dat vlak (en daarna Lindsey's solo cd's) zelfs een waar paradijs.

Daarom verheug ik mij ook erg op de nieuwe cd van Fleetwood mac in 2010.

Dus vier sterren is echt méér dan genoeg voor Tusk.

Wie de songs op Say You Will sterker vind dan op Tusk valt niet serieus te nemen.
Sara en Storms zijn beide juweeltjes op de plaat, en eigenlijk veel te subtiel voor grote zalen. Maar om de studioversies 30 jaar later dan te herwaarderen op basis van een liveconcert in de op een na grootste galmbak van europa (gelredome is nog erger), slaat echt alles. Fleetwood Mac is een band. Geen gitaarvirtuozen-expositie. Dat is de REDEN waarom Lindsey nooit in gtitaristen-top 100's staat. Omdat hij gitaar speelt in dienst van de song. Op zijn soloplaten neemt hij daarvoor meer ruimte. En zijn songs op Say You Will waren nooit bedoeld voor een FM-plaat. Dat zijn solo-songs.

"de juiste proporties". Je hebt echt de wijsheid in pacht, he musician?

Ik vind het een onsamenhangend betoog en elkaar soms zichzelf tegensprekend. Je leeft waarschijnlijk nog in de euforie van het concert. Maar de conclusies, die je trekt vind ik, op zijn zachtst gezegd, dubieus.