Bon Iver - For Emma, Forever Ago (2007)

Prachtig plaatje blijft dit toch. Ik ben oprecht benieuwd naar de nieuwe plaat, wat me ook heeft doen teruggrijpen naar het debuut. Hier staan enkele geweldige nummers op, zoals 'For Emma' en de opener. Andere songs, zoals 'Blindsided', staan een beetje in de schaduw van die nummers, maar dat is een beetje onterecht. Erg mooi nummer. Eigenlijk valt op de hele plaat geen enkel minder nummer te bespeuren, maar omdat 5 sterren wat overdreven zou zijn, geef ik er alvast 4,5.

Een meer uitgebreide mening volgt misschien nog wel, al zou ik daar geen geld op inzetten..

Oooo, zou spijtig zijn. Zeker na de leuke bespreking op Elbow's Build a Rocket Boys!

Het heeft bij mij meestal wat tijd nodig. Het het heeft bijvoorbeeld nog enorm lang geduurd vooraleer ik bij 'Funeral' een mening heb geplaatst, nochtans één van m'n favoriete platen.

We have time

Nog een halfje meer. Hij blijft blijkbaar maar groeien. Hopelijk geraak ik ooit nog aan een vijf zoals zoveel hier. Blindsided en Re: Stacks zijn echt geweldig.

Skinny Love = .

Dat is nog maar het voorgerecht, de rest van het album is het gerecht en Re: Stacks is een dessert voor fijnproevers.

Zeer goed album ik durf het bijna niet te zeggen maar ik denk dat dit nog een stapje hoger is dan Pink Moon. Er is veel meer sfeer en Bon Iver heeft naar mijn mening ook een mooiere stem ook de teksten zijn wel leuk. Ga deze zeker nog veel beluisteren mijn 2 favorieten zijn: Re: Stacks en Skinny Love.

Nick Drake vergelijken met Bon Iver kan niet. Ik vind het in iedergeval behoorlijk anders.

Je mag het zeggen hoor maar ik ben het compleet niet met je eens. Pink Moon heeft echt een speciale sfeer, je hebt echt het idee dat Drake in je huiskamer aan het spelen is. Dit heb ik bij Bon Iver niet maar het is wel erg mooi. Ik ben wel benieuwd naar het nieuwe album.

Ja, 'Pink Moon' is toch nog wel wat anders..

Het is natuurlijk anders maar je geeft het toch allebei een stem en ik heb ze allebei een 4* gegeven maar toch is deze naar mijn mening beter.
Ik vind Radiohead- OK Computer ook beter dan Bonobo- Black Sands en het is ook compleet verschillend.

Je maakt zelf een vergelijking, maar nu zeg je dat het verschillende albums zijn?

Vergelijking was voor mij snel gemaakt hoor..

Het is toch niet omdat ze verschillend zijn dat je ze niet kunt vergelijken?!

Ik zou niet iets gaan vergelijken als iets heel verschillend is. Wat heeft dat voor nut?

Dat is zoals bananen vergelijken met een ipad

Ik vind dat je Nick en Bon Iver gewoon kan vergelijken, zo verschillend als een Ipad en banaan zijn ze al helemaal niet.

Er zit wel een addertje onder t' gras bij die opmerking. De iPad is namelijk van apple.

Tsja. Het zijn allebei folk platen, maar dat is wel iets te kort door de bocht. Je kan dan zo iedere willekeurig folkalbum met deze vergelijken.

De stemmen kun je goed vergelijken, zoals bij Flume, die klanken hoor ik bij Nick Drake ook vaak. De ingetogen sfeer, de manier van gitaarspelen doet mij erg denken aan Nick Drake.. en zo kan ik nog wel wat dingen opnoemen..,

Manier van zingen? Heeft Nick Drake dan meerdere falsettostemmen die soms uitbarsten in rauwe zang?

Ben het met Eveningguard eens, Bon Iver en Nick Drake zijn allebei folkartiesten die een gitaar gebruiken. Verder komt het niet voor mij.

Nick Drake en Bon Iver zingen op een enorm andere manier...waar ik al helemaal over val is dat Bon Iver en Nick Drake hun gitaarspel op elkaar lijkt! Met alle respect, maar Bon Iver wisselt leuk van standaard accoordjes, en pakt hier en daar een snaar mee die naar de kop van de gitaar loopt (wat ik trouwens belachelijk vind; experimenteren OK maar doe er dan wat moois mee!) Nick Drake verzint zelf tunings van de gitaar en speelt daarop strakke tokkels die je niet snel repliceert!

Nick Drake is een zeer goede gitarist, hij is erg onderschat als gitarist. Op dat punt ben ik het compleet eens met Lakai.

Nick Drake is van voor de oorlog, en Bon Iver van nu.

De koude oorlog misschien, maar zijn muziek is even tijdloos als bijvoorbeeld Pink Floyd. Guitar never gets old.

Ik heb ook Pink Moon weer eens opgezet om toch, maar eens te kijken of mijn beeld nou zo vervormd was, maar ik kreeg toch associaties met Bon Iver. En dan specifiek Flume. Iets in dat nummer doet me denken aan Nick Drake. En na Pink Moon te hebben beluisterd weet ik niet meer waarom. Nick Drake heeft een wat lagere stem, maar als hij omhoog gaat zoals in het refrein van Pink Moon heeft dat toch wat weg van Flume, maar ik geef gelijk toe dat het wat vergezocht is. En overigens onderschat ik het gitaarspel van Nick Drake nergens hoor, waar Nick Drake erg knap tokkelt op zijn gitaar, daar speelt Bon Iver strakke accorden (spel je het zo?) met veel afwisseling. Ik schreef het in mijn vorige bericht wat kort door de bocht, maar wat ik bedoel is het zachte geluid, met harde tokkels. Het geluid wat warm, maar ook afstandig voelt.

Ook al zijn mijn associaties wat vergezocht, ze blijven 2 van mijn favoriete artiesten

Akkoorden

Dan is het goed!
Ik vind het ook te vergezocht, voor mij verschillende artiesten, weliswaar in hetzelfde genre.

O ja, akkoorden

Bon Iver - For Emma, Forever Aggo

Wat is deze snel gegroeid bij mij, heb hem dan ook snel op de laatste plaats in mijn top 10 gezet.
En na ongeveer 10 luisterbeurten op 2 weken heb ik hem vandaag op 3 in mijn top gezet en een verdiende 5* gegeven. Mijn eerste "kennismaking" met Bon Iver
was op het album van Kanye West uit 2010. En als je dit hoort heeft Kanye Justin's schitterende stem gewoon verprutst.

Het start schitterend met het ontroerende: Flume de eerste akkoorden van Justin Vernon worden op je oren afgevuurd en het spektakel kan beginnen. Toen hij zich opsloot in een hut voor 3 maanden was hij zeer eenzaam en daar is ook het prachtige: For Emma, Forever Ago ontstaan.
Die eenzaamheid van Justin Vernon kun je ook zeer goed horen in de nummers je kunt ze haast niet beschrijven je moet ze voelen.

Na de 37 minuten wil je hem nog eens opzetten en daarna draai je maar iets anders maar toch zit je nog bij je gedachten bij: For Emma, Forever Ago. Nog nooit heb ik dat meegemaakt.
Ik zette toen maar die plaat af en legde weer For Emma, Forever Ago op.

Ook de teksten zijn van een zeer hoog niveau:

Bike down... down to the downtown
Down to the lockdown... boards, nails lye around
I crouch like a crow

Contrasting the snow
For the agony, I'd rather know

'Cause blinded I am blindsided

Peek in... into the peer in
I'm not really like this... I'm probably plightless
I cup the window
I'm crippled and slow
For the agony
I'd rather know
'Cause blinded I am blindsided
Would you really rush out for me now?
Taught line... down to trhe shoreline
The end of a blood line... the moon is a cold light
There's a pull to the flow
My feet melt the snow
For the irony, i'd rather know
'Cause blinded I was blindsided

'Cause blinded I was blindsided

'Cause blinded I was blindsided

Komt van:Blindsided.

Conclusie: ik heb hem nu opnieuw opstaan en ik word iedere keer meer en meer ervan overtuigd dat dit een van de beste platen is die ik al heb gehoord.
5*

ik krijg spontaan weer zin om deze plaat op te leggen