David Bowie - "Heroes" (1977)

Okay, heb het inderdaad nu gelezen (Van Wikipedia: Neukölln is een van de 12 districten (Verwaltungsbezirke) van Berlijn. Neukölln ligt in het zuiden van de stad en hoorde tot 1990 bij West-Berlijn. Het bestaat uit de stadsdelen Neukölln, Britz, Buckow, Rudow en Gropiusstadt.).

Dacht zelf ook dat het met 1 'L' goed zou zijn door de plaats Keulen (Köln). Wist niet van het bestaan van de wijk. Weer wat wijzer geworden dus

Waar Bowie al niet goed voor is.

Er staat overigens ook dit: "Neuköln" (deliberately spelt with one 'l') is an instrumental piece by David Bowie, the ninth track on his 1977 album "Heroes".

Dus bewust fout door Bowie gespeld. Het waarom brengt ons dus terug bij de post van Gyzzz. Iemand ?

Heroes is misschien wel het beste nummer van Bowie en een van de allermooiste ''liefdesliedjes''.

Wat een briljante plaat.

De eerste helft is heftige, experimentele rock/pop met een typisch 'hol' geluid dat eindeloos veel sfeer uitstraalt met natuurlijk de titeltrack als absoluut hoogtepunt, een terechte klassieker.

De tweede helft is voornamelijk instrumentaal en ze een grauwe atmosfeer neer die mij enorm pakt. Het laatste nummer vind ik persoonlijk wat minder omdat het wat toon betreft afwijkt van de rest.

De eerste bonustrack op de Rykodisc uitgave is nog een prima instrumentale track. De remix is daarentegen afgrijselijk en het is verstandig om de CD te stoppen voordat het begint..

Hopelijk komen er nieuwe remasters (met nieuwe binustracks) van de Berlijn-trilogie, zodat er nog meer te genieten valt van deze prachtige, originele muziek!

Ligt dat in de planning? Lijkt me ook wel wat. Niet dat er per se iets opgepoetst hoeft te worden, maar outtakes ben ik wel benieuwd naar.

Dat 'gefröbel' tilt deze plaat en Low naar een hoger plan en plaatsen de rock-tracks in de goede context.

De songteksten van die nummers geven precies Bowie's gemoedstoestand weer hoe die toen geweest moest zijn: Afkicken in een verdeelde, sociaal gehandicapte stad waar constant het gevoel van dreiging in de lucht hangt en waar hoop de mensen op de been houdt. De ambient-stukken laten mij het Berlijn zien zoals het toen geweest moest zijn. Die van Low geven me warmte (de hoop) en die van "Heroes" klinken troosteloos en intens (de dreiging).

The Secret Life Of Arabia is daarna een wat vreemde eend in de bijt. Is het er om de plaat op een vrolijke noot te laten eindigen? Is het een voorproefje van de wereldmuziek-invloeden en het reizigers-thema op Lodger? In ieder geval mag ik het graag horen.

Om even op die voet verder te gaan: De eerste helft van Low klinkt erg 'Duits' en abstract en de eerste helft van "Heroes" klinkt meer song-gericht en erg koel. Over het algemeen houden de twee albums elkaar in evenwicht.

Op Lodger wordt de experimenteer-drift vermengt met de rockmuziek zoals die op "Heroes" te horen is.

Voor de liefhebbers van de ambient stukken is All Saints een vrij nuttige release.
The Buddah Of Suburbia is ook vergelijkbaar.

Hmm, grappig. Ik ervaar het ambient gedeelte van Low juist als heel vervreemdend, in ieder geval niet als hoopvol. Daarvoor klinken Warszawa en Subterraneans mij ook te desolaat. Meer als Berlijn waar de avond valt. Wat dat betreft klinkt A New Career In A New Town ook als een rit door/naar Berlijn. Wat betreft je stelling van de dreigende ambientstukken van "Heroes" ga ik volledig met je mee. Al heb je daar natuurlijk ook als The Secret life of Arabia die zich aankondigt als een ontwaking; de zon komt op en het begin van wereldse reizen die Lodger ging kenmerken.

Tja, na herbeluistering vandaag neem ik dit toch terug en vind ik het op gelijke voet als Low staan.

Ik pik er zomaar een stukje uit, maar hier kan ik me wel in vinden denk ik. Mooi gezegd. De ambientstukken op dit album zijn in ieder geval een stuk deprimerender dan die op Low.

Logischerwijze gezien komen er dit jaar mega deluxe edities uit van Heroes en Low (en ook direct maar Lodger dan om de trilogy compleet te maken), gezien zo'n editie vorig jaar van Station to Station is uitgekomen: check.

Je ziet die Bowie ook nooit eens ergens in een talkshow of ander tv programa??

Leeft ie eigenlijk nog wel?

Ik denk dat Bowie dood is. Hij heeft al sinds 2003 geen platen meer gemaakt. Zijn laatste tour in 2004 moest hij halverwege afbreken wegen toch vrij ernstige hartklachten.
Daarna heeft hij zichzelf compleet teruggetrokken uit de muziekindustrie en het openbare leven. Zonder verklaring. Hij woont in New York. En soms verschijnen er nog wel eens foto´s van Bowie die wandelt door de straten van New York, bijna onherkenbaar. De man is aan het rentenieren geslagen, dus de artiest Bowie is dood. Het is sinds 2004 weer gewoon David Robert Jones.

Ik hoop dat je gelijk krijgt, maar omdat er van Station to Station een reissue is gekomen hoeft dat toch niet te betekenen dat die er van latere albums ook komt? Dan hadden ze de eerdere albums van Bowie ook wel mogen meenemen wat mij betreft.

Van de eerdere albums bestaan er reissues van het debuut, Space Oddity, Ziggy Stardust, Aladdin Sane, Diamond Dogs en Young Americans. Verbazingwekkend trouwens hoe de eerste twee en de laatste voorang krijgen boven Hunky Dory en The Man Who Sold The World...

Maar zijn dat ook zulke uitvoerige reissues als die van Station to Station?

Station to Station is wel heel erg uitvoerig (maar een minder uitvoerige bestaat ook). Er zal vast goed over nagedacht worden. Misschien is er ook uit de ene periode meer materiaal direct voor handen dan uit de andere. Space Oddity was Bowie's commerciële doorbraak dus logisch dat die aan de beurt is geweest. Ziggy Stardus is natuurlijk ook een mijlpaal dus die moest ook aan de beurt komen. Station to Station werd opgevolgd door een succesvolle toernee dus lag daarom misschien voor de hand. En tja... Heroes en Low kan je eigenlijk niet omheen toch dan? Ook na die albums is er een uitvoerige toernee geweest waar vast nog veel onuitgebracht live materiaal van bestaat.

Overigens denk ik dat hij gewoon erg geschrokken is na die hartoperatie in 2004 en min of meer door gezondheidsredenen ertoe is gedwongen om rustig aan te gaan doen. De afgelopen jaren heeft hij af en toe ergens een gastrolletje gespeeld op een podium of album, maar that's it. Toch hoop ik op nog een kleine opleving. Ik ben namelijk erg bang ineens te horen dat hij dood is. I adore the man! Een van de belangrijkste personen in de geschiedenis van de pop/rock muziek en behalve dat volgens mij een enorm sympathieke kerel en prachtig mens.

Lodger 'ook maar even meenemen', daar doe je dat album te kort mee. Lodger is geen 'Heroes' of Low, maar ook gewoon een prima plaat.

Ik doelde erop dat Low en Heroes uit hetzelfde jaar komen, niets anders dan dat.

Kant A is gelijkwaardig aan dat van "Low" dat ook in 1977 uitkwam. Kant B van dit album is daarentegen duidelijk minder dan dat van hun vorige album. "Heroes" mist duidelijk een instrumentaal juweeltje zoals 'Warzawa', voor mij nog steeds een van de mooiste nummers van Bowie. Voor de rest is dit een uitstekend album met ook een prachtige gelijknamige single.

4,0*

Damn, zojuist voor het eerst in mijn leven sense of doubt beluisterd. Heerlijk hoe het kippenvel opkwam en met de laatste tonen weer langzaam van me afgleed. Een ding is zeker: De komende dagen ga ik Heroes en Low uitpluizen!

Ik wil de uithaal op Joe the Lion (you will be like your DREAMS tonight... uitroepen tot een van de mooiste uit de muziekgeschiedenis.

Dat moet je zeker doen....zijn klassiekers.

Is het nou niemand opgevallen dat de uithalen in Sons of the Silent Age tot de mooiste uit de popgeschiedenis behoren ?
Luister vanaf 2:18 tot en met:
Oh baby, baby, baby, I won't ever let you down
I can't stand another sound
Let's take another way in
En zie in gedachten Bowie in de zangbooth staan. Hoofd omhoog, ogen dicht, handen op de schelpen van de koptelefoon en microfoon 20 cm voor hem.
Adembenemend goed en oprecht !

Vanwege het nummer Black Out niet de volle mep voor dit uitstekende album, voor de rest kan het gerust wedijveren met Low.
Heroes is van de buitencatagorie en de instrumentale ambientstukken zijn ( net zoals op Low ) bijzonder indrukwekkend, beide platen laten je ook met een desolaat leeg gevoel achter zodra je het instrumentale gedeelte achter de kiezen hebt ( althans zo ervaar ik dit telkens ).
Mooier kan Berlijn niet in geluid gevangen worden.

over smaak valt natuurlijk niet te twisten maar Heroes is het mooiste popnummer aller tijden...

Vergeleken "Heroes" is het hele begrip popmuziek een lachertje, zo ook vergeleken Space Oddity, Ashes to Ashes en Life on Mars?

We could be heroes, just for one day!

Ik vind Blackout zowaar een van de (talloze) hoogtepunten van deze plaat.
Pijnlijk autobiografisch is het eigenlijk; Bowie die de cocaïne verruilt voor (veel) drank om geleidelijk grip op z'n leven te krijgen.

Dit hoor ik nou wel heel vaak, dat Heroes zo enorm hoog aangeslagen wordt. En elke keer als ik het nummer hoor vraag ik me weer af wat ik dan mis? Bij mij zou ie niet eens in de Bowie top 25 komen. Vind het een nogal saai, nietszeggend nummer, zeker vergeleken met veel andere songs van 'm. Het dreuteld maar een beetje door zonder echt spannend te worden.

Kan iemand eens toelichten wat er nou zo geweldig aan dit nummer is?