menu

David Bowie - "Heroes" (1977)

mijn stem
4,02 (755)
755 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Electronic
Label: RCA

  1. Beauty and the Beast (3:32)
  2. Joe the Lion (3:05)
  3. "Heroes" (6:07)
  4. Sons of the Silent Age (3:15)
  5. Blackout (3:50)
  6. V-2 Schneider (3:10)
  7. Sense of Doubt (3:57)
  8. Moss Garden (5:03)
  9. Neuköln (4:34)
  10. The Secret Life of Arabia (3:46)
  11. Abdulmajid * (3:40)
  12. Joe the Lion [Remix] * (3:08)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 40:19 (47:07)
zoeken in:
avatar van deric raven
4,0
Het lijkt alsof Bowie bij Beauty and the Beast zijn drugsgebruik probeert te verantwoorden.
Het verwoestende effect dat het heeft, maar tevens het zich toch over moeten geven aan de verslaving.
Muzikaal is het gelijk door het gitaarspel een stuk harder.
Misschien symboliseert de piano wel de schoonheid, en is de gitaar het beest.
Feit is natuurlijk wel dat het een persoonlijke opener is, waarbij Bowie weer langzaam aan meer terug is bij de realiteit.
In ieder geval, hij durft het hier wel duidelijk te benoemen, welk slopend effect het op hem heeft.
Heroes is misschien wel juist een steun in de rug.
Het dagboek van iemand die met het afkickproces is begonnen.
In de eerste twee nummers de waanzin van de cold turkey terug.
Het titelnummer klinkt dan als een overwinning.
Een hele dag clean.
We Could Be Heroes, Just For One Day.
De kleine overwinning.
Welke de volgende dag natuurlijk beloond moet worden, en hoe doet een junkie dat?
Precies, door weer terug te vallen in het oude patroon.
De trieste ondertoon bevestigd dit min of meer.
Het liefdesspel dat beschreven wordt, lijkt mij een metafoor voor het persoonlijke gevecht.
Bowies zang begint vrij rustig, maar de dramatiek gedurende de song weergeeft voor mij het weg glijden.
Ik denk dat velen dit zien als een optimistisch nummer, voor mij heeft het juist het tegenover gestelde effect.
De hulpvraag die niet beantwoord wordt.
Vervolgens gaat het allemaal over in een soort van verdovende roes in Sons of the Silent Age.
The Beast neemt het over om The Sleeping Beauty te laten ontwaken.
Welkom in de trip.
V-2 Schneider verwoord de innerlijke angst, emoties en gevoelens worden versterkt.
Op een bijna therapeutische werking worden nare herinneringen en boze dromen uit de kindertijd naar boven gehaald.
Het zou goed mogelijk kunnen zijn geweest dat Bowie in zijn jonge kinderjaren de verhalen van de Tweede Wereldoorlog heeft gehoord, en daar zijn eigen invulling aan heeft gegeven.
Dit omdat hij het juist net niet heeft mee gemaakt, maar wel opgroeit met de trauma’s van de mensen om hem heen.
Vervolgens zakken we steeds verder weg in een andere dimensie in Moss Garden en Neuköln.
De wereld van een weg glijdende verslaafde.
Het prettige gevoel wordt verwoord door de ambient klinkende geluidslandschappen.
De saxofoon als het willen ontwaken.
Op het laatst een soort van laatste adem die met veel moeite er uit geperst wordt.
Daardoor is het eigenlijk vreemd dat er vervolgens nog een nummer komt; namelijk The Secret Life of Arabia.
Deze past absoluut niet op deze plek, maar had veel beter ergens in het begin van het album gepast, maar als ik heel eerlijk ben, dan zou deze beter op Station to Station passen.
Ligt meer in de lijn van Golden Years.

kistenkuif
Lovenswaardig dat je over een album waar je niet dol op bent toch zo'n persoonlijk verhaal hebt geschreven. Je interpretatie van Heroes doet alleen niet helemaal recht aan de feiten.

Heroes by David Bowie Songfacts

avatar van deric raven
4,0
Ik probeer er mijn eigen verhaal uit te halen, mede daardoor ga ik een album meer waarderen.
Hoe denk jij over The Secret Life of Arabia.
Ik vind die er dus echt niet tussen passen.

kistenkuif
Ik ook niet als afsluiter omdat het imo het minste nummer is van het album. Anders was mijn waardering hoger uitgevallen. Ik skip die song stelselmatig omdat ik het een sfeerbreuk vind na het ijzingwekkende Neuköln (correcte spelling overigens vreemd genoeg met dubbel l), het stadsdeel waar ik jaren heb gewoond voor, tijdens en na de val van de Muur.

avatar van Mjuman
Dat is gauw verteld: het doobreekt imo de sfeer en in eerste instantie zou je kunnen zeggen dat die song niet past.

Misschien werkt het op deze manier juist, omdat de luisteraar de plaat verlaat ' on a positive note' en niet met zwarte beeld van Neukoln (nieuwbouwwijk). Alfred Hitchcock heeft een film gemaakt overtwee mannen die een bom detoneren, heel spannend. Uiteindelijk ontploft de bom toch, maar later heeft Hichcock de film een ander einde gegeven - hij vond dat de trouwe kijker - die lang in spanning was gehouden - toch beloond moest worden met een positief einde. Zoiets denk ik dan

avatar van deric raven
4,0
kistenkuif
Dus jij bent echt getuige geweest van het hele gebeuren in Berlijn.
Lijkt mij bijzonder.
Had je toen al door dat het zoveel impact zou hebben?
Logisch dat jij dit album ook anders ziet dan ik.
Ouder, meer binding met Berlijn.
Waarschijnlijk zal jij Bowies Berlijn periode meer kunnen begrijpen.
Ik blijf Bowie juist in de jaren 70 zien als iemand die worsteld met zijn leven, en waarbij voornamelijk de drugs een grote rol in zijn leven spelen.

avatar van deric raven
4,0
Voor mij zit Berlijn vooral verwerkt in de muziek van Einstürzende Neubauten.
Daarbij voel ik het weer wel.
Ik kan aan Heroes niet horen dat het album in Berlijn is opgenomen.
Zou ik mij dan meer in Krautrock moeten verdiepen om dit album te begrijpen?
Daarin ben ik namelijk niet in thuis.

kistenkuif
deric raven schreef:

Waarschijnlijk zal jij Bowies Berlijn periode meer kunnen begrijpen.


Nee hoor. De berlijn-albums van Bowie zijn uitgebracht ruim vóór mijn verblijf aldaar en netzomin als jij hoor ik dat het album juist in die stad is opgenomen. Twee songtitels geven het album een duits tintje, dat is alles. Het was toen nogal modieus om als kunstenaar en muzikant met Berlijn te flirten. Niet geheel onbegrijpelijk gezien de gebeurtenissen die zich er hebben afgespeeld. Ik was overigens in Berlijn meer bezig met het ontdekken van Prince n.a.v. Sign of the times dan met Bowie.

avatar van Mjuman
Ach de grote grap van aan een album kunnen horen waar het is opgenomen en vice versa, daar zou ik me niet aan wagen. Eerlijk gezegd ga ik wel een volgende keer bij de Hansa-studio's naar binnen (je kunt/moet vooraf wel boeken).

Een andere bekende studio die ik wel zou willen bekijken: Muscle Shoals Studios (Alabama). Helaas verdwenen zijn The Manor (ten noorden van Oxford) en de fameuze Wessex-studio (Londen) - oa Talk Talk.

kistenkuif
Mjuman schreef:
Dat is gauw verteld: het doobreekt imo de sfeer en in eerste instantie zou je kunnen zeggen dat die song niet past. Misschien werkt het op deze manier juist, omdat de luisteraar de plaat verlaat ' on a positive note'


Vermoedelijk heb je helemaal gelijk. Ik ben erg nieuwsgierig hoe en door wie de volgorde van de composities is bepaald en vooral of RCA daar een stem in had: aub een positief einde, jongens...?

avatar van titan57nl
kistenkuif schreef:
(quote)


Vermoedelijk heb je helemaal gelijk. Ik ben erg nieuwsgierig hoe en door wie de volgorde van de composities is bepaald en vooral of RCA daar een stem in had: aub een positief einde, jongens...?


Misschien zet een laatste nummer de toon voor wat komen gaat?

The secret life of arabia heeft tenslotte een positieve vibe, open naar de toekomst? En misschien wil je een album niet in mineur laten eindigen.

kistenkuif
Blijkbaar.

buizen
deric raven schreef:

Ik kan aan Heroes niet horen dat het album in Berlijn is opgenomen.


Wellicht mis jij verbeeldingskracht of ben je nog nooit in Berlijn geweest. Natuurlijk kun je dat niet horen dan. Een gemis.
Bowie in Berlijn, en die concertscene, was onvergetelijk.

avatar van deric raven
4,0
Nee, ik mis geen verbeeldingskracht.
Ik ben wel nog nooit in Berlijn geweest.
Die film over Christiane F heb ik wel gezien, goede film.
Maar het blijft een film.
De muziek past er verder prima in.
Bij Achtung Baby van U2 heb ik bijvoorbeeld wel dat gevoel, en qua films ook bij Himmel Uber Berlin.
Bij Heroes voel ik het gewoon niet.

avatar van orbit
4,5
Ik hoor wel de link tussen dit geluid en dat van The Idiot van Iggy Pop, beiden in dezelfde studio. Het is denk ik dat wrange en kille dat die Berlijn sound typeert, maar dat weet je nu.

avatar van deric raven
4,0
The Idiot komt harder binnen.
Maar dat heb ik hoe dan ook vaak bij Iggy Pop.
Zijn stem is daarin gewoon erg sterk, ook als ik zijn versies van Tonight en China Girl vergelijk met die van Bowie.

avatar van orbit
4,5
China Girl is natuurlijk niet helemaal eerlijk, eerste versie is in de gloomperiode van beide heren en tweede versie staat op het commercieel compromis allertijden van Bowie.

kistenkuif
buizen schreef:
Bowie in Berlijn, en die concertscene, was onvergetelijk.


Als ik me niet vergis dan zijn de concertopname in de film toch van de Station to Station-tour?

buizen
kistenkuif schreef:
(quote)


Als ik me niet vergis dan zijn de concertopname in de film toch van de Station to Station-tour?


Het zijn in elk geval beelden van een Bowieconcert in New York (niet Berlijn dus). En ik vond het al zo frappant zoveel spijkerjackies en leer te zien in de stadionbeelden maar wiki schrijft: "The mass concert scenes were actually from an AC/DC concert in Germany."

avatar van devel-hunt
4,5
deric raven schreef:

Ik kan aan Heroes niet horen dat het album in Berlijn is opgenomen.

Berlijn van 2015 is niet te vergelijken met het Berlijn van 1977. Nu is het een moderne metropool waar de geschiedenis nog wel zichtbaar is, hier en daar, maar toen in 1977 was het rauw en echt en kil. Een gigantische muur liep dwars door de stad heen, jongeren uit die tijd groeide in West Berlijn op met ouders wiens familie aan de andere kant van de muur leefde, vaak leidde dat tot het sombere sferen. Veel jongeren waren aan de hard drugs en prositueerde zich om heroine te kunnen kopen, veel verval en somberheid. Wel is vanuit die bizarre situatie veel cultuur ontstaan. Muziek, maar ook films en mode ontstonden vanuit die uitzichtloosheid. In die sfeer ontstond ook Heroes. Bowie leefde een tijdje in Berlijn om zich de sfeer goed eigen te maken.

kistenkuif
Rake schets. Kleine toevoeging. Het was niet alleen de Muur. Heel West-Berlijn was een zwaar omheind westduits eiland midden in de 'communistische' DDR. Je moest echt een paar uur vanaf het ijzeren gordijn over de bewaakte oostduitse autobahn hobbelen voor je er was. Als je daar als westduitse jongere officieel als inwoner stond ingeschreven hoefde je in de Heimat niet in militaire dienst. En wonen kostte toen in Berlijn nog niet zo veel. Dit had, ondanks de economische malaise en werkloosheid in de stad, een sterk aanzuigende werking op hip, anarchistisch, autonoom, kunstzinnig en muzikaal jong volk uit heel toenmalig West-Duitsland. En dat zorgde voor een langdurige creatieve impuls.

avatar van bikkel2
4,5
Een collega in de band waar ik in speel, is er in de 70er regelmatig geweest en kwam met mooie verhalen op de proppen.
Het was idd een sombere bedoening toendertijd.
Grauw, kil, maar wel levendig. Er gebeurde betreft cultuur best veel.
Undergroundbands en schimmige clubs.

Daarom is vooral de Krautrock wel heel toepasselijk op de 2e plaatkanten van Low en Heroes.

Ik zag als puber Christiana F en dat maakte een enorme indruk op mij.
Naar aanleiding van die film maakte ik een werkstuk over drugs en kreeg er een 9,5 voor.

avatar van deric raven
4,0
De film kwam 4 jaar later.
Ik geloof dat de personen in de film liefhebber van David Bowie waren, maar met de neer gezette status van Bowie als God der junkies in de film heb ik minder.
Bowie kan als acteur ook meer; in Merry Christmas Mr. Lawrence was hij overtuigender.

P.S. Ook hier een hoge waardering bij mijn werkstuk over drugs; alleen was mijn uitgangspunt Go Ask Alice.

Zelf nooit wat met drugs gehad, wel de aftakeling bij anderen gezien.

Misterfool
Tja, drugs de grootste dubbel edge die de mensheid ooit heeft gecreëerd. Aan de ene kant een prachtige bron van inspiratie: geestverruimend en artistiek, maar aan de andere kant juist destructief, naargeestig en een veroorzaker van een hel op aarde. Dat laatste zorgt er voor dat een ,stiekem heel brave burger als ik, het liever hou op een (speciaal)biertje zo af en toe, maar de fascinatie voor drugs en hun effecten heb ik wel. De invloed op kunst waardeer ik dan ook graag op een afstand.

Om de connectie met Bowie te maken. De beste man zat ten tijde van dit album een cocaine-verslaving af te leren en dat hoor je toch wel enigszins. (of ben ik nu enigzins te kort door de bocht?) Pijn, Boosheid, zoeken naar een nieuw elan. Uiteindelijk, een album verder, terugkijken met enige schaamte; You better not mess with Major Tom.

avatar van orbit
4,5
Drugs.. hel op aarde? Reality is for people who can't face drugs

avatar van Mjuman
orbit schreef:
Drugs.. hel op aarde? Reality is for people who can't face drugs


Hel: l' enfer sont les autres - hell are other people

avatar van orbit
4,5
I rather have a full bottle in front of me than a full frontal lobotomy

Misterfool
Orbit die Tom Waits quote. Dat ik dat nog mag meemaken.

Robertus
kistenkuif schreef:
Lovenswaardig dat je over een album waar je niet dol op bent toch zo'n persoonlijk verhaal hebt geschreven. Je interpretatie van Heroes doet alleen niet helemaal recht aan de feiten.

Heroes by David Bowie Songfacts


Ik wil deric raven hier wel even bijvallen. Het mooie van muziek is juist dat je er je eigen gevoel en/of interpretatie aan kan geven. En Deric is een van de weinigen die dat ook explciet doet waarvoor hulde. Trouwens, wat zijn facts hier nou? Zelfs Bowie zelf kan van alles uit zijn duim zuigen en je op het verkeerde been zetten voor wat betreft interpretaties van zijn eigen werk. En wat zou hem tegen houden? Het is toch geen exacte wetenschap....

avatar van orbit
4,5
Misterfool schreef:
Orbit die Tom Waits quote. Dat ik dat nog mag meemaken.


Betekent niet dat zijn muziek daardoor ene jota beter is natuurlijk he?

Gast
geplaatst: vandaag om 18:47 uur

geplaatst: vandaag om 18:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.