Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)

Het is ooit gemaakt als één lang nummer. Ik ben even kwijt waarom ze het in tweeën hebben geknipt. Misschien te lang voor één LP-kant.

samen zijn de delen ongeveer 25 minuten, dus het lijkt me niet dat dat te lang was voor een lp kant.

Ik weet het niet precies, maar dat was destijds volgens al behoorlijk op of zelfs over het randje. Hoe dan ook, ik weet niet meer wat de overwegingen waren. Staat vast ergens op wiki.

Ze hebben het in 1974 een keer in zijn geheel live gespeeld. De reden waarom het in tweeën op de plaat is gekomen kan ik niet vinden.

Er zat in die tijd wel een maximum aan de speelduur op 1 kant.....technisch gezien.

Tubular bells was geloof ik ook daarom bijzonder....omdat het zo lang was......Maar misschien vertel ik nu sprookjes. (geheugen verwaterd he)

dat maximum kwam ongeveer rond de 25 minuten uit geloof ik.
tien jaar voor het verschijnen van dit album waren al de nodige jazz albums uitgegeven die op een enkele kant tot ongeveer dat aantal minuten kwamen.

misschien dat de platenmaatschappij het een te groot risico vond te ver boven de 20 minuten te gaan in speelduur per kant omdat dit de kwaliteit van de plaat (niet de muziek zelf) kon aantasten.

Nou, dat lijkt mij niet, voltazy. Want met Atom Heart Mother (23.44) en met Echoes (23.27) hadden ze toch al enige ervaring. Maar dit nummer duurde langer dan 26 minuten. Ik kan me goed voorstellen dat dat technisch niet mogelijk was. Dat het daarnaast een goede greep was, om zo het album meer 'cachet' te geven, dat geloof ik ook. Ik denk dat het album succesvoller is nu het is opgeknipt. Het nummer leent zich er ook goed voor. Persoonlijk verveelt het mij niet als ik het nummer volledig, dus in zijn geheel, draai. Het is een van de mooiste nummers die ik ken.

Het was gewoon hun keuze om het op te splitsen, en heeft niets te maken met technische of commerciële beperkingen dacht ik. Persoonlijk vind ik het op deze manier nog beter bijdragen bij de gehele sfeer van het album.

Iets meer nuance is nodig.

Oorspronkelijk was het stuk als één geheel bedoeld. Waters wilde het daarna echter opsplitsen, al was Gilmour het er niet mee eens.

26 minuten op een plaatkant lijkt me ook niet ideaal (net iets langer dan 'Echoes' en 'AHM'), maar dat was, voor zover bekend, niet de (voornaamste?) drijfveer.

Hmm ik wist dat het oorspronkelijk ook één geheel was maar wist niet dat er een onenigheid over was om het al dan niet op te splitsen. Ik vond het allesinds goed gevonden, zo komt het album er beter als een geheel uit (vind ik ).

Ach, Stijn maakt iets meer van z'n wiki bron dan nodig. Er staan dat Gilmour het niet eens was met het opsplitsen van het nummer. Niet waarom. Het was een 3 tegen 1 stemming volgens wiki.

tja, een nummer van 25 minuten, hoe vaak ga je die luisteren? dan moet het toch wel erg goed en vooral spannend zijn...! Denk dat je dan al snel in de "Metallic Spheres" valkuil valt...

Muziek is muziek. Maakt niet uit hoe lang het duurt.

voor een liefhebber van "Godspeed You Black Emperor, Sigur Rós en A Silver Mt. Zion" is 25 minuten niet zo lang....
voor mij is het een flinke kluif. (al kunnen Explosions in the Sky er ook wat van).

Er wordt ook niet beweerd dat het geen muziek is als het lang (of kort) duurt.

Ik vind het best interessant te weten dat er gekozen is voor een opsplitsing van het nummer. Dat maakt het album zoals al gezegd is wat spannender. Ik stel me voor hoe het zou zijn als het 1 nummer was. Dan krijg je hetzelfde effect als bij Echoes, en Atom Heart Mother.
De eerste kant van Echoes is steengoed ook, maar het gaat natuurijk vooral om Echoes.
Hetzelfde bij Atom Heart Mother, na het openingsnummer gehoord te hebben (openingskant, beter gezegd) zijn er 'nog wat extra nummertjes' voor mijn gevoel. Niet dat ze slecht zijn, zeer zeker niet, maar ook hier gaat het vooral om AHM.

Door de opsplitsing van SOYCD krijgen de 3 nummers in het midden van mij sterker de aandacht. En dat is maar goed, want die zou ik voor geen goud willen missen!

Wat ik bedoel te zeggen is dat lange stukken helemaal niet spannend hoeven te zijn om vaak beluisterd te worden.

Ah zo. Dat klopt

Het kwam op mij over als een dooddoender in de discussie over de lengte van SOYCD.

ben ervan overtuigd dat de lengte van een song zeer bepalend is voor het resultaat. Als "Drive My Car" 10 minuten zou duren...... Als "November Rain" 3 minuten zou duren...

Album opent en sluit af met het sublieme tweeluik Shine on You Crazy Diamond.
Have a Cigar en Wish You Were Here
Welcome to the Machine is ook een vette track.
De Foo Fighters en Brian May hebben het nummer Have a Cigar ook meesterlijk gecoverd;
YouTube - Foo Fighters - Have A Cigar (Pink Floyd Cover)

Die cover vind ik echt he-le-maal niks.
Het nummer wordt gedegradeerd tot een slap ruig rocknummertje. Erg slecht.

Inderdaad helemaal niets.

Is Foo-Fighters wel goed in .... slecht coveren. hahaha

Alleen al voor Shine On You Crazy Diamond zou je deze plaat een hoge waardering moeten geven, maar dat hoeft niet aangezien de andere nummers eveneens van buitengewone klasse zijn. Welcome To The Machine bijvoorbeeld, zo hoort progressieve rock te klinken. Echt een meesterwerk. Ook Have A Cigar doet niet onder voor de rest van de plaat. Zelfs niet voor Wish You Were Here, een prachtig, emotioneel nummer dat voor mij een hele speciale betekenis heeft gekregen.

4,5 sterren.

Precies en het zou zelfs verboden moeten worden... Wat een bagger van de laagst mogelijke plank.

Gelukkig blijft dit soort audio-terreur de inwoners van Iran wel bespaard...

Als het echt als 1 stuk bedoelt was, waarom hebben ze er dan met de cd remasters niets meer mee gedaan. Dan had je het stuk kunnen horen zoals het ooit bedoelt was.

Die mening deel ik toch echt niet, petercriss. Doe mij de cd's maar. Als je bijvoorbeeld de lp's beluistert van The Beatles en je vergelijkt ze met de Remasters, dan kies ik toch echt niet voor de lp. Ik kies trouwens nooit voor de lp. Ze hebben voor mij wel nostalgische waarde, maar ik vind een cd gewoon beter klinken.

Idd, geen WYWH mening, maar een algemene geluidsdragermening. Sorry, Herman.

Waarschijnlijk omdat ze het album zo hebben uitgebracht met een knip in het nummer Shine On. Het zou toch wel gek zijn dat de geremasterde versie dan zo afwijkt van de lp. Want zoals het op de lp staat is het een klassieker geworden en een gigantisch verkoopsucces. Het zou toch wel heel raar zijn als WYWH jaren later op de remaster ineens begon met 26 minuten lang Shine On, om dan te eindigen met de titelsong.

Die heb ik nog nooit eerder gehoord. Hoezo is dat?

Het is dan ook niet als één stuk bedoeld. In z'n oorspronkelijke vorm was het één stuk. De band heeft met ruime meerderheid van stemmen besloten het nummer in tweeën te knippen. Het is dus bedoeld exact zoals het op de plaat staat.