Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)

Sorry hoor, heel wat gepindakaast en heel af en toe niet om aan te horen, maar boven de 192 / 320 bitsnelheid moet je toch verrekt goede oortjes hebben wil je t verschil tussen een MP3 en originele CD nog horen. Heb meerdere CD's die ik eerst uit iTunes draadloos over de receiver en luidsprekers joeg, maar nu via de CD-speler. Laatst eens een testje gedaan; Iemand anders een aantal keren laten switchen tussen CD en MP3, een paar nummers laten skippen en zeg het maar. Niet dus!

Ik bedoel maar.

Ik prefereer dit album ook via de hoofdtelefoon dan via de installatie. Maar dat hangt er vooral van af wat voor installatie je hebt. Dit album komt het beste tot zijn recht in het donker en zolang je je maar echt in het midden van je installatie bevindt (dus niet zoals bij mij thuis ), kan dit ook uitstekend via de installatie.

Maar voor 'close listening' grijp ik toch altijd naar de koptelefoon.

Dit is inderdaad een perfect koptelefoon album, want als je alle geluiden eruit wilt halen moet je hem toch behoorlijk luid afspelen en daar worden je buren natuurlijk niet vrolijk van.

Niet ieder album vind ik even geschikt om met de koptelefoon te beluisteren, maar deze zeker, ook vind ik Disintegration vanThe Cure een mooi voorbeeld van een perfect koptelefoon album.

Alleen in de trein luister ik uiteraard door de koptelefoon.
Maar daar is deze veelal rustige CD ook niet geschikt voor vanwege alle externe geluiden.

Zal hem binnenkort eens draaien, liggend op de bank met de gordijnen dicht en de TV aan (waarvan het geluid uit is).
Is een soort van hobby van me, muziek luisteren terwijl ik geluidloos de TV kanalen zap.

Ja, dit blijft een fantastisch album.

Het mooie van PF vind ik ook dat ze nooit zijn blijven hagen in 1 stijl.
Vind eigenlijk niets echt op elkaar lijken, ze hebben allemaal hun eigen sfeer en identiteit.
Wat een gemmiddelde ook, 4,41 op 1908 stemmers dat zegt ook wel iets....

Heb je weleens gehoord van inear oordoppen met noise canceling erin. Dat zijn doppen die niet op het oor staan maar die je in de oorholte duwt, en de beteren hebben ook nog een onderdrukkings filter erin die omgevingsgeluiden eruit filtert. Dat zouden perfecte doppen zijn voor in de trein. Ik gebruik ze al tijden in de sportschool, en geloof me als iemand op een halve meter afstand bij mij vandaan staat te schreeuwen kan ik die persoon echt totaal niet horen. Voor rond de 40 euro koop je al hele goeden van Sennheiser.

En niet al te hard zetten dan, want dat kan slecht zijn voor het gehoor.

Ik vraag me af of ie hieraan gehoor geeft

Met een beetje korting krijg je al goede voor 20. Alleen even kijken waar ze afgeprijsd zijn. En uit ervaring kan ik melden dat ze erg goed werken in de trein.

Met koptelefoon of via mijn uitstekende installatie, dit is echt een extreem genietbaar album. Ik heb laatst alleen het nummer Shine On gepindakaasd, maar dan wel volledig. Het nummer werd als album ter download aangeboden. Ofwel, het volledige nummer van 26 minuten bestaat uit 9 delen. Deze 9 delen worden als aparte nummers weergegeven. Negen nummers dus. Erg leuk om goed te luisteren waar welk deel stopt of begint en wat voor invloeden (van welke schrjvers) waar vooral te horen zijn. Zo kun je ook makkelijk losse delen onafhankelijk van elkaar horen.

Nu ben ik zo'n Shine On fan dat ik dit heerlijk vind om me eens in te uit te gaan leven!!

Gisteren eens opgezet. Op het moment dat David Gilmour begint te zingen kan ik niet anders dan terugverlangen naar Syd Barrett..

Dat deed Gilmour in de titeltrack ook.

Dat is ook het enige wat ik aan de man kan waarderen.

Heb hem recent 2x gehoord en mijn stem verhoogt naar 4,5 ster.
Mijn favoriet is "Welcome to the Machine" zo eng en dreigend geweldig gewoon !
Wie zingt dat nummer eigenlijk ?

Als je kijkt op de engelstalige wikipedia bij de beschrijving van dit album (gewoon albumtitel intoetsen) dan zie je een foto van Syd Barret terwijl hij de studio bezocht terwijl ze dit album opnamen, geen wonder dat ze hem niet herkenden.

Waarschijnlijk 1 van de 4 Pink Floyd leden.

Gilmour zingt Welcome To The Machine.

kennelijk niet op dit album. Roy Harper zingt Have A Cigar!

Daar ging het niet over maar over Welcome To The Machine.

Berichten verplaatst naar Pink Floyd

De Super Audio CD in surround sound is echt schitterend Ik begrijp nog steeds niet wat velen tegen SACD hebben want het is zoveel mooier. Wish You Were Here biedt daartoe ook prachtige mogelijkheden. Welcome to the Machine is daar het mooiste voorbeeld van. James Guthrie heeft prachtig werk afgeleverd.

Ja het is prachtig gedaan, des te jammer dat The Wall niet dezelfde behandeling krijgt

Nu ik aan mijn PF ontdekkingreis bezig ben, kan ik deze plaat ook meer waarderen dan dat ik ooit heb gedaan!
Ik wordt er nog steeds niet heel erg euforisch van, maar kan wel horen dat het allemaal mooi inelkaar gestoken is! Muzikaal gezien (weer) is dit een mooi werkstuk! Qua zang vind ik het allemaal wel ok, maar niet fantastisch!
Waar ik me bij deze plaat aan stoor zijn de plotselinge afkappingen van nummers. Leuk, het loopt over naar iets anders, en er zal wel een eenheid (verhaal) in zitten, maar ik vind het doodzonde!

Ik kan me alleen voorstellen dat je het einde van Have A Cigar bedoelt. De rest van de nummers loopt juist vloeiend in elkaar over. Maar het einde van Have A Cigar, waarbij de radio als het ware op een andere zender wordt gezet waar het volgende nummer (Wish You Were Here) op te horen is, vind ik ook prachtig gedaan.

En wat dacht je van de overgang van Wish You Were Here naar Shine On (parts VI-IX .)
Prachtige overvloeing.
Ik vind het juist wel kien gedaan allemaal.

Jongen toch !

Wat een plaat! Typisch Pink Floyd. Eén van de betere platen van Pink Floyd die ik al heb gehoord. Een hele rare plaat ook, want op de één of andere reden moet je alle nummers achter elkaar beluisteren. Net een soort van puzzel. Als je die liedjes los luistert, dan klinkt het allemaal verwarrend en kan ik dit album minder waarderen en ben ik er minder enthousiast over. Als één geheel vind ik dit een hele prachtige plaat. Een heel raar fenomeen dus, aangezien ik dit met weinig platen heb. Een vier en een half is een cijfer die heel passend is bij dit album, maar dit album mag zich zeker wagen in de strijd voor een plaats in mijn top tien.

Ik kan zo zeker 10 albums op noemen waarbij het geheel meer is dan de som der delen:

Pink Floyd - Dark Side Of The Moon
Genesis - The Lamb Lies Down On Broadway (hele rare plaat eigenlijk maar als geheel verschrikkelijk boeiend)
Beatles - Sgt. Peppers
Echolyn - As The World
Big Big Train - English Boy Wonders (niet de originele versie, maar de aangepaste versie van een paar jaar geleden)
Fleetwood Mac - Rumours
Tom McRae - Tom McRae (zijn debuut)
King Crimson - In The Court Of The Crimson King
King Crimson - Lizard
Gretchen Peters - Hello Cruel World

Het maken van een goed album is een kunstvorm op zich en eentje waar van ik het idee heb dat hij een tijdje op zijn retour is geweest maar meer en meer muzikanten tot de conclusie komen dat als die verloren zou gaan we iets essentieels in de muziek kwijt raken.

Wish You Were Here is ook echt één van die albums die je eigenlijk alleen maar als geheel kunt en moet beoordelen.

Voor toch wel samen met het debuut het meesterwerk van Floyd.

Eergisteren in het vliegtuig van Washington naar Amsterdam een prachtige documentaire gezien over the Making Of Wish You Were Here. Mooie interviews met bandleden, studiotechnici etc. Deze rockumentary komt in Juni 2012 uit op DVD.

Het is voor mij echt onbegrijpelijk dat ze deze documentaire niet hebben opgenomen in de Immersion Box van deze plaat, die toch de meest magere is van de 3 uitgebrachte Immersion boxen van Pink Floyd.

Heb deze plaat vandaag wel weer opgezet. Heerlijk en ik verhoog naar 5 sterren.

Zeker wel. De volle mep voor dit waanzinnig mooie album. Opnieuw in de spotlights door de heruitgaven van het afgelopen jaar. Soms wel eens een beetje veel van het goeie, aan de andere kant een uitgelezen kans om deze muziek op het netvlies te houden. Ben al verslaafd aan deze band vanaf een van mijn eerste lp's begin jaren 70. Met Meddle begonnen en nooit meer gestopt. Wish They were still Here
Voor de audiofielen onder ons...de Superbitmapping uitgave van Sony begin jaren 90 is onovertroffen. De 180 Gr. Vinyl uitgave uit de Immersion box is ook niet te versmaden. Toch dat beetje extra beleving. Nice

moeilijk kiezen, twee favoriete tracks van dit album. Dit album is van de eerste tot de allerlaatste seconde, een absolute meesterwerk. Ik heb niet mee kunnen maken, dat dit album hoog in de hitlijsten heeft gestaan. Ik werd pas geboren in 1982, maar dit is een van mijn favorieten in de platenkast.