Meshuggah - obZen (2008)

Nou ik heb hem meerdemalen beluisterd anders....



En ik ben huis geen metal tegenstemmer, kijk maar wat mijn nummer 2 in mijn top 10 is

Show me worse!

Zoals je maar wilt, maar niet te veel, want ik wil niet overdrijven

[quote]bennerd schreef:


Zoals je maar wilt, maar niet te veel, want ik wil niet overdrijven [/quote

ZALIG

Dat is geen metal man

Die tips van bennerd zullen ook prima zijn, maar luister anders eens naar Merzbow ofzo, daar ligt mijn grens zo'n beetje. Hier is toch nog duidelijk een ritme in te herkennen.

Als het SOAD's debuut was zou ik zeggen 'Ja, dat is ook metal!'



Wat is dat, 'clipping'?

nu-metal

hehe nu-metal tja. Das heeeel lichte metal + pop en rock... zoals linkin park nu-metal is. Maar echte metal? nee.

Linkin Park is natuurlijk nog altijd een pak minder (& slechtere) metal dan System of a Down.
Ik ben nu naar The Berzeker (tipje van Bennerd) aan't luisteren (die clip daar van No One Wins) .. Sjonge jonge, ik ga echt naar achter leunen omdat ik het vrij hard zette. Ik wou eens kijken wat het zou geven, dat is echt wel een gevoel van : 'what the fuck? wordt zoiets gemaakt én uitgebracht?'
Bedankt Bennerd !

PS: wat mij nog opvalt, al jouw 'tips' die "geen muziek" meer zijn, krijgen een (meestal) erg hoge quotering, ook al is het niet van meer dan 3 stemmers soms.

omdat het goed is misschien? Je moet je er soms doorworstelen maar het kan toch allemaal zo goed in elkaar zitten..

Ik heb vanmiddag een wonderlijke conclusie getrokken: Joint + Meshuggah = 3x wauw

Tof om te horen.

En inderdaad, de albums die ik gegeven hebben scoren meestal vrij hoog. (Hoger dan muziek ) Maar dat zal vooral komen omdat de stemmers meestal liefhebbers zijn van de extreme muziek. Moest iedere user op dit soort albums stemmen... Het gemiddelde zou wel veel lager zijn

Oversturing. Correcter eigenlijk een afknotting van het signaal. In dit geval komt het erop neer dat er teveel samples na elkaar op 0.00 dB staan, wat ervoor zorgt dat het uigangssignaal overstuurd, wat dan weer voor bijzonder onaangename overtonen zorgt, wat er op zijn beurt voor zorgt dat als je dit album luid speelt op een deftige installatie, je oren al héél snel vermoeid zijn. En nu voel ik mij een geek... Dit is een typisch fenomeen van wat ze wel eens "the loudness war" noemen.

Weet je wat grappig is? Amy Winehouse's Back to Black is luider (qua volume dan) dan dit album, no joke...



Tja, ik heb die clip ook bekeken, en ik kan er niet aan doen, maar ik vind dat dus ronduit belachelijk. Klinkt naar mijn bescheiden mening als zo'n typische groep die zo stoer en ruig mogelijk wil zijn, en daarbij zo ver gaat dat alle effect weg is, en je alleen nog overbluift met iets dat gewoon ronduit lachwekkend klinkt. Onlangs stond er zo'n hele CD op luisterpaal: Origin met Antithesis als ik mij goed herinner. Alle nummers klonken hetzelfde, en het trok gewoon op niets, maar dan ook echt op niéts. Als je het dan effe googeled, dan kom je wel op een hoop laaiend enthousiaste reviews terecht. Het enige dat ik dan kan denken, vergeef me mijn vooroordeel, is dat die adulering komt van een hoopje 14 tot 16-jarige pubers die stoer, alternatief en onbegrepen willen overkomen bij hun medeleeftijdsgenoten. En laat nu jullie moordende kritiek maar komen

Maar bon, dat alles om te zeggen dat ik dat nu net het geniale aan Meshuggah vind: ze weten het allemaal perfect te doseren, zodanig dat het ook ècht als een blok beton in je smoel word gesmeten, zònder dat het ooit belachelijk wordt (naar mijn smaak).

Ik merk nu (pas) op dat obZen eigenlijk helemaal (op Combustion na dan) niet agressief is. De opbouw is vrij rustig en op de opener na zijn er geen hoge tempos te bekennen.

Jammer dan zou ik zo zeggen. Liever een Combustion met hier en daar een rustig nummer (zoals Opeth dat soms doet, of vergis ik me? Ik ben niet echt 'thuis' in het metalcircuit.) dan zo'n nummers met een laag tempo, maar zo'n drums die de gitaar overspoelen & waarvan ik gek word.

Agressieve muziek hoeft niet per se een hoog tempo te hebben, hoor.
Misschien is 'bruut' een betere bewoording voor Meshuggah.

Bruut is inderdaad het juiste woord. het beukt je in elkaar en het laat geen moment iets aan de verbeelding over
En er is een verschil tussen hard en agressief he, ik vind dit album over het algemeen niet zó agressief maar hard... bepaald wel

Kijk, dat is dus wat ik bedoel met dat gecontroleerde van de muziek. Ze smijten niet alles in één keer naar je hoofd, maar bouwen het mooi op, zodat je meer het gevoel krijgt tegen een traag (nu ja) tempo een gigantische golf over je heen te krijgen, en als de golf eenmaal over je heen is, ben je afgemat. Zo moet dat...

Dat heb ik ook bij de laatste twee albums van Behemoth... super intense muziek, maar waar ik bands als die van Bennerd in sommige stemmingen écht niet aan kan horen, valt Behemoth prima te luisteren als je doodmoe bent. obZen ook, al klinkt dat misschien raar.
Dit album weet me nog het meest te fascineren als ik midden in de nacht thuiskom en ik zet nog even wat "muziek" op.

Combustion is een opvallend beukende opener. Opvallender dan het gebeuk is het zwabberende basgeluid en de enorme melodie die in het nummer zit, met als climax de gitaarsolo. De opvolger van dit nummer vind ik eigenlijk een stuk beter. Donker, dreigend, niet gelijk op volle kracht maar loerend wachten totdat je het niet verwacht en dan genadeloos toestaan. ligt gelijk ook wat meer in het verlengde van het Catch 33 werk. En dan komt er een enorme stijlbreuk in het nummer! De ene gitarist gaat opeens heel langzaam en melodieus spelen, terwijl de rest gewoon bruut doorbeukt. Daarna zwakt het geluid wat af naar spannend loerende geluiden en spat het weer op je af. En dit word zo nog een keer herhaalt. Aan het einde krijgen we meer groovende gitaren op het ritme van een slome maar alles verpulverend zeestroom, met daarvoor nog een hele kleine drumsolo.

Het begin van Bleed valt een beetje tegen, gitaargerif op de achtergrond met wat geschreeuw, maar dat klinkt hier echt niet. Ze hadden er beter van die computerachtige zang kunnen plaatsen, die hier wel wat beter bij pasten. Dan beginnen de drums aan hun werk en komt de groove en de onderhuidse melodie in het nummer geslopen. Het nummer is een beetje saai, omdat het compositorisch niet helemaal lekker in elkaar zit. Vooral de zang is hier een beetje het struikelblok. Maar ook de gitaren staan net wat te zacht waardoor de zang fel boven de gitaren uitkomt. Het sluit af met tokkelende gitaren die ook in Catch 33 zaten. O wacht, het is niet afgelopen, want hierna krijgen we een übermelodieus stukje voor de smoel met zelfs een heuse solo. Dit is al de 2de keer met die solo, Meshuggah, wat doe je me aan

Lethargica begint gelukkig in de Meshuggah-traditie met vervreemde gitaarritme's. Dan krijgen we de basgitaar die erin valt (auw, iets te laag die bas) en de zang. De zang vind ik eigenlijk wat te traag in dit nummer. Het nummer bevat godsamme alweer van die melodieuze stukken en het tempo is te laag. Het lijkt wel alsof Meshuggah's muziek steeds menselijker aan het worden is, helaas.

ObZen begint met militaire ritmes en, een enorme melodie. Hier vind ik de melodie wel erg mooi! jammer dat de zanger gelijk weer zijn bek open moet trekken. De ritmes van dit album zijn erg anders dan van de meeste nummers van Meshuggah, het is een erg swingend nummer. En die eindriffs zijn wel heel erg raar, het lijken net geen gitaarrifs meer

En inderdaad wat Suicidopolis zegt, het album lijd teveel aan clipping (wist niet dat het zo heette), iets waar de laatste van Anaal Nathrakh helaas ook mee te maken heeft, maar daar is het nog velen malen erger.

De rest heb ik nog niet gehoord..die komt later. Maar wat ik er nu van gehoord heb, het valt me toch wel erg tegen. Ik denk, als dit niveau zich zo door gaat zetten, dat er dan een 3,5* in gaat zitten voor dit album. Ik verwacht niet dat de andere helft van dit album dat cijfer op gaat trekken, maar ik wacht af.



Beetje raare constatering, het is hard en je kan er niets mee, DUS het is voor onbegrepen pubers

Combustion is misschien wel het beste nummer uit 2008 tot nu toe, maar het misstaat dit album naar mijn mening wel.
Het verschilt totaal van de rest, en weerhoud obZen misschien wel van een 5*.

Bleed alleen al maakt obZen een 5...

Da's nu net mijn punt: het is (m.i.) totaal niet hard; het is gewoon belachelijk in de manier waarop het zijn uiterste best doet om te proberen dat wèl te zijn. Ik beschouw het een beetje als een stijle berg, en op het topje van die berg zit het goed (als in: vette metal). Maar vanaf je een beetje teveel probeert te pushen, kantel je, en rol je dus helemaal van de berg, en trekt het gewoon op niets meer. Er zijn maar bitter weinig metal releases die mij echt iets doen, omdat ik vind dat het merendeel gewoon wat idioot staat te slagen op een gitaar, er wat weinig doordachte teksten over zit te brullen waarin ze allemaal al hun miserie, voor zover ze uberhaupt weten wat "miserie" is, op de rest van de wereld steken zonder enige deftige argumenten of wat dan ook te geven, en zichzelf dan geweldig stoer vinden, want hey, met al die distortion kunnen ze toch niet anders dan loeihard en stoer zijn? En de constatering is dat de doelgroep van dat soort bands nu eenmaal vaak pubers zijn. Trouwens, geen onbegrepen pubers, maar pubers die wensen dat ze dat zijn, en veel van die groepen spelen dan ook handig op al die clichés van de pubertijd in (net zoals zoveel andere groepen in zowat elk mogelijk ander genre). Was ik dan zoveel beter toen ik 16 was? Neejet, tuurlijk niet, maar dat maakt de muziek niet beter...

Weet je, ik vind persoonlijk Bob Marley pakken harder dan het gros van alle metal groepen. Waarom? Omdat die man op 4 lijnen wist te vertellen waar het op slaat, boenk, recht in je face, èn gefundeerd, zonder enige stoerdoenerij, terwijl naar mijn bescheiden mening veel metal groepen absoluut niets zinnigs te vertellen hebben, zelfs verspreid over meerdere albums. Maar da's natuurlijk ook maar mijn mening.



Daarom dat je 4,5* geeft?

Volgens mij bedoel je nu onbedoeld de punkpop en emo aanverwante genres. Binnen extreme Death Metal gaat het meer over het (laten) lijden van anderen ipv eigen "miserie".
Meeste "metalheads" die die extreme 'muziek' luisteren, zijn juist het tegenovergestelde van de "geen onbegrepen pubers, maar pubers die wensen dat ze dat zijn" die jij bedoelt.

Raad eens wat de nieuwe golf gothics op de middelbare school luistert? Nasum? Anaal Nathrakh? The Berzerker? nee, Simple Plan, Sum 41 en Tokio Hotel. De gemiddelde leeftijd van de extreme metal-luisteraar ligt volgens mij toch echt boven de 18.

Ik dacht juist dat je het te hard vond..maar dat heb ik dus verkeerd begrepen. Je hebt wel gelijk, want hoewel ik bijvoorbeeld Death Metal (om even maar een genre te noemen) nog steeds wel goed vind, doet het me steeds minder omdat de meest inderdaad niet echt hard klinkt en dus een beetje belaachelijk overkomt. Maar aan de andere kant, volgens mij is Meshuggah juist een van die bands die zichzelf meer als inovatief zien dan hard. Maar ik kan het fout hebben hoor..


Qua stoerheid heb je helemaal gelijk, maar voor hardheid gaat dit niet echt op, aangezien het nou niet zo verschikkelijk hard is.



Zoveel distortion is het nou ook weer niet hoor Maar qua imago en onderwerpen slaat het inderdaad nog wel eens naar het belachelijke. Wel meer dan eens eigenlijk....



Je ziet anders ook hel wat mensen van 30, en dan heb ik niet alleen over de mensen die in de band zitten.


Jup, maar dat heeft inet zozeer met de hardheid van de muziek zelf te maken, maar meer met de directheid en nog belangrijker, de overtuiging. En ik ben met je eens dat er een hele berg met metaltroep is. Neemt niet weg dat er zeker goede releases zijn. Maar metal moet je dan ook niet alleen luisteren om de hardheid of stoerheid, of iedergeval, dat vind ik, omdat er toch een pak hardere dingen dan metal zijn. En toch luister ik graag naar metal, omdat, ja, ik ben gewoon verliefd op geschreeuw en op de energie die er vanaf komt.

Wees er trots op, als iedereen hetzelfde zou vinden zou een site als deze overbodig woorden en dan zou de planeet maar een eentonige machine worden...

Yep, kijkend naar het geheel is het geen 5 waard.

[overdreven lange quote ingekort - mod]

[Deel 2]
Het begin van This Spiteful Snake is misschien een van de beste op deze cd. Erg donkere en dreigende sfeer, maar helaas moet de zanger, die er later bijkomt de sfeer verpesten. Ik begin me steeds meer aan de zang te ergeren. Verder, als het nummer wat aan snelheid wint, word het nummer een stukje swingender. Een heel eind verder krijgen we nog sologitaargefreak, wat nu eens wel lekker klinkt!

Pineal Gland Optics is, eindelijk eens, wel een goede opvolging op het vorige nummer. Het tempo ligt een stuk hoger, alhoewel we hier weer melodieuze stukjes krijgen, alhoewel die nu niet zo veel storen. De zang komt iets beter uit, maar is nog steeds verre van geweldig. Het nummer wat naarmate het langer duurt steeds spannender, vooral omdat ze ook eens andere rifs proberen te spelen. Jammer van die hoge solo.\

Pravus is een zeer drukke jongen. Het weet niet stil te zitten en de wisseling tussen de twee gitaren is erg goed gedaan. Maar waarom moet hier nu weer een melodieuze gitaar doorheen spelen!? Daarna krijgen we een stuk met zang en drum, waar helaas de gitaren naar de achtergrond zijn gemixt. En hé, wat leuk, we krijgen een heuse rif van Nile voor ons neus geschoven. Het einde is weer zeer spannend en goed gekozen.

En dan is het tijd voor het laatste nummer. Jeah, vet begin, maar jammer dat er iemand met z'n gitaar door het heerlijk koude getokkel moet klungelen. De melodie die we nu krijgen is wel lekker, maar die zang, tsja..beetje te droog. Dan krijgen we een traag stuk en dan barst het open, waar je duidelijk merkt dat de zanger de heftigere momenten goed kan ondersteunen, maar als de muziek wat trager word, dat de zang niet echt past. Later in het nummer word er nog een vreselijke solo gespeeld, he gatver, maar de zang die erna komt is wel erg goed gedaan, dat had ie meer moeten doen, zo zingen!. Het album valt me dus tegen, maar ik geef het toch nog een 3,5* omdat het zeker wel een goed album is, maar, in vergelijking met andere Meshuggah-albums is het dat niet. Ik had ook gehoopt dat de stijl wat meer richting Catch 33 en I zou zijn, wat helaas niet zo mag zijn. Jammer, volgende keer maar weer beter, alhoewel...Ik vrees het ergste...

Jawel, vandaag zette ik weer maar eens van de beste liederen op van dit jaar: Combustion
En omdat ik niet op shuffle had staan speelde hij gewoon Electric Red erna, en plots lukte het, ik kon dat metalgeluid eindelijk eens aanhoren zonder te willen skippen per se !
Het klinkt nog altijd niet als muziek in de oren
maar ik kan er al wat meer mee..
1,5 -> 3