Fleetwood Mac - Mirage (1982)

Het is wat aan de tamme kant.

Een Rumours II lijkt mij niet direct aan de orde, hoewel dat door de pers in 1982 werd geroepen. Het concept van Fleetwood Mac ligt namelijk niet vast bij Rumours maar is al aanwezig op het eerste, witte Fleetwood Mac album uit 1975.

Daar wijkt Rumours niet van af (alleen wat betere nummers, grandioze uitvoering en een beter gesternte en de "magie" die je noemt) en Mirage, Tango in the Night etc. ook niet. Say you will is in de basis daar ook nog gelijk aan maar dan zonder Christine McVie.

Mirage gaat in opzet weer terug naar het concept van weleer, inderdaad omdat de meerderheid van de leden van de band Tusk als een mislukking beschouwden, in ieder geval toen. Buckingham, Nicks en Fleetwood hebben met hun solo albums vlak voor het maken van Mirage een eigen ei kunnen leggen en dat effende het pad nogal voor dit wat makkelijk (en vrij snel) gemaakte album.

Makkelijk in die zin dat er weinig discussie aan vooraf ging. Misschien dat nu de woorden "enigszins gemakzuchtig" bij Mirage om de hoek komen kijken. Het talent van het spel en het aardige niveau van de composities compenseren dat echter behoorlijk.

Wellicht werd Tusk in zijn algemeenheid als onbegrepen beschouwd.
Misschien kwam het na Rumours ook wel te vroeg. Maar ik vind het wel van lef betuigen.
Mirage lijkt dan een soort goedmakertje.
Maar zonder dat het echt slechte songs zijn - ook Oh Diane heeft wel iets- mis ik vooral een scherp randje.
De urgentie lijkt wat minder aanwezig.
Typerend ook dat de groep het een poosje voor gezien hield.
Stevie Nicks leek Mac helemaal niet meer nodig te hebben.

Als jij dit schrijft, en ik je waardering zie, vind je dit album dus wel bijna geniaal?

Ik vind het toch altijd wat raar dat er eerder negatief over deze plaat wordt gedaan.

Met Love In Store, Can't Go Back, Gypsy, Hold Me en Eyes of the World heb je toch al vijf nummers die m. i. gewoonweg van hetzelfde niveau zijn als het materiaal op Rumours en Fleetwood Mac. De rest van de plaat is niet van dezelfde klasse, akkoord, maar toch.

Is tam dan een synoniem voor slecht? Damn, ik vind Rumours tam. Maar ook tegelijkertijd gewoon best goed. Mirage heb ik wel eens gehoord, maar dat is te lang geleden.

Mislukt come-back probeersel om de tijden van Rumours weer te benaderen/evenaren. That's it.

Alle albums van Fleetwood Mac grenzen aan het geniale, dat had je toch wel moeten weten.
Zowel uit commerciële als uit de kritische hoek altijd positieve beoordelingen. De band als geheel ruimschoots meer dan de som der delen.

Als je mijn bericht goed leest, zie je dat ik schrijf dat enige gemakzucht ruimschoots wordt gecompenseerd door de songs en de uitvoering. Dan kun je alsnog hoog uitkomen.

2** is ronduit bespottelijk maar ieder zijn smaak.

Slecht is dit album zeker niet maar het moet toch wel afleggen tegen Rumours en Tusk. Inderdaad een poging om een tweede Rumours te brengen maar dan met minder beklijvend songmateriaal.

Op Rumours was een bevlogenheid aanwezig waar je u tegen zegt.
Hoeveel blues wil je hebben ?
En dat voor een band die in den beginne juist als bluesband doorbrak.
Tusk was de moeilijke opvolger.
Buckingham als grote aanjager en helder genoeg om de koers te bepalen.
Meer naar zijn hand dus en bepaald minder radiovriendelijk dan de 2 voorgangers.
Maar een helel goed afwisselend album. Wat onevenwichtiger, maar het is ook een dubbelaar.
Mirage is dan inderdaad een wat verlaat vervolg op Rumours.
Maar het was allang geen 1976 meer.
Het is meer een verplicht nummertje.
Natuurlijk doet de band zijn ding en wordt er prima gemusiceerd.
Maar nogmaals..... het is wat belegener en zakelijker.

Toch knap dat jij kan bepalen hoe iemand anders zijn muziek moet beoordelen. Dat blijft dat puur persoonlijk? (Dat schrijf jij daarna ook, dus het is een beetje een contradictie) Een album als Abbey Road vind ik 5 sterren... Jij geeft dit album 4,5... dat houdt in mijn ogen dus in dat jij dit album bijna net zo goed vindt als Abbey Road. Snap ik geen reet van, maar goed, als jij dat vindt heb je daar alle vrijheid in.
In mijn beoordelingswereld is dit album dus verre van een album met 5 sterren beoordeling. Eigenlijk vind ik 2 sterren nog teveel. Dit is gewoon slappe hap.
Maar blijkbaar moet iedereen een album wat jij goed vindt, goed vinden. Dat zie ik hier, en zag ik bij Roxy music ook al. Misschien moet je leren accepteren dat iedereen muziek anders beleeft, en niet iedereen hetzelfde denkt?

Er is maar een klein detail wat jouw zin veel vriendelijker zal maken, en ik je mening veel meer zal waarderen: gebruik "ik vind" en de zin wordt ineens heel erg anders (en misschien belangerijker, veel vriendelijker)

" Dit is gewoon slappe hap ".........

Zelf dan ook het goede vb geven Lennon.

Touché

Nee hoor, ik laat alle ruimte in mijn melding dat iedereen er van mag vinden wat hij/zij er ook van vindt.
Voor iemand als jij die recent de Gerry Rafferty klassieker City to City ook 2** geeft, net als Pudding en Gisteren van Supersister (Fleetwood Mac bevindt zich in goed gezelschap), en aan de andere kant de volle mep aan Arcadia en Frankie Goes to Hollywood, vind ik mezelf nog buitengewoon mild in mijn oordeel.

Mijn gemiddeldes zijn in het algemeen veel hoger dan de beoordelingen die jij geeft bij al dat gezuurpruim bij diverse albums. Dat heeft niet zozeer te maken met meer of minder streng oordelen als wel met de vraag of je je wilt bemoeien met (lees: veel tijd wil steken in) albums die je geen bal interesseren.
Dat is namelijk zonde van je kostbare tijd, tenzij je 24 uur per dag niets anders hebt te doen.

Daarom geef ik geen 2** aan Arcadia en jij wel 2** aan Fleetwood Mac. Gelukkig kan ik mij door veel troep op voorhand uit te sluiten meestal wat enthousiaster opstellen bij de albums waar ik wat bij schrijf en verschijn jij in je reacties meer als sjagerijn.

Dus eigenlijk zeg je dat ik niet open moet staan om nieuwe dingen te proberen? Vaag hoor...
Ach ja.. denk jij maar hoe je wilt.. maar geloof me, ik beoordeel geen albums die ik maar 1 keer beluister. Als ik een album slecht vind en ik ben van mening deze vaak zat geluisterd te hebben om dat te beoordelen, dan doe ik dat. Zo ook bij albums die ik goed vind (best of Fleetwood Mac)
Feit dat jij albums niet beoordeeld als ze slecht zijn, en dus de wereld mooier maakt dan ie is, is jouw keuze. Ik sta open om nieuwe dingen te proberen, en soms pakt dat goed uit, en soms niet. Zoals bij dit album. Maar Fleetwood Mac is niet zomaar een bandje wat ik een keer voor de lol probeer. Rumours vond ik eerst ook niks, en kreeg een lage waardering van me, maar dat heb ik later aangepast.

Ik zie gewoon elke keer als ik (of iemand anders) zich kritisch uitlaat over een plaat waar jij lyrisch over bent, je meteen in de verdediging schiet. Als een soort dictator probeer jij mensen met allerlei argumenten te overtuigen dat het toch maar achterlijk is dat iemand zo'n kunstwerk slecht beoordeeld. Misschien moet je je tunnelvisie eens proberen los te laten. Er zijn overigens meer mensen die zo over je denken.... dus misschien tijd om eens die spiegel te gaan bekijken.

Bereid je maar vast voor, binnen niet al te lange tijd heb ik Tusk een paar keer beluisterd, en wie weet ga ik die ook wel laag beoordelen... mag dat?

Welkom op usermeter.nl

De vraag is of iemand anders zijn/haar mening van jou wel mag geven, want je reageert elke keer nogal kribbig. Wellicht is er wat anders aan de hand, je overziet ook maar matigjes het mumeveld.

Volgens mij hadden Michel en ik het gewoon over dit album, voordat je aankwam met 2** (je had het voor de gelegenheid nog net verlaagd) en het woord "geniaal".
Een voorzet voor open doel, bij Fleetwood Mac en "geniaal" kop ik gelijk in. Ik hoopte dat je de grap er wel van zou inzien maar ik had beter moeten weten.

Tegelijkertijd geef ik een kleine sneer over die 2**, zo'n beetje het laagste aantal sterren dat alle users op musicmeter (116) voor dit album hebben gegeven. Het is ook een bespottelijk laag aantal maar ik geef nog alle ruimte door toe te voegen dat ieder zijn smaak mag hebben.

Daarna ga je sjagerijnig zitten beleren (er valt weinig met je te lachen) waar ik dan weer een reactie op moet geven.

Ik schiet helemaal niet in de verdediging bij elk album dat ik goed vind en iemand anders niet. Ze zoeken het maar uit. Ik daag je graag uit aan te geven, waar ik mij zogezegd (het zijn jouw woorden) als dictator zou opstellen. Start hiervoor wel een apart topic, het hoort niet bij een album thuis.

Ik mag menig album graag enthousiast aanprijzen, dat is wat anders.

Ga maar eens zoeken bij oude roxy music
albums. Daar deed je exact hetzelfde.

Die zogenaamde snelle verlaging. . Je oordeelt veel te snel, want dat komt omdat ik per ongeluk 2.5 aan raakte op mijn telefoon en dus moest aanpassen naar 2. Zo zie je maar... wat jij denkt hoeft helemaal de realiteit niet te zijn.
En iemand moet de laagste score geven (lekker belangrijk trouwens ). 3 aardige songs is voor mij gewoon slap. Eigenlijk is 2 nog te hoog.

Ik heb jou de vraag over je score gesteld uit serieuze interesse over je mening en je uitleg, Maar helaas was het effect nogal vervelend. Ik zal voortaan beter weten als ik je weer eens zie bij een plaat die ik niet zo goed vind.

En dit album zal ik echt nog wel een kans geven, net als rumours (die ik.ook niet bijzonder vond, maar later wel) dus wie weet gaat de waardering ooit nog Omhoog. En bijkomend voordeel is dan dat ik niet meer de laagste score heb...

Heb deze nu een paar keer gehoord, en vind het best wel een leuke plaat eigenlijk. Staan een tweetal nummers op waar ik niet zo veel aan vind (Only over You, Empite State) maar voor de rest niks mis mee. 3,5 ster derhalve.

Wat een blablablabla! En nu weer over de inhoud van dit album?
Niet teveel zeuren, niet te hoge eisen stellen want dit is gewoon een top band die een lekker makkelijk album heeft opgenomen ooit in een Frans kasteel (studio).
Er zijn inderdaad weinig hoogte punten maar nogmaals...het luistert makkelijk weg.
Dat een ander dat niet vind...nou boeie...dat is zijn of haar mening. En nu ophouden met dat autistische gedrag en praat eens positief over de muziek die je opzoekt en een waardering wil geven. Dat is wel zo "gezellig!"

Dat juist dit album voor zoveel controverse zorgt tussen twee gebruikers verbaast mij zeer. Tussen alle verschenen albums in het algemeen en binnen het oeuvre van Fleetwood Mac in het bijzonder, behoort deze tot de middelmaat. Een liefhebber van FM zal hier een mooie score aan geven (4,5 ster) en een ander komt niet verder dan 2 sterren. Het zal niet veel mensen aanspreken die normaal gesproken naar andere genres luisteren.
Die 4,5 en 2,0 geven gemiddeld een 3,25 wat vrijwel exact de gemiddelde beoordeling voor dit album is. Dan hebben ze ongeveer even veel recht om elkaar ervan te beschuldigen een veel te hoge cq. lage score te geven.

Kijk... mooi moment om die discussie te sluiten!

Overigens ben ik over Tusk een stuk positiever tot nu toe.

Prima popalbum van Fleetwood Mac die proberen de sfeer van 'Fleetwood Mac (1975)' en 'Rumours (1977)' naar de jaren '80 te vertalen. Dat lukt vooral aan het begin van de plaat (kant A zeg maar). Het tweede deel van de plaat is wat zwakker maar nog steeds zeer genietbaar al eindigt het album wel weer erg mooi. 3,5*

Net ontdekt dat het gitaarspel op Eyes of the World eigenlijk een doorslagje is van Stephanie op Buckingham Nicks. Maar jezelf kan je natuurlijk niet plagieren dus dat kan geen kwaad

En bovendien, hoeveel mensen hadden er (destijds) ooit al eens van Stephanie gehoord?

Mirage. Daar is niets mis mee. Misschien geen topper zoals Rumour, FM of Tusk, maar zeker geen wangedrocht. Deze plaat heeft vooral heel veel sfeer, maar ook een paar zwakkere broeders ( Oh Diane). Voor mij veel beter te genieten dan de dood geproduceerde opvolger Tango in the night.

Na de pittige discussie met wat verwijten heen en weer ben ik Tusk gaan beluisteren, en die beviel me echt heel erg goed.

Na Tusk, toch dit album weer opgezet en een paar keer rond laten draaien, want wellicht zou ik na het beluisteren van Tusk een ander beeld krijgen van wat songs... Dat is deels inderdaad het geval.

Love in store en Gypsy vind ik van kant A echt wel goede songs,. Only over you is een mooi, maar net iets te vlak nummer.
Straight Back op kant B is ook een nummer wat me positief opvalt. Weer de sound van Stevie Nicks die me erg goed bevalt, terwijl dat toch een zeer specifiek geluid is. Hold me is de bekende single, en gewoon een sterk pop liedje.
De afsluiter is mooi, maar ook niet echt een die me heel erg raakt.

Zo kom ik net op 6 nummers die me echt kunnen bekoren. Dat is de helft van de 12 songs, dus is mijn waardering van 2** inderdaad te laag, dat zal 2,5** worden. Meer kan ik er niet van maken.

Echt verschrikkelijk slecht is het niet, maar het andere werk wat ik heb gehoord van deze band is sterker dan dit album. Zo simpel is het. Ik hoop dat deze onderbouwing genoeg is om mijn 2,5 waardering te respecteren... Ik probeer het tenminste..... dat is ook wat waard, toch?

Mooi, dan kan die LP nu mijn kant op komen...
Overigens vind ik van kant A ook 'Book of Love' zeer sterk.

Het gemiddelde is te hoog nu door de opwaardering van Lennon ; 3 sterren is echt het hoogst haalbare hier. Als je dit album 4sterren of hoger geeft, moet je Rumours op zijn minst 6/7 sterren (wat nog te laag is eigenlijk) geven en dat kan dus niet. Graag wel goed/juist of vehoudingsgewijs stemmen dus.

Ja baas.

.....trouwens, een "mirage' is gedoemd tot mislukken haast, vooral zo één als op de hoes afgebeeld: dansen met je vrouw, maar stiekem kijken naar een ander. .