U2 - Achtung Baby (1991)

Na de val van de Berlijnse Muur besluit Bono om zich niet meer op de Verenigde Staten te richten, maar weer meer terug naar zijn thuisbasis Europa.
Toch hoor ik er hier geen Duitsland in terug.
Dit is meer Theme For Great Cities.
Het doet mij denken aan een overbevolkt Tokio.
Overdag een snelle hardwerkende maatschappij, die in de avond het vermaak op zoekt. En dat vind in een Karaoke bar of een Game hal.

U2 is verworden tot product van de zapcultuur.
Het verlies in een eigen geluid is zoek geraakt.
Maar op een onverklaarbare wijze lukt het hun wel om dit te verwoorden in een geslaagd album met erg sterke songs.
Je zit voor de televisie, en het ene moment kijk je een datingsprogramma (One), vervolgens naar een adult movie op Canal + (Mysterious Ways), maar pakt nog snel een spannende detective mee (Love Is Blindness).

In de periode dat een band als Simple Minds ten onder ging aan het commerciële geluid, lukt het U2 om te overleven.
Juist om er erg dik de nadruk op te leggen.
Toch zal dit album een begin zijn van een neerwaartse spiraal.
Zooropa is Over The Top en Pop een flop.
En ook al beweert Bono om vervolgens het heilige vuur van vroeger terug gevonden te hebben; blijkt het maar een klein vonkje te zijn wat met een hoop geblaas brandend gehouden wordt.

Under A Blood Red Sky.

het blijft moeilijk om een favoriete u2 plaat aan te wijzen. Boy en The Unforgettable fire hebben hun eigen specifieke sfeer. Dat ongecompilceerde van Boy en dat mystieke en melancholieke sfeertje van Unforgettabkele Fire laat me ook nooit los. Maar dit is toch mijn lievelingsplaat van U2 , als de dag van gisteren herriner ik me dat ik voor het eerst The Fly hoorde , een stijlbreuk van jewelste na joshua tree en Rattle & Hum, in het engels zeggen ze dan flabbergasted. Tot op de dag van vandaag in mn top 3 U2 nummers. En dan hoe deze plaat begint met Zoo station, geniaal.
Dan de rits singles die volgen waarvan ik eigenlijk alleen Mysterious Ways een minder nummer vind.
En vooraal het einde van deze plaat is echt GEWELDIG , met Ultraviolet , Acrobat en love is blindness.

Hoe goed Joshua tree , unforgettable fire en boy ook zijn , ik beschouw dit als het meesterwerk van u2.

jammer vind ik het alleen dat de mannen van u2 live vaak kiezen voor de crowdpleasers , als ik toch mn eigen setlist zou mogen maken zou ik heel snel die vertigo en boots en pride dingen inruilen voor wire , zoo station , acrobat , the fly en a sort of homecoming.........

helemaal met je eens, als dat in de setlist zit sta ik naast je . Ben het overigens met je complete post eens!

Acrobat is nog nooit live uitgevoerd. Deze Tour zijn we toch getrakteerd op Ultraviolet en vijf jaar terug met Zoo Station en The Fly. Toch zo gek nog niet
het zou wel meer mogen, dat is zeker waar...

"SPIN's editors rank the most influential releases since the magazine's beginning in 1985.
1 U2, Achtung Baby"

125 Best Albums of the Past 25 Years | Spin Magazine Online

Dergelijke lijstjes blijven natuurlijk een interessante mening van een journalist.

Voor mij persoonlijk is dit denk ik wel één van de beste die U2 heeft voortgebracht. Iedere keer als ik hem weer luister hoor ik nieuwe dingen en ook al heb ik de tracks afzonderlijk al vele malen gehoord; het geheel blijft als een blok beton overeind.

definitely het beste U2 album voor mij

Helaas nog steeds houdt Trying to throw en in iets mindere mate Love is blindness dit album op"slechts" 4,5 voor mij. Alleen de overige songs zouden een 5 waard geweest zijn. Daarom ook niet het beste U2 album.

Zeker wel ; lekker fris, goede songs en minder 'stoffig' als The Joshua Tree bijv.....(ook wel een goed plaatje overigens)

Voor mij met afstand het beste album van U2; ik kom maar aan **** omdat Who's Gonna Ride.... , Mysterious Ways en het doodgedraaide One de waardering naar beneden sleuren.

Trying To Throw...... en Love Is Blindness behoren tot de categorie goede tot zeer goede nummers op deze plaat !



Zo goed als stofvrij, deze Achtung Baby, dit i.t.t. de Boom, waar ik eigenlijk wel een beetje klaar mee ben , en idd de stofdoek wel eens mag ingrijpen..........

Jij zegt het beter dan ik bedoelde.

Ik kocht dit album vorig jaar twee dagen voordat ik naar het (overigens geweldige) concert in de ArenA zou gaan. Ik had hem tot dan toe niet in bezit, waar ik me als rechtgeaard U2-fan enorm voor schaamde.. Maar ja, als arme student groeit het geld niet op de rug. Toen ik hem voor 9 euries bij Fame zag liggen, kon ik mezelf echter niet meer bedwingen. Ik had hem eindelijk, de enige U2-klassieker (naast TUF en TJT) die nog ontbrak in mijn collectie!

En toen ik ging luisteren.... was ik eigenlijk een beetje teleurgesteld. Het greep me niet, het was een andere U2 dan ik gewend was, het klonk zo metalig, zo donker, zo niet U2 voor mij. (in 1991 was ik precies één jaar oud, en de eerste U2-albums die ik kreeg/luisterde waren All That You Can't Leave Behind en How To Dismantle An Atomic Bomb. Wellicht een ietwat valse start )

Twee dagen later stond ik op de banken. Bovendien hoorde ik Ultraviolet nu live, en dat klonk geweldig! Langzamerhand begon het album meer en meer onder mijn huid te kruipen, maar het achter elkaar luisteren was nog steeds een lange zit.

Nu, ruim een jaar later, kocht ik de DVD van het concert in de Rose Bowl. Bij het horen van Ultraviolet nam ik mezelf voor om dit album als geheel een nieuwe kans te geven, en deze keer werd ik bij mijn strot gepakt. Openingstrack Zoo Station verwoordt het voor mij precies goed: I'm ready! Favoriete tracks: Ultraviolet (Light My Way), The Fly (The Edge beroert de snaren op magistrale wijze, wat een solo... ) en Acrobat.

5*, de volle mep!

Welkom bij de 5* club Allard-A !

Is er al wat bekent over de inhoud van de bonus cd van de remaster versie?

Misschien zijn deze tracks op de bonus cd present. Er zitten tevens nummers tussen die later in een andere versie op Achtung Baby zijn verschenen.

Nee, deze is ook nog niet aangekondigd overigens.

Ik heb een 3CD van deze outtakes, en ondanks dat het een enorme zit is om alle tracks te beluisteren is het wel fascinerend om zo'n work in progress te horen.

Ik moet eerlijk bekennen dat toen ik dit album indertijd kocht nogal teleurgesteld was! Was dit U2?? Weg was al het moois waarom ik ze zo gaaf vond. Teminste; dat dacht ik toen
Ongeveer 10 jaar later had U2 zichzelf weer gevonden en het prima All that you can't leave behind uitgebracht en zou ik ze voor het eerst live gaan zien. Ter voorbereiding toch Achtung baby maar eens onder een dikke laag stof vandaan gehaald....tsjonge, dit is toch eigenlijk best goed. Enfin, na de nodige luisterbeurten is het vanaf dat moment 1 van m'n favoriete U2 albums geworden! 10 jaar lang heeft ie liggen stofhappen in m'n cd kast en toch is alles uiteindelijk goedgekomen
Nu kan ik mezelf wel voor m'n kop slaan dat ik indertijd niet op het aanbod van m'n buurjongen in ben gegaan om ze tijdens de ZooTV tour in de Kuip te gaan zien.
Heb vorig jaar het album ook op vinyl gekocht want dat blijft toch het echte genieten!

Ook ik heb helaas de Zoo TV tour gemist.

Hoewel het geluid zeker niet briljant is zou ik (als je m nog niet hebt) de dvd aanschaffen. Alle lichten uit, biertje erbij en je hebt een onvergetelijke avond.

Briljant album dit en ik blijf het apart vinden dat deze lager staat dan (het ook hele goede album) The Joshua Tree.

De ZooTV tour was in Nijmegen, in het Goffertpark. Daar heb ik ze in ieder geval gezien. En ja, dat was inderdaad fantastisch.

Ik heb ze in de Kuip gezien.

Ik heb bij deze tour het geluk gehad ze in 3 verschillende settings te zien.

Allereerst was er de indoor versie (toen Achtung Baby net uit was en de band een soort kleinschalige opzet van ZOO-TV deed indoor) die ik in Dortmund heb gezien. AB moest nog 'landen' bij me, maar de show die ik zag (mijn 1e keer U2) was overweldigend. Met een glitterbal-Trabant boven het b-stage, een 'duet' met Lou Reed en overal waar ik keek die TV-schermen.

De 2e keer was in de kuip. Het stortregende en Achtung Baby was ondertussen m'n favoriete album geworden (en gelukkig speelden ze ook veel van het album). De show kwam in de 'Outside Broadcast'-versie nóg beter uit de verf. De glitterman aan het einde van de show had plaats gemaakt voor MacPhisto: Bono in z'n ultieme showvorm.

De laatste keer ZOO-TV was in het Goffertpark. Zooropa was ondertussen verschenen en veel van de nummers van dat album waren verwerkt in de set. Deze show lag dicht bij hetgeen later op VHS en DVD verscheen (het concert in Sydney). Pure klasse !!

Ik heb in de jaren erna nog erg veel concerten bijgewoond (van U2, maar ook van vele andere grote artiesten), maar de impact die ZOO-TV op me had is nooit meer geevenaard.

Kijk, zo zit het dus. Gaaf dat jij 3x bent geweest met steeds verschillende 'details'.

Ja dat is inderdaad erg gaaf! Een soort van 'de ontwikkeling van ZooTV' zeg maar
Ik denk dat ik het concert in de Kuip het mooist had gevonden aangezien ik Zooropa geen al te best album vind.
De dvd van Sydney vind ik trouwens geweldige momenten hebben alleen werkt ie me soms ook op m'n zenuwen met al dat geflits en geflikker op m'n beeldscherm :-P
Je moet er voor 'in the mood' zijn vind ik.

Goed album van U2 , hierna werd het alleen maar minder!!!
Ze proberen met dit album eens wat anders te doen, en dat is erg goed gelukt, met een paar super nummers op de cd
Ik vond vooral de zoo tour een erg goede tour, met eens een andere

Een tijdje geleden werd U2 ZOOTV Live in Sydney 2003 op tv uitgezonden door ik dacht BNN.
Het was al laat en de rest van de familie sliep al.
Ontspannen lag ik te kijken, maar viel vermoeid in slaap.
Ik werd gelukkig weer wakker tegen het einde op de eerst maten van Love is blindness.
Wat een prachtige uitvoering, sindsdien heb ik dit nummer onvoorwaardelijk in mijn hart gesloten en samen met Acrobat en So creul als favorieten aangevinkt.
De bewuste uitvoering van Love is blindness is te zien en te horen op You tube, magisch.

Bestaat liefde op het tweede gehoor? Ik denk het wel. Eerst vond ik dit album niet zo bijzonder (zie mijn vorige post), nu ben ik aan het twijfelen of dit album Stevie Wonder niet van de eerste plaats moet stoten in mijn top 10. Hmmm, moeilijk...

Gewoon doen, Stevie Wonder zal toch nooit op deze site kijken.

Altijd als ik met mijn koptelefoon op de bank of in bed Acrobat aanzet, denk ik altijd:
''Oe, hij staat toch wat aan de harde kant.''.
Dus logischerwijs zet ik hem dan wat zachter.

Maar altijd als dan het refrein komt, denk ik:
''Fuck it, hij moet en zal harder gaan!''