U2 - Achtung Baby (1991)

"Acrobat" vind ik eveneens een geweldig nummer, trouwens alle 12 hierop. Tijdloos meesterwerk van U2, zeker één van hun beste.

Ook voor mij het beste U2 album ooit! Op dit album laat gitarist The Edge het best horen waar hij goed in is. Prachtige gitaarrifs, en het barst van de effecten.

Mijn favorieten: Zoostation, Until the End of the World, The Fly

1 van de beste platen ooit, naar mijn bescheiden mening. Alleszins één van mijn lievelingsplaten. Tgnwoordig met de allomtegenwoordigheid van U2, worden ze wat afgezaagd, maar deze plaat blijft eeuwig fris!

Goede artiesten hebben toch het vermogen om zich te kunnen vernieuwen en met 'Achtung Baby' schaart U2 zich in dat gezelschap. Anders, meer dansbaar en met een vette groove maken de Ieren een nieuwe topplaat, die niet voortborduurt op oude thema's. Hebben ze knap gedaan, hoewel de formule daarna snel uitgewerkt is. Uiteindelijk hebben ze hun rust gevonden in een terugkeer naar de oude stiel. Maar dit album is een parel in hun oeuvre.

One blijft voor mij het onbetwist fraaiste en meest tijdloos U2 nummer ooit gemaakt.

Blijft alleen eeuwig zonde dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor de grootste verkrachting van dit nummer, met Mary Blige, dat heeft het geniale toch wat weg gevaagd bij mij...

Het nummer is maar een paar maal gespeeld tijdens de Achtung tour. Ik heb een opname van Milaan 92 en daar spelen ze het aan het eind van Bad. Hopelijk trekken ze het nog eens uit kast.
Het concert is te downloaden op U2 start.com | Concerten | 1992-05-22 - Milan, Italy - Forum Di Assago - nl.u2start.com

@ lennon; Daar denk ik precies hetzelfde van; One werd door Mary J. Gekwijl Blige echt verkracht.
Hoe onze Ieren zich daartoe hebben kunnen verlaagd.... Ik begrijp het niet. Mariah F**kin' Carey of Whitney D**ned Houston ware niet veel beter geweest...

Mij ook altijd mateloos geërgerd aan die kutversie.

De versie van de oude man in het zwart, met zijn breekbare stem, die is tenminste doorleefd...

Ik herriner mij nog zo goed hoe in laat 1991 U2 keer op keer aan bod kwam op MTV met de Daily TOP 5....waarin The Fly weken domineerde, samen met Enter Sandman, You Could Be Mine, Smells Like Teen Spirit en Alive...Als ik daar nog aan terug denk, dan moet je toch bekennen dat Achtung Baby in een tijd werd uitgebracht die nu wellicht een van de meest productieve periodes was in de muziekgeschiedenis. De dichtheid van klassieke albums lag in dit half jaar wel heel erg hoog.

The Fly was de eeste single en al snel volgden anderen, het album en de tour......die uiteindelijk ook naar Nederland kwam en mijn eerste keer U2 was. Achtung Baby was, denk ik nu het meest belangrijke album voor de band...en het nummer One wellicht het belangrijkste. Want als het niet om dat nummer was dan had de band nu niet meer bestaan...of dat beweren de heren zelf....Het kende een kritische release.....uitstellen, gestolen tapes in Berlijn etc. etc. etc...maar het moch allemaal niet baten. Achtung Baby ging de geschiedenis in als een werkelijk creatief hoogtepunt..en naar mijns inzien het hoogtepunt van de band......Ik had werkelijk moeite met het kiezen van mijn drie favoriete nummers hier....want eigenlijk is ieder nummer ontzettend lekker...Ook al moet ik zeggen dat de nummers die live zijn gespeeld live allemaal zijn gegroeid voor veel betere uitvoringen...de ongelofelijk gave solo aan het einde van Mysterious Ways, het uitgebreide vocale einde van One, en de schitterende uitvoring van The Fly op Live in Boston, die pas halverwege losbarst.......het zijn teveel hoogrepunten om op te noemen.....en ook al mist dit album al deze aanpassingen.....dit is puur klassiek en werkelijk legendarisch vakmanschap......

Alle krediet en eer voor een band, die omringd door zoveel andere klassiekers en hoogtepunten in dit jaar, een van de meest momorabele albums allertijden afleverde. Zonder twijfel 5 sterren.....

Berichten verplaatst naar U2

Ik kan me helemaal identificeren met het verhaal hierboven van daniel1974nl, misschien omdat ik van dezelfde generatie ben (1975)...

Tja dit blijft een ijzersterk album van begin tot eind en wanneer ik deze plaat weer beluister dan laait de tweestrijd van welk album ik het beste vind weer in alle hevigheid los.
The Joshua Tree of toch deze ???

The Joshua Tree.

Achting Baby is goed maar The Joshua Tree is eeen echt meesterwerk.

Dan eerder Achtung Baby, want hier zijn alle nummers goed. Op The Joshua Tree staat er mijns inziens 50% vulling om aan een degelijke speeltijd te raken.

Noch op "The Joshua Tree", noch op deze "Achtung Baby" staan er mijn er inziens vullers, op deze 2 albums staat U2 artistiek op zijn hoogtepunt.

Het beste nummer hierop aanduiden is onbegonnen werk, omdat zoals zovelen terecht opmerken, ieder nummer hierop puur top is.
U2 vond zichzelf terug uit, en hoe!
Méér dansbaar, scherper, en warmer dan voorheen...

En zo heeft elk dan zijn favorieten.
De 3 die mij het meeste bekoren zijn; Who's Gonna Ride Your Wild Horses, The Fly en So Cruel.
Niet dat er dan ook maar één andere song iets minder is, neen.

Om het met kabouter Plop te zeggen wat dit album betreft;
Plopperdeplop; Topperdetop!

The truth and nothing but the truth waarbij The Joshua Tree net iets beter is, ik denk vanwege de meer dan uitstekende productie van de plaat.

Ten eerste sluit ik me helemaal aan bij daniël1974.

1991 en 1967 zijn voor mij de beste muziekjaren tot nu toe.

Dit is voor mij het beste U2 album van mijn favoriete U2 periode ('91-'97).

The Joshua Tree vind ik ook erg goed, maar veel minder spannend. Dit komt ook live tot uiting. De live uitvoeringen van Bullet The Blue Sky en Running To Stand Still zijn meestal velen malen beter dan de album versies.

Altijd de klassieke vraag. Welk U2-album is nu het beste: The Joshua Tree of Achtung Baby? Ik vind deze toch net iets beter dan The Joshua Tree. Ik vind ze allebei ontzettend goede platen, maar dit album heeft toch iets meer.
Het is experimenteler, het is meer rock. Elk nummer is sterk. Mijn favoriete drie nummers aanduiden is echt onmogelijk. Er is op dit album maar 1 nummer dat ik minder vind dan de rest en dat is Trying to Throw Your Arms Around the World. De rest is allemaal echt zeer goed.
Het begint al direct bij Zoo Station. Dat moet toch verschieten zijn geweest na The Joshua Tree en Rattle and Hum. Is dat U2? Wel het is U2 en het is U2 op zijn best. Op het toppunt van hun carriere, want ik vind het nieuwe album ook geweldig, maar hier waren ze echt origineel en op hun best. Edge zijn gitaarspel was ook nooit beter dan op dit album. Hij geeft elk nummer nog dat ietsje meer. Bono zijn teksten zijn ook prachtig.
Niets dan lof en een dikke 5*.

Het volle pond, een van de beste platen aller tijden! Ugh.

The Full Monty voor dit meesterwerk. Wat was het schrikken voor fans, deze plaat van U2. Maar oe oei oei wat hebben ze wat moois afgeleverd zeg! En ging iedereen (toch?) overstag

Voor mij het hoogtepunt (klein bultje in deze muziekale hoogtevlakte) Ultravoilet (light my way) Het begin wanneer de drum en bas invallen:

Dat is ook mijn lievelingsnummer van dit album vooral door de emotie in de stem van Bono.

Achtung Baby is een album wat ik in het begin afschuwelijk vond, maar na 12 ZooTV concerten omarmd als een masterpiece.

Beste album van U2 is voor mij The Unf Fire.

De laatste jaren van de jaren ’80 waren voor U2 een ware zegetocht, met de hitalbums “The Unforgettable fire”, “The Joshua tree” en “Rattle & Hum”.
Des te verrassend was het dus, dat de band na een ‘bezinningsperiode’ terugkwam met een album dat een compleet nieuw geluid liet horen. Bij het horen van de eerste tonen van “Zoo station” (het openingsnummer van “Achtung Baby”) zal menig U2-fan zich aan het hoofd gekrabt hebben. U2 nam de gok en ging hun herkenbare sound mixen met invloeden uit de dance en de rock, wat resulteerde in 12 sublieme songs, 5 hitsingles (“The Fly”, “Mysterious ways”, “One”, “Even better than the real thing” en “Who’s gonna ride your wild horses”) en hernieuwde status van supersterren.

De classic albumtrack is natuurlijk “One”, buiten het feit dat het gewoon een van de mooiste popsongs van de jaren ’90 is, betekende de opnames van “One” ook het bestaansrecht van U2 en het album “Achtung Baby”.
De band was al weken bezig met de sessies die later “Achtung Baby” zouden worden, maar ze waren het niet eens over welke koers er gevaren diende te worden. Ook was de onderlinge vonk er niet (meer). Er mee stoppen behoorde zelfs tot de opties. Totdat al jammend “One” ontstond en iedereen weer op hetzelfde spoor terecht kwam …

Ik ben de top 50 van Musicmeter aan het doornemen, en daarom beluister ik nu ook wat U2 platen. En toegegeven, dat is ongeveer het moeilijkste wat ik in mijn nog jonge leven heb moeten doen. Mijn afkeer jegens U2, of eigenlijk Bono moet ik zeggen, is zo groot dat ik een enorme martelgang had verwacht. Nu doe ik het mezelf aan dat ik toch deze plaat heb beluisterd, dus heb ik mijn haatgevoelens proberen uit te schakelen.

Nu denk ik ook wel dat ik Bono gewoon niet zo'n goede zanger vind, ik ben geen fan van zijn stem en vind zijn uithalen soms erg aanstellerig overkomen. Toch is het niet zo dat ik absoluut niet naar hem kan luisteren, sterker nog op Achtung Baby wist hij me niet echt te irriteren. Maar gelukkig is er meer dan alleen zang te beleven op dit album.

Zo zijn er de instrumentaties, waar met name het gitaarspel steeds in het oog/oor springt. Nu word ik meestal niet heel erg warm of koud van gitaarspel, geef mij maar een lekkere intense drumpartij, maar op dit album vind ik het gitaarspel meer dan voortreffelijk; zeker in combinatie met de vaak verrassend leuke geluidseffecten. Een nummer dat er dan voor mij uitspringt is The Fly, een nummer waar ik echt vergat dat Bono ook nog in de band zat.

Achtung Baby is zeker niet een favoriet album van mij, dat zal voor een groot deel aan mij liggen aangezien ik Bono de grootste muzikale eikel vind. Maar al had ik Bono geen eikel gevonden dan nog vraag ik me af of ik de zang dan wel beter had kunnen werken. Achtung Baby is dan ook niet een album dat voor mij vanwege de grandioze zang bij weet te blijven, het zijn de instrumentaties - met het uitblinkende gitaarspel - die ik toch wel erg tof vind.

Voor mij het beste album van U2.Alles klopt aan dit album.Stuk voor stuk meesterwerkjes,en wat is de trackvolgorde goed gekozen.

Ik vind tot nu toe geen enkel nummer slecht, en ik ben nu bij So Cruel.

The Unforgettable Fire

Off topic berichten verwijderd

Amen!