The Clash - London Calling (1979)

Nirvana beter??

oké nirvana en te clash kan je niet vregelijken
eigenlijk kan je geen enkele band met the clash vergeljiken
sorry daarvoor

Magistrale mix van stijlen, dit album.

Beginnend met het heerlijke uptempo London Calling (één van de zeldzame nummers die nooit overbeluisterd raakt), langs het cynische 'Lost in the supermarket', het briljante Guns of Brixton, en tot het einde aan toe worden alle mogelijke genres en stromingen even behandeld.

Met als telkens terugkomende elementen de voortstuwende bas van Simonon, en de stem van Strummer. De gilletjes, de ingevingen, de energie die uit de speakers knalt: voor mij is dit niet de ultieme punkband, want ze zijn zoveel meer dan dat.

Een flinke 5!

In 2 weken verhoogd van een 3 naar een 4. De variatie doet me deugd aan dit schijfje.

hij gaat waarschijnlijk nog hoger ^^^^^^

Leuk, niet meer. Meschien later verhoging.

3,5

Same here, het is allemaal wel leuk maar daar blijft het voor mij dan ook bij.

Vaker luisteren is het devies. In het begin lijkt het allemaal niet zo bijzonder, maar dat is het dus wel.

Gek zeg, dat had ik dus ook. Eerste paar luisterbeurten kwam het maar niet hoger dan een 3tje en dat is niet hoog voor mijn doen. Maar..gelukkig viel op een dag het kwartje en was het ene nummer nog lekkerder dan de ander en voor ik het wist had ik hem een 4 gegeven.

Na al de luisterbeurten die ik eraan gegeven heb zie ik het niet meer goedkomen hoor, het spijt me, niets aan te doen.

Zodra het klikt, klikt het ook góed.

Deze plaat druipt van de vondsten en ontdekkingen. Heerlijk. .

je moet natuurlijk wel een beetje van punk houden wil je ook van the clash houden.
na alles wat ik de afgelopen jaren heb geluisterd blijf ik toch wel van simpele punk muziek houden.
wat mij betreft de beste clash-plaat, daar lijken ook de journalisten over eens te zijn.
dit was zonder twijfel ook de beste punk-band van eind jaren 70 tot mid jaren 80.
beter dan pistols, ramones en kennedys.
vreemd genoeg vond ik die laatste drie toen ik pakweg 16 was altijd leuker en nu juist omgekeerd.

heb je tijdens al die luisterbeurten niet de drang gehad om ''lost in the supermarket'' over en over te draaien feeder?

Soms top, soms flop. Conclusie: aardig plaatje dat enorm wordt overgewaardeerd. Doe mij maar hun debuut.

Ik vind dit ook wel een beetje een overgewaardeerde plaat. Staan een aantal erg sterke nummers op zoals london calling, guns of brixton en lost in the supermarket. En muzikaal zit het volgens mij allemaal prima in elkaar, maar het is gewoon geen plaat die me erg raakt. 3,5*

19 nummers en geen een slechte een geweldige prestatie. Hier is de Clash volswassener geworden en laten de Punk voor wat het is en maken een Rock/Pop album. Veel mooie teksten en vet gitaar geweld. Het is een lange plaat maar verveelt geen moment. Dit album leent veeluit uit andere muziek soorten en is veel zijdig maar niet al te experimenteel. Het doet heel veel denken aan de klassieker van The Beatles (Revolver) ook een plaat waar een band groter en volswassener is geworden en leent uit andere muziek stijlen.

Een van de beste platen ooit van een van de meest veelzijdige bands ooit.

Ik zie al maanden in één en dezelfde winkel een Special Edition liggen van deze plaat (waarschijnlijk met bovenstaande complete tracklist), ik moet er volgende week maat eens aan geloven en het ding aanschaffen. Ken weinig van de Clash maar wat ik ken bevalt mij wel.

LONDON CALLIN...van THE CLASH,
wie kent dit album niet ?

Ik bedoel als je deze niet gehoord het, heb je toch wel wat gemist als rock-liefhebber...

Toen die dubbel-plaat uitkwam heb ik hem gelijk gekocht, ik kan het
me nog goed herinneren....het was de winter van 1979, en in het dec.nr van OOR werdt deze plaat heel goed besproken.
Heb hem gelijk gekocht en ik was trots om hem te hebben.
Een jaar later speelden ze pas in Nederland, in de joop edenhal,
tja THE CLASH in een veehal ? niet in paradiso of melkweg of vredenburg ??.....ook dat was ene goed optreden,
de eerste keer dat ik buiten Utrecht uit-ging, wel spannend dus.

Maar terug naar de kwaliteiten van het album,
het is kort en krachtig, niet zoals op Sandanista lange nummers,
waarbij ze zoeken, maar op dit album vele R&R liedjes,
en ', n voorzichtig zoeken naar nieuw geluid.

Ik heb het altijd met de vinyl-versie moeten doen totdat deze als bonus deluxe edition uitgebracht werdt.
Het nieuwe extra materiaal is leuk,al heb ik daar weinig mee,
aan de orginele plaat heb ik meer herinneringen.
Het leuke is wel dat je de nrs. hoort ontstaan vanuit de oefenruimte naar de orginele release.

Voor mij zijn de hoogtepunten op het bonus-materiaal:
16 remote control & 17 working for clampdown & 21 revolution rock.

Nee ik zou zeggen, koop ergens een 2ehandjes van de cd,
en schaf gelijk hun eerste aan, de beste plaat van THE CLASH.
Of de dvd Rude Boy, een flauwe film, maar door het bonus materiaal
70 min extra live en meer de moeite waard.

ehh pornogram ik heb de clash toch echt voor de 1e maal ergens eind 1977 in paradiso gezien hoor ... de tent werd bijna afgebroken.. geweldig wat een energie ...

op diezelfde plek waar ik toen stond (rechts boven op het balkon) stond ik laatst weer en wederom een legendarisch concert: The editors ...

trouwens in de edenhal was ik er ook bij - op een zondagmiddag - .. dat was de london calling - sandinesta tijd ... dat concert was wat ingetogener, edoch ook schitterend (inherent aan inderdaad hun veranderende muziekstijl op dat moment)

spanish bombs / lost in the supermarket / the card cheat / death or glory / clampdown : die nummers doen mij niks ... heb het album nou weer een paar keer op gehad .. tis voor mij onbegrijpelijk dat dit als een klassieker gezien wordt ...

marcello toch

Op Death and Glory na, vind ik dat juist zo ongeveer de beste nummers van het lbum.

Eigenlijk zou dit mijn numbero uno moeten zijn 19 nummers en geen 1 slecht of matig nummers, ongelovenlijk eigenlijk. Mooie teksten en strak gitaar spel het lijkt zo simpel maar een praktijk valt dat toch vaak tegen.

Wat een leuke plaat zeg, ik wordt hier echt blij van. Inderdaad één van de beste popplaten ooit gemaakt, zoveel catchyness op 1 plaat. Zulke platen maken ze tegenwoordig niet meer

Jimmy jazz is geniaal, prachtig ingezongen door joe strummer en de rest van de cd is ook meer dan ok, een terechte klassieker

Wat een pure nonsens. Neem nou Arctic Monkeys.

Die mogen nog niet eens de remsporen uit de onderbroeken van The Clash wassen.

Onzin, heb je die tekst in fake tales of san francisco al eens goed gehoord ? Zeer rake observaties vind ik dat . Geen van beiden moet voor elkaar onderdoen naar mijn mening.

Klopt.