MGMT - Oracular Spectacular (2007)

Irritant en MGMT kan echt niet samen.

Electric Feel doet mij wel erg denken aan de grote kleine man: Prince. En dat is echt een compliment!

Ik hoop dat ik een versie met deze hoes krijg. Erg Krautrock-achtig .
Die cover met de heren vind ik wat... apart.

Wat een rampzalige verpakking maar weer eens...
Wanneer zullen artiesten eens begrijpen dat de plastic doosjes het beste samengaan met cd's?

Enfin... Ik vind totdusver de eerste helft van de cd beter dan de tweede helft, maar misschien veranderen een paar extra luisterbeurten daar wat aan.

mijn absolute zomer/herfst plaat van 2008

onlangs ook de soulwax en de pet shop boys remix van kids gehoord.... beide heerlijke brokjes dansvoer!

Zeker een echte zomerplaat. Toch vind ik hem ook in deze koude maanden! Electric Feel doet me denken aan al het mooie dat de vorige zomervakantie mij bracht

Pet Shop Boys remix? Betekent dat dat er, net als bij Bowie, die flapdrol er overheen gaat zingen? In dat geval hoef ik het nl. niet te horen.

Ik vind het ook maar een flauw ding die PSB remix. Vermijden is een uitstekende keuze

Leuk album, maar een beetje onevenwichtig. De eerste vier nummers zijn naar mijn mening echt fantastisch maar daarna vind ik eigenlijk alleen The Handshake écht de moeite waard (nee sorry, Kids vind ik ook niet zo...)

3 sterren

Hier doet me eigenlijk veel meer dan de plaat zelf
Het is trouwens wel erg jammer dat Fabchannel er mee moet stoppen...

Kevin Barnes (Of Montreal) en Andrew VanWyngarden (MGMT) schijnen samen te gaan werken aan een project genaamd Blikk Fang, ben benieuwd.

Wat een bizar album blijft dit toch. Aan de ene kant werkelijk geniale nummers als Time to Pretend (onweerstaanbaar), Electric Feel, en Kids: hoe kun je die nou níet leuk vinden?. Maar dan zijn er zulke missers als nummer 2, 6 en 7. Het contrast tussen de leuke, frisse en bovenal sfeervolle electronische liedjes, en dan de neppe, lelijke en karakterloze zeurnummers vind ik echt vreemd.

Toch 3.5* voor het 'leuke' gedeelte en de synth uit Time to Pretend.

2, 6 en 7 missers?? Van 6 en 7 kan ik nog begrijpen dat het sommige mensen niet ligt, maar Weekend Wars is werkelijk een van de hoogtepunten op dit album.

toch wel?

Leuk debuutalbum, dat zeker, maar helemaal geweldig vind ik het ook niet. De eerste vijf nummers vind ik vrij goed tot uitstekend, daarna vind ik alleen 'Of Moons, Birds and Monsters' nog de moeite waard. De rest vind ik eigenlijk gewoon middelmaat. Time to Pretend en Kids zijn enorm aanstekelijk en Electric Feel is ook erg goed. Weekend Wars en The Youth zijn voor mij duidelijk een stuk minder dan die drie, maar ook zeker de moeite waard. Het album heeft zowel zijn hoogte- als dieptepunten, daarom dan ook 3,5*.

Eén van de, niet mijn hoogtepunt

Ik voel hetzelfde bij dit album. Er wordt gepoogd serieus te 'componeren' op z'n Beatlesk in de mindere nummers. Maar dit is vooral een geslaagde party-band en ik vind dat juist hun sterkste kant.

Ik vind het nog steeds doodzonde dat ze in plaats van 'deze' cover nu die -cover gebruiken.

Zitten net wat teveel opvul-nummertjes tussen om het tot een topper te maken. Hopelijk vermijden ze dit bij hun volgende plaat.

In die sterren rij sluit ik me dan maar aan. Ze wisselen songs met een bodem af met kabbelende, slingerachtige muzikale beekjes. Toch gaat deze regelmatig nog in het laadje als de zon weer schijnt. Daar heeft ie net genoeg iets onweerstaanbaars zomers. Time to Pretend is trouwens het absolute pronkstuk.

Ik geef dit album 5*. Het album is heel verfrissend. De sounds zijn fijn. Ik hou van dat neo-psychedelic. Ik heb dit album zooooo vaak gedraaid afgelopen zomer. Vooral toen ik op vakantie was heb ik um vaak opgezet. Pastte perfect bij het lekkere weer in Portugal. Soooo dit album is voor mij echt perfect.

Neo-psychedelic? Dit is net zo psychedelic als pakweg Moon Safari van Air.

Leuk album met aardig klinkende indierock-nummers, vooral Time To Pretend, Electric Feel en Kids zijn zeker het beluisteren waard, verder klinken The Youth en Weekend Wars ook niet slecht. Alleen de videoclips zijn wel een beetje te weird voor mij, vooral de clip van The Youth is nogal eigenaardig...

heel apart, maar wel erg goed!

4

Dat is het dus inderdaad.
Het lijkt allemaal zo herkenbaar, maar dat is het dus niet.
Hoe je nu nog onder invloed van dope een goed album kunt maken.
Pete Doherty eat your heart out.

Goed gezegd:P

Hoe is dit electronic? Ik hoor het niet.

Drink elke keer als je een synthesizer hoort maar 2 bier, halverwege de plaat garandeer ik je onder tafel .

Een synthesizer maakt het nog niet direct electronic vind ik. Het heeft nergens een electronic feel.

Electric Feel toch wel? Het heet nota bene zo.

Er zitten hier en daar wel wat electronische geluidjes in maar daar is dan ook alles wel mee gezegd.