MGMT - Oracular Spectacular (2007)

Het is logisch dat de eerste helft in het begin het meest opvalt maar later is het net omgekeerd. Qua nieuwkomers dit jaar is dit absoluut 1 van de leukste bands, neen gewoon de leukste! Maar goed, opdringen is niet bedoeling eh? hehe.

Aardig debuut met net te weinig echt goede nummers. Time To Pretend is natuurlijk geweldig en Kids, Future Reflections en Electric Feel zijn leuk, maar er ontbreken gewoon nog wat toppers.

Wel top-productie van Dave Fridmann!

In tegenstelling tot de meesten vind ik Electric Feel het minste nummer. Die Scissor sisters-achtige stem vind ik een beetje irritant. Voor de rest vind ik het allemaal goede nummers (ik mis geen toppers) en krijgt het een 4. Ik heb er nog maar twee keer naar geluisterd, dus het kan nog veranderen als het snel begint te vervelen of juist leuk blijft.

En verder hoor ik het geluid van The Flaming Lips ook terug hierin, maar dat is goed te verklaren want volgens mij is Fridmann ook de producer van hen.

Ik kan u perfect volgen.Flaming Lips is trouwens ook zo'n geweldige band.

Leuk maar toch wat overroepen heb ik de indruk. Electric Feel vind ik een topnummer, de rest is leuk zonder meer. En Kids vind ik om de een of andere reden een enorm irritante riedel, vraag me niet waarom.

'Climbing to new lows' is het eerste album van MGMT dat ik op mijn computer heb staan, maar ik beschouw OS wel degelijk als hun eerste album hoor.

Ik heb hier gewoon ook nog een andere liggen, maar die is zeker niet zo geniaal als deze..

Overzichtje voor mezelf.

De volgende nummers klinken redelijk onweerstaanbaar,

- Time to Pretend
- Electric Feel
- Kids

Fijn nummer, but nét niet bij de beste,

- The Youth

Gewoon OK en zeker niets meer dan dat,

- 4The Dimensional Transition
- Of Moons, Birds & Monsters

Zwak, nummers waar imo nog héél wat werk aan was,

- Weekend Wars
- Pieces of What
- The Handshake
- Future Reflections

weekend wars, gij zot!
pieces of what is heerlijk in zijn soberheid
en of moon, birds & monsters is zeker 1 van de betere van de plaat, psychedelisch nummertje

Ik heb het hier al eens eerder geschreven, The Youth is een anthem van formaat. Het is een nummer waarbij ik een speciaal gevoel krijg. Dit kan geen obscure albumtrack zijn. Hierbij heb ik het gevoel dat het op een warme zomerdag als deze in drukke winkelstraten door de speakers knalt. Het is een nummer van verandering, een nummer van een nieuwe band die opstaat voor een nieuwe generatie. Net als The Beatles destijds, net als Nirvana. Een nieuw fenomeen is geboren, ook vandaag nog kan een band de stem zijn van een generatie. Want waar popmuziek nog nooit zo pretentieus klonk als de voorbije vijf jaar, klinkt MGMT anders. Laat The Youth een antwoord zijn op dat nieuwe nummer van pussycat dolls, nu al het meest pretentieuze popnummer allertijden. Daar tegenover staat The Youth; niet pretentieus, anders, idealistisch, een nummer met een positief imago en bijklank.

Beetje overdrijven kan geen kwaad, en er mag al eens plaats zijn voor wat idealisme.

Time To Pretend is zo'n radiohit die nu al kapot gedraaid is. En dan luister ik nog amper radio. Kan 'm nu al niet meer horen.

Electric Feel heeft dan een langere levensduur.
Dan daar maar de 7" van kopen ipv de LP?

Wat doet zo iemand dan als Rihanna op de radio komt vraag ik me dan af? Hopen dat ie ergens in een Afghaanse grot bij Osama Bin Laden zat? Ik bedoel maar, een mens wordt toch verdomd blij als ie op de radio tussen alle herrie eens een liedje als Time To Pretend hoort. Trouwens hoezo radiohit? Ik kan enkel Vlaamse cijfers geven en hier was het nummer enkel te horen op Studio Brussel, en het heeft de top 50 niet gehaald.

nou ja, ik zeg al: ik luister nog amper radio
mijn vriendin zet af en toe StuBru of KinkFM op en daar kwam Time To Pretend op zeker moment elk uur voorbij

en zo'n gimmick nummer als dit (want dat is het) overleeft dat gewoon niet

Electric Feel vind ik een sterker nummer

ben nu trouwens heel de cd eens aan het beluisteren, maar het is geen blijvertje, denk ik

enfin, ik hou het wel bij de 7" van Electric Feel en de nieuwe van Tapes "n Tapes

(à propos...The Handshake klinkt trouwens wel héél erg als die laatste Tapes n Tapes - ook door Fridmann geproduceerd, trouwens)

ik ben net zo gek van mgmt als lost highway. de band wekt echt een uniek gevoel los bij mij. pukkelpop live..

denk ik ook niet, maar zal wel voor mij altijd een speciaal album blijven. Een album door en voor de jeugd geschreven.

zo veel van die hypes blijven niet. zelfs bloc party en arctic monkeys maar het zijn wel albums die gegrift in het geheugen staan.

Pieces Of What doet me aan Green On Red denken

misschien wordt het nog wat met deze plaat en mij
heb 'm toch maar besteld

Ik heb het album nu wat vaker geluisterd en blijf bij mijn 4*. Wat ik wel erg jammer vind is dat de laatste nummers ook de minste zijn (dan lijkt het sneller alsof er is geprobeerd het album maar vol te proppen en op het laatst snel nog wat is geproduceerd)

Time to Pretend, Weekend Wars en Pieces of What vind ik de beste nummers en Kids en Electric Feel kan ik daarnaast ook wel goed waarderen, al snap ik niet helemaal waarom Electric Feel populairder is dan bv. Weekend Wars.

The Youth en 4th Dimensional Transition vind ik niet slecht, maar doen mij niet zoveel en de laatste drie nummers (Of Moons..., The Handshake en Future Reflections) vind ik echt tegenvallen. Maar omdat ik toch echt weer eens een keer toe was aan zo'n band (duo) toch zeker een 4! Kijk uit naar hun volgende en hopelijk kan ik daar een hoger cijfer voor geven!

@dj maus: mij deed vooral het begin aan Oasis denken (When the world has turned... en later in dat eerste deel 'shattered and unTIED' en 'that make it all alRIGHT'. En dan dus die ied en ight... Deed me toch wel aan de stem van Noel Gallagher denken... Een aantal nummers van Green on Red (en dan vooral Gravity Talks:D) herken ik er misschien ook wel een beetje in, maar alleen toen ik ze echt naast elkaar ging leggen (overigens heb ik toevallig een paar maanden geleden wat nummers van GoR geluisterd, dus het zit ook niet echt in m'n hoofd). Maargoed hoe dan ook: een lekker nummer is dat Pieces of What!

Of Moons, Birds & Monsters is nochthans 1 van de hoogtepuntjes hoor! Zwakste track vind ik overduidelijk 'Handshake'.

Kon me eerst kapot ergeren aan Electric Feel, maar begin het nummer langzaamaan zeker te waarderen! Wellicht dat ik me er ooit aan waag om het hele album te beluisteren...

ik denk als ik zo het album hoor dat MGMT een hel grote band kan worden, en als ze de tijd nemen kan hun volgende album een hele goeie worden

Overdrijf ik als ik 'Kids' dé song van 2008 vind?
De positieve energie die dit lied overbrengt, ni normaal..
http://www.youtube.com/watch?v=atFOGiGruoY&feature=related

volgens wikipedia wordt kids de volgende single. Ik denk ook dat ze het dan overal gaan grijsdraaien, en dat je de volgende jaren geen feestjes meer zal vinden waar het nummer niet gedraaid wordt

Deze had ik niet van je verwacht. Ik blijf bij m'n 3-sterren beoordeling. Een stuk of 3 echte knallers en verder wat veel vullertjes waaraan soms behoorlijk wat mis is. Zo krijg ik de Scissor Sisters maar niet uit m'n kop. En als ik ergens een hekel aan heb! De hits zijn er al, nou nog even de potentie ten volle waarmaken. Ik wacht op de volgende....

Ach, voor op feestjes komt ie altijd van pas

Enkel Electric Feel doet wat aan Scissor Sisters denken. Maar het klinkt wel helemaal niet gay..

Erg goed album dat ik nu al een hele tijd regelmatig luister. Time to Pretend is de absolute favoriet. Hoe vaak ik die al niet heb opgezet, dat is niet normaal meer. Andere favorieten zijn Weekend Wars, Electric Feel, Kids en Pieces of What. Lekkere frisse deuntjes, een zanger die zijn stem op veel verschillende manieren kan en durft te gebruiken en zeer aanstekelijke lyrics. Een voorbeeld:
"This is what the world is for, making electricity "
"I love to perish shoot some heroine and fuck with the stars"
Nog even terugkomen op die zang. Ik moet bij Weekend Wars en Pieces of What steeds denken aan Jack White van The White Stripes.

Het jammere van dit album is inderdaad het slot. Nummers 9 en 10 luister ik nooit meer. Maar goed, voor de rest is het wel genieten en daarom dan ook de 4*

Electric Feel doet mij juist meer aan Prince denken.

Zéér mooie opener. Kids vind ik ook goed te pruimen. De rest moet nog vallen. Ben benieuwd naar lowlands-ervaringen.

wat ik er van ken, bagger,. ook de band die de award verdiend voor meest afgrijselijke clips aller tijden

tijdens lowlands live bleven de nummers echter aarrig overend en klonk het een stuk lekkerder