Coldplay - Parachutes (2000)

Tubular Bells 10 (hahaha!).

ja je hebt gelijk, het slaat echt nergens op.

PARACHUTES 2000

Het begon allemaal met Trouble, die radiovriendelijke
ballad in mineur die een wondere mix bracht van de melancholie
in Lennons piano en het pastelle gitaarakoord van de Cocteau Twins.
Voor mij met stip het beste nummer van Parachutes.

Opener Don't Panic maakt met dezelfde formule
een coole rocksong ... al in 1999 op The Blue Room ep.
Shiver is ook een bijzonder mooi opgezette song en single.
Met meer rock accenten, wat dit anderzijds timide album nodig heeft.

Spies is een akoestische variant van deze typische Coldplay sound.
Heel mooi gearrangeerd en daardoor bijna onaards van sfeer.

Opvallend is hoe de groep haar eigen, unieke geluid meteen op dit debuut
weet te definiëren ... al legt ze hiermee meteen ook haar achilleshiel bloot.
Coldplay zal altijd als een variant van zichzelf blijven klinken.

Leuk voor de fans (ik ben er een), maar het zorgt wellicht
al snel voor indigestie verschijnselen bij de doorsnee luisteraar.

Yellow sloot als bescheiden hitsingle beter aan
bij de indertijd heersende britpop trend: Travis, Stereophonics etc.
Toch ook hier alweer dat moduleren naar falsetto met de stem.

Het breekbare titelnummer is een interessante vingeroefening.
Coldplay heeft het talent om goede nummers te schrijven ...
die tot het akoestische essentie herleid overeind blijven.

Sparks en High Speed zijn valiumnummers ... het lijkt me
dat een overdosis Coldplay daarom niet aan te raden is.

We Never Change is als titel een sleutel.
Coldplay zal altijd als zichzelf blijven klinken.
Het melancholische geluid was er van in het begin.
Zowel muzikaal als vocaal in evenwicht, maar af en toe
verglijdend naar een ondraaglijke luchtigheid.

Ik doe het voorlopig nog steeds met de singles
en af en toe een interessante albumtrack zoals Spies.
Everything's Not Lost ... een prachtige, profetische afsluiter.
De grote doorbraak zou immers snel volgen.

Ja, want toen gingen ze echt muziek maken!!!!

Ik blijf van mening dat Parachutes het beste album is die ze gemaakt hebben , ik vind de albums erna zwaar " overated" , Coldplay is veranderd in een hype !

Ik vind dat Smoes wel gelijk heeft. Vooral met hun laatste album is dat ongelofelijk het geval. Ik noem dat "paardengedrag". Met de oogkleppen op...

Coldplay heeft zich goed "doorontwikkeld" en in mijn ogen zijn ze muzikaal er flink op vooruitgegeaan. Dat iemand de eerste cd het leukst blijft vinden en dat heeft met smaak te maken. Ik vind ze elke cd beter geworden en dat heeft ook met smaak te maken en niks met "paardengedrag" en oogkleppen enzo. Zulke reakties slaan nergens op en zijn volslagen "gelul". Dat Parachtues no 10 in de top 250 staat is zwaar "overrated" en zegt veel over die top xxx!!!

Ik vind, Ad, dat Coldplay zich zeker op muzikaal vlak verder hebben ontwikkeld (een grote evolutie zelfs) maar net daardoor het nummer, de liedjes zelf wat onderdrukt worden door heel die evolutie, (over)productie enz. Terwijl bij de vroege albums er veel meer aandacht werd gestopt in het lied zelf dwz de melodie, tekst, emotie. Plus: het was veel rauwer (daar ben ik fan van) en eerlijker. Geen pretentieuze platen zoals Viva La Vida het zeker is!

Dat had ik niet beter kunnen verwoorden

Dus toch een kwestie van smaak! Bij de ene groep/artiest vind ik de eenvoudige, de meer "naked" versies beter en bij andere artiesten/groepen mag de producer wat meer van zich mee laten klinken. Bij Coldplay vind ik het laatst meer tot mijn verbeelding spreken ( en voor lennonlover: bij John Lennon meer de "naked"versies)

Een kwestie van smaak, ja. Maar dat is zo voor 90% vd gevallen.

Dat geouwehoer altijd, toen Coldplay net begon had iedereen kritiek op ze omdat het bandje nummer zoveel was dat met dergelijke muziek kwam en dat het allemaal al gedaan was maar dan beter en nu moeten ze weer terug naar die goeie ouwe tijd toen ze nog goede muziek maakten. Ik snap het vergelijken op die manier nooit zo goed. Luister gewoon naar hun muziek en constateer dat ze een ontwikkeling hebben doorgemaakt waarbij hun eigen sound is ontstaan. Of die sound je aanspreekt of niet kun je er bij vermelden maar kom aub niet op de proppen met etiketten in de trant van overgeproduceerd, pretentieus of overrated (ook niet met overated).

Coldplay is me toch te simpeltjes om bij de reeks klassieke artiesten te worden geschaard.. ten eerste hun vaste piano-emotie riedeltje, daarnaast het feit dat er geen enkele vorm van progressie inzit. Tuurlijk moet iedere generatie zijn helden hebben, maar je moet ook kunnen besluiten dat iets eigenlijk nergens heengaat.

Ik zeg niet dat ze nu Sléchte muziek maken. En ik was niet diegene die 10 jaar geleden Coldplay het zoveelste bandje noemde...

En juist dat vaste piano-emotie riedeltje komt gelukkig op Parachutes een stuk minder voor dan op AROBTTH. Op AROBTTH en X&Y wordt dat inderdaad tot op het bot uitgemolken. Gelukkig meer gitaar op Parachutes en het klinkt allemaal wat rauwer.

Wat is er mis aan een piano?

Niets

hehe

Toen ik Colplay ontdekte was ik helemaal weg van ze. Maar ik heb het in maanden niet meer opgezet en besloot dat vandaag toch wel de dag was. En het viel me tegen. De eerste twee nummers vind ik briljant en ook Sparks mag er wezen, maar de nummers voor en na het prachtige (maar helaas erg korte) Parachutes doen me echt niks. Instrumentaal is het allemaal leuk en aardig, maar het geeft me niet een rush en sleept me niet mee... Ook op de zang is wat aan te merken.

4,5*>3.5* Hopen dat A Rush.. mij wel nog weet te boeien.

Dat en hij is in een ruk aan je voorbij. Vluchtig, maar dat bevalt me wel. Ik krijg altijd van die herfst/donkere wolken visioenen bij. Ik ben verre van een Coldplay-fanaat maar erken dat dit gewoon kwaliteit is.

In 1999 zag ik het toen nog onbekende Coldplay aan het werk in het tv programma 2 Meter Sessies van Jan Douwe Kroeske. Ik weet nog goed dat ik werd overrompeld door het gitaarspel van Jon Buckland en die meeslepende falset van Chris Martin. "Ik" had een nieuwe band ontdekt en vertelde dat aan iedereen die het maar weten wilde. Deze gasten zouden het helemaal gaan maken. En ik had voor een keertje gelijk.

Acht jaar later en vier albums verder heeft Coldplay de wereld veroverd en worden ze vaak in één adem genoemd met U2 en Radiohead. Qua kwaliteit is die vergelijking is voor mij volkomen terecht. Qua geluid tapt Coldplay uit zijn eigen vaatje, er wordt er misschien wel eens leentjebuur gespeeld. Maar so what.

Coldplay debuteerde in 2000 met Parachutes, met een voor een debuut ongewoon eigen, volwassen en zelfverzekerd geluid. De tedere, atmosferische nummers worden met zo veel bezieling uitgevoerd dat deze plaat je wel moet raken. De sobere arrangementen, de gracieuze gitaarpartijen en droevige pianoklanken nevelen Parachutes in een constant melancholische waas, maar het verzandt nergens in gespeelde tragiek. Dit is zo ontzettend puur.

Liedjes zoals Don’t Panic, Spies en High Speed waar de akoestische en elektrische gitaren beurtelings een hoofdrol opeisen zijn en blijven hemeltergend mooi.

Trouble, met dat markante piano intro is ook zo’n pareltje terwijl fellere songs als Shiver en Yellow de plaat de juiste dosis spierkracht bezorgen. Een wereldplaat die smaakte naar meer. En het zou inderdaad meer worden.

Ik heb nooit de drang gehad om wat aan te schaffen van Coldplay. Afgelopen week kreeg ik echter de eerste twee albums van de band. En daar ben ik erg blij mee. Mijn favoriete liedje is "The Scientist" van "A Rush Of Blood To The Head", maar als geheel vind ik "Parachutes" veruit het betere album van de twee. Een echte sfeerplaat. Het nummer "Yellow", een van de nummers die ik al kende, is mijn favoriet van het album. De rest van de nummers doet er niet of nauwelijks voor onder. Alleen "Trouble" , een ander bekend nummer van het album, vind ik relatief saai.

Een score van 4,5* vind ik hier wel op zijn plaats.

Topplaat.

Heerrrrrrrrrrlijk album.

Lekker in het zonnetje zitten met deze plaat. Echt heerlijk relaxte nummers. Wat wil je nog meer

Het was me opgevallen dat het nummer 'Don't Panic' wel lijkt op 'Morning Has Broken' van Cat Stevens.het heeft de zelfde soort gitaarklanken.En het zelfde soort ritme.Maar dan moet je echt goed luisteren.

Als ze de lijn van dit album hadden doorgezet dan had het terecht geweest, nu lijkt het er toch vooral op dat de populariteit van de band omgekeerd evenredig is met de kwaliteit ervan.

Dit blijft het enige van Coldplay dat ik het nog waard vind om af en toe uit de kast te halen. Prachtig album.

@ (willie) gelukkig is de band geëvolueerd en zijn ze niet telkens de zelfde plaat gaan maken.... dit was een mooie debuutplaat, maar Viva La Vida is een groots album, wie een beetje kritisch naar muziek luistert zal de kwaliteit daarvan niet kunnen ontkennen, toch?

toch maar eens stemmen. k luister deze al maanden aan 1 stuk. voor mij zo'n beetje beste plaat ooit!

Gaaf om te zien dat dit album toch het hoogste scoort van alle albums. Volledig terecht ook trouwens.

Het feit dattie 10 staat in die lijst zegt eigenlijk hoe onzinnig lijstjes eigenlijk zijn. En de beste plaat ooit, zoals prodi9y9 zegt, lijkt mijn mening te bevestigen. Wat een hopeloos onzinnige opmerking. Er zijn landen , waar ze voor zoiets iemand in een dwangbuis met gierende banden naar een instelling brengen