Elbow - The Seldom Seen Kid (2008)

De eerste keer dat ik dit naar dit album luisterde viel me al op dat ik hem helemaal afluisterde, zonder pauze of break. Een toegankelijk album zonder skip-momenten?

Na drie luisterbeurten krijgt hij van mj de volle mep. Wat een vakkundigheid! In het begin snapte ik een paar nummers niet: Starlings en Friends Of Ours. Nu snap ik het helemaal! Geniaal album en 5 sterren waard. Wat mij betreft het beste album van de afgelopen twee jaren.

Morgen ga ik ze zien in Tivoli, ik ben benieuwd wat ze ervan gaan bakken Deze plaat blijft in ieder geval bijzonder aangenaam. Sinds de release nog niks aan kracht ingeboet. Vreemd genoeg weet alleen 'The Loneliness...' mij, in tegenstelling tot velen hier, niet zo te bekoren.

M'n favoriete nummer, geniale opbouw en dan dat laatste stuk, schitterend.

Ik weet niet precies wat het is, maar het nummer kabbelt me wat te veel op een tempo voort. Misschien weet het live meer indruk te maken

Wauw, dat ik er zo lang over heb gedaan om dit te ontdekken.

iets toegankelijker dan asleep in the back en daardoor over het geheel iets afwisselender qua sfeer. Liefhebbers moeten ook eens naar Patrick Watson luisteren. Dromeriger zonder saai te worden. Bones of you net gedraaid, supernummer hoor.
Blijken er toch nog aardig wat luisteraars kwaliteit van een niet doorsnee kaliber te kunnen herkennen... verbazingwekkend.

Idem Battersea, voor mij zijn Patrick Watson en Elbow de softrock bands van tegenwoordig!

http://www.youtube.com/watch?v=_GzGMEvkjrI
Is de moeite om eens te bekijken.
Alleen al maar om de gelukzalige knikjes van het achtergrondkoor, wat zijn die aan het genieten zeg, het straalt er van af!

Ik zie dit album regelmatig op Mume voorbij komen en 'I shall give it a try'.

en hoe is het bevallen, de live versie ?

ik heb Elbow nu al 3x live gezien, en ik blijf ieder keer weer verbaasd over hoe geweldig goed ze zijn

Prachtalbum, van het beste dat ik dit jaar gehoord heb. Veel pareltjes, waar Bones of You, Mirrorball, Weather to Fly en One Day Like This de echte juweeltjes zijn.

Dat had ik nou ook en ik heb 'm nu een paar maar gehoord en hij luistert inderdaad lekker weg en het wordt allemaal met veel vakmanschap gebracht. Wel vind ik dat het allemaal wat te veel voortkabbelt. Het eerste nummer deed mij om de een of andere reden denken aan Carpet Crawlers van Genesis en ik kon daarna niet meer loskomen van de vergelijking met de oude Genesis en met name de zang van Peter Gabriel. Ik dacht nog: Ben ik nou de enige die dat meent te horen maar ik hoefde hier maar één pagina terug te bladeren om te zien dat Cddrive er ook ongeveer zo over dacht.

Heel erg goed Het was een schitterend optreden met een charmante Gayvey die de show stal. Wat heeft die man een stembeheersing zeg! 'Loneliness..' was prachtig, live zeker beter. Maar de andere nummers waren ook erg goed. Het zegt misschien wel wat over het songmateriaal wanneer ik Loneliness betitel als 'een minder nummer' De nummers van dit album kwamen live ook erg goed uit de verf, maar toch blijf ik zuinig en wacht ik nog even met een eventuele 5*

Ik zag dit album begin dit jaar telkens hoog in de rotatielijst staan en vond toen al dat ik het eens moest proberen, omdat het me wel wat voor mezelf leek. Op een of andere manier deed ik het maar niet. Wel had ik bij Elbow altijd een associatie met een Vlaams bandje, vraag me niet waarom. Ik dacht altijd dat Elbow Belgisch was. Uiteindelijk besloot ik het maar eens te proberen, een maandje geleden, waarbij ik er ook achterkwam dat ze Brits zijn, en inmiddels staat het zelfs al in m'n top 10! Tijd om dit magische album eens van een recensie te voorzien.

Het begint met het geweldige Starlings. De eerste keer dat je het luistert schrik je je rot, maar ik vind dat die hardere stukken een prachtig effect hebben. Starlings is echt een van de hoogtepunten van het album, met ook een mooie tekst, met een mooie climax (the violets explode inside me when I meet your eyes, then I'm spinning and I'm diving like a cloud of starlings)

Ook The Bones of You is een hoogtepunt, wat een supernummer! Lekkere gitaar, goede zang, mooie tekst (I love the bones of you, that, I will never escape), mooi tussenstukje. Dat nummer is zo goed als perfect eigenlijk.

De teksten vind ik sowieso een van de beste dingen van Elbow, die vind ik zo goed! Dat is een van de dingen die voor de top 10-plaats heeft gezorgd.

Ook vind ik de instrumenten erg veel toevoegen op dit album. In The Bones of You bijvoorbeeld die gitaar, maar ook violen op onder andere Mirrorball en One Day Like This. Mirrorball is overigens een heerlijk rustig nummer. Echt prachtig, ik heb er eigenlijk geen woorden voor. Ik kan het moeilijk omschrijven wat ik er zo mooi aan vind, het raakt me gewoon. Het pakt me...

Grounds of Divorce vond ik altijd al en vind ik nog steeds het minste nummer van het album. Ik vind hem beter dan ik hem eerst vond, wel een goed nummer, maar niet zo bijzonder als de rest.

Ook An Audience With The Pope is weer geweldig, het hoort zeker niet tot het beste van het album, maar toch is het nog geweldig. Overigens, de stem vind ik niet heel bijzonder. Ik vind hem zeker niet slecht of lelijk zingen, en het weet me allemaal zeker te pakken, maar echt bijzonder of echt heel mooi is zijn stem niet. Nou oke, bij vlagen dan. Maar dat is zeker niet wat Elbow zo geweldig maakt.

Weather To Fly is gewoon een mooi nummer wat lekker weg luistert. Ik hoor er op zich niks bijzonders aan, het pakt me gewoon. Het nummer daarna is geweldig, The Loneliness of a Tower Crane Driver, alleen die titel al! Bij dat nummer krijg ik een idee van zo'n 'tower crane driver' die dus met een hijskraan dingen van de ene plek oppakt en ergens anders weer neerzet. Raar hè? Maar daar zorgen die drums voor. Die drums zijn voor mij de dingen die de hijskraan doet. Echt mooi vind ik het!

The Fix is een prachtig duet met ene Richard Hawley, wie dat ook moge zijn. Some Riot is een nummer met een apart instument erin dat ik niet thuis kan brengen. Het is echt zo'n nummer wat op je in moet werken. En op die manier groeit het steeds meer, waarna het uiteindelijk een prachtig nummer blijkt te zijn, terwijl je het in het begin maar vindt tegenvallen. Dat soort nummers zijn uiteindelijk vaak de beste. Super!

Het is jammer dat het voor zo'n prachtig nummer komt als One Day Like This, omdat je Some Riot dan snel weer zou vergeten. Maar als ik die violen van One Day Like This hoor, ben ik al betoverd door die prachtige klanken! Zo'n nummer als dit verveelt me nooit.

Overigens moet het nummer op dit album nog wel twee nummers voor zich laten, namelijk Starlings en The Bones of You. Die vind ik nog mooier. Na het geniale One Day Like This zou je vaak bijna het rustige nummertje aan het eind vergeten. Ik denk vaak dat hte album al is afgelopen en dan komt Friend of Ours nog, en dan denk ik: oh ja die was er natuurlijk ook nog! Wat niet wegneemt dat het een erg mooi nummer is. Alleen een nummer wat je best snel vergeet.

Naja, het moge duidelijk zijn dat ik dit album hoog aansla, ik kan hier gewoon niks minder dan 5 sterren voor geven. Zo mooi is dit!

I couldn't agree more! Ook leuk om de tweede en derde keer te kijken naar de mensen (in mijn geval: die ik had meegenomen) om te zien wat hun eerste reactie is als ze Guy voor het eerst live horen. Die open monden zijn en blijven briljant!

Kort na het verschijnen van Cast of Thousands, heb ik de muziek van Elbow ontdekt. Asleep in the Back en Leaders of the Free World volgden, en toen was er The Seldom Seen Kid, die ik blind kocht...

Het zag er aanvankelijk naar uit dat dit album voor mij een 'seldom heard CD' zou worden, want na de eerste luisterbeurten was mijn algehele indruk dat het album nogal afstandelijk en clean was, en ik heb de cd dan ook een maandje weggelegd. Toen ik deze later opnieuw beluisterde, kreeg ik wederom de indruk dat TSSK niet aan mij was besteed, maar ‘ik vond het toch wel iets hebben…‘.
Bij de volgende luisterbeurt sloeg de vonk over, en waren er minstens vier nummers die mij kippenvel bezorgden. Vanaf toen groeide TSSK erg snel, en ik kan nu tot mijn grote vreugde constateren dat ook het vierde album van Elbow een voltreffer is. Hoezo afstandelijk en clean...… , dit is pure bezieling en dus Elbow ten voeten uit. Het is weer de gouden combinatie van de Guy Garvey’s prachtstem, teksten en muziek die mij in het hart raakt.
Het grote genieten begint al gelijk bij het perfect opgebouwde Starlings. Weather to Fly kon mij eerst niet zo boeien, maar sinds ik dit nummer live heb gehoord, is het tot leven gekomen.
De reden dat velen The Loneliness of a Tower Crane Driver niet zo kunnen waarderen, is misschien het wat trage ritme in combinatie met enige bombast. Dit is (bijna) symfonische rock, en daar moet je van houden. Het is in ieder geval een van mijn favorieten; wat heeft dit nummer toch een prachtige climax! Het verrukkelijke One Day Like This en zeer gevoelige stukken als Some Riot en Friend of Ours tonen eveneens aan waar Elbow toe in staat is.
Gisteren had ik het voorrecht de band live te zien (Groningen), en dit optreden voldeed ruimschoots aan mijn hoge verwachtingen. Weergaloos!
Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid is TSSK voor mij het beste album van 2008. 5 hele dikke sterren!

Ik geraak maar niet door dit album. Ik wil wel maar ik vind het gewoon te saai. Da's al een paar maanden dat ik probeer maar ik geraak nooit tot voorbij de drie eerste songs.... mpffff

Als je de eerste drie songs saai vindt, kan je de rest waarschijnlijk beter skippen...

Toch wel mooi dat ik donderdag na het concert in Groningen zomaar handen heb geschud met Guy ... zoals hier allemaal te lezen valt.

Halve ster erbij! Enne... ik snap dus nu pas echt Grounds for Divorce!

Prachtig stukje tekst ook uit dit nummer vind ik: You are the only thing in any room you're ever in. Superlijn toch!

Misschien nog even laten rusten.

Dat zinnetje viel me ook meteen op, inderdaad prachtig!

Volgens mij hebben ze de inspiratie voor deze cd onder andere gevonden in de track Leaders Of The Free World (de track dus, zeker niet de hele cd). De opbouw van dat nummer hoor je hier regelmatig terug. Luister bijvoorbeeld naar An Audience With The Pope.

Ik vind deze cd dan ook heel wat beter dan zijn voorganger, waar de titelsong er uit springt.

Gisteren (15 november) het voordeel van de twijfel gevolgd en de band gaan beluisteren in de Effenaar in Eindhoven...: in 1 woord Geweldig! Een overdonderend live begin met Starlings (4 trompetten!!) zelfs nog veel indrukwekkender dan op de cd. Nu beginnen de nummers op de cd, de zang te groeien en te groeien! Wat een prachtig concert; wat een prachtige cd is dit toch! Ik verhoog mijn waardering naar 4.5!
Meteen ook de cd 'out of thousands' gekocht; daar luister ik op dit moment naar; klinkt ook erg goed.

Voor mij springen er drie nummers torenhoog bovenuit: Mirrorball, Grounds for Divorce en On a Day Like This. Wat een heeeeerlijke nummers.

voor wie dat nog niet had gedaan: check zeker ook hun vorige albums, daarop ook vele juweeltjes.

Al fan sinds ik met kerst in 2001 Asleep van ze kreeg. Een paar weken geleden was dit ook nog steeds mijn favoriete Elbow plaat. Ik had deze al een tijdje staan en vond hem ook echt wel goed, alleen echt beklijven deed het allemaal niet. De laatste weken ben ik er toch achter gekomen dat ik er compleet naast zat! Dit is met afstand Elbow's beste plaat. Er is geen zwakke plek te ontdekken wat mij betreft. The Loneliness of a Tower Crane Driver, Bones of You, The Fix en One Day Like This zijn momenteel mijn favorieten.

Ik was niet kapot van Asleep in the back, heb daarom Elbow jarenlang links laten liggen. Na alle lovende woorden heb ik deze CD toch maar weer geprobeerd. En ik moet zeggen: fantastisch. Ik heb hem nog maar een paar keer geluisterd, maar ieder liedje is al bezig lijntjes te leggen naar mijn onderbewuste, lijkt het wel. Alles blijft hangen...
Ik ga Asleep in the back weer uit de kast trekken om te kijken waarom die ook al weer níet bleef hangen.

Mmm, ik vind het debut eigenlijk nog steeds de beste. Mooie broeierige sfeer. Maar deze is ook goed.

Mee eens, deze plaat klinkt een stuk geproduceerder, het debuut is iets kaler maar ook een stuk intiemer.