Portishead - Third (2008)

nou, maar eens draaien dan

edit, pareltje

the rip

klasse

Einde van Machine Gun doet me wat denken aan Welcome to the Machine van Pink Floyd... iemand?

ik

ik denk trouwens dat ik eer een 4* van maak, want het komt per luisterbeurt sfeervoller over. Bovendien krijg ik bij geen enkel nummer de neiging tot skippen.

Ik wel. Machine Gun is nog steeds mijn standaard skip.

Vind ik juist een geweldig nummer

Dit album was voor mij wel als een koude douche in het begin. Ik vond het een erg naargeestig album. Zeker ook omdat ik een groot Dummy fan ben. Maar nu ik het wat vaker beluisterd heb zie ik ook wel de schoonheid van dit album in! Wat nog steeds een skipmomentje voor mij is, is het nummer Plastic, vreselijke zagerige zang van Gibbons!
Wel vind ik the Rip een van de allerbeste nummers van Portishead en eigenlijk ook wel van deze jaargang. Wat een machitge opbouw en apotheose zitten er in dat nummer!
Duisterder dan Dummy, maar eenmaal daar doorheen geprikt te hebben.. weer een steengoed album!

Stel dat je me zou vragen, stel: "Beste lepel, nu eens niet opscheppen en voor de draad ermee, wat is vooralsnog het beste album van 2008?" Dan luidt mijn antwoord: "Beste, ik luister op dit moment naar Third, je weet wel, van Portishead, de trip-hoppers die in jaren geen album hebben uitgebracht. Doen ze sowieso niet veel: albums uitbrengen. Maar godallejezus wat een ongenaakbaar mooie plaat. Ja, dit is 'm, het mooiste wat er dit jaar is gemaakt." Amen.

Ik heb hier allereerst maar 2 woorden voor:

Absoluut Briljant!


Oh ja: ook nog maar weer eens uitermate origineel en modern, maar toch ook weer niet. Portishead meets Tarantino en many others.
Eén van de knapste nummers is Machine Gun, maar het gekke is dat ik daar dan weer het minst graag naar luister. Vele eigenaardigheden en tegenstrijdigheden in deze muziek sorteren in een prachtig en bijzonder eindresultaat.

absoluut niet aan mij besteed deze muziek. zal het nog een aantal keer proberen om hem daarna in het vergetelhokje te gooien

Stem dan niet!

ff offtopic,: tuurlijk wel, ik heb hem toch van a-z beluisterd.

Tja, dan kan ik ook wel elke metal- of hip-hop plaat gaan beluisteren en 1'en gaan uitdelen. Als het je muziekstijl niet is, moet je niet flauw gaan doen door lage beoordelingen te geven om de enkele reden dat het je smaak niet is. Plaats wellicht een (gemotiveerd) bericht en laat het daar dan bij.

ik hou wel van electronische muziek. alleen niet van de manier waarop dit zo uitgevoerd word. Als eerste vind ik het te poppy en als tweede vind ik de zang wat over dramatisch/ te theatraal en te zwartgallig. al moet ik wel zeggen dat ik wat minder mainstreame muziek gewend ben. en natuurlijk de welbekende klik mis ik ook bij dit album. bij dummy kon ik daarintegen nog wel redelijk genieten

Bullcrap.

Vind ik ook, in principe wordt gesteld dat je alleen muziek mag luisteren en beoordelen uit de genres die je over het algemeen waardeert. Ik denk juist dat een stem van iemand die een genre niet waardeert, maar een specifiek album binnen dat genre wel hoog aanslaat, dit meer zegt over kwaliteit van een plaat dan b.v. een hiphopliefhebber die alleen maar hiphopplaten beoordeeld omdat dat toevallig zijn favoriete genre is....

Je mist kennelijk mijn punt. Mijn punt is - en als ik je goed begrijp is dat (terecht) ook de richtlijn op Mume - dat je geen (extreem) lage beoordelingen moet gaan geven aan platen alleen omdat het genre je niet aanstaat. Dat eerste bericht van Misterfool wekt die suggestie echter wel. Dat is alles. En dat is mi geen 'cowshit'.

mischien is het beter deze discussie verder te gaan in het topic stemgedrag en dus weer over portishead gaan praten.

en chameleon ik zei dat DEZE MUZIEK(dus enkel deze cd) niet aan mij besteed is. nogmaals de artiest zelf kan ik(bij dummy) goed waarderen. en electronische muziek al helemaal.

Ik heb je motivatie hierboven gelezen, maar ik vind het onverklaarbaar dat je Dummy wel goed vindt en deze cd volkomen waardeloos (=1,0). Dat gaat er bij mij niet in.

Ik denk dat Misterfool nog niet genoeg geluisterd heeft naar Third. Ikzelf ben ook een groot fan van Dummy. Deze plaat komt dan wat koud op je dak omdat hij wat duisterder en mismoediger is dan pakweg een Dummy. Ik vond deze plaat na twee keer luisteren ook erg vervelend en onprettig klinken.
Maar naar verloop van tijd bleek het een groeiplaat te zijn. Ik vond Dummy immers geweldig en besloot het album toch nog een kans te geven. Misschien dat Misterfool dan ook wel anders over het album gaat denken naar verloop van tijd. Want het is eigenlijk gewoon een prima intense en wat duisterdere plaat dan Dummy en wijkt eigenlijk qua stijl meer uit naar hun tweede plaat Portishead.

natuurlijke wijs is het trouwens mijn eerste indruk. heb hem nu totaal 5 keer beluisterd. sta nu op een 2*.

De stem, daar moet je van houden. Ik krijg er wel een warm gevoel van. Beth Gibbons, dat is nog eens een vrouw.

Nog even doorluisteren en dan...

Tsja, je kunt eeuwen blijven proberen, maar als het je na 5x luisteren nog niet aanspreekt, ben ik het volop met je eens dat je een 2* stemt en de plaat verder laat liggen. Vaker luisteren zou enkel verspilde moeite zijn. Ikzelf kende band noch genre, en kon er na drie luisterbeurten al volop van genieten.

Binnen die paar luisterbeurten toch al een hele punt omhoog gegaan: dat belooft wat. De algehele tendens lijkt overigens toch te zijn dat dit "een moeilijke plaat" is die zijn ware schoonheid pas na enkele luisterbeurten prijsgeeft. Niet volledig mee eens, want hier was het meteen raak, maar er zit wel degelijk iets van waarheid in. Voor veel mensen gaat het in ieder geval wél op.

Ik zet 'm meteen maar weer op trouwens, zó intens heerlijk deze plaat.

Dit is inderdaad geen gemakkelijke plaat. Ik heb 'em eens op gehad toen ik vrienden te eten had - en dat was geen succes; we hadden bijna het hoofdgerecht niet gehaald.

Dit is een album (veel meer dan Dummy en P2) voor solo-beluistering; alhoewel er momenten zijn dan Beth me doet denken aan het krijtje en het schoolbord - als u bedoelt wat ik begrijp tenminste!

Tijdens het eten... dat is ook niet helemaal het Third-moment nee

Ben ik het ook wel mee eens ja. Waarschijnlijk is het dan gewoon je ding niet en dan is een 2* gewoon een terechte stem.

Over dat krassen op een schoolbord kan ik me als het gaat om een nummer als Plastic zeer zeker vinden. Want ai ai.. dat nummer vind ik nog altijd onaangenaam en de zwakste broeder op Third.

Onaangenaam niet, zwakste broeder zeker. Had er niet per sé opgehoeven. De aanloop is echt ondermaats, verderop kan het er wel weer mee door eigenlijk.

Plastic de zwakste broeder? Nee, dat is juist een van mijn favorieten. Ik vind Hunter dan weer een beetje flauw, vergeleken met de pittigheid van de rest. Dat is het zwakste nummer naar mijn mening.