dEUS - Vantage Point (2008)

Oink? Dat is juist het unieke in de geschiedenis van dEUS: voor 't eerst hebben ze twee albums opgenomen in exact dezelfde bezetting.

Ow, dan heb ik het fout. Ik dacht in het interview te lezen dat Craig Ward en Danny Mommens er na Pocket Revolution uit waren gestapt.

Ik dacht te lezen dat ze het er wel aan mee hadden gewerkt, maar vlak voor dat het uitgebracht werd eruit zijn gestapt. En dat Mauro en dergelijke er bijkwamen om het Pocket Revolution-materiaal live uit te voeren.

gezien het plezier waarmee barman en kornuiten bij dwdd stond te zingen (acteren) zit net wel goed met dEUS

maar muziek is ook allang niet meer barmans nummer 1 na al die jaren

niet erg

hoe overtref je ooti het debuut ,die barste van het talent in die bezetting

later werd het, barman die muzikanten bij elkaar zoekt voro zijn band, toch een ander uitgangspunt

Ik had nog niet echt veel materiaal van dEUS gehoord, maar wou toch dit album een kans geven. Ik vrees dat het echt m'n ding niet is. Er is iets dat me stoort, al kan ik het niet meteen thuisbrengen.

Ben juist een fan van The Architect, geweldige song, en wat een toffe versie maakten ze er van bij dwwd, joepie, vanaf morgen mag ik hem verkopen, eerste oplage digipack en gratis A0 poster erbij (heel groot dus)

Is dat bij alle Velvets zo? Dan ga ik morgen even langs bij die in Leiden.

eeindelijk heb ik heb ik hem.Ik kan niet stoppen met 'm te beluisteren! want een wereldplaat! Ik laat hem meteen signeren! ik vind ook de vocals van lies lorquet op 'eternal woman' om van te zweven!

-van een enthousiaste...Antwerpenaar :d

Wauw, wàt een aandacht voor de nieuwe dEUS... om eerlijk te zijn, ik verwacht er véél van. En ik hoop op niet zo'n halve afknapper na de hier op de site over-gehypte nieuwste van Radiohead, die ik maar erg matig vind/vond. Laat ik hopen dat deze hier echt een schot in de roos wordt!

Doe maar niet.

Godverkut, ik kan er maar om 16.00 omgaan. Laten we hopen dat hij er dan nog ligt.

Kheb hem nog steeds niet gedownload, razend spannend dus.

Ondanks wat veel mensen hier denken/schrijven (zelfs de quote van Barman uit de VPRO gids) vond ik Pocket Revolution een geweldige plaat, met goeie songs, een goede poductie en een mooie hoes. Misschien was ik wel een beetje bevooroordeeld omdat ik niet had verwacht dat na 6 jaar stilte en allerlei nevenprojecten, dEUS nog zou terugkomen.
Met Vantage Point however, heeft mijn inziens Barman en de zijne het dieptepunt uit het glorieuze bestaan van dEUS bereikt. Een voor een vind ik de onsamenhangende songs op deze schijf het luisteren niet waard (uitzondering misschien "The Vanishing of Maria Schneider"), met als absolute ramp "the Architect"! (dit gaat nergens meer over!)
Zonde, met name omdat dEUS absoluut internationale pretenties had, maar nu moet gaan touren/headlinen met een 3de of4de rangs plaatje wat menig belgishe band vele male kan overtreffen....

Vantage Point is wederom een hoogtepunt uit het glorieuze bestaan van dEUS. Geweldig in elkaar gestoken songs die mij deze schijf keer op keer doen draaien. Alleen the Vanishing of Maria Schneider wil ik met een slecht humeur nog wel eens skippen.

Momenteel vind ik Vantage Point heel goed maar ik denk dat het duidelijk een moment opname is. Dat zegt Tom Barman ook over deze plaat. Volgens mij gaat het net zo als met sommige platen uit de jaren '80. Op het moment zelf zijn ze goed, maar 10 jaar later zijn ze niet meer relevant en lelijk. Deze plaat is volgens mij geen blijvertje en borduurt voort op de huidige trent van electro indie rock en het moet dansbaar zijn. Wat dat betreft niet wat je van dEUS verwacht. Maar hoe dan ook, ik vind dat er toch mooi nummers op staan. Ik wacht dan ook met smart op de volgende plaat ( misschien 2009?). Ik las dat dat weer een echte rocker moet worden. Maar met Tom Barman weet je het maar nooit, gelukkig.

en geheid dat het een waar feest wordt op diverse festivals als dEUS er dit plaatje ten gehore gaat brengen

net als met zita swoon ten tijde van, i paint.... dress

werd live ook helemaal top

dEUS is afgestapt van de complexe muziek met diepere lagen en veel opsmuk

blijft over, goed in het gehoor liggende liedjes die klinken als een klok, van kop tot staart, totaal niks mis mee

misschien kan ik dit plaatje zo enorm waarderen omdat ik totaal geen verwachtingen had en dEUS eigenlijk helemaal niet volgde

en verdre heeft niemand gezegd dat muziek van dEUS eeuwigheidswaarde moet hebben

een nummer dat na 10 jaar nog steeds goed klinkt is zeldzaam

(en ik blijf knokke voor deze plaat;)

Het is heel opvallend om te zien hoe verschillend de respons is op deze plaat bij de music-meter gebruikers. Ergens vind ik dat een goed teken: het laat weinig mensen onbewogen. Het wil ook zeggen dat dEUS er in slaagt om nog steeds controversieel te zijn. Ze gaan zeker niet voor de voor de hand liggende weg.
Ik ben op dit moment voor de eerste maal aan het luisteren naar enkele andere nummers dan de single. Ik moet zeggen: het klinkt als muziek in mijn oren . Dit is de dEUS waar ik het meeste van hou. Het klinkt heel relevant en opwindend.
Ik ben zo blij dat Mauro nu aan de hele plaat heeft kunnen meewerken.
Een oordeel ga ik nu nog niet geven, das wat te vroeg. Maar ik ben er vrij zeker van dat Vantage Point me meer zal kunnen bekoren dan de voorganger, pocket revolution.

Hij bevalt me ook op het eerste gehoor meer dan de voorganger. Pocket Revolution zal wel prima spul geweest zijn, doch vond ik het af en toe op het randje van saai, terwijl dit terug meer de avontuurlijke kant van de band toont. Barman ben je voor of tegen, je vindt hem een overroepen arrogante zak of een genie, maar toch respect dat deze man na vijf albums en grote naamsbekendheid niet kiest voor de platte commercie.

niks mis met arrogantie als je die arrogantie waar kan maken

en dat heeft barman wel bewezen

al vind ik hem totaal niet arrogant

Yihaa!

Kheb hem in huis!

Wat een Sound

Had ik vandaag niet zo'n last van die verdomde hooikoorts... dan had ik de plaat nu al wat beter gekend;
Ik heb hem gauw opgehaald, alvorens ik in een héét bad kroop en daarna in mijn bed, waar ik vol verwachting de plaat opzette en gewoon uitgeput door dat gesnotter en genies van miserie in slaap viel, ik heb de plaat gedurende de laatste 3 uur wel 4 keer opgezet, maar die hooikoorts liet me keer op keer in slaap sukkelen... ik heb de plaat dan ook maar fragmentarisch gehoord, maar wat ik hoorde kon me wel bekoren;
Ik ga hem vanavond uitgebreid met de koptelefoon herbeluisteren, zo kritisch mogelijk, maar ik heb er voorlopig wel een goed gevoel bij, nou ja, een beter gevoel dan dat zwaar hoofd van mijn genies en gesnot... hatsjie!

Een zuur maar toch leuk verhaal, Patrick. Beterschap!

De Mening van de Vlaamse krant DE MORGEN wil ik niemand onthouden;

(quote)

'Vantage Point': minder Barman, meer dEUS
Vantage Point sluit in stilistisch opzicht nauwer aan bij voorganger Pocket Revolution dan bij het vroegere werk van dEUS. Logisch, want voor het eerst in de geschiedenis van de groep is de bezetting twee platen na elkaar onveranderd gebleven. Dat sommige nummers aanvankelijk vrij weerbarstig aandoen, is een goed teken: het impliceert tenminste dat Antwerp's finest niet in herhaling vervallen.

De vijfde van dEUS werd vooraf aangekondigd als een direct, compact werkstuk en dat blijkt niet gelogen. De band komt energiek en stuwend uit de hoek, veel tracks klinken rechttoe rechtaan en hoewel de typische gelaagdheid niet uit de muziek is verdwenen, zit de grilligheid dezer dagen veeleer onderhuids. Vantage Point is een cd van contrasten: bespiegelend versus rusteloos, hitsig versus ontspannen, strak maar met ruimte voor experiment, persoonlijk maar met oog voor de buitenwereld. Het is ook een echte groepsplaat, waar ieder lid zeer actief bij betrokken was. Minder Barman, meer dEUS kortom.

De spanning tussen jachtigheid en sereniteit zit al in opener 'When She Comes Down', waarin Tom Barman een parlandozangstijl hanteert die nog vaak zal terugkomen. 'Oh Your God' heeft zelfs iets van een talking blues, zoals we die kennen van de vroegste Dylanplaten. Alleen wordt die verpakt als een nijdige garagerocker met dodelijke gitaarartillerie en een ritmesectie die een flatgebouw zou kunen slopen. 'Eternal Woman', semi-akoestisch, met knappe strijkers en een heerlijke tweede stem van Lies 'Mintzkov' Lorquet, klinkt melodieus en vertrouwd, terwijl Barman zichzelf in het geile 'Favourite Game' als een oversekste beatnik ten tonele voert.

'Slow', naar het schijnt een portret van Mauro Pawlowski, klinkt rijk, spannend en broeierig, wat gedeeltelijk te danken is aan de vocale aanwezigheid van Karin Dreijer van The Knife. 'The Architect', zowat het flauwste wat dEUS ooit heeft opgenomen, blijft banale eightiesfunk maar is, paradoxaal genoeg, ook hun grootste hit. Dan liever 'Is a Robot', ook funky, zij het dan met dezelfde exploderende gitaren als in de coda van 'Instant Street'.

In de laatste drie songs, waaronder het mijmerende 'Smokers Reflect', gaat het er aanmerkelijk rustiger aan toe. 'The Vanishing of Maria Schneider', waaraan Guy Garvey van Elbow zijn stem leent, heeft een licht psychedelische toets en in afsluiter 'Popular Culture' worden we zelfs uitgeleide gedaan door - yep - een kinderkoor.
Vantage Point zal duidelijk nog veel luisterbeurten nodig hebben voor hij al zijn geheimen prijsgeeft, maar het is in ieder geval een plaat die prikkelt en intrigeert. U mag er zonder schroom voor in de buidel tasten. (Dirk Steenhaut)

(unquote)

bron :
http://www.demorgen.be/dm/nl/1343/Recensies/article/detail/238614/2008/04/11/-Vantage-Point-minder-Barman-meer-dEUS.dhtml

En deze hier zijn nog een stuk enthousiaster;

http://www.goddeau.com/content/view/4584

Zoals gezegd, ik geef nog geen score, ik verwacht wel hoog te eindigen, want dat beetje dat ik gehoord heb kon me best bevallen, ik kom zeker terug met mijn eigen mening, die ook maar een mening is als een ander, natuurlijk!

Hmm, na drie luisterbeurten kan ik al wat maken van wat eerst zo'n chaos leek. Eerst en vooral moet ik zeggen dat het album als geheel véél meer staat dan Pocket Revolution van enkele jaren terug. Ze hebben een nieuwe sound aangenomen en die consequent doorheen het album aangehouden. Anderzijds moet ik ook zeggen dat er geen 'bad timing', 'sun ra' of 'pocket revolution' opstaat - ware meesterwerken (die wel sterk contrasteerden met de rest van het album). Ik ben er nog niet goed uit, maar denk wel dat het een groeialbum is, en ik dus nog meerdere keren zal moeten luisteren. Voor de moment 3.5 en de sterkste nummers 4, 5 en 6.

Toch vandaag maar aan geschaft, en ik kan hem maar met 1 ander album vergelijken; namelijk met One Hot Minute van The Red Hot Chili Peppers (het album mat Dave Navarro). Het gitaargeluid van vooral de eerste 2 nummers komt aardig in de richting.
Misschien een vreemde vergelijking, maar leg beide albums maar naast elkaar. Maar het kan ook komen omdat ik vandaag wat grieperig ben, dan neem ik dingen vaak anders waar.

Jij griep en ik hooikoorts, we hebben het goed te pakken, we zullen elkaar maar beterschap wensen en nog veel plezier ook met deze plaat, ik kom morgen beslist met een quotatie en een mening, namelijk die van mij zie!

Jij ook beterschap; en Vantage Point valt me nu toch wel minder tegen.

Komt waarschijnlijk nog wel goed met dit plaatje; vind hem nu nog het minste dEUS album, maar hoor er steeds meer in terug.

yep, de mijne is binnen en ..gesigneerd!
Love it, always will do!

Vandaag gekocht en kreeg er twee gigantische posters bij cadeau. Leve de Velvet.

Toch naar een 4,5. Hoe meer je hem luistert, hoe meer de laagjes op z'n plaats vallen. Erg knap hoe ze dat gedaan hebben. Die poster heb ik er ook bij gekregen, maar heb nog zoveel posters die ik moet ophangen/inlijsten... :s. Wel apart dat er vanmorgen toch een klein rijtje mensen voor de platenzaak stonden te wachten voor de nieuwe dEUS, iets wat ze daar al in geen tijden meer gezien hadden. Ik maak ook nog kans op een canvas doek met de hoes erop. Maar to the punt.. een erg goed album die een ware ontdekkingsreis blijkt te zijn.