dEUS - Vantage Point (2008)

dat denk ik ook wel, maar de liefhebbers van de band zullen altijd gemiddeld hoger stemmen dan de stemmers die minder met dEUS hebben.

Voor mij had "The architect" niet op het album moeten staan. Let wel, het is een leuke song, maar een beetje de vreemde eend in de bijt. Ze hebben deze nu als eerste single uitgebracht wat maakt dat dit nummer nu al kapotgespeeld is, plus nog het feit dat het een heel vergankelijk nummer is. Ik kan het zelfs bijna niet meer horen, zeker al niet op het album. Ze hadden deze misschien als teaser kunnen loslaten op het publiek in de vorm van een "pré-album single". Voor de rest vind ik het zeer sterk en het is duidelijk dat dit een groeiertje wordt. Vooral het vocale is leuk, iedereen van de band is te horen. Wat me nog opvalt is het talent van de jonge drummer en dat Mauro tot één van de beste gitaristen van België(zo niet de beste) mag gerekend worden, is ondertussen ook wel duidelijk.

Ook na een vijftal luisterbeurten blijft dit een heerlijke plaat. Zoeken naar een skippertje is vruchteloos; 10 fraaie en afwisselende songs die allen gehoord mogen worden. Favorieten zijn Eternal Woman, Slow en het werkelijk verrukkelijke Pop Culture.

4*.

Nu in de Luisterpaal


http://3voor12.vpro.nl/speler/luisterpaal/39483871

Toch wel weer typisch dEUS hoor dit, luister maar naar die bruggetjes in verschillende nummers. Was in het begin totaal niet overtuigd maar na herhaaldelijke geconcentreerde beluistering ben ik toch om, ik denk dat deze sterker is dan Pocket Revolution, waar de ideetjes het soms nog wonnen van goede songs. Hier is dat zeker niet het geval: afgemeten, strak en doeltreffend en daarbinnen is er nog steeds genoeg ruimte voor die typische dEUS melancholie en leuke dingetjes zoals mevrouw Knife die even op de achtergrond meekreunt. Favourite Game is de knaller van deze plaat, ahahahahhhhaahhhhaaaa!!!!!!!

Ik blijf toch benieuwd hoe Tom B. uit de verf zou komen als hij zich echt helemaal liet gaan, hij is een goede verhalenverteller en een overtuigende frontman (die ook kan rappen haha) maar ik heb zo het gevoel dat meneer het achterste van z'n tong niet helemaal laat zien, hij is me wat te afstandelijk. Hierdoor raakt dEUS me niet dwars in het hart maar vlak ernaast. Hierbij voorspel ik dat hun echte meesterwerk nog gaat komen (al komt The Ideal Crash aardig bij dit predikaat in de buurt). Voor nu red ik het prima met Vantage Point; retegoede productie en dito muzikanten. Hadden we zo'n band maar in Nederland, ik ben vast niet de eerste die dat zegt.

Dat meesterwerk is er lang, hun debuutplaat en de opvolger in a bar under the sea zijn alle 2 een brok emotie waar ik maar geen genoeg van krijg, veel experimenteler en gewaagder ook.

Ben hem op dit moment aan het beluisteren en ik moet zeggen: 'Het klinkt niet slecht!'. Songs zoals The Architect en Eternal Woman behoren tot het beste wat Tom Barman en de zijnen hebben gepresteerd! Misschien groeit dit album wel uit tot mijn dEUS favoriet. Ik kan niet wachten om Vantage Point live te horen op de wei van Rock Werchter.

Nou, vooralsnog laat Vantage Point me behoorlijk koud. Ook ik ervaar een behoorlijke afstandelijkheid, het lijkt wel alsof er veel te lang aan de plaat is gesleuteld. Ik mis het rauwe en pure. Het lijkt verdorie wel een plaat die door studiomuzikanten is ingespeeld. Ik zit telkens te wachten tot Mauro eens uit de bocht mag vliegen, of tot Tom eens écht intiem durft te worden. Maar dat gebeurt niet, en over de volle lengte hoor ik een band zonder eigen smoel. Ook na vijf luisterbeurten blijft me weinig van de nummers bijstaan, het is een vrij eenvormig gebeuren. Te veel songs zijn op dezelfde manier gesmoord in een bedje van strijkers en synths. Op deze band is vooral het woord "degelijk" van toepassing en dat is wat mij betreft geen positieve omschrijving.

Zonde, want je hoort de vakmanschap en ik geloof zeker dat het Barman en consorten menens is, maar het komt niet over. Waar in de "oude" dEUS (je gaat toch onbewust vergelijken) het geheel meer was dan de som der delen, vind ik dEUS anno 2008 een ietwat anonieme en te gladde band.

Oh Your God smaakt naar meer.

Echt een cd om grijs te draaien. Voor mij het beste dEUS materiaal tot hiertoe. Eternal Woman geeft me elke keer opnieuw kippevlees (kiekevlees zoals ze dat in Antwarpe zegge).

Goede plaat van dEUS. Ik ken alleen wat singletjes van de band, en dit smaakt zeker naar meer. Single Slow is toch wel een hoogtepuntje van de plaat met een heerlijk refrein, door de band gezongen. Ook The Vanishing of Maria Schneider en afsluiter Popular Culture zijn erg mooi. Leuk kinderkoortje in die laatste. Het eerste deel van de plaat vind ik toch iets minder, vooral door het gejaag in de zang van Barman in When She Comes Down (gelukkig is dit alleen in het couplet). Oh Your God vind ik een beetje op de laatste Nick Cave lijken en vind ik maar zozo.
Over het geheel een sterke plaat.
Ze zijn trouwens vanavond in De wereld draait door om te vertellen over Vantage Point.

Tegen de tijd dat ik het album in de platenzaak beluister heeft de halve wereld hem al gehoord, maar dat is niet erg, alles gaat al vlug genoeg.
Ik ben en blijf wel nieuwsgierig naar dit album, The Architect is het enige nummer dat ik al hoorde, en dat bevalt me zeer!

Een goede plaat van dEUS inderdaad ! Overigens vertelde ze net zelf in DWDD dat ze op Lowlands staan dit jaar (yippie)

The Architect is toch wel een groeiplaatje.

The Architect is een meesterlijk nummer! De stem van Mauro past pefect bij het nummer.

Overigens kan ik na enkele luisterbeurten duidelijk stellen dat Vantage Point de beste dEUSplaat is sinds Worst Case Scenario!

dEUS met een funky nieuw geluid,
Proberen ze nieuwe Europeese zieltjes te winnen?
Een opvallend toegankelijk album, waar ik geen enkel probleem mee heb;
het klinkt lekker vet met een fraaie mix tussen vertrouwd en vernieuwend.

Wat een flauw plaatje is me dit....sjonge jonge...de zwakste dEUS tot nu toe. Nou ja, de vorige was ook maar een mager beestje. Het meesterwerk "In a bar, under the sea" halen ze nooit meer. 1 punt en dat omdat The Architect goed te pruimen is, en toch heb ik het idee dat ik dat deuntje al ergens gehoord heb.

Reden dat dit momenteel de meest gedraaide plaat is ontgaat me een beetje. Lijkt erop dat men vooral op de naam afgaat en niet op de muziek, die vrij matig is.

Er zijn in 2008 zoveel mooie platen uitgekomen (Balmorhea, Sun Kil Moon, Sam Amidon, Sleepingdog...., need I say more?)...

Nee, minder. Sun Kil Moon is toch helemaal geen concurrent voor deze. Sowieso het type muziek maakt al geen kans op een nr 1 positie in de rotatielijst. Vantage Point is voor een breder publiek.

Ik ben aangenaam verrast van de plaat. De eerste luisterbeurten vond ik het wat in de lijn van Pocket Revolution, de minste van de 4, maar nu zou ik hem op hetzeflde niveau van de eerste 3 albums zetten.
Ik vind moeilijk een zwak nummer, mss Smokers Reflect als minste dan toch.
Toppers zijn toch vooral Slow (vooral na pakweg 40x luisteren ), Is a Robot (blijkbaar als live versie uitgebreid naar 8min!), Popular Culture...

opvallend dat men nu ineens negatief loopt te zeuren over pocket revolution

als je daar de reviews leest klopt er van die mening weinig

magoed, vooralsnog geef ik deze dEUS een 3,5

hijs goed, maar anders, maar nog steeds goed

heb net instant street gedraaid, deze derachteraan en die doet gewoon niet onder voor instant street

de laastste 2 nummers vind ik niet echt schokkend en niet passen

voor de rest prima plaat

verhoogt naar 4

Favourite Game gaat over seks. Het eerste boek van Leonard Cohen heette Favourite Game, waarin seks een grote rol speelt. Toeval?

Dit is toch wel weer heel erg goed. Onmiskenbaar dEUS, maar toch weer anders, swingender. De vijfde topplaat op rij.

Ik vind het wel even een briljantje, deze plaat. Ligt mijns inziens ook in het verlengde van Pocket Revolution. Maar dat vond ik ook een hele goede plaat. Niet alle nummers zijn even krachtig dus daarom 4.5 ster ipv 5. In ieder geval vind ik deze beter dan the Ideal Crash. Metname Eternal Woman vind ik prachtig. Echt een topplaat, vrijdag meteen naar de winkel!

Als sinds het moment dat ik "The Architect" voor het eerst hoorde, deed het mij aan een ander nummer denken, maar ik kon er maar niet opkomen welk. Nu wees iemand mij er daarstraks op dat ze vond dat het nummer wat weg had van "Believe" (The Chemical Brothers Featuring Kele Okereke ). En dat blijkt dus het nummer te zijn waarmee ik ook in m'n hoofd zat . Wat denken jullie ervan?

er is na een luisterbeurt of 10 maar 1 conclusie mogelijk:

barman flikt het hem weer

Ik zit ook in het kamp van de negatieveren bij dit plaatje, na de eerste luisterbeurten. Het raakt me niet echt, the architect is bvb een typisch voorbeeld van een song die eigenlijk gewoon een uitgesponnen hook is (iets waar een pak muziek van tegenwoordig wel last van heeft). De ideale dEUS-mix van gelaagdheid en ruimte in de songs hoor ik hier niet terug, het is eerder te volgezet qua productie, en te leeg qua inhoud.

Klinkt misschien wat te negatief, want er staan ook wel goeie stukken op, maar eigenlijk nooit echt goeie songs. En misschien groeit deze ook weer wel.

Voor mij dus weer een stapje terug, na pocket revolution die ik ook al de zwakste dEUS-plaat vond.

Er staat een interview met Barman in de VPRO-gids van volgende week, waarin hij vertelt dat hij Pocket Revolution zelf ook nogal een fiasco vond en ze met dit nieuwe album, na voor de zoveelste keer met de bezetting geschoven te hebben, hun inspiratie terugvonden. Pocket Revolution liet me al vrij koud (Ideal Crash op momenten trouwens ook) maar ik hoor die hernieuwde inspiratie waar Barman het over heeft ook niet op dit album terug, eerlijk gezegd.