Genesis - A Trick of the Tail (1976)

Phil's hobbyclubje heette Brand X als ik me goed herinner........... De Collins invloeden lijken wel steeds meer de overhand te nemen maar het was toch een unanieme keuze van de rest van de heren. De blazers vinden we maar op een enkele single terug.

Zonder Hackett werd het allemaal natuurlijk ook niet al te ingewikkeld...........

Hackett was inderdaad ook een muzikale aderlating. Maar ik kan op zijn tijd ook wel van ATTWT, Genesis en WCD genieten hoor. Zijn gemiddeld genomen zeker geen slechte platen! En wat te denken van de weergaves van de Abacab en Duke nummers op Three Sides Live?? Geweldig gewoon.

Het beste album van Genesis zonder Gabriel, zonder twijfel. Eigenlijk doet het niet onder voor de vorige albums. Heerlijke synths en gitaar op 'Entangled' en 'Ripples'. Ook 'Squonk' en 'Los Endos' behoren tot de favorieten. En het titelnummer is misschien wat eenvoudig, maar heerlijk. De diefstalsong vind ik het zwakste nummer, zoals het veldslagnummer op 'Selling'. Ook de hoes is weer wonderlijk schoon. Tot en met 'Wind & Wuthering' zal dat zo zijn. Met 'And then ...' komt voor het eerst een lelijke hoes en zullen de covers nooit meer het niveau halen van de eerste. Toch weer 4,5 sterren.

Ook nog iets over de bijhorende dvd. Mooie beelden van een 1976-concert, jammer genoeg te kort. Misschien live wel hun beste periode, omdat Hackett er nog bij is en Collins nog niet irritant doet.

Los Endos is toch wel een geniaal nummer om je plaat of concert mee te eindigen...

@ Frodok; dat gebeurt ook vaak. In ieder geval wel toen ik ze in de jaren'70 bezocht

Weet ik, hoewel ik te jong ben om het meegemaakt te hebben, helaas. De versie op seconds out is groots!

Ik zag Genesis toen speelden ze heel Seconds Out en had zojuist Steve Hackett de groep verlaten (Gabriel heb ik met Genesis helaas nooit live gezien)

Onlangs wel bij Steve Hackett geweest, en dat maakt voor mij een boel goed.

Ja ik zag hem voor het eerst na zijn vertrek uit Genesis in november 2012 en heb genoten.
Topper die Steve nog steeds!!

Dit album kan me totaal niet boeien.
Het slechtste album van Genesis tot dan toe.
Slaapverwekkend.

Hey Brutus een off Day Slechtste album dan toe is me al een discutabele kwalificatie maar dat belonen met 1* vraagt uiteraard om onderbouwing. Ripples komt van dit album in hemelsnaam...

Zo dan ben ik benieuwd welke albums jij beter vindt

Snap ik niet zo. Kun je dat onderbouwen?
Hoe kan het dat je het debuutalbum zoveel beter vindt? Daar slaap ik aanzienlijk lekkerder op
Dance on a vulcano is alleen al veel beter dan alle songs van dat hele album bij elkaar.

Ik vind Tresspass en Lamb lies down the beste albums.
Van dit album vind ik alleen
Squonk
Mad man Moon
Entangled
Los Endos
de moeite waard.

Dance on a vulcano vind ik hierop niet geweldig, ik moet zeggen dat dat nummer mij op Seconds Out wel
goed bevalt.

De helft van de nummers vind je de moeite waard, en toch maar één ster? Streng, hoor...

1.0 is de score, terwijl je de meerderheid van het album goed vindt.........dan kan jouw score niet rijmen

De tijden veranderen natuurlijk ook dus pas je je stijl wat aan, earth & fire ging op een gegeven moment ook nog alleen maar disco maken bijvoorbeeld.

Dat verschijnsel zag je dus vooral bij de bands van het eerste uur die met hun tijd mee wilden/moesten gaan. Er ontstond dus een leegte bij de fans van het eerste uur die zich daar ver van verwijderd voelden en zo werd de neoprog weer geboren. Ach ja, het zij zo...

Vind deze toch maar flauwtjes eigenlijk. Zeker na de Lamb.

Vond Ripples altijd wel een mooi nummer maar eigenlijk stelt dat ook niet zoveel voor.

Beetje gepingel.

De creative spark spettert hier niet echt in mijn beleving, en dan vooral niet na de Lamb.

Meer bezieling hoor ik bijvoorbeeld ook op Collins' eerste soloplaat.

Niet gedreven? Het spettert juist dit album.

Aan uw beoordeling te zien is dat overduidelijk uw ervaring. Bij mij kwam het echter nooit zo binnen. Maar het geheel moet het voor mij dan wel afleggen tegen nummers als Firth of Fifth, The Cinema Show, het de Lamb titelnummer en In the Cage.

Watcher of the Skies.

Supper's Ready.

Om er maar een paar te noemen.

Dan vind ik dit toch een redelijk slappe hap.

En de opvolger ook overigens.

Ik denk dat degenen hier die een instrument bespelen beter begrijpen wat er wel niet voor nodig is om een album op dit niveau te maken, en de muzikanten zijn heel gedreven geloof me. Is denk ik ook een nadeel van een site als deze, mensen die geen intrument bespelen luisteren denk ik toch anders.

Als je los endos slappe hap vind, dan vraag ik me af welke gepeperde nummers jij dan wel niet beluistert, wat betreft Firth of Fifth ben ik het met je eens, dat vind ik hun beste nummer als dat al valt te kiezen.

Ah, zo. U bespeelt een instrument begrijp ik en wil dat nu inzetten vanuit een ietwat elitaire insteek.

Dan begrijp ik nog niet waar uw aanname vandaan komt dat ik dat niet zou doen.

Dit is namelijk wel het geval. Loop daar doorgaans niet mee te koop maar u dwingt mij nu het te zeggen.

Laat ik daar nog aan toevoegen dat muziek voor mij draait om gevoel, het pakt mij of niet. Daar heeft de professionaliteit van de instrumentatie voor mij weinig mee te maken.

Doodsimpele riffjes die een ieder binnen no time kan leren kunnen mij veel meer doen dan het merendeel dat hier op staat, het draait allemaal om beleving en de algehele feeling.

Voor mij.

Je mening word gerespecteerd door mij, ben het alleen niet met je eens.
Na de muilkorf die Gabriel de groep omdeed, hoe hij met zijn grote ego de band kidnapde, klinkt dit album als een bevrijding uit een keurslijf.

Nu we het er toch over hebben ga ik dan maar eens aan de slag met Ripples op mijn Tanglewood.

He, speel jij ook tanglewood?

Ja, was een iets minder goedkope akoestische waar ik een goed gevoel bij had.

En ik volg altijd mijn gevoel, zoals ik al zei.

Wil overigens niet beweren dat ik heel bijzonder ben op de gitaar, ik ben meer een bovengemiddeld vocalist.

En buitengewoon innemende presence.