Marillion - Marbles (2004)

Ik heb de 2-CD versie onlangs weer helemaal gehoord, en ik roep dit niet alleen uit tot het mooiste werk van Marillion; het is voor mij ook het beste album van de afgelopen 10 jaar. Elk stuk is geweldig, alleen 'Drilling Holes' is misschien iets minder.

De DVD "Marbles On The Road" is trouwens ook een echte aanrader voor wie 'm nog niet heeft. Prachtig concert.

Je mist echt wat, want met name Ocean Cloud maar ook Genie en The Only Unforgivable Thing zijn super !

Hmja......... hoe kom jij er aan en hoe kom ik er eigenlijk aan? Er zit een kartonnen schijfje onder de cd met bestelinfo. Die is inmiddels wel 5 jaar oud...........

Gewoon via http://www.marillion.com/shop/index.htm

Ah, tenkjoe. Op Ebay is ie ook nog wel voorhanden. Gaat wel lukken denk ik.

Ik heb de special edition.
Artwork is fenomenaal.

De extra tracks zijn hoogstwaarschijnlijk nog beter. Is al reeds in bestelling.

Ik ben nog bezig met de verkennende(nou, ja) luisterervaringen maar wat er tot nu toe tot mij is gekomen is niveau kippevel. Met name The Invisible Man en Ocean Cloud (natuurlijk!) springen er op het moment uit.

Fantastic Place en The Only Unforgivable Thing zijn ook fantastisch.

Angelina, Don't Hurt Yourself en You're Gone zijn ook zuper! )

Eigenlijk het hele (dubbel)abum dus

En dan vooral de Marbles by the Sea - editie.
De solo's van Steve R. staan zo vet in de mix, waanzinnig gewoon.

Aan de stemhistorie te zien, is er een stijgende lijn in waardering te ontdekken, na een gigantische val.

Ik heb daar maar een steentje aan bijgedragen. De climax van The Invisible Man is er bijna één met vochtige ogen.

zelfs een 0,5

Het is natuurlijk altijd bijzonder prettig dat die 0.5 & 1.0's altijd netjes beargumenteerd worden.

Di soort mensen: http://www.musicmeter.nl/user/2958/votes/1.0

Oh well, laten wij ons maar op de schoonheid van dit muzikale document focussen. Deze gaat zodadelijk mee op m'n MP3-spelert als ik zo een ommetje ga maken.

I am perfectly sane.. I am perfectly sane but I am the Invisible máááááán!

Dat is toch een mooi afscheidslijstje...

Staan een paar platen tussen die ik niet ken... moet ik nodig eens luisteren!

voor mij is deze een klasse minder dan hun debuut. maar ondanks dit toch een redelijk goede plaat.

You're Gone heeft te veel weg van U2 (niet echt mijn ding).

Marillion is sinds eind jaren '80 één van mijn favoriete bands geweest, maar na Brave en Afraid of Sunlight (prima albums) werd het een stuk minder allemaal. Zo staan Radiation en Anoraknophobia na enkele draaibeurten al lange tijd onaangeroerd in de kast. Toch ben ik de albums trouw blijven kopen, en met deze plaat (en een concert in Vredenburg) werd ik definitief bij de les gehaald. Wat een prachtplaat is dit. Ook al is het een dubbelalbum, er staat geen noot teveel op. Marillion's meesterwerk.

Die laatste minuut waarbij die strot helemaal open gaat. Keer op keer kippenvel.

Prachtige plaat....elke keer in en adem uit te luisteren...

Machtig, anders kan ik dit album niet omschrijven. The Invisible Man, Ocean Cloud, Fantastic Place en Neverland zijn van ongekende schoonheid.

Ja dit is het meesterwerk van marillion met steve hogarth..

Het doet mij goed dat jullie allen dit album zo goed gestemd zijn. Het is inderdaad een meesterwerk, dat zich met recht het het beste symfoalbum van de 21ste eeuw kan noemen...Niet meer en niet minder. Ik weet in ieder geval geen andere kandidaat.

Als album in de lange lijn van klassiekers van Marillion...zou ik zeggedat Afraid Of Sunlight een niveau, een diepgang en een emotionele lading bevat die nooit daarvoor door de band werd behaald en daarna ook niet. Out Of This World, is pure emotie en kippevel....zo hoog dat er maar een paar bands zijn die ooit een dergelijk niveau hebben gehaald. Dit gaat echt dwars door je heen....sending shivers down my spine.......Nu, ik wil niet zeggen dat Marbles mij ook zo overdonderde, maar ik denk zeker dat het het beste album is na AOS.

Inderdaad, de al eerder genoemde nummers als Invisible Man, Fantatic Place, Ocean Cloud of Neverland zijn inderdaad regelrechte klassiekers voor het meeste werk van Marillion niet onderdoen. Het deed mij in ieder geval een heugd om te zien dat er nog leven inzat.....na een aantal complete meuk cd's als Radiation en .com, ging het weer een stuk beter met Anoraknobia en zette Marillion zich definitief op de symfokaart met Marbles.....

Even een wat onbeschaamde vragen van een nitwit die te beroerd is zich in te lezen. Marillion is toch die ouwe band van hitje Kaleigh? Waarom kan een album van hun dat uit 2004 komt dan nog in de top 250 staan? En is deze plaat met of zonder Fish?

Omdat albums minstens twee jaar oud moeten zijn om in de top 250 te mogen staan. En dit is nu vijf jaar oud. Bovendien is de top 250 niet gerangschikt volgens stemgemiddelde, maar volgens "aantal keer voorkomen in de persoonlijke top 10" van de users hier. Eerste plaats = 10 punten, tweede plaats = 9 punten enz.

Fish heeft de band verlaten in 1988, dus 't was zonder hem.

Kaleigh is inderdaad van Marillion, een nummer twee hit uit 1985 (dank u, Wikipedia!).

Ik bedoelde het meer filosofisch, normaal zijn bands die ouder zijn dan 20 jaar niet meer in staat een topalbum te produceren. Waar haalt zo'n Marillion dat dan vandaan?

(En ja, ik wil het ook best eens voor mezelf ontdekken door dit album binnenkort eens in de speler te gooien, maar het was gewoon de eerste vraag die bij me op kwam)