Marillion - Marbles (2004)

Je gaat er vast van genieten. Heb je de twee disc versie besteld?

Nee , de enkele disc .
Ik heb Brave al in bezit , die moet ik ook nog intensief beluisteren .
Ik ken eigenlijk de Hogarth periode niet zo goed wel de Fish periode .
Ik denk dat ik met Brave en Marbles wel goed zit gezien de reacties beide albums .
Ik ken alleen het nummer Angelina wat ik erg goed vind , mede daarom heb ik deze besteld .

Jammer dat je de enkele cd hebt, Rudiger. Want met name Ocean Cloud is een gemis op de enkele cd.

Maar natuurlijk genoeg te genieten met onder meer Invisible Man, Fantastic Place, Don't Hurt Yourself en Neverland!!

Ik moet je eerlijk bekennen dat ik deze cd nog helemaal niet heb. Ik heb alles van Marillion gepindakaasd, maar heb nog niets op officiële schijf. Dat gaat met dit album zeker gebeuren. Ik geloof dat de twee disc versie alleen maar te krijgen is via marillion.com, maar misschien heb ik dat fout. Dan maar bestellen via hun eigen website.

Ik ken ook eigenlijk alleen nog maar Misplaced Childhood (met Fish dus), Brave en dit album. En wat flarden van sommige andere albums. Ik vind dat ik maar eens wat meer in Marillion moet gaan duiken, al denk ik dat ik hun beste album met Marbles toch wel gevonden heb.

De groei is voltooid. Ik ben nooit zo scheutig met vijf sterren, maar dit album is hem waard. Op ieder album is wel iets aan te merken, maar als geheel is dit een prachtige muzikale reis. Ik kan niet anders dan vijf sterren geven. Ik heb hem dan ook maar geposteerd op nr. 5 in mijn top 10.

Rogyor schreef: Ik ken ook eigenlijk alleen nog maar Misplaced Childhood (met Fish dus), Brave en dit album. En wat flarden van sommige andere albums. Ik vind dat ik maar eens wat meer in Marillion moet gaan duiken, al denk ik dat ik hun beste album met Marbles toch wel gevonden heb. [/quote]

Elke liefhebber van dit album kan automatisch de album 'Happiness is the Road' en 'Seasons End' aanschaffen van de Hogarth-tijd.
De albums van de Fish-tijd moet eigenlijk iedereen standaard hebben, maar ik ben dan ook niet echt objectief

Precies, Of gewoon Brave proberen als je die nog niet kent. Heeft wel een hele duistere sfeer waar je niet echt vrolijk van wordt, je moet er van houden maar dan hoor je wel één van de mooiste platen ooit gemaakt. Marbles is alweer bijna 7 jaar oud. Niet te geloven, kan me nog herrineren toen ik deze plaat voor het eerst hoorde. Was nogal jong maar na het horen van deze plaat was ik in één keer fan van Marillon. Wat mij betreft één van de beste platen van de afgelopen 10 jaar.

Euh.. dat vind ik dus absoluut niet. Ik vind Marbles geweldig maar HITR heeft nog nooit bij mij geklikt. Er staan een paar mooie stukken op maar het heeft lang niet de spanning en lading die Marbles wel heeft.

Brave ken ik idd al, Jelle. Niet zo goed als Marbles, maar wel een prachtig album.

Smurf, Happiness is the Road en Seasons End ga ik zeker beluisteren. Ik heb inmiddels het volledige oevre van Marillion (Fish en Hogarth) gepindakaasd, dus ik kan ze mooi beluisteren. Mochten de albums goed zijn, dan zal ik Marillion financieel bijstaan met een koop van dat album.

Bedankt voor de tip, strandsmurf! En ChrisX, ik ben benieuwd of ik begrijp wat je bedoelt. Niks mis met een ontdekkingstocht in het Marillion oevre!

Hmm, in mijn opinie nog ietsje beter. Marbles staat vol sterke composities, waaronder The Invisible Man - één van de mooiste nummers ooit, dat wel; maar over Brave domineert er een magische sfeer die ik mis bij dit meer songgericht album...

Naast wat ChrisX al zegt: tussen Season's end en Marbles zit vijftien jaar en in die tijd heeft de band zich behoorlijk ontwikkeld en toch ook wel koerswijzigingen gekend. Het zijn allebei geweldige albums maar deze vanzelfsprekendheid onderschrijf ik niet.

Ik heb deze plaat gisteren opnieuw uitgebreid beluisterd. Dus ook met de, al of niet genaamde bonustracks. Ik verkies toch de basisnummers en laat Genie, The Only Unforgivable Thing, Ocean Cloud en The Damage met plezier achter me. Voor mij klopt het plaatje volledig zonder die nummers. Hoe vreemd het moge klinken.

Het blijft uiteraard een zeer sterke plaat. Laat dat duidelijk zijn.

Ja, dat klinkt idd wel vreemd!
Ocean Cloud, vind je dat niet een nummer dat volledig bij deze plaat hoort? Vind je het nummer überhaupt wel goed?

Ocean Cloud is niet echt mijn ding. Ik weet dat heel wat mumers Ocean Cloud ophemelen maar mij zegt het niet zo veel. Het is voor mij de opener die hier de lakens uitdeelt. FENOMENAAL!!!!

Dat ben ik zeker met je eens. Invisible Man is idd FENOMENAAL! Dat is mijns inziens ook het beste nummer van het album. De opener wordt niet meer overtroffen.

The Invisible Man houdt niet enkel op het album stand als het meest geniale nummer, maar wordt - in mijn opinie - bijna niet overtroffen in de volledige wereld van de muziek....

Oke, wellicht iets te kort door de bocht, maar m.i. zijn HITR en SE samen met Marbles en Brave wel de hoogtepunten van het Hogarth-tijdperk.

Oei dat beloof weinig goeds, heb net dat nummer geluisterd en vond het maar matig. Waarschijnlijk de zoveelste tegenvallende aankoop na lovende recenties op mm....

Dus als ik het goed begrijp haat je deze muziek?

Dat wil ik (nog) niet zeggen, moet de rest van de cd's nog luisteren, maar ik had nogal hoge verwachtingen na de recenties hier, en die kwamen wat het 1e nummer betreft helaas niet uit.. Ben benieuwd wat m'n stem gaat worden.

Gewoon vaker luisteren, is een groeiplaat.

@Muziekhater: de eerste luisterbeurten klinken inderdaad matig, je moet gewoon nog de structuur van het lied onder de knie krijgen. Meerder maal luisteren helpt dit maal echt.

Hmm, vandaag 2 keer geluisterd en het beeld dat ik bij het 1e nummer kreeg is onveranderd. Dit album klinkt geforceerd bombastisch/episch en diverse nummers gaan halverwege irritant klinken. Het lijkt net of Marillion probeert een kruising tussen Pink Floyd en hedendaagse pulp zoals Coldplay te zijn. Hoe anders verging het me met Vigil in a wilderness of mirrors.

Tja, als je dat al bij dit album vind kun je gerust stellen dat 100% van de symfonische en progressieve rock je niet zal gaan liggen.

Tja als dit al bombastisch is....

Hahaha, Marillion wil als Coldplay klinken....
Sorry, normaliter zou ik nooit zo reageren, maar dat is toch de grootste onzin ook...

Inderdaad... Als je nou het verschil niet kan maken tussen Marillion en Coldplay, dan denk ik dat Schoonenberg je graag als klant wil hebben. En dan vooral als je een kruising hoort tussen Pink Floyd en Coldplay... Ja, ik moet hier eigenlijk ook niet op reageren, maar dit soort opmerkingen kan hier toch niet serieus genomen worden.

Net dit album even beluisterd en het valt me op dat " Don`t Hurt Yourself " niet veel genoemd wordt . Wat een mooi nummer is dat .
Die Hogarth periode begint me steeds beter te bevallen .

Ik volg zowel Marillion als ook nog steeds de oude Fish, Marillion nu is met Hogarth een stuk beter geworden, als je deze cd mooi vind zal je happiness is the road ook goed vinden. Daar staan ook mooie nummers op. En Fish, nog steeds een belevenis als je naar een concert van de man gaat.
Betreffende jou opmerking, is inderdaad een goed nummer Dont Hurt Yourself.

Ik kon beide periodes nooit los van elkaar zien maar sinds kort wel .
Ik zie het nu als twee aparte bands en momenteel geniet ik van beide .
Vanmiddag Brave ook in zn totaliteit beluisterd en die klinkt ook prima .
Ik vind Marbles en ook Brave beide groeiplaten maar dat zijn meestal de beste albums want als een album gelijk bij de eerste luisterbeurt helemaal geweldig is verveelt ie meestal snel .
Marbles en Brave zijn daarintegen lange houdsbaarheid albums .

Helemaal eens! Ik heb Don't Hurt Yourself ook een ster gegeven. Echt een prachtig nummer en misschien wel wat onderschat op dit album.