Marillion - Marbles (2004)

Ik heb je advies ter harte genomen, en her en der op internet Gelezen dat de dubbelaar stukken beter is dan de enkele. Heb de eerste tonen nu gehoord maar zit echt van alles in, soms doet het me denken aan Radiohead en dan weer aan U2. Lastig album om gelijk te plaatsen, maar zal ruim de tijd nemen. Heb vanmiddag deze in deluxe versie gekocht, en heb Brave en Clutching At Straws er ook gelijk maar bijgekocht. Denk ben toch bezig heb ik Selling England en Lamb Lies Down er ook gelijk maar bijgekocht. Qua sfeer zitten Genesis in Marillion voor mijn beleving in hetzelfde muziekvakje.

Well done ricardo! Kan ik gelukkig mn Marbles onderzettertje houden.

Ik zag de enkeling liggen bij 1 zaak voor 10 euro, heb de dubbele in schitterend digipack gekocht voor 15 euro. Op echt zowat alle pagina,s was echt iedereen lovender over de dubbelaar dan over het enkele album. Had al een tijd geen cd,s meer gekocht, maar vanmiddag maar gelijk 5 gekocht.

Ben eigenlijk ook best benieuwd naar hun nieuwste album nu, en ben benieuwd of dat een nieuwe klassieker uit hun oevre word. Ik wacht eerst maar ff tot het album een jaar oud is, dan koop je hem vaak voor minder dan een tientje.

En dan hopelijk geremasterd met een hoop bonustracks, dan is de nederlander ook weer gelukkig. Het nieuwe album wordt momenteel heel goed ontvangen en heeft veel van Marbles meegekregen dus ik denk dat ie je ook best zal aanspreken. Vooralsnog gefeliciteerd met de aanschaf van deze prachtklassiekers.

Mocht je van echte kwaliteit houden en nog ooit vinyl draaien...Marbles is uit in een mooie 180 Gr. Vinyl versie. Daar kan echt maar dan ook echt geen cd tegen op . Top. Jammer genoeg zonder bonus tracks, dat dan weer wel

Inderdaad de enige juiste keuze, Ricardo. Want met name dankzij nummers als Genie, The Only Unforgivable Thing en Ocean Cloud is Marbles een fantastisch album geworden. De combinatie van pop-, rock- en (neo)prognummers is op de dubbel-cd werkelijk perfect afgewogen.
Het heeft wat jaren geduurd voordat ik dit album echt goed vond, maar uiteindelijk is het kwartje gevallen.

Ik was inderdaad ook zeer aangenaam verrast toen de dubbelaar eindelijk gewoon te koop was. Wat je voor die 15 euro krijgt is namelijk heel veel als je bedenkt dat ie daarvoor tegen astronomische bedragen op Ebay enz. werd gesleten. Moet wel zeggen dat ik de eerste cd beter vind dan de tweede, maar daar is de trackverdeling gewoon de oorzaak van.

het meest opmerkelijke vind ik nog dat de deluxe versie nu makkelijker te verkrijgen is dan de enkele cd. de deluxe versie ziet er werkelijk gelikt uit met een prachtig boekje er in het midden in vastgemaakt. ben toch enorm blij dat ik nu voor de deluxe versie ben gegaan, omdat dat ook het echte originele oorspronkelijke album geweest schijnt te zijn.

Heb vandaag voor 60 euro cd,s gekocht, maar dan heb je ook wat.

Kan ik het najaar en de winter weer ff vooruit.

Die enkele cd zal ook wel niet meer gemaakt worden als de voorraden op zijn. Ik denk toch dat ik mijn onderzettertje maar bewaar als collectorsitem. Misschien dat ie over 10 jaar hetzelfde waard is als de dubbelaar nog voor een jaar geleden op Ebay is geweest.

Deze plaat heb ik nu 2 keer in zijn geheel beluisterd, maar weet niet echt wat ik ervan moet vinden eigenlijk. Soms erg mooie stukken, maar over het algemeen gezien 'lijkt' het maar een doorsnee plaat, al weet ik dat er beslist meer in zit, want hij word niet voor niets overal zo hoog aangeschreven. En staat niet voor niets bij de beste 250 albums hier op mu.me.

Niet goed, niet slecht, maar weet me over de gehele lengte van beide cd's niet altijd evenveel te boeien.

Vooralsnog heb ik nu 4 cd's van Marillion, maar vind op dit moment Clutching At Straws het lekkerst wegluisteren, en deze bevalt wel goed, maar vind ik de minst goede van de 4 (Misplaced Childhood, Clutching At Straws, Brave en deze) die ik in bezit heb.

De enkele cd is inderdaad wat makkelijker te verteren. Het complete dubbelalbum met overigens (te) veel kwalitatief hoogwaardig materiaal wordt een hele lange zit en kan daarom ook wel eens wat vermoeiend werken. Toch ben ik wel blij met de complete versie want het magistrale Ocean Cloud had voor mij op de enkele cd mogen staan als vervanging van het toch beduidend mindere The Damage en Drilling Holes. Ook de You're Gone Remix vind ik wat overbodig en is duidelijk weer een manier om de 1 cd versie weer heel bijzonder te maken voor de verzamelaar.

Ik las net op een link dat Marillion op internet ging adverteren met deze in de voorverkoop, met het voorgaande album overigens ook al, zodat ze weer het EMI label konden gebruiken. Maar in de voorverkoop van deze al meer dan 12.000 in dubbelalbum versie verkocht hadden. En later lag deze als enkelaar voor het 'gewone' publiek in de winkel. Beetje vreemde politiek om iedereen van het beste te gaan onthouden.

Vanavond maar weer verder luisteren, eerst maar naar de britse superbikes toe nu in assen.

Ik ben toch blij dat ik de digi dubbelcd in bezit heb.

En inderdaad.... Ocean Cloud is een happening. Prachtsong.

Wat niet eigenlijk op Marbles

Nou, dat zeg ik..... Drilling Holes en The Damage. Voor mij skipnummers maar die heb je op elke plaat wel.

Nee, zelfs die niet. Ik kan het allemaal prima waarderen. Het zijn inderdaad wel de wat mindere broeders, maar heeft genoeg kwaliteit.

Op deze plaat heeft elk nummer wat mij betreft zijn waarde, en dat is niet bij alle Marillionalbums het geval.

Zijn waarde, dat zeker, maar of je er graag naar luistert is dan weer een persoonlijke zaak natuurlijk. Ze zitten me ook niet in de weg en soms kun je het best weer eens anders ervaren. Maar een terugkerend genoegen, dat dan weer niet.

Ik vind juist de mix van epischer en meer songmatig werk heel goed geslaagd op Marbles.
Daardoor is het een plaat die je ook even lucht geeft.
De band is hier prima in staat om ook in de wat pop/rock georienteerde songs uitstekend voor de dag te komen.
Tuurlijk vallen de langere stukken op, omdat die heel goed zijn uitgewerkt en een prachtig onvoorspelbaar karakter hebben.
Maar of ik nu op een plaat van Marillion zit te wachten met alleen maar epics...... ik denk het niet.
Op Brave en in mindere mate Afraid Of The Sunlight , loopt het allemaal knap inelkaar over.
Marbles is een andere plaat , en ik vind dat ze de juiste keuzes hebben gemaakt.

Ik heb dit album geript en in mijn itunes bibliotheek geimporteerd, en op mijn ipod gezet. Ben vanmiddag cd1 aan het beluisteren geweest tijdens het sporten, maar met goede oordoppen geeft dit album een stuk meer prijs. cd1 is werkelijk een pracht plaat, heel duister en mysterieus. Het doet me in de verte wel een beetje denken aan Fear Of A Blank Planet van Porcupine Tree, maar dan is deze nog iets minder toegangkelijk. Op mijn gewone stereo hoor je bepaalde geluiden niet die je wel met doppen of een koptelefoon hoort. Deze plaat is een stuk minder toegangkelijk ook dan b.v een Clutching At Straws, die ik veel oppervlakkiger en meer poppy vind. Zijn beiden goede platen, maar de platen waar ik wat moeilijker inkom zijn bij mij vaak wel de blijvers en alltime favorieten. Heb deze plaat nu 4 keer in zijn geheel beluisterd, maar kan niet anders dan mijn stem nu al verhogen. En Ocean Cloud vind ik verreweg het beste nummer van de eerste cd.

Ik snap de link met Porcupine Tree niet echt.
Maar een ieder heeft natuurlijk zijn eigen referentiekader.

Wel ik eerlijk gezegd ook niet.

Mogelijk doordat Steven Wilson het een en ander geproduceerd heeft op dit album

Door dezelfde meeslepende en intense sfeer wat ik erbij voel, roept bij mij een vergelijking op met Fear Of À Blank Planet. Alleen duurt deze iets langer voor hij valt, Fear vond ik gelijk de eerste luisterbeurt al goed. De albums waar ik wat moeilijker in kan komen zijn later altijd wel de albums die het meest blijven hangen, en beluister ik op den duur vaak het meest.

Kijk, ik kende Marillion al jaren, dus zal deze band eerder als referentiekader gebruiken.

Jij kende Porcupine Tree al eerder. Dus dat is jouw referentiekader.
Ik las al dat je Marillion vergeleek met U2.
Dat hoor ik er ook niet in. Maar jij wel. Prima toch?

Ik hoor er af en toe Talk Talk in zelfs.

Ongelofelijk dat Ocean Cloud niet op de enkele cd staat. Dat is het beste nummer van de hele plaat. Kan er niet bij dat veel mensen dat nummer is onthouden. Denk als iedereen de 2 cd set zou hebben, dat het gemiddelde hier dan zelfs nog een stuk hoger zou zijn.

Mijn 5,0* is anders gebaseerd op de 1-CD versie. De 2-CD versie duurt te lang en er staan (meer) missers op. The Only Unforgivable Thing is het enige nummer waar ik echt warm van word.

Meer missers ?? De enige misser is 'The Damage' in mijn optiek. De andere 3 nummers halen het niveau juist behoorlijk omhoog voor mij.

En Ocean Cloud doet je verder ook niets dan?

Dit is de eerste keer dat een vernieuwde uitgave mij beter bevalt dan het oorspronkelijke album, dat weet ik zeker. De dubbelaar is veel completer en eigenlijk zoals het album oorspronkelijk bedoeld is.

Na plusminus 10 volledige luisterbeurten een dikke 5* natuurlijk voor deze sublieme dubbel cd.

Ricardo, de dubbelaar is geen vernieuwde uitgave. Eigenlijk zijn het gewoon twee albums. De dubbelaar is in eerste instantie exclusief voor de 'pre-order die hard fans' uitgekomen en tegelijkertijd is de singelaar voor de overige liefhebbers op de markt verschenen.
Pas later is de dubbelaar beschikbaar gesteld voor het grote publiek (eerst alleen via hun website, daarna ook in de winkels).
Maar er is geen oorspronkelijke versie, de dubbelaar en de singelaar zijn tegelijkertijd uitgebracht.

Van mij had MuMe de singelaar en de dubbelaar ook als twee aparte albums mogen noteren. De volgorde is bij de singelaar ook anders. Voor mij telt alleen de dubbelaar. Dit album is niet hetzelfde zonder Ocean Cloud. Maar ook Genie en The Unforgetable Thing zijn prachtige songs en tillen het album in mijn ogen naar een hoger niveau. The Damage vind ik het minste nummer, maar dat kan de volle score niet belemmeren.

@Chevy: ik ben benieuwd welke nummers jij missers vindt.