Marillion - Marbles (2004)

Dat zo maar goed kunnen, ik heb er ook aan gedacht maar omdat deze huisvlijt zover ging dat die persoon zelfs de inlay-, backcover- en beide cd's-scan met deze tracklist bijgevoegd had begon ik toch te twijfelen....
Dank voor je reactie!

Mede door de goede kritieken hier op MM heb ik deze CD een tweede kans gegeven. Oorspronkelijk niet voldoende aandacht gegeven en derhalve slechts twee sterren. Helaas moeten constateren dat ik wat gemist heb hier. Wat een ongelooflijk heerlijke CD ! Ik kan een relaas gaan houden over wat m'n favoriete nummers zijn maar eigelijk is de CD van begin tot eind een feest om naar te luisteren. Daarom 4,5 sterren vanaf vandaag.

Iets met wijsheid en jaren...

Heb je de enkele cd beluisterd of de dubbelaar?

Prima CD van Marillion, met enkele zeer goede nummers en verder veel "gewoon" goede. Mijn oordeel betreft de enkele versie (dus zonder Ocean Cloud).

Waarom dan niet meer punten? Ik vind het Marble kwartet niet bijzonder geslaagd binnen het geheel. Dat scheelt dan een half puntje in mijn systematiek.

dat moet de enkele geweest zijn anders had hij geen 4,5 gegeven maar een 5

Klopt idd het is de enkele, zal de dubbelaar aanschaffen als ik hem ergens tegenkom. Ben wel benieuwd naar de rest, wellicht komt deze dan in m'n top 10 terecht. Met wijsheid en jaren heeft het volgens mij niet te maken, brave had me wel gelijk te pakken.

De dubbelaar besteld bij bol.com en inmiddels redelijk wat keren beluisterd. Marbles staat in mijn top 10 maar het blijft een 4,5.

The Damage vind ik eigenlijk ook wel echt een geweldig nummer met een heerlijke groove.

Wat maar weer bewijst dat je echt de extended dubbelaar in huis moet halen als je 'm overweegt te kopen. Ocean Clouds vind ik misschien wel het beste nummer van het hele album.

Duidelijk. Die 1 cd versie slaat nergens op en is een belediging eigenlijk. Dit is juist een van de zeldzame dubbelalbums die over de gehele linie echt sterk is, en zo mis je dus een aantal van de beste nummers.

Lekkere rauwe performance ook van H. op The Damage.

Net neverland weer even geluisterd. Wat een geweldig album blijft dit toch. Alle 4.5 sterren meer dan waard.

Dubbelaar is echt de moeite waard. Must Have. Masterpiece !

@Bikkel2: Helemaal mee eens. Zo klassiek als de volvo amazone. Beetje vreemd maar wel erg lekkerrrrrrrr

Ik dacht even aan vier sterren, maar het gaat me toch te veel op en neer in kwaliteit. Ocean Cloud belichaamt dit gegeven wel aardig daar het refrein erg emotioneel en fraai is, maar ik het grootste deel van de tijd mijn aandacht er toch niet bij heb. Angelina is duidelijk mijn favoriet; Hogarth laat diverse malen ook horen een uitstekende, veelzijdige stem te hebben.

Volgens velen hier is Ocean Cloud het mooiste nummer van dit album, zo jammer dat dat nummer dan niet op Spotify staat. Misschien moet ik het toch maar kopen om tot een goede mening te komen Neverland vind ik overigens al een geweldig nummer, het sleept je helemaal mee.

Ocean Cloud vind ik een geweldige song, maar The Invisible Man vind ik het absolute prijsnummer.
Er zijn maar weinig nummers ooit gemaakt die ik mooier vind. Echt een fenomenaal nummer. Alles zit erin, bijzondere tekst ook, schitterend uitgebeeld. Enorm divers ook. Het nummer bezorgt me iedere keer weer kippenvel.

En niet alleen het epicsche materiaal is goed hoor. Fantastic Place, You'r Gone, Angelina, prachtige liedjes. Moderne Progrock met hier en daar een pop tintje.

Klopt! Ik vind Don't Hurt Yourself ook zo'n heerlijk nummer! Prachtig gewoon!

Ja. Dit.

Ik vind dat juist weer Invisible Man en Neverland langdradige songs die nergens heen gaan. Met name het eindstuk van Neverland doet me helemaal niks.

Ocean Cloud is dan veel sferischer en epischer.

Gaat het Chiel?

Neverland is overigens tegenwoordig de anthem die het beste scoort tijdens live optredens.

Nee, echt serieus. Invisible Man werkt ergens naar toe, maar komt er nooit. Ik mis echt een mooie Rothery-solo.

Neverland heeft een irritant eindstuk, met vocaal experiment van Hogarth wat me mateloos irriteert. Terwijl Rothery een onwijs fijne lead speelt, zit Hogarth heel raar te stotteren. Ik snap de bedoeling ervan niet. Ik zet het dan maar af.

Ik sluit me aan bij Ozric aangaande The Invisible Man: ik mis nog de rode draad met enkele lelijke overgangen, ofschoon ik de 'uithalen' aan het einde wel mooi vind.

Marillion en lelijke overgangen gaan helaas maar al te vaak samen =p Misplaced Childhood is dan een voorbeeld met een stel prachtige overgangen, maar de meeste suits/epics daarna zitten toch wel vol met misbaksels op dat gebied.

Nou ja. Ocean Cloud, Strange Engine, Interior Lulu om maar wat te noemen, gaan erin als zoete koek. Ook nooit problemen gehad met de overgangetjes. Dan vind ik Grendel meer een knip-en plakzooitje.

Tuurlijk, ik vind het ook drie klassenummers. Ocean Cloud is zowat perfect en ik vind het nog steeds eeuwig zonde dat ze Interior Lulu praktisch nooit live spelen, maar This Strange Engine en Interior Lulu hebben hier en daar en daar toch wat overgangen zitten waar ik nu niet heel vrolijk van wordt. Neemt niet weg dat er in beide nummers ook een paar pareltjes van overgangen te vinden zijn.

En met Grendel heb ik zelf ook niks, net zoals het grote 'knip-en-plak-zooitje' dat het voorbeeld is voor dat nummer.

Tja, het blijft gevoelsmatig.
Zo vinden veel mensen Narrow Margin van IQ ook een knip-en-plak zooitje. Terwijl ik juist de abrupte overgangen en stiltes erg sterk vind werken.

Dat heb ik dus ook bij Interior Lulu. Die plotselinge herrie van die eerste keyboardsolo, vind ik fenomenaal!

Ik vind de scherpe kritiek in de beoordeling niet echt terug te zien...
Check, net als een andere legendarische epic als Supper's Ready. Hoewel Song of Scheherazade wel door het, denk ik, hoge gehalte aan sfeer bij mij overeind blijft.

You're Gone, Angelina en Don't Hurt Yourself zijn samen met Ocean Cloud het mooiste wat Marillion ooit heeft gemaakt.
Ik heb ze altijd al een betere pop dan progband gevonden.