menu

Marillion - Marbles (2004)

mijn stem
4,10 (458)
458 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Intact

  1. The Invisible Man (13:38)
  2. Marbles I (1:43)
  3. Genie * (4:54)
  4. You're Gone (6:26)
  5. Angelina (7:43)
  6. The Only Unforgivable Thing * (7:13)
  7. Marbles II (2:03)
  8. Don't Hurt Yourself (5:49)
  9. Fantastic Place (6:12)
  10. Ocean Cloud * (17:58)
  11. Marbles III (1:52)
  12. The Damage * (4:35)
  13. Drilling Holes (5:12)
  14. Marbles IV (1:26)
  15. Neverland (12:10)
  16. You're Gone [Single Mix] * (4:05)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 1:04:14 (1:42:59)
zoeken in:
avatar van Ben Post
5,0
Ozric Spacefolk schreef:


Neverland heeft een irritant eindstuk, met vocaal experiment van Hogarth wat me mateloos irriteert. Terwijl Rothery een onwijs fijne lead speelt, zit Hogarth heel raar te stotteren. Ik snap de bedoeling ervan niet. Ik zet het dan maar af.


Ik vind juist de vondst:

I want to
be someone someone would want to be


Wat in een cirkel blijft ronddraaien

Met het daardoorheen gezongen:

Any fool can see your love inside me

Van een ongekende schoonheid en (rakend aan) de kern van Marbles. Hopleijk is dat niet het vocale experiment waar je je aan stoort

avatar van bikkel2
5,0
Neverland is een prachtig stuk. Helemaal goed. Ik vind de combi met Hogarth's vocalen en de lead van Rothery op het einde juist treffend.
Is toch geen wet dat er tijdens een solo niet iets anders mag gebeuren. Vind het wel origineel.

avatar van Bluebird
5,0
Gaat het nou om het spel of om de knikkers?

avatar van bikkel2
5,0
Bluebird schreef:
Gaat het nou om het spel of om de knikkers?


U begrijpt toch wel dat zoiets niet kan he...Mijneer Blue... Nou ja

Ozric Spacefolk
Gitaarsolo en vocale dingetjes mogen prima door elkaar. Ik heb de plaat niet voorhanden, maar het is toch zo dat Hogarth bijna 4 minuten lang woorden zit te herhalen/stotteren in het eindstuk. Dat vind ik niet zo mooi en nogal storend.

avatar van Bluebird
5,0
Gewoon een psychedelisch effect. Past prima bij het nummer.

Ozric Spacefolk
Nu word ik zo een azijnpisser om twee songs die met gemak te skippen zijn.

Er is nog zoveel meer genietbaar aan deze plaat. Maar ik vind deze plaat wel het begin van het eind. De band gaat vanaf hier steeds vaker meer voor de sferische rock dan voor de pop-prog.

Holidays in Eden en Clutching at Straws zijn nog maar vage schimmen geworden.
Een kleine opleving wel met Somewhere Else.

avatar van DargorDT
5,0
Ik heb Marbles sinds de releasedatum in huis, heb Neverland een keer of 80 gehoord - kan ook 120 zijn - en heb werkelijk geen idee waar dit over gaat... Nog maar eens luisteren dan. Ik stoor me er in elk geval totaal niet aan, Neverland is een hemels nummer.

Ozric Spacefolk
Het gaat om dit stuk: "Wendy/Darling/In the kitchen/With your dreams"...

Doe mij maar Don't Hurt Yourself of het sublieme You're Gone, met die fijne drumloop.

avatar van bikkel2
5,0
Ik vind het dan wel weer opmerkelijk dat je voor de volle score gaat Ozric.
Als je het al over skipmomenten heb.

Ozric Spacefolk
Omdat het geen slechte plaat is. Het is één van hun beste. Ik scoor meestal op deze site op kwaliteit en niet zo op beleving.
Tuurlijk zit er ook veel beleving in (zie Saga) maar ik probeer neutraal te blijven.

Ik kan Somewhere Else en Marillion.com toch onmogelijk hoger later scoren dan Marbles?
Daarbij zijn de uitschieters op Marbles ook echt uitschieters. Fantastic Place en Unforgivable Thing zijn trouwens ook erg lekker.

avatar van DargorDT
5,0
Ik hoor het nu. En het hoort zo, voel ik. Dit is natuurlijk een bewust effect. Nooit heb ik Hogarth's vocalen ervaren als gehakkel of gestotter, en het stuk met dit effect duurt pakweg zeven minuten (vanaf 4.50 begint het). Omdat het zo'n substantieel deel van Neverland is, en juist dit effect voor mij de song maakt, heb ik er nooit bij stilgestaan dat iemand zich eraan zou kunnen storen. Maar ik snap het wel, in elk geval. Het is maar net hoe je ernaar luistert.

Ozric Spacefolk
Ken je Isn't Life Strange van The Moody Blues? een megahit van jewelste. Maar ook daar zit een zangeffectje, wat me mateloos stoort. "Isn't Life Stra-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-ange, a turn of the pa-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-age" etc.

Het verpest mijn luistergenot, en dat terwijl de lead van Rothery juist zo subliem is in de song.

avatar van DargorDT
5,0
Die moest ik even opzoeken. Ja, hier kan ik me de irritatie wel voorstellen! Overigens vind ik het hele nummer flut, iets te zoetsappig naar mijn smaak. Maar dat terzijde

avatar van bikkel2
5,0
Het Moody Blues stuk met dat bewuste gehaper vind ik ook irritant inderdaad. Maar in die song gebeurt helemaal niet zo veel.
Het kabbelt wat voort. Al heb ik The Moody Blues rond die periode wel hoog zitten.
Neverland is van een ander kaliber. En Hogarth is zo'n vocalist die je echt bij de strot kan grijpen.
ik ken overigens mensen die hem overdreven vinden. Geen last van.

Ozric Spacefolk
Terwijl You Ain't Seen Nothing wel juist weer leuk is. Een novalty-song die dan niet irriteert. Maar goed, Neverland, in de kern een dijk van een track, maar ik zet het niet graag op.

avatar van Marty McFly
5,0
bikkel2 schreef:
Neverland is een prachtig stuk. Helemaal goed. Ik vind de combi met Hogarth's vocalen en de lead van Rothery op het einde juist treffend.
Is toch geen wet dat er tijdens een solo niet iets anders mag gebeuren. Vind het wel origineel.


Inderdaad, juist de combinatie van de twee maakt het tot iets prachtigs. Hoogtepunt van het nummer en emotionele climax van het hele album wat mij betreft. Zo zie je maar weer.

avatar van Ben Post
5,0
Ozric Spacefolk schreef:
Het gaat om dit stuk: "Wendy/Darling/In the kitchen/With your dreams"...

Doe mij maar Don't Hurt Yourself of het sublieme You're Gone, met die fijne drumloop.


En dat eindigt met:

But when you're gone (daar is dat andere prachtige nummer)
I never land
In Neverland

Voor mij zijn The Invisible Man, Ocean Cloud en Neverland de drie kernsongs van Marbles.

Peter Pan, the boy who wouldn't grow up, zit nog steeds in iedereen, maar als je hem uit het oog verliest (The invisible man, you're gone) blijf je op de grond (among the burned out fireworks) en kan je niet meer vliegen. The lost boys (who exists only as voices), Marbles (happy thoughts, there's a house in your mind) zijn nodig om te kunnen vliegen (defying gravity).

Niet skippen deze prachtige song ….

4,0
Ben Post schreef:


Ik vind juist de vondst:

I want to
be someone someone would want to be


Wat in een cirkel blijft ronddraaien

Met het daardoorheen gezongen:

Any fool can see your love inside me

Van een ongekende schoonheid en (rakend aan) de kern van Marbles.


Nu ik het weer luister (op mijn net vandaag aangekomen gratis cd Crash Course) geef ik je helemaal gelijk, ik begin dit nummer steeds genialer te vinden, alleen al door dit nummer geef ik al 4 sterren

avatar van Sweet Lucy
5,0
Ik ga dit album 5 sterren geven, moet wel even vermelden dat het dan om de dubbelaar gaat..
Dit is in mijn collectie het eerste studio album dat dit aantal sterren van mij krijgt. Dit zegt natuurlijk helemaal niets, maar ik kan geen studio album noemen dat mij blijft boeien zoals deze, vandaar dus........

avatar van rkdev
5,0
Yeah, nu ook binnen op vinyl!
Helaas is die versie wel de standaard versie, dus zonder de 4 tracks die hier als bonusnummer staan. Je mist dus wel prijsnummer 'Ocean Cloud' en ook het schitterende 'Genie'.

5,0
Heerlijk album om bij weg te dromen aan het zwembad. Vond Brave altijd het beste album van de heren. Marbles doet er niet voor onder...

avatar van bikkel2
5,0
ocinnico schreef:
Heerlijk album om bij weg te dromen aan het zwembad. Vond Brave altijd het beste album van de heren. Marbles doet er niet voor onder...


Marbles is van een andere orde.
Brave = echt een herfst/ winter album, terwijl Marbles met gemak het hele jaar gedraaid kan worden.
Mooie samensmelting van prog/ pop en rock.
Kien worden er wat eigentijdse middelen gebruikt.

Zo blijft het een interessant geheel.

avatar van Bluebird
5,0
bikkel2 schreef:
Zo blijft het een interessant geheel.

Verdomd interessant!!

..... maar gaat u verder!

avatar van Rogyros
5,0

avatar van bikkel2
5,0
Bluebird schreef:
(quote)

Verdomd interessant!!

..... maar gaat u verder!


Als het niet echt hoeft !

avatar van deric raven
3,5
Ik blijf een groter liefhebber van Fish dan van Steve Hogarth.
Die laatste klinkt qua zang meer als The Blue Nile, en Fish heeft dat stoere en krachtige Schotse.
Muzikaal gezien is Marillion niet meer te vergelijken met het oude werk en klinkt als een totaal andere band.
Voorheen meer raakvlakken met Genesis, nu meer met Pink floyd.
Grappig dat ik dus wel een groot liefhebber ben van Pink Floyd, en van Genesis lang niet alles kan waarderen.
Marbles blijkt toch een goed album te zijn, en You’re Gone is een geweldige single.
Alleen wordt voor de zoveelste keer Hear The Drummer Get Wicked gebruikt (Madonna, Public Enemy, Soul II Soul).
Het Massive Attack nummer van Marillion; begeleid door een Simple Minds gitaar.
Don’t Hurt Yourself is de volgende topsong; bijna Americana; Fleetwood Mac achtig.
Fantastic Place volgt hier ook mooi op; zacht, maar intens, maar hier stoor ik mij net als in You’re Gone wat aan het drumwerk; dit klinkt wel heel erg standaard.
Drilling Holes heeft het eerder genoemde Pink Floyd gevoel, maar dan voornamelijk in de zang.
Die gitaarsolo op Neverland laat mij in gedachtes even terug zweven naar Misplaced Childhood.
Bij Marbles ontbreekt het voor mijn gevoel nog aan een geheel; iets wat ik bij Brave en Misplaced Childhood wel ervaarde.

avatar van Alicia
4,0
Omdat ik gisteravond over dat prachtige Neverland ben uitgegleden, mag ik nog een album van Marillion uitzoeken. Ik ken de band Marillion overigens al heel lang, maar ik ben nooit een echte liefhebber van deze band geworden. Maar wat niet is, kan wellicht nog komen.
Echter... om nu de gehele backcatalogus aan te schaffen of zelfs maar te beluisteren gaat mij net een brug te ver. Twee bruggen! Ik heb nog zoveel mooie muziekjes op het oog! Maar deze Marbles lijkt mij wel de moeite waard.
Na het fabelachtige F.E.A.R. ga ik dus - voorlopig maar even alleen - deze fraaie 'knikkers' aan mijn alsmaar uitdijende verzameling melodieuze rock toevoegen. Tips zijn derhalve natuurlijk altijd van harte welkom!

avatar van bikkel2
5,0
Deze mag zeker tot hun beste gerekend worden Alicia.
Geslaagde mix van sfeervolle prog en pop/rock.
Als je ervoor gaat, probeer de limited edtion te bemachtigen zou ik zeggen.
Dan heb je oa. het schitterende Ocean Cloud er ook bij. Fantastisch epic.

avatar van hogweed
5,0
Goede keus, Alicia! Ik hoop dat je - net als ik - enorm geniet van Marbles. Ik volg Marillion sinds eind '84, en het kostte mij als 'kenner' veel tijd om aan dit album te wennen. Maar na verloop van tijd is dit album uitgegroeid tot een van mijn (Marillion) favorieten. En, zoals Michel terecht al opmerkte: ga voor de 2CD versie van Marbles, want met de de 1CD mis je teveel.

Natuurlijk hoef je niet - in korte tijd - alles van deze band in huis te halen, al kan ik mij voorstellen dat je nieuwsgierig bent geworden. Nog even over F.E.A.R.: bijna 4 maanden na de release ben ik nog steeds ondersteboven van de 'nieuwe' van Marillion; dit is voor mij het beste album sinds 'Marbles'. Als je mij vraagt naar enkele andere Marillion 'must haves', dan noem ik Script for a Jester's Tear, Misplaced Childhood, Clutching at Straws, Seasons End, Brave en Afraid of Sunlight. Nou ja, enkele...Dat zijn er al 6... Ik kan - als bevooroordeelde fan - nog wel een paar aanraders opnoemen, maar ik denk dat je hier voorlopig meer dan genoeg aan hebt. Veel plezier!

Gast
geplaatst: vandaag om 00:58 uur

geplaatst: vandaag om 00:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.