Opeth - Watershed (2008)

Here Jezus, wat een plaat.
5/5

mensen die niet van Opeth houden die moeten niet reageren op dit album, dit is Opeth hoe ze moeten zijn en niet te negatief zijn.
Ik weet dat het kwestie van smaak is, maar als je Opeth muziek goed vind dan moet er geen negatief iets op dit forum terechtkomen, en zeker niet op dit vette Opeth album

Als fan heb je juist alle recht om kritisch te zijn. Je zal zelf ook wel verschil zien tussen de Opeth van Morningrise en dit album, als mensen die stap te groot vinden, of gewoon niet meer trekken, dan mag dat best worden gepost.

Ik denk dat het een beetje een saaie bedoeling wordt als er bij de albums alleen maar lofuitingen komen. Het doet ook niks af aan de kwaliteit van het album op zich als iemand eens een keer zegt dat hij het niks vindt.

Ik vind het in ieder geval nog steeds een mooi album, alhoewel sommige delen misschien 'moeilijk' te rijmen zijn met de rest van de Opethcatalogus. Ik heb al een paar keer gezien dat mensen het vergelijken met Blackwater Park of Still Life, maar dat hoor ik er niet in terug, ik vind het echt een op zich staand album. Ze hebben voor een andere insteek gekozen. Dat is op zich natuurlijk vrij moedig en het levert in dit geval ook weer iets goeds op.

Het zal niet mijn favoriete Opethalbum worden, maar als album op zich heeft het zijn kwaliteiten bewezen.

Zeker. Sterker nog: ook als niet-fan heb je alle recht om kritisch te zijn (en je navenant uit te laten).

Ik ben na een draaibeurt of 10 al verpletterd door deze nieuwe Opeth. Er gebeurt erg veel en er is plaats genoeg voor rustige stukken. De opener is natuurlijk verassend, maar verderop is er ruimte genoeg voor genadeloze oerkreten. Qua geluid is het allemaal erg indrukwekkend. Alles is kraakhelder van elkaar te horen. Het langste nummer Hessian Peel vind ik het gaafst. Met de optredens op Graspop en Symforce in mijn agende ga ik deze nog vaak luisteren. De beste release in 2008 so far.

heeft iemand toevallig informatie over de tekens op de laatste pagina van het boekje?

Zijn dat niet de songteksten in een compleet gecodeerde versie?

Daar dacht ik ook al aan, alleen die codering kom ik niet echt goed uit, zal er nog even naar zoeken. Maar voor ik heel veel tijd kwijt was met zoeken naar iets wat iemand hier misschien wel wist, leek het me beter om het hier eerst even te vragen.

Volgens Aekerfeldt zelf zal het publiek nooit achter de betekenis ervan komen... succes dus

dankje

De bonusnummers zijn ook wel lekker en voor de liefhebbers, er wordt daar nog wel in gegrunt

Het leek in het begin nergens op, maar het blijkt weer een topplaat te zijn! En gelukkig weer anders, ik zat niet op nog een Blackwater Park of een My Arms, Your Hearse te wachten. Ookal klinkt dit wat commerciëler, ik vind dat Opeth bewijst een absolute topband te zijn die zich zelf blijft vernieuwen.

Ja het zijn de codes voor de teksten en die moet je zelf te zien ontcijferen

Ik heb net het album als collectors item gekocht en ga strakjes even de 3 bonus nummertjes bekijken.
Alleen in het boekje staat op de 1 na laatste BLZ allemaal van die codes........ wat moet ik daarmee ?

dat zijn de teksten, die moet je zien te ontcijferen, maar hoe dat weet ik niet

Alleen Mikael zelf schijnt

In dat geval ga ik toch maar even een poging wagen

Heb hem nu twee keer beluisterd, maar ik mis op deze plaat dat wat Opeth voor mij zo leuk maakt : de afwisseling tussen hard en zacht. De echt harde stukken die Blackwater Park en Still Life zo goed maakten, hoor ik niet, en de rustigere delen vallen daarom ook niet zoveel op.

Ik geloof dat, na Ghost Reveries, Opeth op dit album nog verder gaat in een richting die niet mijn smaak is.

je zou het album denk ik nog wat vaker moeten luisteren.
Eerste paar keer viel hij mij ook nog een tikkeltje tegen, nu ik hem gekocht heb en hem de hele dag draai begin ik de plaat echt GEWELDIG te vinden.
En dan bedoel ik zelfs bijna beter dan blackwater park.

Je hebt een gewoon wat geskipped dat kan niet anders...
Ze hebben wel meer rustige stukjes dan dat ze op Ghost Reveries hadden, maar de hardere stukken zijn er wel degelijk
Dit is misschien wel gewoon de beste Opeth plaat !!

Dat idee begin ik nu ook steeds sterker te krijgen, na hem als maar opnieuw te luisteren.

Lijkt dit nieuwe album een beetje op Damnation? Dat vond ik namelijk een prachtige cd maar het harde werk van Opeth is niks voor mij.

Er zitten wel Damnation-achtige stukken in, maar ook veel hardere momenten. Heir Apparent is bijvoorbeeld een van hun hardere nummers. Nee, echt met Damnation vergelijken kan ik deze plaat niet.

EDIT: Toch jammer dat zoveel mensen nooit verder komen dan Damnation. Het metalwerk van Opeth is echt van grote klasse, als je het eenmaal weet te doorgronden.

Damnation is juist het 'zwakste' wat Opeth geproduceerd heeft imo.

Ik vind Heir Apparent echt 3x niks

En dat vindt ik juist het beste nummer van de CD
Samen met Burden.

The Lotus Eater is voor mij nog steeds het mooiste. Heir Apparent moest ik aan wennen, maar hoe vaker je het luistert, hoe vetter het wordt. Zeker die soloriff op het einde, dat knalt erin, dat wordt pitten op 23 augustus.

HammerHead verwoord het perfect

Helaas geen echte Opeth kenners die hier spreken, of uberhaupt geen kenners van goede prog metal.
Ik zit zelf heel veel op het Opeth forum, en daar word Watershed door veel fans al beschouwd als het beste album dat Opeth ooit heeft uitgebracht.
Hij staat in ieder geval in de top 3 van alle Opeth albums.

Maja, het is denk ik een kwestie van heel vaak luisteren.