Opeth - Watershed (2008)

Je hebt er wel meer die dat doen hoor

Ik laat me graag enkele bands aanbevelen.

Als je Dream Theater zonder zanger wilt, kun je Liquid Tension Experiment proberen, al vind ik dat wel minder dan de meeste DT albums.

Ik doelde op grunts met cleane zang mengen, ik hoop jij ook.

Dan kan ik je Nahemah aanraden, is eigenlijk aan te raden voor iedere Opeth-fan. En als je puur de gruns met cleane zang bedoelt, zou ik je Scar Symmetry kunnen aanraden, melodieuze Death Metal met over the top cleane vocalen (randje Power Metal). Ook Into Eternity doet dit trucje.

Ja, ik bedoelde de combo van grunt met clean. Ik zal deze bands eens gaan checken.

Als het gaat om grunts vs. clean zou je My Dying Bride eens kunnen proberen. En dan vooral de albums "Turn loose the swans" en "Songs of darkness... words of light". Vind ik heel bijzondere platen, maar stel je wel in op heel trage, depressieve doom.

Ik ga er me nu ook aan wagen: mijn bescheiden oordeel over dit album. Het blijft natuurlijk nog altijd Opeth, een topper binnen en ver buiten zijn genre. Vele nummers hebben vele draaibeurten nodig en nodig gehad om een beetje te blijven hangen en daarin schuilt voor mij het gevaar: dit album blijft een ontdekkingstocht wat ik heel positief blijf vinden, maar aan de andere vind ik de nummers bijzonder fragmentarisch. Daar waar vroeger verschillende lange stukken de song vormden, wordt er heel snel van riff en sfeer veranderd en dat vergt enige aandacht en doorzettingsvermogen. Ook ik greep onmiddellijk weer terug naar Blackwater Park en Ghost Reversies om nog eens te horen wat ik miste in dit album, maar ik weet dat na verloop van tijd dit album zijn plaats zal vinden in het oeuvre van Opeth: welke plaats dat is, weet ik ook nog niet. Wellicht wordt dit album een haat-liefde verhouding en ... who cares! Het is tenminste weer iets nieuws en niet zomaar een herhalingsoefening, wat Opeth wellicht nog meer roem zou hebben opgebracht, maar is die roem belangrijk? Elk zijn mening hierover. Ik start met vier.

Fantastisch album. Elk nummer is schitterend op enorm veel vlakken. Akerfeldt bewijst terug maar eens dat hij een schitterende songwriter is.
Momenteel kan ik wel zeggen dat Watershed by far mijn favoriete cd van
2008 is, en ik denk niet dat deze plaats nog zal ingenomen worden door iemand anders. De enige kanshebber zou Death Magnetic van
Metallica kunnen zijn, maar ik denk dat we allemaal wel weten wat we daarvan mogen verwachten
Ps, ben ik gek, of is er nog iemand die in het logo van Opeth een verwijzing naar Pink Floyd ziet? Als je goed kijkt zie je twee vormen binnen de O, die mij sterk doen denken aan de vrijende bloemen uit ' empty spaces ' van de film ' The Wall '. Kan misschien zeer vergezocht zijn, maar het lijkt me niet onmogelijk dat Opeth een verwijzing naar Pink Floyd zou maken.

Ja inderdaad zeg, dit is gewoon de Grand Conjuration-riff! Beetje herkenning is niet verkeerd natuurlijk, maar dit is wel errug duidelijk.
Snap trouwens nog steeds niet waarom die drummer na twee minuten zo nodig los moet gaan, maar dat is een ander verhaal.


Had je hem echt eerst op 5 sterren? Ik hoop niet dat ík nu nog een punt omlaag ga.
Hoger zal het in ieder geval niet worden, er zijn teveel dingen waar ik mij aan erger...

between the buried and me- colors.
en niet alleen in de zang zit enorm veel variatie,eigenlijk in zo;n beetje alles op dat plaatje.
on: op een of andere manier weet dit opeth album me maar niet te pakken. er ontbreekt iets,mischien gevoel?(!)

Grappig filmpje op YouTube gezien waarin Michael stukjes van Opeth-nummers speelt die het publiek moet raden. Het filmpje is uit mei 2008. Als hij dan een stukje Coil speelt, kent heel het publiek het nummer al, terwijl het album toen nog niet uit was. Hij kan er wel om lachen

Wat is Burden toch een draak van een nummer

Ik moest er in het begin aan wennen, maar vind het nu een prachtig nummer, en moet nog altijd lachen om dat einde.

Iemand al de cover Would? van Alice in Chains door Opeth horen/zien spelen?? Dacht dat dit nummer extra op de cd zou komen??

Jep. De eerste paar keer ben ik volledig door dit album weggeblazen. Maar nadat ik hem vanaf de 5e of 6e keer luisterde begon het album me steeds meer te vervelen en ging er al erg vlot een heel puntje af. Toch vind ik Watershed niet onderdoen voor de gemiddelde Opeth plaat. Nergens vind ik eigenlijk dat er dieptepunten zitten. Ik hoor veel mensen kritiek uiten op Burden, maar ook dat vind ik eigenlijk een prima nummer.

Overigens nog steeds een eervolle vermelding voor Heir Apparent. Wat blijft dat toch echt een briljant nummer

Al verschillen de meningen daar ook over...

geweldige plaat van nog steeds geweldige band. afwisseling is op dit album wel erg extreem (overgang coil / heir apparent laat dat het beste zien). bonusmateriaal valt wel een beetje uit de toon.

good to know: 25/11 staan ze in de melkweg.

ik kan niet slecht spreken over Opeth, ze zijn gewoon uniek.

4,5 * omdat het zeker niet hun beste plaat is (imo is dat Still Life) maar nog steeds de absolute top in de prog metal.

Ik vind het een geweldig muzikaal nummer. Het ligt misschien makkelijk in het gehoor maar verveelt desondanks niet snel. Mooie melodie, goed toetsen- en gitaarwerk en een grappig outro om niet al te klef te eindigen. Oh ja, en Akerfeld bewijst hier toch wel echt (technisch) goed te kunnen zingen.
Het feit dat deze plaat zo veel discussie oproept doet deze band alleen maar in m'n achting stijgen. Het is misschien wat toegankelijker geworden (je wordt wat milder medio 30), maar ook met de weinige grunts op deze plaat zullen ze de mainstream liefhebber toch echt niet over de streep trekken. Het is gewoon een band die de grenzen van het genre op zoekt terwijl de progressieve fan klaarblijkelijk meer van hetzelfde wil horen.
Het levert misschien niet hun beste plaat op, maar het houdt de band wat mij betreft wèl interessant.

Ik ben nu reeds een jaar bezig met het beluisteren van deze geniale band. Ik vind Michael Akerfeldt een waarlijk genie, een man die op een schitterende manier muzikale grenzen probeert te overschrijden. En dat is net wat ik in Opeth zo schitterend vind. En ik moet eerlijk zeggen, dat ik dit album werkelijk hun hoogtepunt vind. Er is zoveel schitterends in het album, bij elke luisterbeurt ontdek je weer zoveel verassingen die je voorheen ontgaan waren. De plaat zit schitterend in elkaar, elk nummer heeft een unieke 'feel' en approach towards music. Gewaagd en geslaagd. Momenteel mijn nr 1 van 2008. Dit zijn mensen die wereldfaam verdienen , unlike some Death Magnetics not worth mentioning

Berichten over aanstaand concert in de AB te Brussel verplaatst naar Opeth

Erg goede plaat, t einde van Burden is alleen een flauw, slap en suf einde. Het maakt het nummer er nou niet mooier op, ik had liever eeb goed einde gehoord.
Dan kan je het wel op de stapel gooien van:" ja maar het is wel origineel" maar dan kan je een nummer ook met een scheet eindigen ;'-).

Coil vind ik trouwens echt een briljant begin van de plaat!

4,5*

Is juist het enige nummer dat bij mij echt blijft hangen. Lekkere sfeervolle, dromerige track. Alleen het einde wordt weer onnodig lang uitgerekt, maar ja... je kunt niet alles hebben.

Burden een draak van een nummer? Neen hoor, eerder een beestachtig goed nummer. Ik heb destijds gezegd dat deze plaat voor mij een groei-album is en ik begin deze Watershed meer en meer naar waarde te schatten. O ja, dat acoustiek einde van Burden is misschien een grapje van Opeth, maar gans op het einde doet het pijn aan mijn oren...

Maar wel weer de originaliteitsprijs voor akerfeldt!

Jammer alleen dat die twee nummers daarvoor ook al zo'n 'origineel' einde moesten hebben...

Wat is het nut van originaliteit als het pijn aan je oren doet?

Gezever over Burden is overtrokken, dat accoustische einde is gewoon een mooie afsluiter, en als dát al pijn aan je oren doet moet je maar al te gauw dit genre weren.

Ik juich 't experimenteren maar al te vaak toe, alhoewel 't dit keer niet écht werkte, vooral bij The Lotus Eater.

Maar goed, bij Hessian Peel werkte het dan juist wel weer goed.

Waarschijnlijk moet Opeth weer eenzelfde plaat maken als rond het jaar 2000, dan kunnen veel mensen weer gerustgesteld slapen.

Ik vind dit wel degelijk een prachtplaat en met dat einde van Burden bedoel ik wel degelijk - laten we zeggen - de valse noten helemaal op het einde. Natuurlijk moet Opeth niet dezelfde plaat maken als in 2000. Ik kan - zoals reeds bij dit album gezegd - originaliteit naar waarde schatten.
Zoals ik op 14 mei al heb gezegd: "Opeth is weer een beetje veranderd en maar goed ook: je kunt toch niet jaren dezelfde plaat blijven maken. Laat ze maar hun zin doen want het is hun "kindje"."
En ik verhoog.