XTC - Black Sea (1980)

Natuurlijk ben ik het daar helemaal niet mee eens.
Die braafheid hoor ik niet echt, en met liedjes heb ik geen probleem.
Zeker niet als ze zo kundig in elkaar zitten, en meer nog (zelfs bovenal)
als ze zo lekker geolied worden ingespeeld als op Black Sea.

Ik vind dit muzikaal hun meest volmaakte plaat.
English Settlement heeft een vijftal songs aan boord die sterker zijn
dan het gemiddelde op Black Sea, maar haalt die voltreffers naar beneden
met een aantal songs die minder overeind blijven. ES duurt me dus iets te lang.

Voor mij een tie-break tussen beide platen.

Ik probeer me iets voor te stellen bij een Kollumse klapperkoubacil,
maar ik kom niet verder dan die songs die Drums & Wires voor mij dan toch
de mindere van deze drie albums maakt. Daar wauwelt Partridge toch een paar keren
het ene oor in, het andere oor uit. Wat de twee eerste albums betreft ben ik het wel
roerend eens met Mjuman. Op die manier kunnen we hopelijk vrienden blijven ...

Misschien zo samenvatten: de pop prelaat roemt meer de muzikaliteit van Black Sea.
De OW'er valt voor de scherpere aanpak, de neurose en de dwarse arrangementen op het oudere werk.

Met dit superieure album had XTC destijds eigenlijk dezelfde populariteit verdiend als Police of Talking Heads.
Misschien is het er nooit van gekomen, omdat de songs pas toegankelijk worden na meerdere malen beluisteren.

Of toch misschien ook een kwestie van wat ondergesneeuwd geraakt in het vele aanbod.
Maar je hebt natuurlijk gelijk. XTC had de status die The Police en Talking Heads hadden ook verdiend.
Zeker op basis van hun muzikale kunnen en het eigen gezicht.

Maar populariteit werd toen nog grotendeels bepaald door de singles/hits, die had XTC wel, maar net niet groot genoeg vrees ik.
Maar ik mag de status van deze band wel. Populariteit hoeft niet altijd gekoppelt te zijn aan kwaliteit. Genoeg liefhebbers voor deze formatie.

Pffff..... Nog altijd moeilijk leverbaar deze. Wel Oranges & Lemons, en The Big Express sinds gisteren in bezit.

@bikkel: beschouw Black Sea dan maar als sublieme kers op de taart.

Het duurt nu inderdaad echt wel lang met die levering.
Anders eens op e-bay proberen waar ik ze ooit allemaal nieuw kocht.

Ja, in hou nog even een slag om de arm. Het meeste heb ik in ieder geval.
Platenboertje is zo'n 10 minuten van mijn woning, en is schappelijk geprijst.

Jij doet alleen aan cd's? Anders ...

Prima album al is hij minder dan English Settlement waar geen enkel verkeerd nummer op staat en ik gewoonweg meer draai

Ja, Mjuman. Ik ben al jaren kind aan huis bij dat winkeltje. Is schappelijk geprijst en er hangt een leuke sfeer. Lekker even neuzen, ouwehoeren over muziek en de collectie is breed.
En van bepaalde bands/artiesten wil ik gewoon de originelen.

Jij begrijpt mij helemaal verkeerd - en dat had je kunnen weten als je meer van m'n teksten leest - mjuman gelooft in H3 (het heilige hebben) - en niet in een (digitale) kopie.
- so you failed this one!

Mijn vraag gold ' het zwarte goud' - ik heb ' em tweemaal - eenmaal in een ronde hoes, eenmaal in een vierkante

Ooh, dat bedoel je....... Ik ben helemaal into cd. Maar dat is ook de gemakzuchtige in mij.
Heb de Lp tijd natuurlijk meegemaakt, maar ik was er gewoon niet zuinig genoeg op.
Maar de Lp is helemaal terug natuurlijk.

Met Drums & Wires van een jaar ervoor was XTC eindelijk waar zij wezen wilde. Een puike plaat met materiaal die in vergelijking met de vorige 2 albums, een enorme vooruitgang liet horen.
Produktie beter, gerijpter songmateriaal en met meer afwisseling in ritmiek en structuur.
Met Black Sea bewijzen de britten dat het nog beter kan. Het is inderdaad een geweldig album.
Nog scherper, nog betere songs en voor mij na meerdere beluisteringen een raadsel dat dit niet de wereldwijde doorbraak betekende.
Dit is namelijk echt niet minder dan andere vakbroeders die toendertijd wel een echte doorbraak wisten te forceren. Maar misschien was het wel het lot van deze groep, en vind ik het daarom ook wel een extra stimulans om dit te waarderen. Die neiging heb ik nu eenmaal.

Black Sea heeft een droomstart met Respectable Street en het fantastische Generals And Majors.
Ok. wellicht wat huppelig, maar vergis je niet in de meerdere lagen in sfeer van deze song.
Britrock in optima forma. Catchy, puntig en al snel niet meer uit je hoofd te krijgen.
De drukke Ska met toepasselijke echo's in Living Through Another Cuba moet zelfs de meest relaxte onder ons doen bewegen. Misschien ietsje eentonig (het refein komt in den treure voorbij)
maar aanstekelijk is het wel. Partridge op vertel/rap toon in een hoofdrol en het opzwepende energieke drumwerk van Terry Chambers, die op deze plaat en op opvolger Englisch Settlement eeen geweldige indruk maakt.
Tja, het hoge niveau blijft aanwezig. No language In Our Lungs is een tandje terug qua tempo, maar is wat mij betreft het hoogtepunt van Black Sea. Smaakvolle gitaarmelodielijn en een zeer pakkend refein.
En dan Towers Of London, De britpop song bij uitstek. Had natuurlijk een hit moeten zijn, maar genoeg daarover........ Het album eindigd wat donkerder, met het lang uitgerekte, enigszins hilarische Travels In Nihilon. Een song waar Partridge weer even lekker de neuroot uithangt.
Een paar fijne bonustracks als toetje...... het kan niet op.

Ik heb deze plaat met een grijns en een BIG SMILE beluistert en nog eens, en nog eens.
Dan concludeer ik toch dat dit voor mij een perfecte plaat blijkt.
Englisch Settlement is weer een stap verder. De groep neemt wat afstand van haar oorsprong door listig het experiment aan te gaan, met een overigens verbluffend resultaat.
Maar Black Sea is eigenlijk het einde van XTC part one. Het einde van een tijdperk. En dat einde
wordt op een meer dan geweldige manier gevierd.

Kortom, ik ben hier erg blij mee. Op naar Mummer en de Apple's.

Prachtig, bikkel.



Wij willen een gemiddelde van 4 sterren voor Black Sea. Wie volgt?

Helaas, pindakaas, wil deze XTC plaat bij mij niet echt wennen en is ie al vrij snel uit m'n "nieuwe aanwinsten" bak verdwenen ........... Sorry !

Idem hiero: Generals and Majors en Sgt Rock hadden ze beter meteen aan de Kaiser Chiefs kunnen doneren - wat een regelrechte rampnummers en Respectable Street is ook niet veel meer dan een 3,25*

Tracks 3,4, 6 & 7 - why Mr Partridge, tell me, didn't you put these on one side (say A); would have made the record much more playable - maken dit nog een beetje verteerbaar. Aan de waardering voor dit album laat zich de echte 'popperd' dan wel 'wavist' herkennen. Lieden die dit met 4 of meer waarderen zullen snel schrikken bij Medium Medium, Positive Noise, ACR bijvoorbeeld

Heren toch !!

Hoe lang ken jij het werk van XTC nou helemaal en hoe vaak heb je het gedraaid? Ooit de live beleving gehad van Red, Complicated Game, Battery Brides of Nigel?

Get the picture?

Nou weer niet zo cynisch doen Mjuman. Ik erken een topplaat in Black Sea. En ik luister al echt lang genoeg muziek om tot een waardig oordeel te komen. Ik ga echt niet over één nacht ijs.
Eerst de beleving in zijn algemeen opnemen, en dan er dieper ingaan.
Ik ben al ruim 25 jaar muzikant en heb echt wel een paar muzikale oren.

En nee, geen liveoptredens meegemaakt van XTC. Maar daar waren ze dankzij Partridge al snel klaar mee.
Kon de goede man ook niets aan doen natuurlijk.

Ennne.... over de opvolger zijn we het redelijk eens dacht ik. Die is absoluut niet minder dan deze, en blijft waarschijnlijk wel mijn favoriete XTC plaat.

Zeker Pijnenburg-liefhebber? En we hebben pas éénmaal lichte nachtvorst gehad

"Waardig oordeel" - tja, waarschijnlijk heb ik daar geen verstand voor/van. Misschien moeten users met een "waardig oordeel"svermogen hier op de site maar een lintje over hun avatar heen krijgen, zodat we allemaal weten men bijzondere mensen te maken te hebben.

Muzikale oren lijkt mij trouwens ook wel een fijne delicatesse. Verder, heb ik al ruim 25 jaar geen gitaar meer aangeraakt en nu kan dat ook niet meer (bij een verhuizing door m'n vader voor een paar knaken verpatst aan een opkoper).

Nou ja, gelijk..... Misschien dat ik er vanavond eens aan begin, het is altijd extra boeiend om weer eens op te leggen als de discussie losbarst.

Dat ik na al die jaren geen flauw vermoeden meer heb, waar het muzikaal over gaat is wellicht een veeg teken. Ik heb het ook nooit zo vaak gedraaid als D'NW of ES.

Ik sluit me helemaal bij de liefhebbers van dit album aan vanwege de meer dan prima liedjes.
Bovendien, bas, gitaar en niet te vergeten de drums klinken in mijn oren spectaculair.
Vanaf Drums And Wires vind ik eigenlijk alle albums de moeite waard tot uitstekend, al blijft dat natuurlijk een kwestie van smaak. Misschien verhoog ik mijn waardering nog, ik begrijp in ieder geval de volle
meppen die al zijn uitgedeeld.

Kom maar op met dat lintje...... Geheel terecht overigens

Lullig van die gitaar. Mijn vader kocht mijn 1e drumstel. Mocht in termijnen terugbetaald worden.
Na een paar termijnen....... zei hij; Laat maar zo. Ik hoop dat ie happy is...... ergens.

Nou, vooruit. Als er een plaat van XTC is die 4,5* verdient, is het deze. En ik ben in een gulle bui deze avond .

Welnu St Luke, ga maar op het popperdsbankje zitten - de rest schuift wel op

Het popperdsbankje?

Popperd, zijnde liefhebber van POPmuzak

Doch eerder daj zou vroagen noar je Heiligverklaring

Trek het je niet aan Lukas. Mjuman zit zwaar aan de XTC vandaag.

Heilig was ik trouwens al langer. Daar keek ik niet van op.

Drums and Wires heeft dat heerlijk neurotische, maniakale van Partridge en ço.
English Settlement heeft de beste tracks, maar ook een paar mindere en duurt iets te lang.

Black Sea is voor mij gewoon the best of both worlds.
Plaat duurt niet te lang, rockt heerlijk maniakaal en bevat briljant gelaagde arrangementen.
Eén brok adrenaline netjes op band gezet door Steve Lillywhite (ook een verdienste).

Ik verveel me geen enkele seconde op Black Sea.
Dat doe ik wel (al zijn het er niet veel) op de voorganger en de opvolger.

Mijn oproep om het album nog eens in de herkansing te gooien
wordt door sommigen onthaald als een argument om nog eens te luisteren.



De anderen (de echte wavers dus) hebben natuurlijk ook gelijk,
al vind ik 3* voor BS als je er 4 of 5 overhebt voor D&W of ES nogal karig.

De bijna fysieke afkeer van die jolig-polige deuntjes waarvan ik de titel niet meer wil noemen verhindert dat echt.

Ik weet het, twee Kaiser Chief album staan hier op 1 meter van me, als icoon van ooit slechte smaak - maar nu ik mijn smaak verbeterd en verfijnd heb, dankzij de zegeningen van the world wide wait, kan ik daar niet meer naar kijken.

En toevallig dit weekend nog met een audiofiel gesproken over hoe Steve Lillywhite sommige albums qua geluid echt verkloot heeft. Nu ga ik niet vertellen welke want dan krijg ik prompt alle clan-hoofden ook weer over me heen.

Eenieder die luistert via mp3 of my first sony is sowieso gedisculpeerd - al moet ie nog wel een donatie doen.

Misschien moet ik gewoon maar eens stoppen met popmuzik

Het is zonder meer hun meest toegankelijke plaat tot dan toe. Maar is dat een straf ? Nee, niet echt.
De groep wilde waarschijnlijk (en de platenmaatschappij natuurlijk) een album die wellicht een wat groter publiek zou gaan aantrekken. In die fase bevond de groep zich nu eenmaal.
Maar ik hoor geen platheid, of een geforceerde manier om voor de hits te gaan. Het zijn meerendeels catchy, prima uitgewerkte songs. Vlot en doorspekt met goede melodielijnen die blijven hangen. Als tegenhangers staat er voldoende wat eigenzinniger werk op.
Een wat mij betreft constante plaat die boeit tot het laatste moment.
En moet een band blijven hangen in wat zij er voor deed. Nee, niet handig. Daar was XTC ook helemaal de band niet naar.
Ze kwamen alleen maar beter uit de strijd. Getuige English Settlement, waar de groep natuurlijk helemaal voorbeeldig uitpakt.