Marillion - Misplaced Childhood (1985)

Misplaced Childhood inderdaad echt een klassieker, de energie en de "anger"' die je ervaart in luisteren naar dit meesterwerk echt geweldig. Fish en band in topvorm. Favoriet voor mij bilnd curve/childhoods end?. Gaat echt nooit vervelen hoe vaak je dit ook hoort.
Al hoewel ik ook erg kan genieten van het Marillion van Steven Hogarth blijft dit het ultimieme Marillon album.
Wie dit niet nog heeft mogen ervaren , luister dit en enjoy.

Freaks zijn het, hele rare.

please stop staring at me!

Hét album van Marillion. Mooi thema, goede muziek en Fish op z'n best. Ik kan kan geen slecht nummer op deze cd vinden. Een dikke 5 sterren dus!

Ik kan Kayleigh NIET meer horen.

Gewoon niet naar de radio (bv Arrow) luisteren

Of Misplaced childhood opnieuw inbranden, zonder Kayleigh maar met bijvoorbeeld He knows you know.

Knapt het album erg van op, kan ik aanbevelen.

lijkt me sterk dat een doorplopend conceptalbum er van op knapt als je ineens een ander nummer er tussen zet.

Ik zet Grendel er wel even tussen.

Ach, met een beetje mix. En de ergernis over Kayleigh is groot, natuurlijk. Het loopt inderdaad in elkaar over, maar anders zou je daardoor Misplaced childhood niet meer kunnen afdraaien of elke keer moeten skippen.

En He knows you know gaat niet snel vervelen.

Lady Nina , toendertijd het B-kantje van Kayleigh , vind ik nog altijd een prachtige song . Tikkie onderschat . Goed dat deze hier is toegevoegd .

Een raar idee. "Kayleigh" is (hoewel ik het nr ook te vaak heb gehoord) HET nummer op de juiste plek, zo tussen "pseudo ..." en "lavender" in. Hoe goed "he knows you know" ook is, maar dit nr is juist weergaloos na "script..."

Sorry maar Kayligh alleen, zo op de radio, kan vervelend zijn (helft van de gitaarsolo), maar zo tussen het intro (pseudo silk kimono) en Lavender in. Subliem!

Geen probleem mee, hoor....

LAdy Nina (en Freaks) zijn top-tracks uit deze periode.

Ik hoorde ze voor het eerst op B'sides. Nu inmiddels ook op 12"inch en als bonustracks.

Maar inderdaad heerlijke liedjes.

Super concept album .

Heerlijk liggen op de bank licht uit stereo zachtjes aan en genieten, wat een geweldige band was dit.

wat een drama dat ze hier de bonussen van de zoveelste emi best off er aan toevoegen.

Pseudo Silk Kimono (2:13)
Kayleigh (4:03)
Lavender (2:27)
Bitter Suite (5:53)
Heart of Lothian (6:02)
Waterhole (Expresso Bongo) (2:12)
Lords of the Backstage (1:52)
Blind Curve (9:29)
Childhoods End? (4:32)
White Feather (2:23)

Voor mensen die een album van Marillion willen hebben omdat Kayleigh hier opstaat. Maar het is m.i. zeker niet hun beste of spannendste werk. Goed, dat zeker, maar meer ook niet.

De 2 beste nummers op deze dubbel-cd versie zijn voor mij Lady Nina en Freaks.

Heb geen idee waar je het over hebt. Best of???

De bonustracks zijn b-kantjes en een grandioos demo van de gehele plaat.

Staat ook nog eens op een extra disc, dus je hebt er niet eens last van.
Zet je lekker de elpee op.
Wat een gezeur, weer.

Is geen gezeur , dit is een concept album en wat er onder is geplakt is inderdaad een ander schijfje , geef dat dan zo aan.

Het zijn bonussen waar alleen emi geld aan verdient, gewoon originele uitgave aangeven.

De achtdelige Marillion remaster-serie is wat mij betreft boven elke twijfel verheven!

Is trouwens ook met volledige medewerking van zowel Marillion als Fish samengesteld, dus ik zie het probleem niet. EMI springt inderdaad niet altijd even "netjes" om met de Marillion-calalogus, maar daar is dit dus duidelijk GEEN voorbeeld van.

Ik kan een heel eind met je mee gaan mbt de waardering van deze van Marillion. Maar Lady Nina en Freaks zijn wat mij betreft 'vullertjes'.

Misplaced Childhood draai ik vaak met vrienden na afloop van het stappen als we al genoeg drank gehad hebben. We verbijten de eerste 3 nummers, maar vanaf nummer 4 gaat het los! Alleen om die reden voor mij al een bijzonder plaat van Marillion. White feather had wat mij betreft ook wel achterwege kunnen worden gelaten.

Marillion is voor mij op deze site de mijn-frank-valt-nu-eindelijk-groep. Vroeger moest ik er niet van weten, ook al omdat ik het niet wist, maar ik heb ze nu wel leren waarderen. Doorbijters worden beloond bij Marillion.

Nou stemmen dan maar zou ik zeggen

Inderdaad, staat op mijn gargantueske lijst, prettig gevoel, nog altijd op mijn ontdekkingsreis door het muzieklandschap. Ik heb deze al een paar keren beluisterd hoor, maar ik neem er mijn tijd voor, hoewel ik me soms vragen stel bij de zang van Fish. En daar komen ze dan, de verontwaardigde reacties van de fans, grapje hoor, geef me de tijd! Sla niet op mijn kop, soon, very soon.

Ik heb deze gekocht vanwege de singles (Kayleigh en Lavender), en kwam toen pas tot de ontdekking dat dit een geweldig uitgevoerd concept album was. Overtreft zelfs The Wall van Pink Floyd en Operation Mindcrime van Queensryche.

Ook daarom The Thieving Magpie aan geschaft.
Hier staat namelijk het hele album live op uit gevoerd.

Toch vind ik het wel vreemd dat Kayleigh met ruime meerderheid als favoriet wordt ingezet. .

Toch voor velen de eerste kennismaking met dit album, en een Top 2000 klassieker.
Heart Of Lothian is minder bekend, Lavender te kort.

Klopt!
Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat de single Kayleigh ook mijn eerste kennismaking met Marillion was.
Na aanschaf van Misplaced Childhood al gauw dit nummer links laten liggen, want was ik overdonderd vanaf Bitter Suite t/m Childhoods End.
Daarna eerder werk van Marillion aangeschaft, maar de band ook trouw gebleven na vertrek van Fish.
Ik ben namelijk van mening dat het echte hart van deze band de naam Steve Rothery draagt.

Maar de vraag is niet welk nummer je als 1ste kon. Welk nummer je het beste vindt. Dat een ander minder bekend is lijtk me toch ook geen reden aangezien je pas op nummers kan stemmen als je een stem aan het album heb gegeven en dan ken je uiteraard ook de andere nummers.

Ik heb gewoon op de allerbeste nummers gestemd: Bitter Suite en Blind Curve

Heb net als Kingsnake ook Bitter Suite en Blind Curve gekozen, maar kan me goed voorstellen dat mensen voor Kayleigh gaan hoor. Simpelweg een erg sterk lied.