The Beatles - Abbey Road (1969)

3. Maxwell's Silver Hammer 3:27
4. Oh! Darling 3:26
5. Octopus' Garden 2:51
6. I Want You (She's So Heavy) 7:47
7. Here Comes the Sun 3:05
8. Because 2:45
9. You Never Give Me Your Money 4:02
10. Sun King 2:26
11. Mean Mr. Mustard 1:06
12. Polythene Pam 1:12
13. She Came in Through the Bathroom Window 1:57
14. Golden Slumbers 1:31
15. Carry That Weight 1:36
16. The End 2:19
17. Her Majesty 0:23

Hun laatst gemaakte album is een zeer waaridger afsluiter. Op dit album bewijst Harrison pas echt hoe goed hij als zinger en tekstschrijver is met geweldige nummers als "Here Comes The Sun"& "something". Come Together is een van de meeste interessante Beatle nummers vooral muziekaal geweldig. Maxwell's Silver Hammer is enorm grappig en mooi gezongen. Oh! Darling heeft iets mooi overdrevens. I Want You is het hoogte punt van het album bijna 8 minuten geweldige muziek. You Never Give Me your Money is een mooi geschreven nummer. Het enige mindere nummer van de a kant Octopus Garden, eigenlijk het zelfde verhaal als Yellow Submarine op Revolver, had er niet op gehoeven. De B kant vind ik iets minder sterk met al die korte nummers maar asl voordeel zijn ze door de lengte erg boeiend en verslappen ze niet. 5 sterren voor kant A 4 voor kant B.

AFTP, geheel akkoord, I Want You (She's So Heavy) is voor mij hier ook het allerbeste nummer, maar ik hou nèt wel enorm van die Medley die begint vanaf track 9. Ik vind dat de allerlekkerste Medley die ik van een band ooit hoorde!

En het moet voor Harrison inderdaad moeilijk geweest zijn, zo maar per album één tot twee songs kwijt te kunnen, die frustratie komt goed tot uiting door de overvloed aan rijke muziek op zijn eerste echte soloplaat na de split : All Things Must Pass.

tsja, dan had Harrison maar betere nummers moeten schrijven. het was echt niet zo dat er een quotum van 1 of 2 nummers per plaat voor George gereserveerd was. hij had nogal sterke concurrentie van Lennon/McCartney.

Betere nummers?!? All Things Must Pass? Not Guilty? Er zijn maar weinig 'betere nummers'Ik denk dat George (net als John) al stiekem aan het hamsteren was voor de solo-carrieres. Ik kan me niet voorstellen dat ATMP een slechter nummer werd gevonden als Maxwell's Silver Hammer.
John en (vooral) Paul waren de baas en stervelingen George en Ringo mochten leuk meedoen, maar dan ook niet meer dan dát.

tsja, maar als ik de lijst met toppertjes van de heren die jij als 'baas' aanduidt moet opsommen, dan duurt deze post nog wel even . . .
Harrison heeft een aantal mooie nummers geschreven, maar kon inderdaad maar net in de schaduw van Lennon & McCartney staan.
het heeft volgens mij ook niet zo heel veel zin om daar nu al te hard tegen in te gaan.

Maxwell's Silver Hammer. Je houdt ervan of niet c.q. haat het. Een tussenweg lijkt er voor dit nummer niet te liggen. Ik behoor tot de eerste groep.
Het nummer kwam al bijna terecht op het fameuze White Album en ook in de Let it Be film maken we een repititie ervan mee.
Uiteindelijk komt Maxwell terecht op Abbey Road. Voor het zover is wordt er in vergelijking tot de andere nummers van het album veel tijd aan dit McCartney brouwsel besteed . Tot ergernis van m.n. Lennon , die sneller met een resultaat tevreden is dan zijn collega. Ik haat die song, verklaarde L. eens. Of het kwam door het vele werk eraan of dat zijn vermaarde ironie mede een rol speelt; bij een man als L. weet je het met zo'n openhartige verklaring nooit helemaal zeker.
Toen ik in ' 69 het simpele liedje voor de eerste keer hoorde was ik gelijk verkocht. Op de middelbare school mochten we zo nu en dan tijdens de muziekles een 'eigen' plaat draaien. Come Together werd omarmd , Something ' heel aardig' gevonden. Bij de eerste tonen van Maxwell werd het rumoerig in de klas. Een vergeefse oproep tot stilte door de leerkracht mocht niet baten. Maxwell werd weggehamerd door mijn onbarmhartige klas. Arme Maxwell.

Als ik in het verleden een Beatles plaat uit de kast pakte was het traditioneel altijd het trio Rubber Soul / Revolver / Witte Dubbel, en in al die jaren heb ik Sgt Pepper en Abbey Road als stiefkindjes behandeld.
met het negeren van Abbey Road heb ik toch wel een vergissing begaan, betrap me erop dat ik het album tegenwoordig veel regelmatiger uit de kast pak.
Come Together /Here Comes The Sun / Something / Because & I Want You zijn absolute toppers.
Wijsheid komt met de jaren zullen we maar zeggen.

Briljante plaat. Hier past slechts nederigheid. Kant 2, vanaf Sun King, vind ik het mooiste wat ooit aan het vinyl is toevertrouwd en kant 1 is ook magistraal. Kippenvel.

Uiteraard kon ik al veel nummers van The Beatles, maar had nooit de neiging dit verder te onderzoeken. Nu ik de hele top 250 aan het luisteren ben is dit het eerste Beatle album dat voorbij komt.

Na een aantal keren echt objectief geluisterd te hebben hoop ik niet dat dit het beste is wat deze heren te bieden hebben.

Dit is een klasse-album :s, misschien wel een van de beste albums ooit gemaakt... Misschien moet je het meer beluisteren? - En ik kan zeggen dat ik zéér objectief heb geluisterd, gezien ik eigenlijk begon met luisteren vanuit een negatief standpunt (ben een rolling-stones-fan, en wilde niet liever dan ze slecht vinden... maar ik vrees dat ik het moet toegeven... ze zijn beter...)

Ondertussen heb ik er een halfje bijgedaan, de medley die me eerst weinig deed is me steeds meer gaan bevallen en is nu mijn favoriete stuk op de plaat. Alleen dat verdomde Maxwell's Silver Hammer......

Héél mooi album, mijn eerste beatles-album, maar door dit te horen zal het wellicht niet mijn laatste zijn! De eerste luisterbeurt vond ik het nog niet echt zo goed, maar het groeit wel en er zitten héél wat leuke liedjes tussen. Ik denk dat ik op 3,5 begonnen ben en zit ondertussen aan 4,5 sterren!

Er zijn misschien wat te veel favorieten op dit album om op te noemen, maar mijn favoriete moment is zonder twijfel de overgang tussen Golden Slumbers en Carry That Weight, wat beide liedjes nog een extra charme geeft.

Wat is er mis met MSH ?
1 van de mooiste stukken vind ik You Never Give Me Your Money.

Maxwell's Silver Hammer is ook voor mij een beetje wat kinderachtige track van Paul McCartney in de trend van ObLaDiOpLaDa, All Together Now en noem maar op. Niet mijn ding. Met You Never Give Me Your Money is er niets mis mee.

Jammer van Maxwell, inderdaad een klotenr. De rest is een goed geheel en samen met de witte dubbel mijn favoriet. Stones en Beatles gaan prima samen zeg ik als Stonesfan, Stones coverden I wanna be your man. Goede afsluiter van de Beatles, maar ik had graag nog een plaat met die "gestolen nrs 'gehoord. Ik ken What's new marry jane en maakt je benieuwd naar de rest.

Een prachtige plaat van de Beatles, hier staan een paar echte juweeltjes op, bijv. Here Comes The Sun, hoogtijd dat het zomer wordt Maar ook Octopus's Garden. Wat maakt het eigenlijk uit de hele plaat is gewoon steengoed en ik zal altijd nog met heeeel veel plezier naar de Beatles luisteren!

5,0*

George heeft duidelijk niets opgespaard: Something en Here comes the sun zijn de beste nummers die harrisson ooit heeft gemaakt. Misschien dat alleen While my guitar gently wheeps een beetje in de buurt komt.... Ook ATMP heeft dat niveau niet.

Logisch dat hij maar 1 a 2 nrs mocht aanleveren. Vond ik Lennon en McCartney nog mild voor hem, gezien dat ge-harekrishna op oa SGT. Peppers en revolver... dat is toch pure crap?

@ demayo : Als je bij SGT.Pepper op Within You,Without You doelt, dan verschillen wij van mening: Naar mijn mening is WYWY een van de hoogstandjes op Pepper.

Ik zag dat er `n paar users zijn die zonder te blikken en blozen hier 1,5 ster voor gegeven hebben zonder dat er `n post bij wordt gezet door desbetreffende .

Ik kan hier niet te veel over zeggen, want eigenlijk is alles al gezegd.

Hoogtepunt vind ik ( tja het hele album is 1 groot hoogtepunt ) , You Never Give Me Your Money.

Het gemiddelde nog wat opschroeven. 5 dikke sterren .

Dat heb ik weer, laatst de cd gekocht, ik had dus het vinyl moeten kopen.

Schitterend schijfje , no 5 in mijn top 10 , met stip .

Dit album heeft een legendarische cover .
De muziek is ook legendarisch , 1 van de beste van The Beatles .
Moeilijk om `n hoogtepunt op te noemen .
Het hele album is`1 groot hoogtepunt , je moet het wel helemaal uitdraaien en niets skippen .
TOP plaat .

Ja Haveman , ik denk dat dit schijfje het beste is wat de Beatles gemaakt hebben .
Dus je hoeft niet verder te gaan met jouw zoektocht .
Abbey Road is met stip gestegen in mijn top 10 van 5 naar 3 .
Momenteel draai ik dit album 2x per dag , verder als plaats 3 wordt moeilijk , aangezien er dan 2 Straits albums komen .

het ontgaat me hoe je de Dire Straits kan verkiezen boven de Beatles . . . .
volledig.

Ik heb rond 1982 deze plaat volkomen grijgedraaid.Ik kreeg 'm van een neef,die vond er niets aan.Zeker watjes in zijn oren gehad.Dit was de plaat waar de groep het voor elkaar kreeg om gezamelijk er nog 1 keer voor te gaan.George Martin had het gevraagd.''Maak er nog 1 keer iets moois van''.En zo geschiedde.
Jammer alleen dat door allerlei gedoe Let It Be later verscheen.Abbey Road is een geweldig album.Als geheel een parel.Prijsnummers:Come Together,Something(George is perfect op dreef op dit album)I Want You(she's so heavy) en de gehele kant 2,om de Lpvorm nog even in ere te houden.Dit gedeelte behoort tot de beste muziek ooit opgenomen.De keuze voor het nonstop gedeelte is perfect uitgedacht,en zo eindigde een Band die niet lang bestond,maar de popmuziek op de rails zette.

Als het rudiger zelf maar niet ontgaat.Ik vind dat wel mooi dat iemand uitgesproken, en totaal achter zijn favo band/artiest staat.Iedereen is immers al gek op The Beatles,en rudiger onderscheid zich ten opzichte van de grijze massa, om volledig achter Dire Straits en Mark Knopfler te staan .

Waarschijnlijk omdat die platen van Dire Straits hem nog meer doen dan Abbey Road. Muziek is niet alleen maar ratio.

Inderdaad Herman , maar als de Straits er niet waren geweest dan stond Abbey Road op 1 in mijn top 10 .
Dit is een meesterwerk die ik nog draai als ik 98 ben .
Wat `n gemiddelde ook .
Als ik van de zomer in London ben loop ik zeker 10 keer over het beroemde zebrapad , en dan ben ik kapot en moet `n terrasje opzoeken.

Maxwell's Silver Hammer.

Geweldig nummer, eerste keer dat ik 'm hoorde lag ik in een scheur van 't lachen. Ik moet zeggen dat ik dat wel leuk vind, sterke emoties voelen bij het luisteren van muziek. Of dit nou extreme blijdschap is of dat je een partij gaat zitten janken, het blijft fascinerend.

Anyway, leuk album verder. Niet wereldschokkend wat mij betreft, feit blijft natuurlijk wel dat ze een hoop teweeg hebben gebracht.

3,5*

Ik heb héél wat muziek beluisterd en the Beatles zijn voor mij de onbetwiste nr.1. Niet alleen omdat zij hun grenzen verlegden en anderen inspireerden, maar vooral omdat ze keer op keer onder zware druk een meesterwerk afleverden.
"Abbey Road" is daar weer een bewijs van, want het staat vol prachtige popsongs. Hierbij valt het mij op dat het aandeel van George Harrison steeds groter wordt. "Something" en "Here Comes the Sun" zijn zelfs twee van de beste songs hierop. De aarngementen zijn steeds doordacht, de productie van George Martin vlekkeloos.
Hier hebben the Beatles ook een aantal nummers achter elkaar geplakt zonder tussenpozes en die nummers vloeien perfect in elkaar.
"Abbey Road" was het laatste album dat the Beatles opnamen maar werd eerder uitgebracht dan "Let it be".

Ik vind dit een goed, leuk album. Maar ik vind Revolver toch nét een stukkie..hoe zeg je het....scherper. Op deze cd staan veel mooie, lieve liedjes maar als geheel pakt Revolver mij toch meer. 4.0

Ik kan zowel van Abbey Road als ook van Revolver genieten maar Revolver is inderdaad een stuukie beter, experimenteeler als ook richtinggevender, de doorstart van Rubber Soul naar Sgt. Pepper. Met Abbey Road kwamen ze via het White Album weer terug naar hun roots