The Beatles - Abbey Road (1969)

20 jaar, het zal je leeftijd wel wezen, we bedekken dat met de mantel der liefde... Ga maar gauw je mond spoelen met zeep;

With a Little Help is natuurlijk Ringo, wie anders ?

En wàt bedoel je trouwens met Sneaky... mijn Engels laat me even in de steek...

Zal wel eerder verkeerde informatie binnenkrijgen zijn dan leeftijd,sorry dat ik het vraag hoor

sneaky=geniepig

was vriendelijk bedoeld hoor! neen, als je van de Fab Four nog iets moet weten, shoot!

Ik dacht vroeger, toen ik de Beatles nog maar pas leerde kennen, dat 'With a Little Help From my Friends' gezongen werd door John, tot ik ergens las dat het dus Ringo was .

Nou , Toon , als ik al die insidekennis verradende muziekverhalen van jou lees uit de sixties , dan moet die John veronderstelling in jouw baby tijd geweest zijn of tenminste 19 jaar geleden

Toch was ik toen al twaalf jaar hoor, en was ik nog niet verder geraakt dan de rode en blauwe compilaties .

Verdorie,en ik had me nog wel zo voorgenomen om me niet meer te laten irriteren door anderen,en dan was het niet eens je bedoeling,maar goed ik ben nog jong

Dat ben je in een jaar of acht gelukkig heel wat verder geraakt.

En jij kunt ook nog wat verder geraken als je nu eens je top tien gaat invullen

Ja , ik weet het , Toon. Ik voel mij daarover ook schuldig. Je kent mijn probleem hiermee. TOON mededogen , a.u.b.

Ja, George, zelfs deze ongelooflijke internetkluns, deze digibeet-Deluxe is er al in geslaagd om zowel een avatar (eigenlijk al drie) en een top tien aan te maken.

Die rotatielijst, daar begrijp ik geen sikkepit van, noch van de bedoeling ervan, noch van hoe je dat moet ergens aanduiden of zo - dit moet lullig overkomen, maar ja, van squash heb ik ook nooit iets begrepen, ik sta daar als een koe naar een trein naar te kijken, sommige dingen snap je nu toch eenmaal niet...

Mààr volhouden, voor die toptien, Sir George !

In het technische gedeelte , heb ik mij nog geen eens verdiept.
Ik wil graag de mogelijkheid van een aantal top 10 lijsten naast elkaar. Het lukt mij zo wie zo niet met 1 lijst.
Die van jou wil ik wel bewerken. Ik zou de nr. 1 en nr.2 van jouw lijst met elkaar verwisselen.

Aww Abbey Road, de mooiste Beatle plaat als je het mij vraagt. En trouwens ook de mooiste popplaat allertijden. Sgt. Pepper was de belangrijkste, The White Album de "dubbelzinigste", en Abbey Road de mooiste. Deze plaat lijkt dan ook de beste keuze om mee te beginnen voor een 13 jarig knulletje(ben nu inmiddels 14) die de Beatles(door die andere grootheid: Boudewijn de Groot) net heeft ontdekt. Maar dat is in werkelijkheid niet echt! Deze plaat is erg ontoeganglijk als je nog niets tot nauwelijks iets van de Beatles hebt gehoord. Je snapt(en zeker als 13 jarige) de plaat totaal niet. Ik heb de plaat dan ook amper gedraaid, ik had meer met platen als Rubber Soul en Sgt. Pepper. Het mooie van die platen was dat je ze ook niet hoefde te snappen. Maar inmiddels heb ik alle Beatle albums en ik ben de beatles steeds meer gaan begrijpen(hoewel echt snappen onmogelijk is) En vanzelf dacht ik: Weet je wat, ik zet Abbey Road eens op. En sinsdien kan ik me oren er amper van af houden. Een ijzersterke plaat die eigenlijk de esentie van de Popmuziek vormt. Het typische Lennon nummer Come Together, opgevolgd door het bitterzoete, maar ow zo mooie Something(toch wel Harrison's mooiste song). Het simpele Maxwells Silver Hammer, wat tegelijk ook weer een klein meesterwerk is. Een echt Mccartney nummer, je weet niet echt wat je er precies van moet denken. Oh Darling en Octopusses Garden, zijn voor mij dan de enige nummers van de plaat die niet het niveau hebben van de rest. Het zijn best goede nummertjes, maar toch niet zoals het volgende I want you(she's so Heavy). Echt wat is dat een geweldig nummer, een onbeschrijvelijk gevoel dat je de volle 7.44 minuten bij je houdt. Wat dan weer zo abrubt ophoudt om de aankomende zon de ruimte te geven. (ik heb het over de CD, met maar 1kant en niet over de LP)Ik moet echt zeggen dat Harrison op deze plaat echt ijzersterk is, en ook de mooiste nummertjes van de plaat brengt. Because is zo'n mysterieus liedje, wat enorm doet denken aanNacht en ontij van Boudewij.... En dan begint het echte hoogtepunt van de plaat, die achtbaan die je laat horen hoe popmuziek zou moeten zijn(jammer dat zo weinige hebben geluisterd). Een ongekende ervaring die zo geweldig is dat je hem(net als een echte achtbaan) meteen nog een keer wilt beleven. Met als afsluiter de prachtige boodschap: In the end.The love you take, is eqeul(???) to the love you make... Maar dan onverwachts komt daar nog even paul's liefdes verklaring voor Her Majesty.
Kortom echt een plaat die zo ongelovelijk goed is, dat dit(als je het mij vraagt) de enige plaat is die je zo dicht bij perfectionisme zal brengen als mogelijk is.

En 5/5!!!!

Allerbeste 14-jarige Frankieman , jouw fantastisch verhaal maakt mij blij. Heel blij!!! :

Dank u, jouw reactie maakt mij ook blij

en dat je dylan in je top 10 hebt maakt mij weer blij

ik zal trouwens binnenkort abbey road maar aanschaffen denk ik zo

@Frankieman ik ben het volledig met je eens. Ik had hetzelfde voor met die Beatlesplaten, maar na een jaar of twee is Abbey Road uitgegroeid tot mijn favoriete plaat allertijden. Zo zie je maar.

Btw equal is het correcte denk ik .

Wat een lage stemmen de laatste tijd zeg...................gedaald van 4,34 naar 4,33 zelfs. Snap niet dat je dit album lager dan 5***** kan beoordelen.

Toevallig,dat heb ik ook weleens

Deze moet ik binnenkort ook eens aanschaffen op CD. Zal wel weer de volle bak gaan kosten. Hun albums blijven prijzig. Maar dit is absoluut hun beste imho

Ik merk wel hier op de Meter dat The Beatles de ene periode wat populairder zijn dan andere. Vraag me niet waar dat aan ligt, maar blijkbaar zitten ze nu even in een dipje. Komt vanzelf wel weer goed

Ik wil geen nieuwe discussie starten. Maar ik snap niet dat mensen lopen te klagen als een gemiddelde daalt van 4,34 naar 4,33, om er nog maar even bij toe te voegen dat dit album niet lager dan 5* beoordeeld kan worden. En nog klagen over lage stemmen ook! Lage stemmen? (4/3,5/4/4,5/5/5/3/3,5/1,5/5) Dit zijn de laatste stemmen, alleen de 1,5* is laag!!! Waar haalt men het lef/arrogantie vandaan om zo iets te roepen?

Ik zelf heb het op 4,5* staan, maar ik word een beetje moe van de klaagzang van een aantal Beatles fans. Zijn ze de meest beroemde band van de wereld, hebben ze de meest hoog gemiddelde scores op MuMe en toch nog klagen.

Ik maak me er ook niet bepaald druk om. Op dit moment heb ik ook even niet veel met de band. Dat kan.

Ik zet dit album dan ook even tijdelijk op 2,5*

ik neem aan dat het niet zo serieus bedoeld was van de persoon die dat getypt heeft. Start je toch een discussie

Mja, ach, klumpie heeft wel gelijk eigenlijk. Met een gemiddelde van 4,33 mogen we zeker niet klagen. Einde discussie

I Want You (She's So Heavy) blijft trouwens mijn favoriete track van dit album

Jawel dat meende hij wel.

Even een dipje??? Als ik goed kan zien op de grafiek bij de statistieken is het album sinds 2004 alleen maar blijven stijgen...

En zo moet het ook! Mijn favoriete track is op dit moment Something, het mooiste liefdesliedje allertijden! Iemand die het met me eens is?

"Something" vind ik na "A Day In The Life" het mooiste nummer van The Beatles en het is zeker één van mijn favoriete liefdesliedjes.

Something is prachtig. Maar ik vind "long and winding road" nog pakken mooier. Op dit album vind ik dan dat "here comes the sun" nog veel zoeter (en beter) is dan "something". "something" kan me soms echt m'n strot uitkomen. Maar het blijft natuurlijk een meesterwerk!

Het Get Back-project zat in de tas, iedereen was opgelucht en het zou nog een jaar duren voor die matige sessies zouden worden opgepoetst, overgeschilderd en uitgebracht. Ineens was er de focus voor een goed en goedgemaakt album; George Martin werd vriendelijk verzocht om het roer weer in handen te nemen...
Hij ging aarzelend akkoord; de luchtige arrogantie van de jongens was omgeslagen naar onderling geruzie en grof gedrag tegenover studio-personeel. Vrouwen gingen mee naar de sessies, er werd dagenlang gejamd... Ik denk dat de Beatles schrokken van die aarzeling en dit heeft geholpen om de schouders eronder te zetten


Kant 1
1. Come Together
Muzikaal meteen al veel subtieler dan veel Get Back-werk, Lennon lekker fel en goed bij stem, fijn drumwerk van Starr, subtiel bas- en elektrsch piano-werk van Paul. In de coupletten schijnt John de Beatles te portretteren. Ik geloof (achtereenvolgens) Ringo, George, John en Paul.
2. Something
Inmiddels had George zoveel goeie songs klaarliggen dat dit makkelijk een Harrison-machtsgreep had kunnen worden; Old Brown Shoe verdween naar een B-kant van een single en het majestueuze All Things Must Pass werd te licht bevonden (huh?!?). Something is een fraaie ballad en volgens Frank Sinatra het beste nummer van "Lennon & McCartney"(!)
3. Maxwell's Silver Hammer
Vroeger, toen ik klein was m'n favoriete Abbey-road-track. Voor het eerst horen we (en: verrassend functioneel voor een plaat uit 1969!) een synthesizer!
4. Oh! Darling
Paul was een paar dagen gymnastische oefeningen met z'n stembanden aan het doen om deze krachttoer op te nemen. Niks vernieuwends, zelfs ouderwets door het hoge doo-wop-gehalte
5. Octopus' Garden
Of; Yellow Submarine deel twee. Charmant en luchtig
6. I Want You (She's So Heavy)
Zou het kunnen dat de Beatles, als ze bij elkaar waren gebleven, jazzrock waren gaan spelen? Bass-solootjes van Paul, Ringo drumt als nooit tevoren, goeie gitaarsolo's van John of George. Qua compositie stelt het niet erg veel voor; een beetje een modieus soort "alles moet kunnen". Eindigt met een bak ruist kant 1 van de elpee; John had eigenlijk hier de elpee mee willen eindigen...gelukkig stond Paul aan het roer en moest het beste deel van de plaat nog komen!

Kant 2
7. Here Comes the Sun
Ook hier weer; subtiel gebruik van de synth. De song is wat je in een engels woord 'breezy' noemt. Akelig perfect in alle opzichten!
8. Because
Een Beethoven-sonate achterstevoren leverde melodielijn op voor dit fraaie werkje. Het inzingen van de vocalen was het laatste klusje dat de Beatles gezamelijk in de studio zouden klaren
9. You Never Give Me Your Money
Paul bezingt het gedoe met contracten, advocaten, managers en wantrouwen en verlangt terug ("Oh that magic feeling..nowhere to go")naar onbezorgde tijden en kijkt vooruit naar z'n geliefde en gezellig naar de boerderij in Schotland ("Soon we'll be away from here...")
10. Sun King
Even een kleine pauze met een prettig deuntje van John die naast Come Together en I Want You en Because niet veel meer nieuws had; 11 en 12 waren grappige overblijfselen van de White-Album-opnames
11. Mean Mr. Mustard
12. Polythene Pam
13. She Came in Through the Bathroom Window
Een ode aan de hardnekkige/trouwe Beatle-fans die nog wel 'ns de Abbey-Road studios of de huizen van de vier mannen wilden binnendringen.
14. Golden Slumbers
Paul heeft dit ooit live gezongen in Liverpool met zicht op de Mersey..."Once there was a way...to get back homeward...". Volwassen mannen hielden het niet droog. Op de elpee is dit het toppunt van weemoed; het feestje is over, de band houdt ermee op...
15. Carry That Weight
...gevolgd door een profetie die een bijna veertig jaar later nog steeds staat. De roem van de Beatles (werd in recensies over Memory Almost Full niet gerept over een Abbey Road-achtige medley?) als molensteen
16. The End 2:19
Ingeleid door een soort van drum-solo van Ringo (hij werd er erg zenuwachtig van) gaan de drie gitaristen eerst 'ns de degens met elkaar kruisen. Sommige stukjes zijn duidelijk George (lyrisch) of John (verwrongen geluid), maar het vereist nogal wat concentratie om de drie heren uit elkaar te halen.
17. Her Majesty
Een 'happy coincidence'; een akkoord die eigenlijk bij Polythene Pam hoort gevolgd door een lekker nikserig deuntje van Paul, maar dat dan weer zónder laatste akkoord! Na de serieuzigheid van de drie voorgaande tracks gaan de heren ervandoor met een glimlach en een knipoog.
John had het album willen eindigen met I Want You, maar Paul en George Martin hadden gelijk door het te eindigen met de medley. Misschien was het wraak van John door niet lang daarna Phil Spector te assisteren bij het om zeep helpen van de Get Back-sessies door het toevoegen van Mantovani en het Fischer Chöre.

Daarna was het over, er volgden geruchten over het overlijden van Paul, het uitbrengen van een halfbakken album met oud materiaal. Af en toe kwam een Beatle nog iets in een studio doen, vlot gevolgd door de eerste onderlinge rechtszaken.

P.S.;
Ik blijf melden dat de LP veel beter klinkt dan de cd. Ik luisterde nauwelijks naar de officiele uitgave totdat ik wat recensies las op Bootlegzone. Tip voor download-fans; er zijn beter klinkende versies te vinden! De Toshiba-red-versie klinkt warmer (misschien iets teveel bas), maar de versie van dr. Ebbetts is de ultieme cd-versie.Nooit kopen via Ebay, da's allemaal vage handel. Dit totdat de geldwolven bij Apple besluiten om de mooiste collectie muziek een serieuze remaster/remix verdient.