The Beatles - Abbey Road (1969)

Toch uiteindelijk wel mijn favoriete Beatles-album. De voorgaande albums lijden toch wel onder de experimenteerdrift. Hier is de productie bescheiden, functioneel en toch effectief, waardoor de plaat ook een stuk minder tijdsgebonden is (dan een Sgt. Pepper). Bovendien lijkt het songwritersschap van George Harrison hier ook tot volle wasdom gekomen te zijn, gezien zijn uitmuntende bijdragen (misschien zelfs wel de beste nummers!).
De 'medleys' op kant B zijn ook erg onderhoudend en er zit lekker veel vaart in. En het ultrakorte 'Her Majesty' maakt het mooi af!

Toch maar eens een cijfer geven.
Simpel opgebouwde en daardoor zeer sterke pop-liedjes, met hier en daar een expirimentje en richting het eind de mooie aaneenschakeling van korte nummers. maar echt ongekend prachtig? nee, (nog niet). 3.5*

Voor mij het tweede Beatles album dat ik luister..
Na sgt. Pepper's vind ik dit toch een ietwat mindere plaat..
Hm nee, pakt me toch niet zo goed als Sgt. Pepper's..

Klinkt opzich wel weer leuk.. maar daar blijft het dan ook wel weer bij.. Wat ik wel mooi vind is die muzikale opbouw van de nummers.. de aandacht die er ook aan instrumentale stukjes wordt gegeven.

Wat een drang om zo snel al een oordeel te geven. Luister het album nou eens een keertje of 5,6 en kom dan met een waardering. Aan dit soort berichten heb je niet zoveel.

Nou nou, je hoeft niet meteen in de verdediging te schieten.
Ik ben niet een luisteraar die na 1 luisterbeurt een stem uitdeeld en vervolgens niet meer naar omkijk.. Ik geef die plaat heus nog wat luisterbeurten, maar voor nu staat het eerst op een 3,5. Voorwaardelijk..

Er is niks mis met een eerste indruk hier te noteren. Hoort er ook bij, maakt het des te beter als ik later wel van mening verander over dit album.. dat een eerste indruk ook niet alles is bij de album..

Maar we zullen zien.


Edit: ik zal er in het vervolg wel standaard bij vermelden dat het hier om een voorlopige indruk gaat.. om misverstanden uit de wereld te helpen.. zucht

helemaal mee eens. eerste indruk telt ook.

Ik vind Abbey road zeer zeker tot het beste werk horen dat the Beatles ooit ten gehoor hebben gebracht. Het bevat een hoop sterke songs en lijkt een iets scherper randje te bezitten hier en daar dan bijvoorbeeld Revolver en Sgt. P.
Dat scherpe randje bevalt me prima, hoewel ik Sgt. P en toch ook Revolver weer een beter geheel vind dan Abbey road. Dit komt doordat ik de nummers op die albums gevoelsmatig wat beter in elkaar over vind vloeien.
Genoemde albums zijn sowieso mijn favoriete Beatles albums en eigenlijk ook gewoon persoonlijke all time favorieten!

mooi album, maar niet uitzonderlijk goed. vooral nummers als something en because zijn erg mooi.

dit album is net zo als andere beatles albums goed maar overgewaardeerd. 4 sterren voor de goede muziek maar het komt niet in mijn top 10.

Het is één van de twee Beatles albums die ik bezit (naast het wisselvallerige Let it Be), maar ik moet bekennen dat er wat stof op ligt.

Je hebt naar 4.5* verhoogd, stiekem toch bijna uitzondelijk goed?

Eigenlijk moet ik bekennen dat muzikaal en vooral technisch gezien dit album zijn tijd ver vooruit was. Gezien de beperkte middelen vergeleken met nu was en is deze plaat een unicum. George's Here Comes The Sun vind ik nog steeds één van de beste Beatles nummers ooit. Ook het overweldigende nummer I Want You met zijn unieke einde ( pats en op was de band). Niet te vergeten alle nummers op kant 2 op de lp die prachtig in elkaar overlopen. Tenslotte het Her Majesty en dan die stilte, die grote stilte.The Beatles waren niet meer. Een subliem eind van een sublieme groep, die op zijn hoogtepunt stopte. Achteraf bekeken een goede beslissing van J.P.G & R. De Magie was weg. The Dream Was Over

De productie van deze plaat is geweldig goed. Ik weet niet of je dat bedoeld met "technisch gezien z'n tijd ver vooruit"? Abbey Road klinkt voor eind jaren 60 heel erg lekker.

Juist ja, Nicci. Dat ben ik in de loop der tijd pas goed gaan horen. En ik heb hem veel gehoord. Ik heb de plaat 7 of 8 keer gekocht. Telkens kwam er weer zo'n hinderlijk tikje of krasje op. Onnodig te zeggen dat dit ook mijn eerste cd werd.

Ik weet niet of je laatst Zomergasten met Junkie XL hebt gezien, maar die was helemaal lyrisch over de productie van The Beatles. Hij had dan weliswaar 'Strawberry Fields' als voorbeeld, maar toch. Hij was vol ongeloof dat dat met een 4-sporenrecorder was gedaan. En dat blijft natuurlijk ook wel bijzonder. Niet alleen als het over The Beatles gaat overigens.

Heb ik ook gezien, Junkie XL. Het was voornamelijk John Lennon, die zich bezig ging houden met allerlei foefjes met het instrumentarium van toen. Er was immers nog geen synthesyzer. Men ging banden achterstevorenafdraaien, op verschillende snelheden afspelen bij het afmixen stads- en verkeersgeluiden gebruiken en vervormen. En nog veel meer. Al dan niet onder invloed van lsd en ander spul. Toen hij daarin doorschoot met de lp's Two Virgins en Unfinished Music no 2. mocht die muziek niet meer op Apple uitgebracht worden. Niet commercieel genoeg. Toen werd het uitgebracht op Z'Apple. Zat veel rotzooi tussen maar het was wel grappig om te horen (soms maar 1 keer), maar als verstokte fan kocht je het.

Ik weet niet of ik je analyse deel. Net in die tijd waren er wel wat synths (op Abbey Road zijn hier en daar wat Synth-geluiden te horen). Ik weet niet of het klopt dat die eerste solo-albums niet op Apple uitgebracht 'mochten' worden...ik vermoed dat hij zelf doorhad dat deze projecten überhaupt weinig met muziek te maken hadden (Two Virgins is vooral bekend om z'n hoes, is verder niet om aan te horen). John was zelf één van de Apple-bazen, dus het had best 'gemogen' vermoed ik.
Overigens was juist Paul degene (nauwelijks LSD-gebruiker, wel stevig aan de wiet) die met tape-loops in de weer was en anders wel George Martin die niks sterkers gebruikte dan een sigaretje en een kopje straffe thee.

Ik heb al heel wat boeken, docu's bekeken. Lid van Beatles Unlimited geweest (zit nog steeds op internet en hebben dagelijks "nieuws" over The Beatles. Ik durf te zeggen wat ik zei nagegaankan worden. De Beatles hebben het projekt Apple (kledingwinkels en ook het platenlabel Apple bedacht. De Beatles zijn juist omdat zij geen eigen baas in eigen zaak waren. Paul had als zakenwaarnemer de vader van Linda Eastman en Lennon en de rest hadden Allan Klein. Het ging allemaal om muziekrechten en in die grabbelton Apple pikte iedere werknemer zijn graantje mee. Officieel zijn de Beatles pas in 1975 ontbonden door de rechter. Maar dit heeft allemaal niks met muziek te maken. Ga eens naar een Beatles dag en koop wat boeken etc. Of koop de Beatles Anthology DVD Box (is niet goedkoop, maar wel 12 uur beeld en muziek, heel de geschiedenis verteld door Paul George en Ringo) Bijna verplichte leerstof voor scholen!!!

Als ik het goed heb verschenen Eastman en Klein pas in 1969 op het toneel als zakenwaarnemers. De Beatles hadden, toen Two Virgins uitgebracht werd (nog voor The White Album!), volledige zeggenschap over Apple en beslisten zélf welke platen zij op het Apple label en welke op het Zapple label uitbrachten. In onderling overleg tussen de Beatles werd besloten tot de creatie van het Zapple-label om hun avant-garde platen kwijt te kunnen. Vergeet ook niet dat George Harrison ook een experimentele plaat maakte, namelijk "Electronic Sound". Ook John & Yoko's "Unfinished Music No.2: Life With the Lions" werd op het Zapple-label gereleased. Pas daarna kwam Klein op de proppen, doekte hij het label op en gaven de Beatles het beheer van het Apple-label aan iemand anders, Klein dus.

Ja Toon, kan best dat ik een en andere even door elkaar haalde. Jij bent in ieder geval ook goed op de hoogte.Maar waar ik eigenlijk in aller eeste instantie op reageerde was het gebruik van opname technieken. Volgens mij zijn de Beatles begonnen op Revolver met war experimentjes, later gevolgd door I Am The Walrus, Strawberry Fields Forever en op het laatst het nooit officieel uitgebrachte What's The New Mary Jane. En dat waren toch degelijk Lennon nummers

Maar...Lennon was niet degene die uitvoerend bezig was met de geluidsexperimenten...Mr. Kite moest naar een circus 'ruiken' en dat was de aanwijzing waar George Martin 't mee moest doen.
Het was het begin van een ergernis; Paul wist altijd precies wat hij wilde hebben qua sound en had vaak ideeen wat hij wilde (dat leverde ook ergernissen op). Paul had zich veel meer in experimentele muziek verdiept dan John.
John was altijd veel vager; hij noemde een sfeer of een idee en was later vaak maar half tevreden over het resultaat. De songs waren wel degelijk Lennon, maar in die tijd (LSD, vermoed ik) hield hij zich niet bezig met het invullen van de technische details.
What's the New Mary Jane is trouwens niet experimenteel, maar gewoon een matige song, slecht opgenomen.

Even een handige link naar dit album; ook hier had Paul de hand in het medley-idee. John wilde het album laten eindigen met I Want You (She's So Heavy) (een slecht idee!).

Oh God, dit gaat een never ending story worden Als je de solo's (platen) van de beide heren naast elkaar legt wint McCartney wat betreft het aantal maar Lennon op identiciteit en kwaliteit. Ik ben benieuwd wat ik nou weer fout heb gezegd. 'K blijf blijf het echter wel zo vinden. Zo!!!

Nee hoor, ik denk ook dat we langs elkaar heen praten....Lennon was de Artiest (op dit album met Come Together en She's So Heavy), maar de vorm was óf behoudend (sinds '68 was John vooral met Blues en Rock 'n Roll bezig) of hij liet het grotendeels aan anderen over (pré 1968). McCartney was altijd 'artistiek' de mindere, maar had meer ideeen en plannetjes en de geestelijk vader van de Medley.
Dus Lennon was niet de Vooruitstrevende, wel de meest integere rock 'n roller! Zo goed?:)

Prima dan, Long Live John

Long Live John!

long live mcartney hij was het genie achter de beatles

natuurlijk, Fool...

en lennon liet zich te veel inpalmen door yoko. vat me niet te verkeert op lennon is een geweldig zanger maar yoko vind ik een enorm dom wicht. nog meer een fool dan mij zelfs

he's dead who's the fool now

Paul was meer de zakenman.....zie alleen maar de titel van het nummer You never give me your money.....