Fleet Foxes - Fleet Foxes (2008)

Steeds mooier! Inmiddels 4,5*.

Heb hier een beetje hetzelfde. Al neem ik aan dat Herman bedoelt dat het kwartje nog moet vallen.

De zang is vaak erg mooi, maar soms gaat het ook een beetje vervelen. Denk dat dit een bandje is waar ik het volgende album niet meer van ga luisteren.

3,5*

Dat is wat ik nu bedoel, gemaster. Ik zal de laatst zijn , die zegt dat het een echt slechte cd is, maar hij blijft bij mij simpelweg niet hangen. Ik laal hem nu maar eens een tijdje rusten, maar als hij 't over pakwegweg een maand nog niks doet bij me., Dan wordt het een soort one day fly. Mijn intiutie laat me bijna niet in de steek. En ik durf een beetje bu al te gaan voorspellen dat de volgen F.F. cd erg tegen gaat vallen , waarna de groep een langzame dood gaat sterven, zoals veel groepen die met een overdosis publiciteit de markt op gepushed zijn. Te weinig kwaliteit

Als ik nou "FF" vervang door Coldplay heb ik ook een voorspelling gedaan. We gaan erheen op 21/11 in Den Haag, vooraf bij Trix op de koffie, en we zullen zien - alles is relatief: ook de hoeveelheid publiciteit van FF tegenover die van CP.

Daar zit wat in wat in. Als je bij Trix op de koffie vervangt , door een pintje drinken in Scheveningen,wie weet? Maar het duurt nog even en ik heb ze nog niet helemaal laten vallen. Maar mocht F.F. me na een maand zo zou zijn is dat echt niet het einde van de (mijn) wereld. Er is immers nog zoveel moois wat nog niet ontdekt is (ook door mij) dat ik lekker positief doorleef in de muziekwereld. Die is immers oneindig groot. Maar wie weet, mjuman. hoe het volgende maand met met staat. Ennuh ik sta altijd open voor goeie ideeën en dingen in het leven.

Ik ben hem nu wel een beetje zat, maar ik heb wel een tijd met plezier naar deze plaat geluisterd. Ik ben ook wel een liefhebber van de 60's en 70s-bands die in de recensies worden aangehaald als vergelijking (Beach Boys, CSNY, Love etc...), en dan ligt deze plaat ook prima in je straatje.

Het is misschien een beetje een rare vergelijking, maar ergens doet het me wel denken aan bijv. de Black Crowes. Zeker niet muzikaal gezien, maar vooral omdat dit ook een band is die prima klinkt, maar ook zeker geen originaliteitsprijs wint en vooral oude 70s-wijn-in-nieuwe-zakken brengt.

De vraag is of dat nou echt erg is. Het hoeft niet altijd per sé extreem origineel te zijn en eeuwigheidswaarde te hebben, en ik heb me dan toch een tijdje goed vermaakt met dit album.

De Fleet Foxes roepen bij mij verschillende associaties op;

Minstrelen, middeleeuwen meets de jaren vijftig.
Hildegard von Bingen heeft een meet and greet met The Everly Brothers.
Krijg ook weer zin om Palestrina op te zetten.
Net als Rivella, beetje vreemd maar wel lekker.
Wel de light variant!
Beetje zoet, als de braafste jongetje van de klas.
Valkuil, brave jongetjes worden niet gauw opgemerkt.

Een onsje meer als op no.8 "you run with the devil". Die mag zijn 3tand wat mij betreft wat vaker aan deze mannen laten zien. De peper iets meer waar de zon niet schijnt.

Verders prachtige harmonieen, mooi op een wintersdag, kerst en voor een picknick in het bos.
Klassiek meets pop
Op zijn tijd goed te pruimen, om daarna lekker snoeihard Ask Ed van Sacred Reich op te zetten

O, ja naast de nummers die hierbij zijn vermeld, is er bij de cd ook nog een 'extra' cd met 5 nummers die hier niet bij staan.
Gek genoeg bieden die liedjes m.i meer afwisseling dan die andere 11. Dat het dan ook bijdraagt, dat het 3,5 is. Maar goed meedere luisterbeurten kunnen ook andere poortjes openen.

Dat zal deze zijn. Kun je beter daar een stem bij plaatsen.

Een half punt erbij. Dit zou voor mij best wel eens de plaat van 2008 kunnen worden. TMPS is van zeldzame klasse.

Dank je, dat heb ik dan ook nu net gedaan. Maar ook hier mag mijn stem wel aangepast worden. Wat een prachtige ochtend met dit schijfje in de speler. Zonnetje komt op, dochtertje van 2 danst op de samenzang. Wat wil een papa nog meer, een halfje erbij denk ik zo.
De poortjes beginnen zoetjesaan open te gaan en prachtige liedjes dwarrelen naar buiten.

Dit is een album dat naar mijn mening met elke luisterbeurt mooier wordt! Klasse.

Binnenkort zeker maar eens aanschaffen

Dit is een mooie winter- kerstplaat. Gelukkig luister ik 'm pas nu (in oktober) voor het eerst. Nu ben ik niet bepaald een kerstliefhebber, maar met deze muziek zijn de donkere dagen wel door te komen En af en toe echte rock draaien, zoals the Artic Monkeys of AC/DC. Want hoe kom je erbij om dit rock te noemen?! Dat is wel een heel brede benadering van de categorie rock.

Soms doet mij dit ook denken aan Arcade Fire. Dat is een compliment, want die vind ik erg goed. Alleen is deze muziek veel minder intens en spannend. Het is allemaal een beetje braaf en vooral harmonieus. Niet voor niets stelt Fleet Foxes in de begeleidende tekst dat familie het belangrijkste is in het leven: 'hold on to your family, it's the only thing that matters'. En daarmee bedoelen ze dan ook de neefjes en nichtjes, ooms en tantes (schrijven zij). Tja....

Tracks commentary:

Ragged Wood is een voortreffelijke track en het lijkt echt erg veel op .... Pink Floyd.
Quiet Houses doet mij denken aan .... the Beatles.
Bij 'He doesn't know why' hoor ik the Boss.
Op 'Heard them stirring' lijken the Shadows mee te doen!
In het werkelijk prachtige Blue Ridge Mountains hoor je the Little River Band, eerst met It's A Long Way There en vervolgens met Home on a Monday (Guess where I'm calling from?).

Het is inderdaad (toch weer) een groei cd: toch een 0,5 erbij.

Deze plaat weken lang niet meer gedraaid. Niet erg want ook de mooiste muziek kun je kapot draaien. Maar vandaag kwam eindelijk de bestelling uit de States binnen (zonder bijbetaling ondanks dat het totale bedrag ver over de toegestane invoerlimit was. Blijkbaar is de douane nu al coulant vooruilopend op verruiming van deze limit. Geen goed nieuws voor mijn platenboer.Maar dat terzijde) ff weer opgezet. Is er meteen weer dat " warme bad gevoel". OK, soms had ik misschien wel eens iets venijnigs, zoals de gitaartjes van stadsgenoten Band of Horses willen horen. Maar zo blijft er altijd wel wat te zeuren. Dit is gewoon een heerlijke plaat !!

Het is niet helemaal mijn soort muziek, maar het klinkt wel vrij geniaal.

Klinkt een beetje als: Iedereen vindt het geweldig, maar ik vind er geen zak aan. Nou dan ben je niet de enige. Volgend jaar vraag je je af wie dat ook weer waren, die Fleetwood Foxen

Er zitten een paar fraaie composities, al vind ik 't wel veel van hetzelfde.

ja, van de zomer was het goed , nu ben ik ze beu , en trek een punt af , de hetze is over , wel goed maar geen 4 sterren meer waard en idd te veel van hetzelfde

Ik ben juist een halfje omhoog gegaan. Voor die 3,5 geniet ik toch te veel van dit plaatje en verlagen kan altijd nog Ik ben het ermee eens dat het wel wat veel van hetzelfde is, maar het is gewoon goed gedaan zoals het is. Onlangs een herfstwandeling gemaakt met dit album op. Ik heb de hele middag met een grote smile tussen de dwarrelende blaadjes rondgelopen

Nog steeds de verassing van dit jaar voor mij. Hij verveelt gewoon niet.

Hier had zoveel meer in gezeten. Het gros van de composities en de sfeer zijn totaal mijn ding. Jammer dat deze vaak, tesamen met de middelmatige stemmen, verdrinken in eindeloze echo's en lichte bombast. Laatste drie nummers mede daardoor mijn favorieten hier.

White winter hymnal is echt een heel mooi nummer, jammer dat de rest mijn aandacht minder goed weet vast te houden.

Ik heb deze cd een tijdje aan me voorbij laten gaan, maar ben inmiddels toch wel benieuwd geworden.
Misschien wordt het een groeier. Ik begin met 3*. ik ga deze plaat de tijd geven beter op me in te werken. Er staan iig al een paar geweldige nummers op en de plaat als geheel intrigeert me. Tegelijkertijd ervaar ik de som der delen als wat saai. Ik ga hem dus de tijd geven ...

Had in eerste instantie echt niet verwacht dat dit dé Sub Pop-hit van het jaar zou worden, zo toegankelijk is het allemaal niet.

Na een half jaar begint het kwartje misschien nu wel te vallen. De (samen)zang is tof en er staan best leuke nummers op, met als hoogtepunt Blue Ridge Mountains, maar als geheel vind ik het toch redelijk saai klinken.

Toch 4*

Toch frappant hoe veel beter de even nummers zijn ten opzichte van de oneven nummers.

Al met al toch wel erg gegroeid de laatste maanden. Zal zijn weg naar de eindlijst van 2008 wel weten te vinden.

Ik citeer een hele brok uit je prachtige bespreking, omdat ik me er geheel kan in vinden. De samenzang is heerlijk, ik hoor er ook nog de Kings of Convenience in doorklinken. En zelfs The Beatles (Because had hier zelfs niet op misstaan!).
Prachtplaat, ik hoop dat ze voor de opvolger voldoende tijd nemen, want een haastklus en méér van precies hetzelfde zou kunnen tegenvallen.
Ondertussen is het met volle teugen genieten van dit album.
Voorlopig alvast **** met overtuiging!

Aha, Father McKenzie heeft ook dit prachtalbum ontdekt.

Idem hier net terug uit Den Haag - kort optreden 1 uur - da's vaste prik alle bands spelen kort - op Crossing Borders - mooi en fijn.

Sprekend over "visual imagery" van muziek: bij sommige nummers zag ik me zo rijden in een Mustang-cabrio op de 1, de kustweg tussen San Francisco en Santa Cruz. Wat een sfeer, wat een zeggingskracht: loepzuivere zang en fraaie harmonie. Twee songs solo gezongen door leadzanger, zichzelf begeleidend op akoestische gitaar.

Diepe indruk!