Frank Zappa - Sheik Yerbouti (1979)

Erg leuk allegaartje van allerlei dingen. De teksten zijn vaak hilarisch. Probleem met grappige muziek is alleen dat bij meerdere luisterbeurten de grap wegvalt en alleen de muziek overblijft. Gelukkig is dat bij Frank Zappa niet zo heel erg, want de muziek is erg goed te doen.

Niet alles vind ik overigens even geslaagd. Sommige gitaarjams duren me te lang en kunnen mijn interesse niet vasthouden. Zit te twijfelen tussen een 3,5* en een magere 4*. Ik geef Frank het voordeel van de twijfel omdat Bobby Brown toch wel heeeeeeel erg leuk is.

Ik vind Frank's grappen toch altijd relevant blijven. Hij wist precies wat ie weg moest laten en kon gebruiken en da's toch knap met zo'n discografie.

De waardering van die gitaarsolos komt met de jaren. vroeger dacht ik daar ook zo over tegenwoordig wordt ik er helemaal gelukkig van.

Geef ze wat tijd, Chiel. Yo Mama werdt niet voor niets m'n favoriete nummer ever!

en voor je het weet is suapyg en guitar je all time favorites;)

over solos gesproken

Overgangsplaat naar een meer poppy geluid. Op sommige momenten wat té poppy, zoals Bobby Brown en Dancin´ Fool.

Tracks 1 t/m 5 vormen een briljant salvo, al vind ik het jammer dat op CD het einde van I'm So Cute is ingekort. Het middenstuk is wat rommelig, hoewel er geweldig gitaarwerk in voorkomt. Vervolgens de reeks 12, 13, 14, ook weer geweldig, en ach kom, Dancin' Fool is toch wel een leuke afronding daarvan. 16 en 17 zijn niet mijn favorieten, en mocht ik de plaat tegen die tijd nog niet afgezet hebben, kan ik toch erg genieten van Yo Mama.

The Best Band You Never Heard In Your Life, nochtans

Op de EMI-cd die ik heb is ie compleet.
Op de Rykodisc-versie is het einde eraf gechopped en de mix klinkt daarop ook veel rommeliger.

Hmmm... ga ik achter die EMI-versie aan, of zet ik gewoon de plaat weer eens op?

What Ever Happend to All the Fun in the World is erg droog

Als je de cd wilt zou ik achter de EMI aan gaan.
Kwestie van even Ebay-en.
Daar is nauwelijks aan te komen, dus neem rustig de tijd, dan kom je 'm wel tegen.
Duurde bij mij een maand of 2, maar nu heb ik 'm wel; Betere mix + helegaar compleet!!!

De EMI-versie is hier aan te herkennen: Barking Pumpkin-logo + EMI-logo op de achterkant, Wait A Minute heeft daarop de originele titel We Gotta Get Into Something Real en Bobby Brown Goes Down heet Bobby Brown.

merci

Ook dit album heb ik maar eens geprobeerd, maar eigenlijk heb ik hier hetzelfde als bij Ship Arriving Too Late: muzikaal gezien zit het goed in elkaar, maar het pakt/raakt mij niet. Ik lees hier ook vaak dat dit album het vooral van de humor moet hebben. Af en toe merk ik wel een grappige tekst op, maar over het algemeen vind ik het maar een saai album wat niet echt fijn is om naar te luisteren (misschien snap ik de meeste humor hierop niet, dat kan natuurlijk ook, maar de muziek zelf vind ik ook niet echt fijn (sommige zanglijnen werken bijvoorbeeld nogal op mijn zenuwen)). Enkel I Have Been In You, Dancin' Fool en Bobby Brown Goes Down vind ik prima nummers. Ik vrees dat Frank Zappa gewoon niet mijn ding is...

Aan degene die dit album wél goed vinden: Veel luisterplezier

doe nou maar gewoon eens ff roxy of ycdtosa vol2 - helsinki of the grand wazoo in je spelert

praten we daarna verder

Of Zappa New York, Lather of Hot Rats zou ook een goed begin kunnen zijn, zo kan ik er nog wel een paar opnoemen. Ik vind Sheik Yerbouti wel een heel goed album, en ook heel erg toegankelijk als eerste album om met Zappa kennis te gaan maken. Vooral het allerlaatste nummer Yo Mama vind ik echt geweldig en het beste nummer van dit album.

Hilarisch Zappa album met weer een enorme dosis humor en van de hak op de tak springend.
Muzikaal is het ook weer smullen geblazen. Het is inderdaad een toegankelijke Zappaplaat met een stevig portie Rock , hier en daar wat lekker swingend materiaal inclusief piepstemmen en geinige melodielijnen , en een hoop Zappiaans gesproken droge kolder
Sterke line-up ook met oa. Andrew Belew (later King Crimson) en Terry Bozio ( UK. Jeff Beck)
Erg vermakelijk : Broken Hearts For Assholes , Bobby Brown Goes Down , Baby Snakes , Dancing Fool en Yo Mama.
Ik ben nog niet erg into Zappa. Afgezien van deze , Joe's Garage en Broadway The Hardway ben ik weinig bekend met zijn enorme hoeveelheid platen.

B2, welkom in de wondere wereld van deze muzikale duizendpoot!
Ik zou zeggen: Volg wat opinies, probeer eens wat en trek dan je eigen conclusies. De kans dat deze man je teleurstelt is zeer klein!



Mijn favorietste nummer aller tijden!

Ik had aanvankelijk ook niet veel van Frank Zappa (buiten dit album en een compilatie) maar naarmate ik meer albums van hem kocht en beluisterde waardeer ik Zappa steeds meer ook al vanwege zijn veelzijdigheid en tot nu toe heeft hij mij nooit teleurgesteld.
"Yo' Mama" vind ik ook één van de mooiste gitaarsolo's ooit op plaat gezet.

Ik ken vrij veel van Zappa, maar van zijn meeste werk wordt ik na een minuut of 20 doodmoe, Sheik Yerbouti vormt daar een uitzondering in. Wat een waanzinnige lekkere maar vooral ook humoristische plaat, ooit gekocht op een rommelmarkt. Vanaf de eerste woorden 'I have been in you' pakt de plaat en sleept je mee in zijn bizarre energie, en inderdaad die gitaarsolo in Yo mama, en dan heb ik het nog niet eens over de waanzinnig drumpartijen op deze plaat.

Ook ik ben geen Zappa-kenner: kende er slechts sporadisch wat van. Qua album moet ik dus bekennen alleen met deze bekend te zijn (met dank aan mijn baas die me dit gaf in ruil voor Zita Swoon).
Tekstueel inderdaad erg grappig maar ik ben niet zo'n tekstenman dus voor 1 keer is het leuk en daarna luister ik daar toch minder naar.
Maar verder ben ik er zeer mee in mijn nopjes en ben ik toch wel blij dit te kennen want het is geweldig.
Raar hoe groot een naam kan zijn en hoe onbekend je er dan toch mee bent.
Ik denk dat er in de toekomst wel meer beluisterd gaat worden; voorlopig nog even de Sheik.

Ik ben ook totaal geen tekstenman, maar op dit album zing ik telkens uit volle borst (bij wijze van spreken ) mee. Erg spitsvondig, al vind ik niet zozeer de inhoud, maar vooral de timing en vreemde stemmen zo heerlijk.

Heb jij een favorietste Zappa nummer Kaztor???!!

Ik ook wel, maar dan ga ik toch voor The Torture Never stops.

Van dit album zou ik Flakes denk ik als favoriet aanmerken. Zeer geinige teksten en ge-wel-dig-e compositie!

1 favorietste Zappa nummer? Das lastig, even denken, ehmm. Peaches En Regalia of Willy The Pimp van Hot Rats, of toch niet, ehmm even denken hoor, eureka, kep et Whipping Post van Does Belong Humor In ... Of Watermelon In Easter Hay van Joe's Garage, of RDNZL, Inca Road of Pygmy Twylyte van YCDTOSA vol 2, of Black Napkins van Zoot Allures. Of......... Ik vind 1 favorietste Zappa nummer een onmogelijke zaak eigenlijk, 10 zal ik wel kunnen vinden als all time favorieten, maar 1, nee een onmogelijke opgave vind ik dat. Van dit album is Yo Mama mijn absolute favo nummer, maar hoort niet in mijn top 10 van favo Zappa nummers allertijden.

Twee woorden:

Rat Tomago

Ik weet niet wat ik hier van moet vinden.
Het muzikantschap is van hoog niveau.

Maar het is allemaal zo belachelijk, dat ik amper de hele plaat kan luisteren.

Don't fool yourself girl, it's going right up your poopshoot??!?!

Nee, dit is verschrikkelijk.
Wat een melige rotzooi.
Veel nummers komen ook niet voorbij de genre punk.

Je moet er wel van houden inderdaad, het raakt je wel of het raakt je niet. Met de melige en humoristische Zappa had ik eerst ook niet veel mee, maar na veel draaibeurten kan ik zelfs dat ook enorm waarderen nu, maar mijn voorkeur blijft die van vooral de live albums en de serieuze albums. Zijn gitaaralbums vind ik ook erg goed. Van dit album vind ik het laatste nummer Yo Mama echt een geweldig nummer.

Maar met punk heeft het niet zo heel veel van doen, vind ik.

Dat vind ik ook niet, punk is vooral gemaakt door mensen die niet muzikaal zijn en maar wat aanrommelen voor mijn gevoel. Dit vind ik muzikaal van een erg hoog niveau. Dit is eigenlijk het tegenovergestelde van punk vind ik.

De ritmes en sfeer van sommige nummers komen in mijn oren nog al punky over.
Broken Hearts are for Assholes heeft toch een onmiskenbaar punky riffje.

Ik kan mij heel goed in jouw beoordeling vinden
Ik vind dit helaas ook te melig, veel van de zanglijnen werken nogal op mijn zenuwen.