The Cure - Pornography (1982)

Helaas helaas....

Kan de Cure maffia (Orbit en zijn handlangers) wederom vele klaarkomberichten plaatsen voor een nieuw lid van de sekte!

Ben jij dezelfde Joy4ever die Riot Act, Yield en Houses of the Holy te donker vond???

Die laatste wel ja. Maar ik heb niks tegen donkere platen. Zolang ze maar niet als een steen op je maag vallen. Pornography zal nooit het predikaat "ideale zomerplaat" opgeplakt krijgen maar er zijn een aantal MuMe-ers die deze muziek te zwaarmoedig vinden. En daar ben ik het dus niet mee eens. Melancholiek past beter. Ik kan er zelfs vrolijk van worden. Maar dat zal wel komen door de adrenaline die door mijn lichaam giert als ik naar dit album luister

Joy4ever, ik ben trots op je

*komt klaar*

Haha wat een reactie...en zijn er nu echt mensen die zich aangevallen voelen daarom?

Wat? Helemaal niet! Ik kwam eerlijk waar gewoon even klaar (hé, dat rijmt)

Ik ben wel blij dat er weeral iemand fan geworden is van Pornography. Blijft 1 van de sterkste albums ooit (voor mij), misschien wel het sterkste. Wat ik ook zo fantastisch vind is dat ik deze cd al hoor sinds ik in m'n wieg lag, dan vind ik het klasse als de cd me nog steeds helemaal niet beu is.

Mijn Top 8:

1. A Strange Day
2. Siamese Twins
3. Cold
4. The Figurehead
5. Pornography
6. A Short Term Effect
7. One Hundred Years
8. The Hanging Garden


Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik de nummers 1 t/m 6 allemaal even geniaal vind. Wat mij betreft allemaal 5* nummers. De laatste twee vind ik ook erg sterk maar weten mij iets minder te betoveren..
Ik las van het weekend nogmaals de recensie in de OOR en moest nu heel erg lachen. Als je begint aan the Cure moet je vooral NIET deze Pornography aanschaffen

Daar vind ik best wat voor te zeggen, ik kan me goed voorstellen dat iemand die The Cure helemaal niet kent gedesillusioneerd afhaakt na het horen van Pornography. Als je aan The Cure begint kun je m.i. beter met Seventeen Seconds, Three Imaginary Boys of Disintegration beginnen.

ik ben begonnen met Pornography en dat is, mij althans, zéér goed bevallen.

Dat heb ik dus ook. In de regel is het goed om bij het begin te beginnen om dan vervolgens een band te zien groeien. Of niet. Het verschilt per band. Sommige bands kennen hun finest hour gelijk in het begin, andere bands groeien langzaam maar zeker naar hun hoogtepunt. Als ik bij the Cure zou beginnen bij hun eerste album dan zou ik mogelijk zijn afgehaakt. Ik heb mijn stem voor Pornography net verhoogd naar 5*. Meer dan verdiend.

Hmm het hangt denk ik van de persoon af.
Ik weet niet of ik was afgehaakt als ik pornography als eerst had gehoord.
Het laat een bepaalde kant van the cure zien en je zou dan het verkeerde idee van de band kunnen krijgen.
want the cure is geen "one trick pony ".
Ik zou eerder iemand eerst doorverwijzen naar disintegration ipv pornography.
maar het is natuurlijk geweldig als je bij pornography begint en dat het in een keer raak is en helemaal klikt.

Na lang twijfelen toch maar besloten deze plaat 5 sterren te geven, en een plaats in mijn top 10. Echt een aangrijpend album, het lijkt net een nachtmerrie en het is vooral heerlijk om in de avond naar te luisteren. Geen enkel zwak nummer te bekennen trouwens, ze hebben allemaal een gewéldige sfeer.

(dus je kan trots op me zijn, orbit )

We zijn allemaal trots op je

Zo gaat dat

Mart, welkom bij the Cure maffia!

Kom in mijn armen mijn zoon, ik heet u welkom als überführer van de Cure-gestapo!

En de opvolgers van The Cure, Astral genaamd staan al klaar.

Nou ja opvolgers Dat zouden ze mogen willen natuurlijk Maar een verdraaid lekker in het gehoor liggend post new wave/shoegaze bandje is het wel en het zou zonde zijn als ze in een of ander zwart gat zouden verdwijnen

Andere referenties zijn My Bloody Valentine(Turn me Around lijkt wel een regelrechte kloon van Only Shallow), Joy Division en een snuifje Ride

net nog eens beluisterd, het blijft een klasse plaat !
het blijft de enige plaat waar zo een ingetogen agressie te voorschijn komt, het is onbeschrijflijk.

hij krijgt een mooie nummer 2 notatie in mijn top 10

Ik ben meer dan tevreden met mijn OOR-abonnement, maar vindt die oeuvre-overzichten vaak te gemakkelijk door de bocht gaan. 'Pornography is moeilijk, dus verbannen me die maar naar het 'Laten Liggen'-blokje', dat soort dingen. Vaak hebben ze gelijk in hun keuzes, maar ook heel vaak niet.
Ook moet je hun recensie-rubriek nog wel eens met een korreltje zout nemen.

Muziek om je cavia bij te wurgen (Quote : Oor)

Edit : cavia, niet kat

arm beestje

Snif...

Bertje, m'n kleine hamster.
Ik zal hem nooit vergeten

Dit blijft een schitterende plaat, ik heb de gewone versie zonder bonustracks.
Maar voor mij blijft dit nèt achter DISINTEGRATION, wàt ik hun absoluut beste vind
(zie speciaal topic hierover!)
Robertje forever. Nu nog een Kammetje!

toen ik dit album destijds kocht, ergens in 1984 ging het verhaal bij mij op school de ronde dat een groepje jongeren na het beluisteren van deze plaat gezamelijk zelfmoord pleegde!!! ja DAT kan ik mij voorstellen, toen ik deze plaat de eerste keer beluisterd had moest ik er echt van bijkomen!!! wat een hopeloze, donkere, grimmige plaat! nog nooit was een album zo dichtbij gekomen, en keek me recht in mijn gezicht! elke liedje confronteerde me met mijn eigen onzekerheden, frustraties en eigenlijk vond ik dat helemaal niet zo leuk. ik besloot dit album maar niet meer te draaien omdat het me achterliet met een gevoel van wanhoop, onzekerheid en onbehagen. totdat ik een jaar later het nog eens waagde te beluisteren en ik werd gegrepen door de schoonheid ervan, sterker nog ik werd er zo'n beetje verslaafd aan! ik draaide het toen bijna elke dag, en sindsdien heeft dit meesterwerk me nooit meer losgelaten. The Cure heeft zichzelf nooit meer overtroffen met deze schreeuw van zwartgalligheid. naar mijn mening is dit de donkerste plaat die ooit gemaakt is. dat is de kracht van The Cure ze kunnen liedjes maken met veel jolijt maar ook zijn ze in staat je achter te laten en slaan ze met dit album de deur KEIHARD dicht, recht in je gezicht.......
je moet ervoor in de mood zijn, maar het is en blijft een absoluut meesterwerk. I LAUGHED IN THE MIRROR FOR THE FIRST TIME IN A YEAR(grrrrrrrrrr)

The Figurehead is al altijd m'n favo nummer geweest. Ik vind dan ook de tweede helft van de cd beter dan de eerste. Wie kan opboksen tegen the figurehead, A Strange Day, Cold en Pornography ? De eerste 4 songs zijn fenomenaal maar de laatste vier slaan werkelijk alles.

In 1982 had ik nog niks met Pornography (ik was pas 9 jaar oud).
Nu wel; maar al vind ik One Hundred Years en A Strange Day wel erg goed; latere albums; tot aan Wish zijn leuker.

mee eens Feeder! wat ik gewoon geweldig vind is dat Robert nog steeds dezelfde geestdrift heeft als vroeger! is wel grappig ik zag The Cure voor het eerst in 1983 en vorig jaar nog in Duitsland en nog steeds zingt hij The Figurehead met diezelfde emotie en toewijding, trouwens sowieso te gek dat The Cure in al die jaren gewoon zichzelf is gebleven getuige het laatste album dat ik ook erg goed vind,

Daar verschillen wij in mening.

Pornography is voor mij hét hoogtepunt in de muziekgeschiedenis. Al ben ik de laatste om te ontkennen dat hun albums hierna niet buitengewoon goed waren. Vooral Disintegration heeft m'n hart gestolen. Al vind ik Wish niet meteen een echt goed album, acceptabel, dat wel maar niet echt m'n favo the cure album.

Bij Pornography horen hoogtepunten.