The Cure - Pornography (1982)

Voor mij in ieder geval één van de sterkste

Dus de andere zeven vind je nóg beter

Inderdaad, ik vind ze NOG beter

Tja, ik kan het ook niet helpen hé. Pornography zal voor altijd 1 van m'n lievelingsalbums blijven maar ik vind het titelnummer nu eenmaal het minst pakkend. Wat niet weg neemt dat het een ongelofelijk goeie song is !

Mijn favorieten zijn The Figurehead en A strange day. Op de voet gevolgd door One Hundred Years, A short Term Effect en Cold.

Het titelnummer Pornography komt bij mij op de voorlaatste plaats, maar het krijgt nog steeds 11/10 zoals elk nummer van deze beste plaat - met voorsprong - ooit gemaakt. Een plaat die enkel hoogtepunten kent. Ik heb me voorgenomen om heel binnenkort eens een soortement recentie te schrijven bij deze plaat die ik al 20 jaar een keer of 30 per jaar draai. Wat betekent dat ik ze nu ongeveer een keer of 600 beluisterd zal hebben. Dus ik ken ze nu wel...

Cold is ook mijn tweede favoriet van deze plaat die enkel hoogtepunten kent. Die 7 eerste noten en dan die ijselijke drums en die koude synths... brrrrr... je waant je zowaar in een ijsgrot! Cold is gewoon koud (ice in my eyes and eyes like ice don't move!)

Favoriet blijft A Strange Day, dan Cold en de rest volgt, maar in welke volgorde? Een poging: 3. The Figurehead 4. Siamese Twins 5. One Hundred Years 6. A Short Term Effect 7. Pornography 8. The Hanging Garden, met dien verstande dat dit laatste nummer van mij ook nog 6*++ sterren toegewezen krijgt!

The Cure is een band waar ik in korte tijd zeer van onder de indruk ben geraakt. Disintegration ken ik iets langer, Faith heb ik nu ongeveer een maand of anderhalf. Maar Pornography, 17 Seconds en Paris heb ik in de laatste 2 weken gekocht. Dus voor ik een recencie hier schrijf, moet ik de pracht nog even laten bezinken. Misschien hou ik binnenkort wel een Cure-review-dag...

P.S. Pornography vind ik misschien wel beter dan Disintegration...maar de tijd zal het leren.

Absoluut The figurehead is al super maar vanaf daar is het adembenemend. Tot en met het Touch her eyes/press my stained face/I will never be clean again Te mooi voor woorden.

Ik heb de drie cure platen die ik het sterkst vind nog eens vergeleken (Seventeen seconds, Faith en Pornography) en mijn conclusie blijft toch dat Seventeen seconds mij het meest aanspreekt. Dat neemt niet weg dat Faith en Pornography super albums zijn.

Pornography piekt iets te vroeg, na The figurehead vind ik de kwaliteit iets minder en het titel nummer vind ik (hoewel nog steeds zeer goed) het minste van het album.

Als je de drie platen luistert hoor je wel een prachtige ontwikkeling naar een veel vollere sound die ook op disintegration goed hoorbaar is. Maar de minimalistische sound van Seventeen Seconds vind ik ook geweldig (dat doet me denken aan Joy Division)

Mijn eerste kennismaking met de oude albums van The Cure is de live plaaat Paris daar is de sound ook veel vetter. Misschien vind ik die versie van The Figurehead ook nog wel iets mooier (moderner?).

Lekker donker albumpje. Ben niet zo'n The Cure fan maar dit is darkness. 4*

Dit is inderdaad pure darkness.

Wat blijft A Strange Day toch een heerlijke song (al kunnen we dat natuurlijk over alle 8 de nummers zeggen)

Het drielijk The Figurehead-A strange Day-Cold blijft voor mij het heerlijkste op muzikaal vlak.

ONOVERTROFFEN

En tel daar dan ook beslist het laatste nummer bij op, potverpielekes!! Bent u nu helemaal zot Feeder!

Het laatste nummer galmde net door m'n speakers en ik moet u gelijk geven, een betere afsluiter is ondenkbaar. Schitterend nummer, vreemd dat ik het pas sinds enkele maanden écht kan appreciëren. Die drum is om van te likkebaarden

One Hundered Years geef ik een 10+. Wat een ongekend duister nummer.

Momenteel 4,0.. Pornography is rauwkost wat ik nog probeer te verteren. Nog niet gelukt.. maar , wie weet!

Het komt wel, ongetwijfeld.

Nr 5 tot en met 7 vind ik nog een stuk beter dan One Hundred Years.

Geef je over Kampf

Mijn actuele tussenstand:

1. The Figurehead (al vanaf 1982)
2. Siamese Twins
3. A Short Term Effect
4. A Strange Day
5. One Hundred Years
6. Cold
7. The Hanging Harden
8. Pornography

Ik doe mee !

1. The Figurehead
2. A Strange Day
3. Cold
4. A Short Term Effect
5. One Hundred Years
6. The Hanging Harden
7. Pornography
8. Siamese Twins

Begrijp me echter niet verkeerd, ik vind ieder nummer abnormaal goed.

1. A Strange Day
2. Pornography
3. Cold
4. The Figurehead
5. One Hundred Years
6. The Hanging Harden
7. A Short Term Effect
8. Siamese Twins

Zo dan! Alleen het laatste nummer vind ik echt ietsjes minder, maar nog steeds ruim vier sterren of zo'n klatergouden catagorie

1.One Hundred Years
2.Figurehead
3.Pornography
4.A Strange Day
5.Siamese Twins
6.Cold
7.The Hanging Garden
8.Short Term Effect

1. Pornography
2. One Hundred Years
3. Cold
4. A Strange Day
5. The Figurehead
6. The Hanging Garden
7. Siamese Twins
8. A Short Term Effect

Vooral tussen Pornography en One Hundred Years moest ik erg twijfelen, maar ik heb toch maar Pornography gekozen. Eén van de meest donkere nummers die ik ken.
De plaat zelf blijf ik trouwens nog steeds geweldig vinden. Het lijkt net of je naar een nachtmerrie aan het luisteren bent. Vooral heerlijk om in de avond op te zetten

1. Pornography
2. Cold
3. The Figurehead
4. One Hundred Years
5. A Strange Day
6. A Short Term Effect
7. The Hanging Garden
8. Siamese Twins

Altijd The Figurehead de beste gevonden, maar moet nu toegeven dat Pornography de allerbeste is, wat is dat toch een ijzersterk nummer! Siamese Twins is de enige iets mindere, maar nog steeds een goed nummer.
Ik kan Pornography eigenlijk alleen 's avonds draaien, anders kom ik iig niet goed in de sfeer.

Wat een bizarre duistere droom, alsof je op een enge planeet bent gelandt vanaf de eerste seconde tot de laatste, èèn lange diepe trip. Zo is dit album zo`n beetje te beschrijven naar mijn gevoel, subliem!!!

Ik wil heel graag deze CD gaan kopen maar zit te twijfelen tussen de gewone originele CD of de geremasterde. Vraag me af of het geremasterde geluid wel past bij The Cure. Wat vinden jullie hiervan? Alvast bedankt voor de reacties.

Ik vind 'm persoonlijk in de geremasterde versie dichter bij het LP-geluid komen. De LP is nog steeds onovertroffen qua geluid, maar ja gemak dient de mens. Ik zou dus gaan voor deluxe versie (is geremasterd)

hehe, gister voelde ik me heerlijk kut, ik kwam thuis van werk..ff kijke hoor,welke cd komt dicht bij mijn gemoedstoestand..hmm,ah: Pornography.Mijn redding
nu moeten jullie weten, ik woon midden in het centrum boven een croissanterie en het was gister heerlijk weer dus was het lekker druk in en buiten de croissanterie op het terras.
ik besloot om het volume op te vijzelen naar 20 wat echt hoog is en ik voelde me gelijk een stuk beter.de mensen bij de croissanterie zullen gedacht hebben dat er een rituele sekte zich schuilhield in het huis daarboven maar ik voelde me even zeer thuis in deze muzikale hel..oh oh wat mooi...4.5

je bent een held
schotel ze morgen dan maar ook een portie nine inch nails voor

Had nooit verwacht dat ik The Cure ooit iets zou vinden, sterker nog, ik dacht dat ik er nooit wat van zou beluisteren. Dat komt mede door wat ik toen nog een vreselijk uitzien vond van Robert Smith. Maar toen ik hier zag dat dit goed gewaardeerd werd, moest ik me er toch maar een keer aan wagen, en gelukkig heb ik dat dan gedaan.

Het is zovaak al gezegd, maar dit is dé trip into darkness, nog nooit zo'n creepy en verontrustend album gehoord.
We beginnen al ijzersterk met One Hundred Years, met de beste openingszin mogelijk. Elke keer weer gaan m'n haren recht overeind staan als het uit Robert's mond komt denderen. Daarnaast instrumentaal ook een sterk nummer. Robert is misschien niet de meest technische gitarist, het is wel ongelooflijk effectief.
Daarna volgen drie mindere nummers, maar dat neemt niet weg dat ik deze nog steeds erg sterk vind. A Short Term Effect lijk in eerste instantie geen donker nummer, maar dan worden er echo's aan toegevoegd die een steeds hevigere vorm aannemen en waarvan ik de rillingen over m'n lijf krijg.
The Hanging Garden is de plaat die me ernaar heeft gezet deze plaat te beluisteren. Het is het meest vriendelijk klinkende nummer, en in de begindagen van luisteren was dit nog mijn favoriete plaat, maar toen was ik nog niet helemaal gepakt door de darkness. Maar wat een bas- en drumline heeft dit nummer. Vooral de bas is vind ik ongekend mooi.
Siamese Twins is het minste nummer. Ik vind het 't tempo er nogal uithalen, maar nog steeds is het een sterke en sfeervolle plaat.
The Figurehead was mijn uiteindelijke favoriet tijdens de begindagen van mijn beluistering van deze plaat. De trip into darkness barst vanaf deze plaat echt los. En bij elk nummer vanaf deze is de laatst gezongen zin van grote klasse. Gitaarwerk van Smith in dit nummer is ook van grote klasse, net zoals de tekst. Vooral de zin ''I can never say no to anyone but you'' is me er eentje. Wat wordt die goed door Robert gezongen.
A Strange Day is de minste van deel twee, maar ook deze is gewoon weer van enorme meesterlijkheid. Het lijkt ook overigens dat bij elk nummer van deel twee Robert steeds wat wanhopiger begint te zingen. Maar we raken dan ook steeds dieper en dieper in de nachtmerrie.
De twee echte prijsbeesten moeten dan nog komen. Cold doet inderdaad zijn naam eer aan. Die intro, ik heb er geen woorden voor eigenlijk, zo goed is 'ie. Met ongelooflijk veel gevoel gezongen door Smith, een briljante eindzin. Wat een nummer.
En dan hebben wij en Robert het dieptepunt bereikt. Pornography, het meeste duistere en beangstigende nummer dat ik ken. Vooral de synth in dit nummer is meesterlijk, de geluidseffecten maken dit een nummer van onbeschrijflijke sfeer. En wat een tekst vooral van Smith, na elke zin gaan die haren op mijn arm, rug, overal overeind. Maar de nachtmerrie is dan na een ruis die opzwelt opeens helemaal weg. Elke keer weer moet ik zeker twee minuten bijkomen voordat ik weer verder kan.
Deze plaat kan ik overigens niet in delen eventjes over me heen laten komen, anders kom je er gewoon niet in. Je moet 'm helemaal voelen, je moet in een trance raken, waar je pas uit kan komen na die ruis aan het eind van Pornography. Deze plaat van buitenaards grote klasse, mag doorgaan tot het oneindige, maar hij duurt helaas slechts ongeveer drie kwartier. Maar dan heb je drie kwartier ook wel wat. En ja hoor, 5 sterren zijn hier natuurlijk onvermijdelijk. En ik denk dat ik nu ook maar weer terugdoe op de nummer 1 positie, dat verdient 'ie gewoon.

Prachtige review basketballerke! En nummer één is natuurlijk de enige logische plek voor deze plaat als hij je eenmaal in je greep heeft

Nooit gedacht dat ik voor dit album nog eens een serieuze recensie zou achterlaten. Ik kwam vaak niet verder dan "muziek voor degenen die levensmoe zijn" en "muziek om je cavia bij te wurgen". Ik bezoek regelmatig het topic "noem het beste van iemands Top 10" en het viel me elke keer weer op hoe vaak Pornography werd genoemd. Als tegenzet nomineerde ik datzelfde Pornography meermalen bij het topic "noem het slechtste van iemands Top 10". Eigenlijk niet eerlijk omdat ik het hele album nog nooit had beluisterd. Ik was niet verder gekomen dan een aantal geluidsfragmenten en het afgaan op negatieve recensies van diverse muziekcritici. Om Pornography toch een eerlijke kans te geven besloot ik op aanraden dit album toch aan te schaffen. Na een aantal luisterbeurten wil ik hierbij wat dingen rechtzetten. Ten eerste is dit zeker geen muziek als je levensmoe bent, integendeel. Ten tweede leeft de goudhamster van mijn dochter nog. Ten derde zal ik nooit meer Pornography nomineren als slechtste album. Tot slot, de kans dat ik dit album nomineer als beste album uit iemands Top 10 is aanzienlijk. Ofwel, ik ben om. Schitterend album, van begin tot eind. Wat een hemelse melodieën. Verslavend drumwerk. Prachtige teksten. Pornography laat zich als één geheel beluisteren hetgeen bij mij altijd als zeer positief wordt ervaren. Ik neem nogmaals alles terug wat ik ten negatieve over Pornography heb gezegd. Er rest mij niet minder dan en een mooie plaats in mijn Top 10

u bent vergeven

Heb ik niet voor niets lopen zeuren

Dat ik dit ooit nog mee mocht maken...!

Goed bezig, Tom!