The Cure - Pornography (1982)

Twee jaar terug zag ik The Cure en The Figurehead werd inderdaad met héél veel emotie gespeeld. Ik vergeet dat moment nooit.

De deluxe edition van Pornography is trouwens ook enorm de moeite waard, ook al verwacht ik dat sommigen het niet met mij zullen eens zijn: de live versie van Pornography is ijzersterk.

helemaal eens!!!! ik vind het prachtig dat dit album opnieuw is uitgebracht ik vind vooral The Hanging Garden geweldig echt een alterate version!! en wat dacht je van "All Mine" de live versies zijn naar mijn mening eigenlijk NOG beter dan de album versies maar ja dat komt ervan als je The Cure eenmaal live hebt gezien, en The Figurehead is en blijft wat mij betreft het beste liedje dat The Cure heeft geschreven!!!!!

Inderdaad, All Mine is schitterend. The Cure is Live idd onovertroffen, de trilogy dvd is daar het levende bewijs van.

The Figurehead is misschien wel hun beste song, al durf ik me daar niet helemaal over uit spreken. The Drowning Man en The Same Deep Water as You zijn namelijk ook prachtig. Om nogmaar te zwijgen over Sinking, Untitled, Faith, At Night en vele anderen.

Gisteren na een tijdje weer Pornography opgezet en ben gewoon gefrustreerd dat ik niet meer dan 5 sterren kan geven!

Gelijk deze weer hoger gezet in de top 10, namelijk nummer 2 (sorry JD). Wat een plaat!

mooi hé? ja is een absoluut meesterwerk ik heb in het verleden al een hele hoop over gezegd
trouwens een interessante top heb jij Laurora

Qua genialiteit op een stokje kan deze CD wel tellen! Man, wat een kanjer! Geniaal! Subliem! Fenomenaal! Moest ik me niet inhouden, dan zouden bijna alle plaatsen in m'n Top 10 door The Cure bezet worden, maar we zullen ons maar tot Disintegration beperken om de anderen ook een kans te geven... Dat gezegd zijnde: Pornography moet er niet veel voor onderdoen, ook al is ie dan compleet anders. Wat een grimmige sfeer, wat een teksten, wat een bom van een afsluiter, wat een titel, wat een woede, wat een nerveuse breakdowns en dope overdosissen, wat een pracht en @[$^§&ç praal! Vaak geïmiteerd, nooit zelfs nog maar in de buurt gekomen. Dit is zo'n plaat die, als ik 'em opzet als ik 's avonds moe in m'n bed lig en nog wat muziek wil luisteren, me terug klaarwakker maakt van de adrenaline. Waanzin in zijn volste glorie.

ben je schrijver? wat mooi gezegd ja je moet met mij niet over pornography beginnen want....lees svp mijn commentaar eens van een tijdje terug, wat een impact heeft deze plaat hé? ik herken alles wat je zegt, trouwens over die overdosis! ik heb wel eens gehoord dat Robert Smith CS echt wel vet onder de dope waren toen ze dit album maakten! geloof je dat of geloof je dat?

Moet je maar is naar bootlegs uit die tijd luisteren! Man, dat kon er daar onmogelijk gezond aan toegaan... Gewoon de intro tape die ze toen gebruikten al, wat een waanzinnige herrie, heavy metal is er niets tegen. En dan al die verhalen over fans die proefbuisjes met hun eigen bloed op het podium wierpen enzo... Gezellig!

Tip voor de mensen die Pornography wél een goede plaat vinden en hem desondanks nog niet in bezit hebben. Wanhopig op zoek naar een leukere platenzaak liep ik gisteren even de Van Leest binnen. Daar was een soort van opruiming en Pornography stond daar meerdere keren voor 5 euro. Even de proef op de som genomen: in een andere Van Leest ook al! Ik vind het bijna jammer dat ik het zelf helemaal niets vind

Was het toevallig de geremasterde versie?

Nee.

Dan hoef ik morgen niet naar de Van Leest!

Geef mij de originele versie maar... Ik heb het niet zo hoog op met al dat geremaster gedoe... Ik zal 'em zeker wel eens kopen, heb nu eenmaal last van het overdadig-Cure-artikelen-aanschaf-syndroom, maar eerst het origineel, en dan pas de remaster! Het spreekt voor zich dat ik de originele wel al lang heb

De muziek op Porn is erg heftig. Ik kan goed begrijpen dat er mensen zijn die dit niet trekken.

Het is zware kost, hoewel de liefhebbers van dit album (waaronder ikzelf) dit heel anders ervaren. Ieder zijn ding.

Ik vind Pornography vooral naar, ik luister er gewoon niet met plezier naar. 16 Horsepower is volgens mij minstens zo 'heftig', en dat is net weer een van mijn favorieten. Daarnaast beslaat mijn muzieksmaak natuurlijk niet alleen mijn top 10 en staat er zelfs bij mij (mijn voorkeur gaat inderdaad in behoorlijk wat gevallen uit naar wat rustiger [maar daarom noodzakelijkerwijs niet minder heftig] werk, dat is zo) genoeg 'zware kost' op een hoop sterren. Je gaat dus op zijn minst kort door de bocht.

Maar goed, ik lul de laatste dagen toch al veel te veel offtopic, ik zal dit nog eens in de herkansing gooien. Op een of andere manier vind ik het vaak in één adem genoemde Faith weer wel mooi namelijk.

Kan me ook goed voorstellen dat mensen dit te heftig vinden, ben er zelf gewoon aan gewend geraakt.

Persoonlijk vind ik Faith zwaarder, vind het zo'n 'droog' album, kan het moeilijk omschrijven, maar ook al staan er mooie nummers op, het is allemaal een stuk killer ofzo.

Persoonlijk heb ik er nooit aan moeten wennen; bij mij zat het al goed van de eerste keer dat ik die eerste noot hoorde! Man, en dan die openingszin: "It doesn't matter if we all die...", wat een vuurwerkknaller! En dan niet op zo'n lullig emo-toontje gezongen ofzo, maar gewoon recht in je f... face truut! Waanzin! En dan die typische '80s New-Wave drumpatterns, echt om duimen en vingers van af te likken... Om nog maar te zwijgen van de trommelvlies doorsnijdende gitaren! Da's verdorie wel wat anders die oetlullige "metal" gitaartjes die je vandaag de dag in de gemiddelde band hoort die wat stoer wilt overkomen, maar die dan wel zodanig gefilterd zijn dat ze zeker geen pijn aan de oortjes kunnen doen. Nee hoor, geef mij dit maar! Traag, loodzwaar, eerlijk, oprecht, geschift, psychopatisch, lelijk, en zuiverend, allemaal tegelijk!

Genoeg uitroeptekens...

Helaas kan ik me de eerste keer dat ik het hoorde niet meer herinneren. Mezelf kennende was ik gewoon direct onder de indruk van de donkere sfeer van het album en ik kick op die statische drums. Waarschijnlijk was dit album precies wat ik wilde horen. Hoe dan ook, toen was het nieuw, nu ben ik er helemaal aan gewend.

Inderdaad, de originele versie staat bij mij gelukkig alweer heel wat jaartjes in de kast, zowel op cd als op vinyl. Ben wel benieuwd trouwens of de geremasterde versie erg verschilt van het origineel. Naar mijn idee is de sound van het origineel erg sfeerbepalend, die kille, galmende klanken zou ik niet willen missen

Ook geen moeite mee,het zit gewoon verdomd goed in elkaar allemaal,en de aggresiviteit is ook heel goed weergegeven.Het schijnt trouwens dat de leden die dit album hebben gemaakt onder de LSD waren,grappig als je weet wat the Beatles bijv hebben gemaakt onder invloed.

ja maar die remaster DAT is het origineel hoor ik heb vroeger bijna alles op vinyl gehad maar dit klinkt echt tien keer beter..... kan ik je echt aanbevelen deze remasterde versies zijn hun geld dubbel en dwars waard en zeker als van The Cure houdt

Ik kom hier ook maar weer es langs. Deze plaat moet ik echt wel hoger gaan waarderen vrees ik/ Op zn minst 4,5 en misschien ooit wel een 5*. Maar daar moet ik allemaal nog es beter over nadenken.

Ik moet toch wel toe geven dat ik van dit album The Hanging Garden wel erg goed vind; ik hou wel van dat gejaagde.

YAY, vandaag bij Van Leest gehaald voor 5 euro. Remaster, maarja, voor 5 euro laat ik dat niet liggen en ik vind t erg goed klinken. verhoging volgt spoedig denk ik.

Het leuke was, ik stap de winkel binnen:

Ik: Heb je Pornography? (Het kan zijn dat ik het een beetje Nederlands zei. )
Verkoper: Ja eh, in die eh hoek. Veel eh plezier.
Ik: Dus daar staat ook The Cure?
Verkoper: oooooooh, nee, die staat in die andere hoek.

wat een plaat zeg

pareltje samen met seventeen seconds, faith en disintegration

5 sterren deze

en hij heeft zijn nieuwe plekje gevonden in mijn top 10. ik betrap mezelf er toch wel op dat ik dit album heerlijk vind om in het midden van de nacht te luisteren. er is gewoon geen zwak nummer op dit album te vinden, wat ik wel vind op disintegration (last dance, homesick) ..pornography en faith zijn daarom de sterkste cure platen in mijn ogen. geen zwak momentje te vinden op beiden. en waar faith je verlaten en dood achterlaat, komt pornography nog eens even opdagen om de laatste pulsen uit je lijf te wringen. heerlijk gejaagd en met de haren op je rug overreind word je door dit duistere pareltje meegesleurd in een zwart gat. van 100 years tot het titelnummer, een plaat die nergens mee te vergelijken valt, een plaat die je niet meer loslaat.

wat is 'all mine' trouwens toch een heerlijk nummer!

100 % mee eens!
Inderdaad "heerlijk gejaagd"!

geschifte hoes

geen slecht nummer in terug te vinden, is waar

dikke 5

de hoes is idd nogal geschift, net zoals het fotowerk binnenin. geschift hoeft niet altijd slecht te zijn