The Cure - Pornography (1982)

@ lullaby & kevin

wat ik wel te gek vind is dat The Cure nog steeds jonge mensen als jullie aanspreekt een teken dat hun muziek tijdloos is

jazeker

the cure is nu eenmaal top

Excuseer? "Last Dance" zwak?! Heb je al is goed naar dat nummer geluisterd? De genialiteit druipt er gewoon van af, zei het muzikaal, dan wel tekstueel. Mijn hart smelt er telkens weer van, en oude wonden worden telkens weer opengereten... Te beginnen bij die fantastische, openende neerwaarts dalende bas melodie die uiteindelijk mooi spiraleert in wat de baslijn voor de rest van het nummer zal worden, en te eindigen bij die laatste slag op Boris William's splash, mooi nèt voor Robert Smith dat laatste woord nog net over z'n lippen geperst krijgt, als ware het fragieler dan Chinese porselein. Ik weet dat we hier over Pornography horen te praten, maar dat moest ik toch ècht wel effe kwijt Pornography mag dan inderdaad geen enkel zwak moment bevatten; Disintegration zeker ook niet, zelfs niet "Homesick"! Maar ja, ik weet het, smaken verschillen...

dat klopt maar ik denk dat of je een album nu goed vindt of niet ook veel te maken heeft met je peroonlijke herinneringen, daarom betekent Pornography ook zoveel voor me en Disintegration veel minder, ik heb die laatste pas twee maanden geleden gekocht!! en dus ook voor het eerst gehoord! Eind jaren tachtig was The Cure een beetje "uit" zeg maar en om heel eerlijk te zijn vind ik dat Disintegration nog niet eens kan tippen aan Pornography!! het is veel te toegankelijk en zelfs bij vlagen ordinair commercieel, zeker een mooi album, begrijp me niet verkeerd, er staan pareltjes op maar Pornography was zo vernieuwend destijds en ontoegankelijk je moest en moet er echt naar leren luisteren je er moeite voor doen om erin te komen, dat heb ik bij Disintegration helemaal niet het hapt en slikt toch allemaal wat te gemakkelijk weg vind ik om maar te zwijgen van de bagger die The Cure in de jaren negentig heeft gemaakt, pas met hun laatste album bespeur ik heel in de verte weer een heel klein beetje van Pornography, maar verder staat Pornography zo op zichzelf dat zoals ik al vaker heb aangegeven The Cure dit album nooit meer heeft kunnen evenaren

Hoezeer ik het ook over Pornography met je eens ben Jean Maurice, ik snap die latere afkeer van de curefans van het eerste uur over Disintegration helemaal niet Natuurlijk is het een hele andere plaat, maar hij is dan ook met een geheel andere insteek gemaakt en hij biedt een volstrekt verschillend scala aan emoties als Pornography doet. Van Pornography wordt je haast bezeten en kwaadaardig, terwijl Disintegration toch een prachtig uitgesponnen brok melancholie is waar vrijwel iedere band een dikke punt aan kan zuigen! Zo is de plaat ook beslist bedoelt, iets treurigs en tegerlijkertijd moois bij je losmaken.. en dat doet Disintegration dan ook iedere keer. Bijzonder knap! Bovendien is de plaat natuurlijk verre van commercieel, behalve Lovesong en Lullaby staat er geen nummer op wat een uitgelezen hit zou moeten zijn. Het is gewoon muzikaal uitermate vernuftig, het is een volwassen bandplaat met alle knowhow die de studio te bieden had. Pornography is wat dat betreft natuurlijk gewoon met simpeler middelen en meer rechttoe rechtaan gemaakt. De sound is daarom hemelsbreed verschillend. Maar ik vind beiden excellent, de appels en de peren, de mango's en de meloenen

Inderdaad,ikzelf geef eigenlijk liever de voorkeur aan bands die niet de hele tijd in diezelfde sound blijven hangen,en Pornography heeft dan misschien meer overeen met Faith en Seventeen Seconds,maar toch verschillen die 3 platen alsnog van elkaar.
Net zo goed als dat het met Disintegration zou verschillen.

vanwege die unieke sound vind ik Pornography nu juist zo goed, dit album staat in alle opzichten op zichzelf en verschilt juist heel erg met voorgaande albums en de albums die na Pornography komen

dit gaan we dus even rechtzetten. ik heb weer eens een verkeerde verwoording gebruikt. ik bedoelde niet dat 'last dance en homesick' zwakke nummers zijn, maar gewoon 'minder' in mijn ogen. en dit is maar een moment opname. op somige momenten vind ik last dance weer een geweldig nummer, en lullaby gewoon irritant om aan te horen jouw verhaal over last dance daarintegen is geweldig!

hmm dit plaatje toch maar es verhogen. Sinds ik hem in mn bezit heb alleen maar meer gan beluisteren en het is een van de meerdere kandidaten die staat te springen voor een Top 10 plek. Dit is gewoon heerlijk duister en toch ook ritmisch en melodieus. Prachtig gewoon.
5*

TEC, you have seen the light in the darkness my friend

Sure have!
Nu Faith nog. Probeer me er al een tijd doorheen te worstelen, want vind het wel mooi. Het klinkt echter zo doods. Geen lekkere marcherende ritmes en melodietjes. Alles is gewoon zo.. eh dood zoals ik al zei.

Dat hoor ik wel van meer mensen, Faith is een beetje de "Closer" van The Cure.. minder levendig en wat fletser in vergelijking. Maar het is dan ook een heel andere plaat, zwaar melancholisch en triest (het titelnummer als exponent daarvan). Niet extreem zoals deze, maar ingehouden. Faith kostte mij ook beslist meer tijd om te waarderen voor wat ie is.

Grappig, bij mij is het dus net andersom. Ik vind Faith een van de mooiste Cureplaten, juist omdat ik die melancholie beter kan waarderen dan het veel meer 'vechtend depressieve' karakter van deze plaat. Want ik heb t laatst dus weer eens geprobeerd (belofte maakt schuld ) maar vond het na een paar nummers wel weer best. Niet mijn ding, hoewel ie toch vaak in een adem met Faith genoemd wordt.

Ten onrechte, ik vind beide platen echt hemelsbreed anders (net zoals jij dus). Goed, het is dezelfde band, maar..
De fans beschouwen die drie ná Three Imaginary Boys denk ik meestal als de "dark triangle" (ook wel makkelijk natuurlijk). Maar ik vind 17 secs en Faith veel meer overeenkomsten met elkaar hebben dan met deze. Dit staat op zichzelf (ook al eerder gezegd ).

Closer kan ik dan wel weer erg goed hebben. Maar ik snap wel wat je bedoelt als je die vergelijking maakt. Maargoed, dat is maar het laatste wat ik erover zeg, anders worden er weer dingen verwijderd enzo, omdat het niet ontopic zou zijn.

Vreemd, ik heb die vergelijking nog nooit gehoord, en eerlijk gezegd vind ik hem bespottelijk. Zoals ik al eens in dit topic heb gezegd is Closer een plaat die de energie uit je wegtrekt en zwaar depressief/melancholiek werkt. Pornography is juist een heel energieke en agressieve plaat, die me iedere keer weer oplaad!
Als je toch persé JD invloeden in de schoenen van The Cure wilt schuiven, neem dan de plaat Faith.. die lijkt in die opzichten inderdaad wel op Closer. Maar wie goed naar het nummer Three Imaginary Boys heeft geluisterd en naar Seventeen Seconds weet natuurlijk dat The Cure allang voor deze platen bezig was met het maken van donkere melancholieke nummers. Gelijktijdig met JD dus..

Klopt. Ik vind dat er wel een verbintenis is tussen TIB en 17S. TIB kwam gelijktijdig uit aan JD's Unknown Pleasures en is ook ontstaan uit een nihilistische kijk op het leven, te horen aan nummertjes als 10:15 Saturday Night en het titelnummer. 17S is een hele geslaagde overgangsplaat. De bands in die tijd beïnvloedden elkaar en gaven zo de genres hun vorm.

@ orbit ze waren zelfs nog vóór JD volgens mij, maar daar kan ik naast zitten

@kaztor: Pornography is de meest hopeloze plaat ooit gemaakt!! donker en zwartgallig, maar dáárom o zo mooi. in vergelijking met Pornography zijnTHOTD en KMKMKM veel toegankelijker, je moet echt zin hebben in Pornography (een waarheid als een koe )

Het moet zijn dat ik vandaag in topform ben wat betreft mensen ongewenst op hun tenen te trappen!

Desalniettemin, ondanks al jullie steengoede argumenten kan ik er niet aan doen, maar Closer blijft mij aan Pornography herinneren, en vice versa. Het gaat 'em mij hier niet zozeer om iemand in iemand anders schoenen te schuiven, of te insinueren dat de ene van de andere zou gejat hebben ofzo, maar gewoon puur om de sound van beide albums. Die drumpatterns, die overdossisen reverb, die gitaarsound ( de stem is anders wel volstrekt anders )... Ik ben het er volstrekt mee eens dat Pornography veel agressiever is, maar dat neemt niet weg dat ze beiden dat onwaarschijnlijk grimmige sfeertje delen, dat gevoel dat het allemaan geen ene zier meer kan uitmaken. Ja, nogmaals, ze gaan beiden anders om met dat gevoel, maar ze delen het wel. Faith heeft een veel helderdere klank, en moet het grotendeels hebben van overdosissen chorus en een sound die een pak minder aggressief en drukkend is, waardoor die mij dan weer volstrekt niet aan Closer herinnert.

ach je trapt me niet op mijn tenen hoor!!! maar om JD te gaan vergelijken met The Cure vind ik niet terecht! en zelfs getuigen van beginnende onwetendheid! ze waren en wat The Cure betreft nog steeds grootheden! ik snap echt niet dat je een overeenkomst hoort met Closer!! Maar ja de jeugd heeft het hoogste woord nietwaar? Ik vind Pornography duizend maal donkerder dan Closer!! en met de beste wil kan ik dan ook niet jouw pleidooi onderschrijven! Het lijkt geen zier op elkaar!! beide zijn monumenten maar ga ze aub niet vergelijken want dan spring je in het duister!! en sla je de plank volledig mis!!! hihihihi mmmmm.......zo ik heb gezegd!

pornography is een waar pareltje

en idd het is een donker album

alleen die lekkere hoes zegt genoeg

wazig moet niet altijd vervelend zijn

maar het prachtige joy division maakte ook donkere muziek

nu ge kunt er over discusieren of gewoon dat verdomd lekker plaatje opleggen en genieten

ik kies het 2de

en zo is het maar net ofschoon ik ook wel van een pittig dispuutje hou hoor

Anders was deze site ook zo saai he

100 years, hanging garden, twins en figurehead zijn ware parels

enja die hoes is adembenemend gewoonweg

kan er niet genoeg van krijgen

Oh, ik kan er wel genoeg van krijgen, hoor...maar dan heb ik geen plek meer voor andere juweeltjes

Pornography is een zeer goede plaat, ook een favoriet van mij.

Nu ben ik al enige tijd into bands als The Smiths en Joy Division, en The Cure kan ik ook zeker waarderen (Ik had al Head On The Door en Seventeen Seconds), maar van deze plaat ken ik geen enkel nummer. Maar daar gaat veranderen. Vanmiddag viste ik de CD voor 4,90 uit een budgetbak, en inmiddels regent het dat het giet en ga ik hem eens van A tot Z draaien .

Ideaal weer voor deze plaat...

€5 bij van Leest.

Zou hem voor die prijs bijna nog kopen...

Misschien moet je dat dan maar gewoon doen

Wat een meesterwerk is dit toch.... De sound die The Cure hier neerzet vind ik gewoon ultiem lekker en ongeëvenaard: zeer eenzaam in zijn soort dus.
Verhoogd van 4,5 naar 5*