The Cure - Pornography (1982)

Het is een goed voorbeeld. Moet ik toegeven

Pornografie.
Een vies woord voor velen.
Voor een enkeling een prachtig album.
Voor velen een beleving.
Voor mensen een verankering.
In het heden, in het nu.
Je word nu op je plek geduwd.
Je word nu van je stoel gehaald.
En door de molen gehaald.
Wanneer het verhaaltje uit is,
Beseft men met verve,
Ik zal mijn met bloed besmeurde vingers,
In de hoes van dit album kerven.

Smeden, smeken, gebeden en gebreken.
Pijn in de ogen, pijn aan de oren, Robert Smith was herboren.
Robert Smith heeft immers nooit gelogen.
Of gebogen voor het kwaad.
Hij keek het recht in het gezicht aan.
En zwom onder de maan (under a yellow moon)
Jim was vast een inspirator.
Voor zijn innerlijke catalisator,
Die hem voortdreef en in leven hield,
Noem het LSD, depressie of liever gezegd leven.
Hij is echt,
Hij is een strever,
En nooit te laat gekomen,
Op iemand anders zijn begrafenis.

Kijk, een plaat die nog eens tot heuse poëzie oproept

Ja ik sta er zelf ook wel een klein beetje van te kijken!

Inderdaad, mooi beschreven.
Je kunt hem met het sterretje aanvinken als recensie.

Dankjewel Deric Raven, je had me al eerder een berichtje gestuurd over een bericht bij Disintegration, maar nu weet ik dus hoe het moet

Klopt het trouwens dat je maar een mening per album kunt geven?

Dat is helaas wel waar.
Blijft jammer.
Ik heb ook regelmatig later een aanvulling.

Dit is ook echt een prachtalbum. Het eerste nummer word bij deze als beste aangevinkt door de meeste users hier op mu.me, maar dat is nu juist het nummer waar ik het meest aan moet wennen.

Op dit album heeft The Cure een mix tussen Joy Division en Simple Minds vind ik, tenminste zo vind ik het klinken. Het minimale en de beklemmende sfeer van Unknown Pleasures b.v, en bij vlagen de bombast qua bas van Simple Minds. Ook het keybord werk vind ik soms wel erg op dat van Simple Minds klinken, vooral in het nummer Cold. Tenminste van het album Gold Dream 81 82 83 84 af, die had ik net even beluisterd nog, maar hoor zeker overeenkomsten erin.

Ik vind deze zowiezo nu al een stuk beter dan 17sec, die mij niet gelijk grijpt, maar daar ben ik ook nog niet klaar mee.

Iemand die van dit album houd zal Simple Minds en Joy Division ook vast goed bevallen, al hoeft dat natuurlijk niet perse, maar kan me dat wel voorstellen dat dat zo zou zijn eigenlijk.

Nou...ik ken anders een persoon.

Ik hoor hier trouwens weinig Simple Minds in.

Tsja, als je met zo'n openingszin op een album durft aan te komen, en je komt er mee weg, dan moet het toch een verdomd goede song zijn...
Het zit 'm in de overgave waarmee Smith zijn zinnen over verdoemenis eruit stort, ik vind het fantastisch...

Klopt, is ook niet echt vergelijkbaar daarmee, maar ik doelde meer op het dromerige keybord werk bij vlagen evenals bij vlagen de zware bas die je hoort. Verder heeft dit niet veel van doen met Simple Minds denk ik.

Aha, we hebben hier met een kenner in de dop te maken! Heer Orbit zal u verder gaarne van de lidmaatschapsaanvraagformulieren (mooi Scrabble-woord) van The Cure club voorzien.

Ik heb me voorgenomen hier niets negatiefs meer over te zeggen (zoals Agnetha ooit zong: "when all is said and done"). Heb 'em van de week nog gedraaid en productietechnisch zit dit album zo dichtgemetseld dat ik even dacht op een setje van 300 euro te zitten luisteren, maar goed dat kosten de meeste draadjes hier al per stuk.

Hou het er gewoon op dat dit niet echt mijn ding is. Hoewel ik nummers als The Hanging Garden en Siamese Twins echt wel kan waarderen, zit de productie echter te veel tussen mij en de muziek.

Het is voor mij niet alleen de productie, maar ook het hoge "one trick pony" gehalte van het album. Heel veel van hetzelfde en dat ook nog eens in overdaad; als een patat oorlog die al druipt van het vet en daarnaast verdrinkt in de satesaus en mayo ....en dan heb ik het nog niet over de enorme zeurderige zang van RS die getuigt van een hoog niveau van "overacting". En dat spreekt mij niet aan. Maar ik ben blij voor degenen die hier een mooie trip mee kunnen beleven.

Oeps, wat heb ik nu gedaan de hele anti Pornography brigade weer wakker geschud.

Tsja, ga het nu maar oplossen

Ricardo - no problemo!
You speaka wiz Don Chameleone anda maka a small donation to our Trust and da matter izza settled, capisce?

Vollere en lekkerder plaat als 17 Seconds (faith was al een stuk beter) en hier gaat het helemaal los. topper. dat de joy division amateurs dit niet trekken is dat het waarschijnlijk teveel voor hun oortjes is, dan wat ze karig krijgen voorbedeeld bij hun favoriete band.

Jaja, die is inmiddels nog veel actiever dan de pro-Pornography brigade
Maar deze roepende in de woestijn geeft je helemaal gelijk ricardo, veel interessanter album dan dat enigzins kale 17 s. Juist het "dronende" en dwingende van deze plaat (wat alleen maar kan als je de nummers precies op elkaar laat aansluiten en een bepaald soort eenvormigheid creërt) maakt hem zo bijzonder.. inclusief de frappant vette productie welteverstaan!

De vette productie is idd super dat viel mij ook gelijk al op. Mooie keybords zitten er ook in, en dat samen met die bijzondere en dramatisch klinkende stem van Smith maakt het helemaal af. Het eerste nummer moet ik nog wel leren aprecieren, maar dat komt vast wel, want ik blijf nieuwschierig naar dat nummer.

Ik begin gelijk met een 4*. Voor mij nu al een beter album dan Faith en 17Sec.

Disintegration heb ik nu ook beluisterd, maar klinkt wat gelikter en smeuiger dan deze. Dit album is waarschijnlijk het meest uitgesproken Cure album die er is.

Door de negatieve commentaren en lage stemmen hier door sommigen had ik deze haast niet eens in huis gehaald, maar gelukkig maar wel gedaan.

Ik zou dit album nu voor geen goud meer willen missen.

Anders lees je even de berichten voordat je dit soort onzin gaat posten.

Inderdaad, want Joy Division vind ik ook leuk om te beluisteren en dan vooral Unknown Pleasures, Closer ken ik nog niet. Unknown Pleasures heb ik net als bij dit album ook op 4* staan. Het kan dus wel, en deze en Joy Division goed vinden. Heeft niets met amateuristme te maken vind ik.

Tuurlijk kan dat. Ik vind The Cure een goede band hoor. Vind dit alleen een verschrikkellijk album. Kan er niks anders van maken. Enjoy.

dit is natuurlijk een album dat je wel of niet ligt. Ik moet ook eerlijk toegeven dat dit zo'n indringend en goed gemaakt statement is dat ik het enkel op bepaalde momenten uit de kast durf te halen. daarentegen is dit natuurlijk een klasse album, waar robert smith zijn gitaar en stemkunsten erg geweldig inzet. Volgens mij een van de minst toegankelijke werkjes van het geneesmiddel,maar toch zeker ook een van hun beste.

Ik vind dit een indrukwekkend duister werkje van The Cure, draai het alleen nogal weinig (net als UP en Closer). Je moet er voor in de stemming zijn. Na een nacht stevig stappen is dit heerlijke kost en gezien het feit dat deze familieman daar tegenwoordig weinig aan toe komt, begrijpt u dat dit album regelmatig in de Billy blijft staan. Ik schijn te horen bij de OW-brigade en deze club denkt nogal verdeeld over dit album, zo te lezen. In ieder geval een album waar over gesproken wordt

Ik vind dit van de 4 albums die ik ken van The Cure het beste album, en ja ook beter dan Disintegration. Dit album vind ik het meest uitgesproken Cure klinken.

Op mijn goedkope troep hier klinkt hij waanzinnig. Zo zie je maar weer dat prijs niet altijd alles zegt.

Idd net of je een installatie van 10.000 euro nodig moet hebben om te kunnen genieten van muziek. Ik heb een goede surround set gekocht destijds, en heb de frontspeakers vervangen voor 300 watt boxen, en dat werkt verassend goed. Ik speel al mijn cds dan ook af in de dvd speler in huis. In de auto natuurlijk wel in de cd speler.

Overal worden bands met elkaar vergeleken. bij de metal heb je Metallica vs Megadeth. Of bij Pink Floyd is Pink Floyd niet meer met of zonder Waters. Vergelijkingen heb je altijd, zul je altijd houden, en zullen gelukkig ook altijd blijven. Als het alleen over het album mag gaan, ben je na 3 pagina's wel klaar dacht ik zo, of er moet weer een nieuwe user zijn/haar bevindingen bij een album geven, want dan begint alles weer opnieuw natuurlijk. Discussie over vergelijkingen met andere bands of met een ander of het ontbreken van een bepaald bandlid houdt vooral de discussie lekker levend, en dat er toch regelmatig iets gepost word. Dat jij daar niet aan wenst mee te doen is jouw goed recht, maar dat goed recht is voor een ander die daar wel plezier aan beleeft hetzelfde goed recht natuurlijk.

Volgens mij is er maar 1 new wave band die maar liefst 3 albums in de mu.me top-250 heeft staan.