menu

Crosby, Stills, Nash & Young - Déjà Vu Live (2008)

mijn stem
3,60 (50)
50 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Warner Bros.

  1. What Are Their Names? (2:28)
  2. Living with War Piano 1 (3:25)
  3. After the Garden (3:41)
  4. Military Madness (4:02)
  5. Let's Impeach the President (5:43)
  6. Déjà Vu (7:15)
  7. Shock & Awe (5:08)
  8. Families (2:58)
  9. Wooden Ships (8:18)
  10. Looking for a Leader (3:55)
  11. For What It's Worth (4:50)
  12. Living with War (5:24)
  13. Roger and Out (5:37)
  14. Find the Cost of Freedom (3:55)
  15. Teach Your Children (3:20)
  16. Living with War Piano Close (3:01)
totale tijdsduur: 1:13:00
zoeken in:
avatar van musician
4,5
Had er dan inderdaad een dubbel-cd van gemaakt, met zo'n setlist.

avatar van harm1985
3,0
Driedubbel CD nog liever! Heb ooit Nash wel eens wat horen zeggen over deze tour, dat Neil bezig was met videobeelden, maar hij doelde denk ik op Déjà Vu en Déjà Vu live

avatar van Stalin
harm1985 schreef:
Heb ooit Nash wel eens wat horen zeggen over deze tour, dat Neil bezig was met videobeelden, maar hij doelde denk ik op Déjà Vu en Déjà Vu live


Tijdens een interview met David Letterman in 2008 heeft Neil Young het zelf ook over deze videobeelden en laat er ook een aantal scenes van zien...

edit: bedenk me net dat deze beelden ondertussen geloof ik al lang op DVD zijn verschenen.

avatar van henk01
3,5
Om de zaak compleet te maken (6.99 haha), verder niet. Ben niet echt onder de indruk.

avatar van Ducoz
3,5
Live komt dit wel echt goed tot zijn recht.
De nummers van Living With War zijn stuk voor stuk sterker dan op het album zelf.

Ik vind 'Military Madness' een mooie uitvoering, Neil Young is duidelijk aanwezig met zijn gitaar, wat klinkt dat zwaar. Ook vind ik de verweerde stem van Nash wel tof klinken bij het nummer, veel minder zoet als op Songs for Beginners.

Stuk voor stuk prima uitvoeringen, al haalt natuurlijk niet alles het bij de dagen rondom CSN en Deja Vu. Iedereen wordt ouder.

avatar van Ducoz
3,5
Ik heb het album meegenomen op vakantie en meerdere malen in de auto gedraaid.
Ik moet toch dat de conclusie komen dat het allemaal toch wel wat minder is als ik eerder opmerkte.
Nash is gewoon minder bij stem en dat hoor je wel op 'Military Madness', welke enorm vuig wordt uitgevoerd. Bijna schreeuwerig en met een enorme gitaarexplosie op bepaalde delen in het nummer. Het klinkt allemaal wel, maar maakt het allemaal minder 'liefelijk'dan het origineel.
Dat merkte ik eerder ookal op, maar nu kijk ik daar toch anders tegen aan.

Ik weet alleen niet goed wat ik met die 'Living With War' themes aan moet, zijn ze nou gespeeld tijdens het concert of zijn ze er gewoon tussen gezet? In het boekje staat sowieso dat het studiorecordings zijn die Neil op Hawaii opnam.

'What Are Their Names' is ook een vrij povere uitvoering. Je zou bijna denken dat het een audience recording is, waarop de heren mee zingen. Het zal wel met dat koor zijn, maar er zit geen instrumentatie in wat toch afdoet aan het origneel.

Ik begin ook een steeds grotere afkeer te krijgen van het nummer 'Wooden Ships', hier wordt dat ook vrij slecht uitgevoerd met Stills als absoluut dieptepunt. Hij verpest echt het hele nummer door er soms erg 'out of key' door heen te mompelen, hij kan het gewoon niet meer...

Triest maar helaas, ik ben al een punt gezakt.

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Ja, de themes zijn inderdaad niet live. Ik vind ze ook een beetje misplaatst.

avatar van harm1985
3,0
Het is dan ook de soundtrack van de film, en die Themes zijn een beetje geïnspireerd door The Last Waltz, denk ik.

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Ik haal hier een halfje vanaf. Dit is denk ik mijn minst beluisterde CSNY-cd, in welke samenstelling dan ook. Niet dat ik Living with War nou zo'n geweldig album vind, maar het venijn en de directheid die Young in zijn eentje wel etaleert, hoor ik hier niet. En dat is juist waar die plaat het van moet hebben, zeker niet van de verfijnde songstructuren. Wat ik wel hoor zijn matige vertolkingen van klassiek werk, slordig spel en soms zelfs valse koortjes. CSN fungeren als marionetten, en Neil krijgt de touwtjes maar niet strakgespannen. Er lijkt simpelweg geen enkele chemie tussen de heren te zijn.

Niet voor niets zijn er sinds deze tour enkel in 2013 twee (slaapverwekkende) benefietoptredens geweest. Ik moet bekennen dat ik de tours uit 2000 en 2002 eigenlijk ook al nooit draai: de klinische sound van Stills' gitaar is verschrikkelijk en tot overmaat van ramp zat Young in zijn minst geïnspireerde periode ooit. Zonder dat zelf overigens te beseffen, getuige zijn fonkelnieuwe bijdragen aan de setlist. Bizar eigenlijk dat vier van de meest getalenteerde songwriters uit hun tijd in 40+ jaar als kwartet niets relevants meer hebben kunnen produceren.

Inmiddels hebben CSN, zo'n vier decennia jaar na hun Canadese kompaan, eindelijk het besef ontwikkeld dat ze afzonderlijk beter af zijn. Zijn alle interne ruzies van de afgelopen jaren toch ergens goed voor geweest. Met name David Crosby bewijst nog met uitstekend en fris werk te kunnen komen, dat binnen een CSN-context überhaupt niet tot zijn recht komt. Alles van zijn hand is sinds CPR (1998) van een hoog niveau en met zorg gemaakt. Daar mag zelfs Neil Young wel eens een voorbeeld aan nemen.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:29 uur

geplaatst: vandaag om 17:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.