Slipknot - All Hope Is Gone (2008)

De eerste (Slipknot) vond ik alsnog de meest afwisselende. Misschien niet zo melodieus, maar wel () afwisselender, gemeender, en vooral donkerder/sfeervoller.
Dit klinkt vooral heel "gemaakt" Corey zingt naar mijn gevoel allemaal dingen die hij niet meent, en dat komt de muziek niet ten goede. De ballad past overigens 'gewoon niet'.

Laten we wachten op wat het lot zegt...

Goed album, maar te rustig.
Er zit niet zoveel afwisseling in, maar het luistert wel goed weg.

3.5* voorlopig.
3 beste songs: All Hope Is Gone, Gematria en Psychosocial.

Prima vierde album. Weinig verrassingen, of het moet zijn dat de meeste tracks aan de vrij ingetogen kant zijn. Het brute titelnummer hakt er dan wel weer lekker ongenadig in. De zang van Taylor is nog steeds één van de grote pluspunten, maar de songs zijn ook zonder uitzondering sterk. Ik vind 'm goed!

Ik heb hem dan toch twee keer geprobeerd nadat ik dus de single Psychosocial meer dan aardig vond. Dit blijft ook mijn favoriete nummer. Ik kan heel wat agressie kwijt (niet dat ik agressief ben) door het luisteren naar dit album en ik begrijp dat mensen dit leuk vinden. Muzikaal gezien vind ik het wat minder en veel van de teksten versta ik niet of slecht.

Slipknot en Agressie ? die periode is al lang en breed voorbij

Dat weet ik nog zo net niet. Gematria is misschien wel een van de bruutste nummers van Slipknot. Een de van de minpunten vind ik wel dat er minder nadruk op de DJ-effecten is komen liggen.

Het drumwerk/percussie is wel nadrukkelijk aanwezig, en is zeker een meerwaarde op dit album.

Kan ik me niet in vinden, sorry. De agressie hier komt niet in de buurt van de gemiddelde harde metalrelease van tegenwoordig, en eigenlijk ook niet van hun eerste twee albums. Ik zette destijds Iowa af vanwege dát en het gebrek aan afwisseling.

Ik bedenk me tegelijkertijd aan het bedenken waarom ik er een twee voor geef, terwijl er maar één matig nummer op staat. > 1,5*

Ik vind dit eerder saai dan agressief ofzo. Het is net of ze hier heel hard en agressief proberen te doen, maar dat komt nogal geforceerd en niet gemeend over wat mij betreft.

ik heb m net een aantal keer beluisterd. Em hoewel ik er niet al teveel van verwachtte, moet ik zeggen dat het me totaal niet tegengevallen is.
oke, het is misschien allemaal niet zo hard en agressief als hun eerste twee albums( op een paar nummers na dan) maar als je die gedachte even loslaat staan er toch vooral goede nummers op dit album! vooral psychosocial, vendetta, gematria en gehenna klinken erg goed!

Toch wel een klein beetje benieuwd wat deze jeugdsentimentele band tegenwoordig uitspookt. Weinig nieuws dus. Da's op zich niet erg maar het gebeurd allemaal wel heel erg op halve kracht, Corey Taylor speelt liever met Stone Sour en dat is veel te goed te horen. Gehenna is veruit het slechtste nummer dat ik van ze hoorde..... Plichtmatig gedoe.
Ik zet het monsterlijke beest Iowa nog maar eens op.

Ik vergiste me, Snuff is nog net een tikkeltje sneuer. Dan zet ik nog liever Nickelback op .....Maar aan het einde staan gelukkig nog wel wat goede nummers. This Cold Black is de absolute uitschieter, dat soort brutelijk geweld trek ik zeer goed. Wherein Lies Continue en All Hope Is Gone hebben hun momenten.

All hope is indeed gone

jep dat zei ik ook al in het begin

Ik heb het album nu 2x beetje globaal geluisterd en het eerste wat in mij opkwam was dat ik het meer op Stone Sour vond lijken dan Slipknot. Zoals eerder al gezegd is Corey heeft meer plezier met Stone Sour en dat is naar mijn mening te horen. Ik zal deze plaat nog vaker luisteren om te kijken of mijn mening veranderd, maar voorlopig krijgt dit album 3 sterren van mij.

De vergelijking met Stone Sour snap ik nou weer niet... misschien hoorde ik één keer een Stone Sour riffje voorbijkomen, en Snuff natuurlijk, maar dat was het dan wel weer.

Na een eerste luister beurt zeker een album om vaker naar te luisteren. Vooral de nummers Gematria (The Killing Name), Psychosocial, The Cold Black en 'Till We Die zijn nu al toppers.

Tadaa, mijn recensie voor Zwaremetalen.com

Gelieve die gewoon hier te posten, met link erbij. Dat soort stukken zijn ook hier prima op zijn plaats en zelfs erg gewenst, want zoveel recensies staan hier nog niet.

geen onaardig album soort vol 3. 2. hoopde de bandnaam niet te gebruiken maar dead memories is toch wel stone sour en snuff..tja. voor de rest wat k al zij niet onaardig.

3,5 voor 't album 0.5 extra voor 't artwork die ik als 1 van de weinigen denk echt geweldig vindt

Nou, post ik 'm hier maar gewoon

Het uit 2004 stammende Vol. 3: The Subliminal Verses tilde de nu-metal van het Amerikaanse Slipknot naar een hoger niveau, en werd daar ook voor geprezen door wereldwijde pers. Slipknot was onmiskenbaar gegroeid sinds het onbetitelde debuut en opvolger Iowa. Het gebrek aan fatsoenlijke opbouw zorgde er echter voor dat ik het album zelden meer in zijn geheel luisterde. Aangezien er alweer vier jaar verstreken waren, waren mijn verwachtingen hooggespannen. Zou de band dan eindelijk al zijn muzikale vaardigheden tot één geslaagd geheel weten te vormen?

Bij de eerste luisterbeurt wordt die droom al gebroken. Wat vooral opvalt is dat er over het hele album geen énkele vette riff te vinden is. Het afsluitende titelnummer komt in de buurt, maar voor de rest is het allemaal middenmoot kwaliteit wat de klok slaat. Daarnaast zijn de industriële invloeden, die het debuut zo'n geweldige sfeer meegaven, slechts sporadisch te vinden. Er hebben overigens meer veranderingen plaatsgevonden in het Slipknot kamp. Matige catchy refreintjes hebben de overhand, en agressie die Iowa evenaart is niet meer te vinden. Emotie straalt Corey Taylor al helemaal niet uit. De niet verkeerde, maar totaal niet passende ballad Snuff is daar het perfecte voorbeeld van. Daarnaast komt Dead Memories wel héél dicht in de buurt van Stone Sour.

Mocht dit Slipknots laatste studioalbum zijn, dan is All Hope inderdaad Gone. De balans is gewoon niet goed, de cleane vocalen vaak matig, en het gebrek aan goede riffs geeft de genadeklap. Slipknot heeft gefaald. Vier jaar de tijd nemen en dan met zo'n hoopje matigheid op de proppen komen? Onbegrijpelijk. Net als het feit dat de band hiermee vast ook nog eens ontelbare nieuwe "maggots" zal gaan scharen en vanzelfsprekend, in de vorm van videoclips, ook nog eens flink wat tijd op TMF zal gaan doorbrengen.

probleem is een beetje dat men steeds voort borduurt op hetzelfde

schreeuwerige zang, hakkerig beuk gitaarwerk, en het geheel blijft in dat moeras hangen (hebben meer zogenaamde heavy bands last van)

ik proef ook graag eens wat anders

wel hulde voor het sologitaarwerk op oa psychosocial

Grappig, kon dat nummer in het begin ook totaal niet plaatsen. Maar enkele luisterbeurten volstaan eigenlijk wel: dit is juist een heel gedurfde en sfeervolle plaat. Die dissonantie in het refrein maakt het geheel heel spooky. En dat geldt ook voor meer nummers op de cd. Hoewel ik erbij blijf dat het niveau van eerder werk nimmer wordt gehaald, moet ik toegeven dat ik er gaandeweg meer in begin te komen. Misschien toch wel een ruim voldoende waard.

Psychosocial vind ik een erg stevig nummer, ik was eerlijk gezegd de moed aan het verliezen voor dit nieuwe album, maar nu ik Pschosocial heb beluisterd heb ik weer zin om All Hope Is Gone een kans te geven.

Toch wel genoeg genietbaars voor een voldoende. Maar veel te lang en laat de ballades achterwege aub!!

Ik vond psychosocial eerst enorme teringherrie, maar na 3 keer luisteren begin je het te waarderen. Toch vind ik het zonde dat Corey zo'n schreeuwlelijk is, want het refrein van dat nummer (and the rain will kill us all...) is geweldig. De overgang naar de gitaarsolo hoort ook bij de slechtste die ik ooit gehoord heb. Misschien ga ik nog wat meer van ze luisteren als iemand wat nummers van ze weet waarin ze niet zo schreeuwen, of anders is dit niet echt een geschikte band voor mij.

Meeste nummers bevatten wel geschreeuw. Probeer de ballads (Snuff, Circle, Vermillion pt.2)eens, zijn dan weer niet zo metal achtig. Misschien trek je Vermillion ook nog wel (vind ik persoonlijk echt een super nummer).

Hun eerste twee albums kun je sowieso wel laten liggen.

Ik zat heel erg te wachten op dit album, maar hij valt me verschrikkelijk tegen. All Hope Is Gone en Psychosocial zijn nog wel leuk, maar verder een heel saai album.
2.5* voor het minste Slipknot album tot nu toe.

Nooit veel aangevonden, Slipknot... Ben ook bang dat ik dit album geen luisterkans/beurt geef.